《ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน》全部章節:第 331 章 - 第 340 章

512 章節

บทที่ 331

“อ่า เดี๋ยวประธานเวินเดินตามมาครับ เขาอยู่ข้างหลังนี่เอง” อาเหวินตอบด้วยรอยยิ้ม “อดีตสามีของเธอเก่งจริง ๆ พวกเขามีชื่อเสียงในเมืองไห่เฉิงมากทีเดียว”เจี่ยนจือเหลือบสายตามองเขา เจี่ยนหลานพูดอย่างตรงไปตรงคำว่า “เดิมทีสัญญาในครั้งนี้ หากดูจากความสามารถก็น่าจะเป็นบริษัทของพวกเขา แต่น่าเสียดาย…”“พี่คะ นี่พี่จะเลือกญาติสนิทมากกว่าเหตุผลอย่างนั้นเหรอ?” แม้เจี่ยนจือจะจิตใจดี แต่เธอก็ไม่ได้โง่ เธอไม่มีทางยอมให้พี่ชายเอาเงินไปให้กับกลุ่มคนสารเลวอย่างบริษัทของเวินถิงเยี่ยนได้แน่นอนเจี่ยนหลานเหลือบสายตามองเธอเล็กน้อย “จือจือ บริษัทของพวกเขาอยู่รอดได้เพราะคำพูดของเธอนะ”เจี่ยนจือมองกลุ่มคนที่มีชีวิตชีวาอยู่ตรงหน้าด้วยท่าทางครุ่นคิด “ตึกสูงตระหง่านผุดขึ้นจากบนดิน กว่าจะสร้างมาได้ก็ไม่ง่าย แต่กลับสามารถพังทลายได้ในพริบตา” เจี่ยนหลานพูดขึ้นอย่างมีความหมาย เนื่องจากไม่มีใครรู้จักพวกเขาสองพี่น้อง ดังนั้นพวกเขาจึงพูดคุยกับกระซิบกระซาบกันอยู่ตลอดเวลา แต่หลังจากนั้นไม่นานก็ไม่สามารถทำแบบนั้นได้แล้ว เพราะคนที่รู้จักพวกเขามาถึงแล้ว คนทั้งห้าพูดคุยทักทายกลุ่มคนมาตลอดทาง จนกระทั่งพวกเขากำลังเดิ
閱讀更多

บทที่ 332

แต่ลั่วอวี่เฉิงก็ยังไม่ยอมแพ้ แม้หยาดน้ำตาจะไม่สามารถไหลลงมาได้ แต่เธอก็พูดต่อด้วยท่าทางจริงใจและน้อยอกน้อยใจว่า “ขอโทษนะคะพี่สะใภ้ ถ้าฉันเรียกว่าพี่สะใภ้ก็คงไม่ผิดใช่ไหม…”“หยุด” อวี่จือฉีตอบโต้อีกครั้ง จากนั้นก็หันไปถามอาซิน “พ่อนายมีลูกนอกสมรสเหรอ?”อาซินมึนงงไปทันที “พูดอะไรแบบนั้นน่ะ?” อวี่จือฉีหัวเราะอย่างเดียว “ถ้าอย่างนั้นทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงมาเรียกฉันว่าพี่สะใภ้ล่ะ?”“นี่มันจะเกินไปแล้วนะ!” ในที่สุดอาเหวินก็ทนไม่ไหว “ก่อนหน้านี้เฉิงเฉิงก็เรียกพวกเราว่าพี่…”“ฉันกำลังจัดการสามีของฉันอยู่ แล้วมันเกี่ยวอะไรกับคุณด้วย? เธอจะเรียกคุณว่าพี่ก็เรียกไปสิ แต่จะมาเรียกสามีฉันไม่ได้ สามีของฉันไม่มีน้องสาว แล้วเรื่องนี้มันเกี่ยวอะไรกับคุณด้วย?” โทสะของอวี่จือฉีไม่มีท่าทีว่าจะสงบลงเลย อาเหวินก็โมโหจนพูดไม่ออก เขาถลึงตาจ้องอาซิน แต่ตอนนี้อาซินมีท่าทางกระวนกระวายเหมือนมดที่เดินบนกระทะร้อน จากนั้นเขาก็ขยับตัวเข้าไปใกล้ภรรยา พลางอ้อนวอนว่า “ที่รัก ฉันขอร้องล่ะ เธอบอกเองนี่นาว่างานวันนี้สำคัญมาก ถ้าก่อเรื่องตอนนี้มันจะขายหน้าเอานะ”อวี่จือฉีเกือบจะดึงหูเขาอยู่แล้ว แต่โชคดีที่พวกเขายังอยู
閱讀更多

