Semua Bab ร้านแพรลับของคุณหนูสาม: Bab 21 - Bab 30

อู๋ซือหนิงยืนนิ่งอยู่หน้าร้าน ได้ยินเสียงที่ดังแว่วออกมาจากด้านในก็แน่ใจว่าเป็นคนที่ตนตามหา แต่ว่าชายหนุ่มก็ยังไม่กล้าพรวดพราดเข้าไป เขายืนประมาอยู่อย่างนั้นจนบ่าวรับใช้ทนดูไม่ได้"คุณชาย ไม่เข้าไปล่ะขอรับ""ข้าไม่รู้ว่าควรทักทายนางอย่างไร""ก็ทักทายอย่างปกติไม่ได้หรือ"บางทีควรมีโรงหมอตั้งอยู่ใกล้ๆ นี้ เผื่อว่าเขาจะได้หายาแก้วิงเวียนกลับไปด้วยเลย"คุณชาย ท่านกล้าๆ หน่อยสิขอรับ""แต่ว่าท่านหญิงอาจจะไม่ชอบให้เข้าหามากไปก็ได้นะ""ท่านข้ามเส้นนั้นมาแล้ว สบายใจได้""ตงฟาง เจ้าอยู่ข้างใครกันแน่" อู๋ซือหนิงหันขวับ มองผู้ติดตามตาขวาง"ข้างคุณชายสิขอรับ"ยอดบัณฑิตทั้งถอนหายใจทั้งส่ายหน้า เริ่มสงสัยแล้วว่าอีกฝ่ายยังเป็นบ่าวเขาจริง ๆ หรือเปล่า จิกกัดเขาจนแทบจะเป็นสหายคนหนึ่งแล้ว แต่เรื่องนี้ก็ว่าใครไม่ได้เพราะเป็นสหายที่เล่นกันมาแต่เด็กจริงระหว่างที่สองนายบ่าวกำลังโต้เถียงกันอยู่นั้น โชคดีคนที่พวกเขาตามหาก็เดินออกมาจากร้านแล้ว"นี่พวกท่านกำลังทำอะไรกัน?""นี่พวกท่านกำลังทำอะไรกัน?"

"ท่านหญิงดูสุนทรีย์กับการทานอาหาร"เขาก้มลงเหลือบมองจานที่ว่างเปล่า ขนมสองอย่างที่สั่งมาก่อนหน้านี้ไม่เหลือร่องรอยแม้แต่เศษผงจากแป้ง"ของอร่อยก็ต้องกินสิ" ว่าแล้วนางก็ยกมือเรียกเสี่ยวเอ้อร์มาสั่งขนมเพิ่ม"ท่านหญิงพูดถูกต้อง" ชายหนุ่มพยักหน้าเห็นดีเห็นงามด้วย ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้ม มองหญิงสาวที่ดูมีความสุขกับการทานอาหารผิดกับสตรีคนอื่นที่ต้องระมัดระวังการกินจนบางครั้งก็ดูน่ารำคาญ ทว่าสำหรับนางในสายตาของเขากลับดูน่ารักน่าเอ็นดูเสียอย่างนั้น"เห็นด้วยกับข้าไปเสียทุกอย่าง ไม่เอาใจกันเกินไปหรือ""เป็นความจริงใจทุกประการ ไม่มีเรื่องใดต้องโป้ปด"หลังน้ำชาหมดไปได้หนึ่งกาตามที่รับปากไว้ อู๋ซือหนิงก็เดินมาส่งนางที่จวน หนิงชิงชิงเดินตามหลังผู้เป็นนายโดยเว้นระยะห่างไปประมาณหนึ่ง นางมองดูท่าทีที่ใต้เท้าอู๋เข้าหาคุณหนูของนางแล้วก็คิดปักใจไปกว่าครึ่งว่าเขามีใจให้นายตรง แต่ว่าคุณหนูของนางเหมือนจะไม่รู้ตัวเลยสักนิดเดียว"ขอบคุณใต้เท้าอู๋สำหรับวันนี้ ข้าสนุกมาก"ชายหนุ่มไม่ได้ตอบรับอะไรเพียงแค่พยักหน้าให้ยิ้มๆ เท่านั้น เขายืนอยู่หน้าประตูจนกระท

สวนสกุลเว่ยวันนี้ครึกครื้นกว่าวันไหน ๆ เป็นวันที่แม้แต่บ่าวในเรือนที่เดินไปมาก็ยังต้องหยุดมองทุกครั้งที่ผ่านบริเวณด้านหน้าประตูเสียงเล็ก ๆ ของหญิงสาววัยแรกแย้มทั้งหลายสร้างความสดใสให้จวนเสนาบดีเว่ยเป็นอย่างมาก พวกนางแต่งองค์ทรงเครื่องกันมากกว่าบางครั้งที่ต้องร่วมงานในวัง การพบปะของเหล่าสตรีดูจะมีอะไรมากกว่าแค่การดื่มน้ำชาในครั้งสตรีนิยมชมชอบของสวยงาม เมื่อมีการรวมกลุ่มกันก็ต้องมีการแลกเปลี่ยนอย่างช่วยไม่ได้ ทั้งยังเป็นไปอย่างธรรมชาติจนไม่รู้สึกขัดตาขัดใจแต่อย่างใดครั้งแรกนี้เว่ยหย่งฮวาให้ทุกคนนั่งแบบอิสระ มันไม่ใช่งานทางการและนี่ก็ไม่ใช่ธรรมเนียมที่เป็นปกติของที่แห่งนี้ด้วย ตรงหน้าของพวกนั้นมีแก้วชาและขนมทานเล่นวางเอาไว้ ยังไม่มีใครกล้าแตะต้อง เพราะยังไม่มั่นใจที่จะทำอะไรต่อมิอะไรในงานที่พึ่งเคยได้ประสบนี้เป็นครั้งแรกเช่นกัน"ชาดอกเหมยกุ้ยนี้ นำเข้าจากต่างแคว้น หวังว่าคุณหนูทุกคนจะชื่นชอบ หรือหากไม่พึงใจในชาดอกเหมยกุ้ยนี้ ยังมีชาน้ำผึ้งให้ลิ้มลอง" เว่ยหย่งฮวาเอ่ยบอกเหล่าคุณหนูที่มาตามเทียบเชิญของนาง และหวังว่าการพบปะสนทนาในครั้งนี้จะทำให้ชื่อเสียงนางเลื่องลือมากขึ้น และมันจะง่ายต่อ

