Lahat ng Kabanata ng สถาปนิกสาวเกิดใหม่พาครอบครัวสู่ความร่ำรวย ภาค 1: Kabanata 51 - Kabanata 60

ณ จวนชิงเฟิงจวนชิงเฟิงแห่งนี้เป็นจวนที่ฮ่องเต้หวงฟู่หรงทรงมีดำริให้สร้างขึ้น เพื่อใช้เป็นที่ประทับขององค์ชายสิบพระโอรสที่ทรงรักมาก ซึ่งประสูติจากสนมรักอย่างเว่ยกุ้ยเฟยผู้เป็นรักแรกเพียงแต่ในยามที่องค์ชายสิบอายุได้สิบหกชันษาทรงได้รับบาดเจ็บที่ขาด้านซ้าย จากการฝึกซ้อมต่อสู้ในค่ายทหารนอกเมืองหลวง ภายหลังหมอหลวงได้ให้การรักษาจึงพบว่าอาวุธในมือของทหารผู้นั้นอาบยาพิษเอาไว้เนื่องจากเป็นยาพิษที่ค่อย ๆ ทำลายปลายเส้นประสาทและกล้ามเนื้อ แม้เวลาผ่านมาเกือบสองปีแล้วแต่หมอหลวงก็ยังไม่อาจถอนพิษชนิดนี้ได้ พวกเขาคาดว่าคนที่มียาถอนพิษย่อมเป็นคนที่คิดกำจัดองค์ชายสิบเท่านั้นโดยเรื่องที่เกิดขึ้นกับองค์ชายสิบผู้เป็นโอรสที่ฮ่องเต้ทรงโปรดปราน และยังเป็นพระนัดดาที่ไท่ซ่างหวงและฟู่กุ้ยไท่เฟยโปรดปราน แต่เวลาผ่านมาก็ไม่อาจสืบทราบได้ว่าคนที่คิดปองร้ายองค์ชายสิบคือผู้ใดยามนี้ภายในศาลาแปดเหลี่ยมกลางสระบัวอันร่มรื่นและเงียบสงบ ร่างของบุรุษที่ยามนี้กำลังย่างเข้าวัยสิบแปดชันษา บนใบหน้าที่ไร้ซึ่งรอยยิ้มตั้งแต่ต้องนั่งอยู่บนรถเข็น กลับเงยหน้าจากตำราพิชัยสงครามหันไปมองยังจวนข้าง ๆ ด้วยแววตาเรียบนิ่ง ทำเอาองครักษ์คนส

องค์ชายสิบมิได้ปล่อยให้เด็กหญิงตัวน้อยจ้องมองตนเองฝ่ายเดียว แต่เขาก็จ้องมองนางกลับเพราะดวงตาสดใสคู่นั้นเช่นกัน เพียงแค่ยังสงวนท่าทีเอาไว้อย่างที่เคยเป็น“ไม่เป็นไรตอนนี้พวกเราก็เป็นเพื่อนบ้านกันแล้ว ขอเพียงพวกท่านไม่รบกวนการพักผ่อนของข้าก็พอ ข้ามีแซ่ว่าหวงหรือพวกท่านเรียกข้าว่าจื้ออวี่ก็ได้แล้วข้าต้องเรียกท่านว่าอันใด”“ข้าจางเฟิงหยางส่วนบุตรสาวจางอวิ๋นซีขอรับ”“เช่นนั้นข้าเรียกท่านว่านายท่านจางและคุณหนูจางก็แล้วกัน ว่าแต่พวกท่านมาทำอันใดที่เมืองหลวงงั้นหรือ”“ตอบคุณชายตามตรงครอบครัวข้าได้รับการจ้างงานจากนายท่านจ้าว เกี่ยวกับการสร้างเรือนหลังใหม่ที่เมืองเหออันและในเมืองหลวง บังเอิญว่าก่อนหน้านั้นครอบครัวของข้าได้สร้างเรือนหอให้บุตรชายของสหายนายท่านจ้าวหลังจากได้เห็นเรือนหอที่งดงามแปลกตาจึงเกิดความสนใจ ประจวบเหมาะกับนายท่านจ้าวอยากได้เรือนหลังใหม่พอดี ถึงได้ไปพบพวกข้าที่หมู่บ้านและทำสัญญาจ้างงานขอรับ”“ถึงขนาดทำให้คหบดีอันดับหนึ่งของเมืองหลวงสนใจได้ ฝีมือการสร้างเรือนของนายท่านจางคงจะเก่งกาจไม่เบากระมัง”เพียงแต่คำถามนี้ขององค์ชายสิบกลับได้คำถามเสียงเล็ก ๆ ของอวิ๋นซีแทน “พี่ชายจื้ออวี