บทที่ 333

หลังจากเดินไปถึงใจกลางห้องโถง บรรยากาศก็เริ่มครึกครื้นขึ้นมา แม้บริษัทของเวินถิงเยี่ยนจะเป็นบริษัทใหม่ไฟแรง ไม่ได้มีรากฐานที่เก่าแก่เหมือนตระกูลอื่น ๆ แต่ในฐานะบริษัทเทคโนโลยี ความอ่อนเยาว์ของเขาถือว่าเป็นสิ่งได้เปรียบ นอกจากนี้เขายังเป็นผู้นำด้านอุตสาหกรรมอย่างแท้จริงซึ่งตรงกับทิศทางที่บริษัทรอสซีกำลังตามหาอยู่ดังนั้นในงานเลี้ยงที่จัดขึ้นครั้งนี้ บริษัทของเวินถิงเยี่ยนถือว่าเป็นบริษัทที่โดดเด่นมากที่สุดทุกคนเริ่มเข้ามาทักทายพวกเขาด้วยความกระตือรือร้น หลังจากนั้นไม่นานกลุ่มของเขาก็แยกออกเป็นกลุ่มย่อย อาเหวินกับอาซินก็หันไปคุยกับแขกผู้ชาย ส่วนลั่วอวี่เฉิงก็ไปรวมกลุ่มกับพวกผู้หญิงที่อยู่ด้านข้างอย่างรวดเร็ว ทางด้านกลุ่มของเจี่ยนจือจึงเหลือเพียงสี่คน “คนนั้นคือใครน่ะ? ทำไมถึงยืนอยู่กับกลุ่มผู้หญิง” คนรู้จักของลั่วอวี่เฉิงหันไปมองทางเจี่ยนหลานแล้วถามคำถามนั้นขึ้น ไม่มีใครรู้ว่าลั่วอวี่เฉิงรู้จักกับคนที่อยู่ในงานเลี้ยงได้ยังไง ลั่วอวี่เฉิงเหลือบสายตามองเจี่ยนหลานเล็กน้อย จากนั้นก็พูดขึ้นอย่างดูถูก “แค่คนธรรมดาไม่มีชื่อเสียงอะไร เขาแค่ยืมชื่อผู้หญิงเข้ามาที่นี่เท่านั้น พวกดีแต่
閱讀更多