การที่คนรอบตัวนางพูดเป็นเสียงเดียวกันว่านางในตอนนี้ดีกว่าเมื่อก่อนนั้น ไม่ได้ทำให้เจ้าของชื่อรู้สึกดีขึ้นเลย กลับยังมีแต่ความรู้สึกผิดและรู้สึกว่าไม่สมควรลอยล่องอยู่ในหัวตลอดเวลาความกังวลใจแก้ได้ด้วยหมอดูเมื่อหมดสิ้นหนทางมนุษย์ย่อมมองหาความสบายใจอื่น ต่อให้เป็นการหลอกตัวเองก็เอาแต่นางจะคิดอะไรมากเล่า ความมงคลและฤกษ์ยามยังยึดถือกันได้"หนิงชิงชิง ในเมืองหลวงนี้มีหมอดูคนใดขึ้นชื่อบ้าง""คุณหนูอยากดูดวงหรือเจ้าคะ?""ถ้ามีความกังวลใจนิดหน่อย แค่อยากดูให้ตัวเองสบายใจเท่านั้นไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร""คุณหนูกังวลเรื่องเปิดร้านหรือเจ้าคะ จะว่าไปก็ควรดูฤกษ์ยามในการเปิดร้านจริง ๆ ด้วยนะเจ้าคะ เช่นนั้นบ่าวว่าลองไปที่วัดดีหรือไม่เจ้าคะ ไม่ใช่เป็นการดูดวงโดยตรงแต่หลวงจีนท่านอาจจะบอกอะไรได้""นั่นก็เป็นความคิดที่ไม่เลว พรุ่งนี้เช้าไปกันเลย" นางดีดนิ้วเออชมสาวใช้ในความคิดอันยอดเยี่ยมคุณหนูทำพฤติกรรมประหลาดอีกแล้วหนิงชิงชิงได้แต่พูดกับตัวเองในใจ เพราะเกรงว่าถ้าเอ่ยออกมาให้ได้ยินนางคงโดนหยิกจนเนื้อเขียว คุณหนูเอ่ยหยอกทีเล่นทีจริงกับนางบ่อยครั้ง และก็มีหลายครั้งด้วยเช่นกันที่พลั้งมือจนนางตัวจ้ำเข้าจริ

"ท่านพี่ข้า ขอนั่งด้วย" เว่ยอวี่หยุนอยากรู้อยากเห็น คนมองจากด้านนอกไม่ไหวจึงขอเข้ามานั่งอยู่ด้านในช่องกับพี่สาวนางไม่ได้ว่าอะไรแต่ทำสัญญาให้เขาเงียบเสียงไม่รบกวนสมาธิระหว่างนี้ก็พอ หลายคนที่คุณหนูมอบให้ไปคือนกยูงตัวผู้ สีพื้นฐานที่มักจะหยิบใช้ในลายนี้คือเขียว ฟ้าและน้ำเงิน ความเข้มอ่อนแล้วแต่จะพิจารณากำหนดเอง ลวดลายด้านในคนปีกก็สุดแต่จะจินตนาการ เรื่องเช่นนี้ไม่มีถูกผิดสามารถทำให้เสื้อตัวนั้นโดดเด่นขึ้นมาได้เวลาล่วงเลยผ่านไปเกือบสามชั่วยาม เว่ยหย่งฮวาก็เอ่ยแจ้งว่าเหลือเวลาอีกหนึ่งชั่วยามเท่านั้น นางให้คนในจวนเตรียมอาหารคาวหวานไว้สำหรับผู้มาทดสอบ เพราะใช้เวลาในการทดสอบนานมากเนื่องจากเป็นงานฝีมือ ทุกคนยังไม่ได้พักรับประทานอาหารมื้อกลางวัน ต้องหิวแน่อีกหนึ่งบททดสอบที่ไม่ได้บอกคือการจัดสรรเวลาในการทำงาน เรื่องนี้ผู้มาทดสอบต้องบริหารจัดการตัวเองตั้งแต่ก้าวขาออกจากบ้านแล้ว เป็นการดำเนินชีวิตพื้นฐานที่ควรต้องรู้กระทั่งหมดเวลาโดยสมบูรณ์ พวกนางวางเข็มลงตามคำสั่งห้าม ท่านหญิงหรูเหยียนเดินไปหน้าที่นั่งของพวกนาง ดูผ้าไล่ตั้งแต่ชายชุดขึ้นมา นางยังไม่ได้ประกาศในทันที แต่ดูของทุกคนจนหมดแล้วจึงค่