เมื่อได้ฟังคำอธิบายของหมอหลวงฮั่ว ก็ทำให้องค์ชายสิบนึกถึงคนที่นั่งรถเข็นเหมือนกับตน การทำอาหารของมารดาอวิ๋นซีคงทำเพราะต้องการบำรุงร่างกายคนในครอบครัว“ข้าคิดว่าอาจเป็นเพราะบิดาของคุณหนูจางที่ได้รับบาดเจ็บและนั่งรถเข็น ต้องการการบำรุงร่างกายจะได้หายดีในเร็ววันก็เป็นได้”และเป็นอย่างที่เฉินตงได้ถวายรายงานต่อไท่ซ่างหวงกับฟู่กุ้ยไท่เฟย ยามนี้เมื่อองค์ชายสิบเอ่ยถึงคุณหนูจางสายตากลับอ่อนลงไม่แข็งกร้าว ทั้งสองพระองค์ถึงหันมาสบพระพักตร์ทั้งยังคิดบางอย่างตรงกันเสียด้วย‘เปิ่นหวงอยากเจอเด็กคนนี้แล้วสิว่าทำอย่างไรถึงทำให้หนานเอ๋อร์อ่อนโยนลงได้’‘เด็กคนนี้ต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน ต่อให้นางเป็นสามัญชนทั่วไปแล้วอย่างไร หากดวงชะตาเกื้อหนุนหนานเอ๋อร์ของข้าเสียอย่าง ข้าจะทูลขอไท่ซ่างหวงประทานตำแหน่งคุณหนูสูงศักดิ์ให้นางก็ย่อมได้’พอทุกคนพูดถึงเรื่องยาสมุนไพรเซิงเทาที่มีหน้าที่ดูแลเรื่องการต้มยา ก็ฉุกคิดขึ้นมาได้ว่าถังเช่าซึ่งได้รับจากท่านหมอซุนเหลืออีกไม่มากแล้ว จึงตัดสินใจเอ่ยออกไปเพื่อถามความเห็นของทุกคนในห้องโถงแห่งนี้“หมอหลวงฮั่วพอท่านพูดถึงเรื่องสมุนไพรข้าก็นึกขึ้นได้ว่า ถังเช่าจากท่านหมอซุนที่ส

สามพ่อลูกตระกูลจางและผู้ติดตามทั้งสองนั่งรออยู่ในโถงรับรองอย่างรู้มารยาท พวกเขาไม่พูดคุยเสียงดังหรือกล่าวถึงสิ่งที่อยู่ภายในจวนหลังนี้ เพียงแต่อวิ๋นซีเก็บรายละเอียดเกี่ยวกับการสร้างเรือนในเมืองหลวงอยู่เงียบ ๆผ่านไปหนึ่งจิบชากว่า ๆ องค์ชายสิบก็มาถึงพร้อมกับองครักษ์คนสนิททั้งสองเช่นเคย แม้ไม่มีรอยยิ้มกว้างบนใบหน้าแต่ยังพอมองเห็น ว่าเจ้าของจวนรู้สึกดีที่แขกเมื่อวานมาเยือนอีกครั้ง“คุณชายหวง /คารวะพี่ชายจื้ออวี่เจ้าค่ะ”“พวกท่านอย่าทักทายเป็นทางการเช่นนั้นเลย มิใช่ว่าเพิ่งจะทำความรู้จักกันวันแรกเสียหน่อย” องค์ชายสิบกล่าวอย่างเป็นกันเองกับสามพ่อลูก“ขอบคุณที่คุณชายไม่ถือสา เมื่อวานข้ามากับบุตรสาวแต่วันนี้มีสิ่งที่ต้องนำมาด้วย บุตรชายของข้าจึงช่วยนำมาที่นี่อีกคนขอรับ”“คารวะคุณชายหวงข้าจางจื่อหานเป็นพี่ชายของซีซีขอรับ”เมื่อทำได้หลาย ๆ แบบก็สามารถให้ลูกค้าเลือกว่าอยากได้เรือนแบบใด เช่น เรือนชั้นเดียวแต่เป็นชั้นเดียวแบบใหม่ หรืออยากได้เรือนสองชั้นสามชั้นซีซีก็ทำให้ตามความต้องการได้ เพียงแต่การทำเรือนตัวอย่างอาจใช้เวลาสักหน่อย รวมถึงต้องมีสมาธิจดจ่ออยู่กับชิ้นงานอย่างมากเจ้าค่ะ”“ว้าวว คุณหน

คนที่ตกอยู่ในภวังค์ความคิดเกี่ยวกับเด็กหญิงที่เพิ่งรู้จักได้สองวัน ต้องกลับสู่ปัจจุบันเมื่อเสียงที่สดใสของนางกล่าวชื่นชมผู้เป็นบิดา ที่ตัดสินใจอย่างเด็ดขาดและหันหลังให้กับตระกูลเดิมของตนอย่างเด็ดเดี่ยว“พวกท่านรู้หรือไม่พอคนพวกนั้นเห็นว่าท่านพ่อบาดเจ็บต้องใช้เงินในการรักษาตัว ก็ไม่สนใจไยดียังคงจิกหัวใช้ท่านแม่กับพี่ใหญ่ ซีซีก็ถูกญาติผู้พี่กับสหายของพวกเขารังแกสุดท้ายท่านพ่อตัดสินใจแยกบ้านตัดขาดความสัมพันธ์กับตระกูลเดิม ท่านแม่จึงพาพวกเรากลับบ้านท่านตาท่านยาย พอสุขภาพร่างกายเริ่มแข็งแรงถึงได้ริเริ่มกิจการที่ทำอยู่ในตอนนี้เพื่อเลี้ยงชีพเจ้าค่ะ”“เด็กน้อยเจ้าชื่อซีซีหรอกหรือ”“เรียนท่านปู่ซีซีชื่อว่าจางอวิ๋นซีเจ้าค่ะ”“เสี่ยวซีเด็กดีบิดาของเจ้าตัดสินใจได้ถูกต้องแล้วล่ะ ยามนี้พวกเจ้ามีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นมาก หากคนพวกนั้นกล้ามารังแกเจ้าปู่กับย่าจะช่วยจัดการให้เองนะ” ฟู่กุ้ยไท่เฟยทอดพระเนตรเฟิงหยางที่นั่งรถเข็นเหมือนองค์ชายสิบก็รู้สึกเห็นใจไม่น้อยไท่ซ่างหวงที่ทรงทอดพระเนตรไปที่ขาของเฟิงหยางก็ทรงตรัสถามถึงอาการบาดเจ็บของเขาอย่างห่วงใย“นายท่านจางตอนนี้อาการบาดเจ็บของท่านเป็นอย่างไรบ้