บทที่ 334

“ฉันทนเรื่องไร้สาระเหล่านี้ไม่ได้หรอก เรื่องแบบนี้ยังจะมาเรียกให้เพื่อนช่วยเหรอ บ้าไปแล้ว เขาตาบอด แต่ฉันไม่ได้ตาบอดนะ! ฉันไม่รู้ว่าอาซินช่วยผู้หญิงคนนี้ทำเรื่องน่ารังเกียจไปแล้วกี่อย่าง แต่ในเมื่อฉันจับได้แล้ว ต่อไปนี้ก็จะไม่มีอีก” อวี่จือฉีพูดขึ้น “พวกเธอสองคนก็ระวังไว้เถอะ”เจี่ยนจือนึกขึ้นได้ว่า พักหลังมานี้อาซินก็ไม่ค่อยได้ไปเที่ยวกับพวกเขาเลย ส่วนใหญ่แล้วจะมีแค่อาเหวินกับเวินถิงเยี่ยนที่ตามืดบอด และไปไหนมาไหนกับเธอเสมอ แต่อาซินคนนี้ก็เคยหัวเราะเยาะ ดูถูก และร่วมมือกับอาเหวินเพื่อทำร้ายเธอ แม้เธอจะสามารถแยกอวี่จือฉีกับอาซินออกจากกันได้ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเธอจะลืมเรื่องอัปยศทั้งหมดเหล่านั้นไม่ไกลจากตรงนั้น ลั่วอวี่เฉิงก็กำลังคุยกับกลุ่มเพื่อนผู้หญิงอย่างสนุกสนาน“ส่วนใหญ่แล้วเป็นบริษัทเทคโนโลยีระดับเล็ก บางคนเป็นผู้บริหารระดับสูง บางคนเป็นภรรยาของประธานบริษัท โดยปกติแล้วบริษัทพวกเขาก็ติดต่อกับบริษัทของเวินถิงเยี่ยนอยู่” อวี่จือฉีพูดกับเจี่ยนจือด้วยเสียงเบา หลังจากนั้นก็แค่นหัวเราะขึ้น “เธอคิดว่าเธอเป็นตัวแทนบริษัทก็เลยมาทำตัวเสียงดังโวยวายที่นี่”เธอที่ว่าหมายถึงลั่วอวี่เ
閱讀更多

บทที่ 335

พี่ชายของเธอยังคงหมุนแก้วไวน์แล้วกลั้นขำ เจี่ยนจือรู้สึกว่าตัวเองอ่อนประสบการณ์เกินไป เธอไม่เคยเจอสถานการณ์แบบนี้มาก่อน อวี่จือฉีที่ยืนอยู่ด้านข้างก็หัวเราะเยาะขึ้น “ถ้าเชื่อว่าเธอรู้จักกับคุณรอสซี ถ้าอย่างนั้นก็คงต้องเชื่อว่าฉันคือจิ๋นซีฮ่องเต้ใช่ไหม?”เจี่ยนจือพูดออกมายังไม่ลังเล “ถวายบังคมเพคะฝ่าบาท”อวี่จือฉีถูกเธอหยอกล้อจนหัวเราะออกมา แต่โจวเนี่ยนอี้กลับมีท่าทางลังเลเล็กน้อย “เธอประกาศออกไปแบบนั้น ไม่กลัวว่าจะทำให้บริษัทเสื่อมเสียชื่อเสียงเหรอ อย่าเอาแต่เล่นจนทำให้การเซ็นสัญญาครั้งนี้ต้องล้มเหลวเลย”อวี่จือฉีกลับมีความสุขมาก “ถ้ามันล้มเหลวเพราะเธอก็ต้องสมน้ำหน้าแล้ว ไม่ว่าเรื่องอะไรมีเหตุย่อมมีผลเสมอ ใครใช้ให้พวกเขาโอ๋เธอจนเสียคนแบบนี้ล่ะ? สมน้ำหน้า!”คนทั้งสี่เฝ้าดูการแสดงของลั่วอวี่เฉิง และลั่วอวี่เฉิงก็ทำให้พวกเขาตื่นเต้นมากยิ่งขึ้น “ให้ตายเถอะ! พวกเราไม่รู้มาก่อนเลยว่าจะมีเรื่องแบบนี้ด้วย อวี่เฉิง เธอสุดยอดมากจริง ๆ เรียกได้ว่าเป็นดาวนำโชคของกลุ่มบริษัทเทคโนโลยีเลยนะ”“ใช่แล้ว เดิมทีฉันคิดว่าแค่มีผลประโยชน์ร่วมกัน แต่คิดไม่ถึงเลยว่าเธอจะมีบทบาทสำคัญแบบนี้”เมื่อเ
閱讀更多

บทที่ 336

ผู้หญิงเหล่านั้นรู้สึกเสียดาย “ก็จริง…”ในตอนนั้นผู้หญิงอีกคนหนึ่งก็มีความคิดประหลาด ๆ ขึ้น “อวี่เฉิง มีผู้หญิงมากมายตามจีบเขา แต่เขาก็ยังไม่สนใจ ทว่าเขากลับสนใจเธอคนเดียว หรือว่า…”“จริงด้วย เธอบอกมาเลยนะว่าเขาชอบเธอหรือเปล่า?”“เรื่องนี้น่ะเหรอ…” ลั่วอวี่เฉิงมีท่าทางอ้ำอึ้ง “ตอนนั้นฉันก็รู้สึกแบบนั้นจริง ๆ …แต่พวกเธอก็รู้ว่าฉันอยากกลับมาจีน ส่วนเขาก็จะอยู่แต่ในยุโรป ดังนั้น…ความจริงแล้วหลังจากนั้นเขาก็ส่งอีเมลมาหลายฉบับ แต่ฉันก็ไม่ได้ตอบกลับเลย ฉันไม่อยากให้ความหวังใคร”“ให้ตายเถอะ ได้ยินมาว่าคุณรอสซียังโสดอยู่ คงไม่ใช่เพราะเขาลืมเธอไม่ได้หรอกมั้ง?”“พระเจ้า เรื่องความรักที่บอกว่าจะยอมโสดไปตลอดชีวิตนั่น ฉันนึกว่าจะมีแต่ในนิยายเสียอีก”ทนไม่ไหวแล้ว มีคนหัวเราะขึ้นมาเสียงดัง เจี่ยนหลานที่เขาหัวเราะไม่ใช่เพราะคำพูดของลั่วอวี่เฉิง แต่เป็นเพราะน้องสาวกำลังล้อเขาอยู่ลั่วอวี่เฉิงพูดหนึ่งประโยค น้องสาวของเขาก็อ่านปากตาม พอเลียนแบบมาถึงตอนนี้ เขาก็หัวเราะออกเสียงอย่างอดไม่ได้ เมื่อเขาหัวเราะ อวี่จือฉีก็หัวเราะตาม เจี่ยนจือมีใบหน้าคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม ลั่วอวี่เฉิงรู้สึกขายหน
閱讀更多

บทที่ 337

“เอาแต่คุยโม้แบบนั้นมันน่าสนุกมากเหรอ? ถ้าคุณรอสซีชอบเธอจริง ๆ เธอจะกลับมาที่นี่ได้หรือไง?” เจี่ยนจือไม่เข้าใจเลยสักนิด การโอ้อวดแบบนั้นมันมีจุดประสงค์อะไรกันแน่? เพียงแค่รักษาหน้าตาหรอกเหรอ? “แน่นอนว่าสิ่งที่เธอพูดนั้นมีประโยชน์” เจี่ยนหลานพูดขึ้นที่ข้างหูของเธอ คนละสายอาชีพก็เหมือนมีภูเขาขวางกั้น เจี่ยนจือเรียนสายศิลปะ ดังนั้นจึงไม่เข้าใจกฎธุรกิจโจวเนี่ยนอี้พูดขึ้นอย่างเย็นชาว่า “ด้วยภาพลัษณ์ที่เธอสร้างขึ้นมานั้น ขอเพียงแค่เธอกล้าพูดโม้ก็มีคนกล้าเชื่อ ต่อให้เชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง แต่บริษัทเล็ก ๆ มักจะเอาอกเอาใจเธอ มันไม่ได้มีผลประโยชน์อะไรมากมายหรอก แต่อย่างน้อยเธอก็จะได้รับกระเป๋า น้ำหอม ต่อให้เรื่องที่เธอพูดนั้นจะไม่เป็นความจริง แต่ก็ไม่มีใครมาขอของคืนจากเธอหรอก”อย่างนี้เอง?เจี่ยนจือหันไปมองทางเจี่ยนหลาน และเห็นว่าใบหน้าของเขายังมีรอยยิ้มประดับ ถ้าอย่างนั้นก็หมายความว่าคำพูดของโจวเนี่ยนอี้ถูกต้อง อวี่จือฉีส่งเสียงเยาะเย้ย เมื่อเห็นคนเหล่านั้นเดินกลับมาพร้อมกับแก้วเครื่องดื่ม เธอก็พูดขึ้นเสียงเย็นว่า “หน้าไม่อายจริง ๆ !”ลั่วอวี่เฉิงและเพื่อนคนอื่น ๆ กำลังเดินผ่านกลุ่ม
閱讀更多

บทที่ 338

หลังจากนั้นลั่วอวี่เฉิงก็สังเกตเห็นสร้อยบนคอของเจี่ยนจือ เธอจึงส่ายหน้าแล้วถอนหายใจออกมา “แล้วก็สร้อยคอของเธอนี่ด้วยนะ ในเมื่อจะออกงานสังคมแล้ว เธอถือว่าเป็นตัวแทนของอาเยี่ยน เป็นหน้าเป็นตาของอาเยี่ยน เธอใส่สร้อยคอลูกปัดแบบนี้ อีกเดี๋ยวโลหะที่อยู่รอบลูกปัดก็ขึ้นสนิม เธอไม่กลัวว่าอาเยี่ยนจะขายหน้าหรือไง?”เจี่ยนจือแตะสร้อยที่อยู่บนคอของตัวเอง ท่าทางตกตะลึง สร้อยคอลูกปัด? โลหะขึ้นสนิม? เรื่องนี้ทำให้เธอตกตะลึงนิ่งค้าง แต่เธอก็ไม่ใช่คนประเภทที่จะตะโกนมาบอกว่า “สร้อยคอเส้นนี้ราคาพันห้าร้อยล้านต่างหาก”...ในตอนนั้นเวินถิงเยี่ยนก็อยู่ห่างจากเธอไม่กี่ก้าว สายตาของเขาจับจ้องที่สร้อยคอเส้นนั้นลั่วอวี่เฉิงยังพูดต่ออีกว่า “แต่ก็ไม่เป็นไร เจี่ยนจือ ฉันรู้ว่าเธอไม่เข้าใจ เดิมทีเธอก็เป็นแค่นักเรียนศิลปะ นอกจากเต้นแล้ว เธอก็ทำอะไรไม่เป็นสักอย่าง แล้วก็ยังมาพิการอีก เต้นก็ไม่ได้แล้ว วันวันก็อยู่แต่บ้านไม่กล้าออกไปไหน ไม่เข้าใจอะไรสักอย่าง ช่วยเหลืออาเยี่ยนยังไม่ได้เลย เรื่องนี้ฉันเข้าใจนะ มาสิ เดี๋ยวฉันจะแนะนำให้รู้จักกับคนอื่น ๆ”คาดไม่ถึงว่าลั่วอวี่เฉิงจะเดินเข้ามากระชากแขนของเจี่ยนจือ ด้วยแรงข
閱讀更多

บทที่ 339

“เจี่ยนจือ…” เวินถิงเยี่ยนขมวดคิ้วแล้วกวาดตามองจำนวนคนที่เข้ามามุงมากขึ้น “ถ้ามีอะไรก็ค่อยกลับไปคุยกันดี ๆ โอเคไหม อย่ามาชวนทะเลาะกันตรงนี้เลย”เจี่ยนหลานได้ยินดังนั้นก็หัวเราะขึ้น “น้องสาวของฉัน มีสิทธิ์ทำให้ทุกคนตรงนี้เสียหน้าด้วยซ้ำ”เวินถิงเยี่ยนไม่สนใจคำพูดที่บ้าคลั่งของเขา ลั่วอวี่เฉิงที่อยู่ด้านหลังก็ร้องไห้กระซิกขึ้น “เพราะเขานั่นแหละ เขาเอาแต่พูดพล่ามไม่รู้เรื่อง ไม่เข้าใจกฎเกณฑ์หรือมารยาทเลยสักนิด ฉันแค่เป็นห่วงว่าเขาจะทำให้เจี่ยนจือต้องล่วงเกินคนอื่น ถึงตอนนั้นอาจจะทำให้บริษัทของนายเสียหายได้ ดังนั้นฉันเลยอยากจะพาเจี่ยนจือเดินออกไป เพื่อไม่ให้โดนร่างแหด้วย แต่พวกเขา…ก็…อาเยี่ยน เขาตบฉันต่อหน้าคนมากมายแบบนี้ ฉัน…ฉันไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้ว…”อาเหวินกับอาซินก็รีบวิ่งเข้ามาหา เมื่อเห็นดังนั้นเขาก็ขมวดคิ้วขึ้น “หื้อ?” จากนั้นอวี่จือฉีส่งเสียงขึ้นมาแล้วขมวดคิ้วขึ้น อาซินจึงรีบกลับมายืนด้านข้างของอวี่จือฉี แล้วพยุงเธอเอาไว้ “ภรรยา ระวังด้วย ลูกสำคัญที่สุด อยากขยับเยอะเดี๋ยวลูกจะตกใจ”อวี่จือฉีแค่นหัวเราะใส่อาเหวินถลึงตาจ้องอาซิน ‘ไอ้คนขี้ขลาด!’ “ช่างเถอะ อาเยี่ยน” อาเห
閱讀更多

บทที่ 340

“เจี่ยนจือ…” เวินถิงเยี่ยนรู้สึกปวดหัวมาก “เธอคือภรรยาของฉัน ถ้าเธอไม่มากับฉัน แล้วเธอจะไปกับคนนอกอย่างลูกพี่ลูกน้องเธองั้นเหรอ?”เจี่ยนจือกลับหัวเราะเสียงเย็น “คนนอกที่ไหนกัน? พี่ชายของฉันไม่มีทางสั่งให้ฉันไปขอโทษคนอื่น! พี่ชายของฉันไม่มีทางยอมให้คนอื่นมารังแกฉัน! ยิ่งไปกว่านั้นพี่ชายของฉันไม่มีทางยอมให้คนร้ายมาแทงฉันเพื่อปกป้องคนอื่นหรอก!”“เจี่ยนจือ!” เวินถิงเยี่ยนโมโหขึ้นมาแล้ว เขาพูดตำหนิเสียงเบา “พวกเรายังอยู่ในงานเลี้ยง เธอพูดเรื่องนี้ออกมาได้ยังไง? ถ้าพูดออกไปแล้ว ไม่กลัวคนอื่นหัวเราะเยาะหมดเหรอ?”สายตาเจี่ยนจือเย็นชาขึ้น “ที่แท้นายก็รู้ว่ามันเป็นเรื่องไม่ถูกต้องใช่ไหม? ที่แท้คำพูดเหล่านี้จะทำให้คนอื่นมองว่าเป็นเรื่องตลกสินะ? แต่ทำไมนายถึงยังทำมันล่ะ?” เวินถิงเยี่ยน “...”เวินถิงเยี่ยนพูดอะไรไม่ออก แต่อาเหวินกลับระเบิดโทสะขึ้นมา “แล้วเธอจะมาเถียงเขาทำไม? รีบให้ยามไล่เขาออกไปก็พอแล้ว!”เมื่อเห็นว่าสถานการณ์เริ่มบานปลาย คนที่มุงดูอยู่ก็เริ่มให้คำแนะนำเจี่ยนจือ“คุณนายเวินใช่ไหม? ช่างเถอะ ไม่ว่าคุณทั้งสองคนจะทะเลาะอะไรกัน แต่ในสถานการณ์แบบนี้คุณก็ควรไว้หน้าคุณเวินหน่อย ค
閱讀更多
上一章
1
...
3233343536
...
52
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status