Lahat ng Kabanata ng THE VOW: TEMPTATION UNDER ONE ROOF (SPG): Kabanata 121 - Kabanata 130

Habang nagmamaneho pauwi sa mansion ng mga Madrigal, nanatiling tahimik si Kieran. Pinipigilan niyang mag umpisa ng usapan sa kanyang ina, alam niyang madami siyang kailangan itanong dito pero pinili niyang manahimik muna. Hinid pa ito ang pagkakataon Sa likurang upuan, nakatanaw lamang si Vivian sa bintana. Ilang sandali pa ay nabasag ang katahimikan.“Anak...”Napasilip si Kieran sa rearview mirror.“Yes, Mom?”Huminga nang malalim si Vivian bago nagsalita. “Sigurado ka bang wala talagang problema?”Napakunot-noo si Kieran. “Huh? Anong ibig mong sabihin, mom?”“Bakit kahit minsan ay hindi man lang bumisita sina Wesley at Nikita sa akin sa ospital? Ilang araw akong naroon. Nakalabas na nga tayo ngayon pero ni anino nila ay hindi ko man lang nakita.” May bahid ng lungkot at pagtataka sa tinig nito.“Mom...” pilit siyang ngumiti. “Ano pa ba ang ikinakalungkot mo? Pauwi na tayo sa bahay nila. Magkakasama na ulit tayong lahat, hindi ba?”Ngunit umiling lamang si Vivian. “Ewan ko ba, an

Matapos nilang ipaligpit ang lahat ng kanilang mga gamit, muli silang bumalik sa sasakyan. Maingat na sinigurado ni Kieran na wala silang maiiwan kahit isang gamit sa bahay na iyon. Para bang ang bawat maletang isinakay nila sa kotse ay simbolo ng tuluyan nilang pagputol sa nakaraan. Wala na silang babalikan doon.Tahimik silang bumiyahe pauwi sa kanilang mansyon. Sa buong biyahe, walang imik ang kanyang ina. Paminsan-minsan lamang niya nakikitang lihim itong nagpupunas ng luha habang nakatanaw sa bintana. Hindi rin niya alam kung ano ang dapat sabihin. Pareho silang natulala sa sunod-sunod na pangyayaring nagwasak sa kanilang pamilya.Nang makarating sila sa mansyon, agad silang sinalubong ng mga katulong. Halatang nagulat ang mga ito nang makitang may dala silang maraming maleta.Simula nang maging magkasintahan ang kanyang mommy at si Wesley, bihira na itong umuwi sa mansyon. Kadalasan ay sa bahay ni Wesley ito nananatili.Siya naman ay palipat-lipat lamang noon sa condo at mansyon

WESLEY’S POVNagising si Wesley at dahan-dahang iminulat ang mga mata. Sandaling nanlalabo ang kanyang paningin habang pinagmamasdan ang puting kisame sa itaas niya. Amoy na amoy niya ang antiseptic sa paligid at maririnig ang mahinang pagtunog ng mga makinang nakakabit sa kanya... Ospital.Ngunit may kakaiba. Hindi iyon ang ospital na kanyang inaasahan. Hindi iyon ang pamilyar na kwartong nakita niya noon sa St. Paul’s Hospital.Napakunot ang kanyang noo habang sinusubukang lingunin ang paligid. Malinis at moderno ang silid. Malalaki ang mga bintana at tila mamahalin ang mga kagamitan sa loob.Maya-maya ay bumukas ang pinto at may pumasok na isang Amerikanang babae na naka-uniporme ng nurse. Agad itong napangiti nang makita siyang gising."My goodness, Mr. Madrigal! You're awake now!"Lalong kumunot ang noo niya. Bakit nag-Eenglish ang nurse? At bakit mukhang tisay ito? Nasaan ba siya?Sandaling pumasok sa isip niya ang isang nakakatakot na posibilidad... Patay na ba ako? o naghahalu

Makalipas ang ilang araw at sa wakas ay nakalabas na rin siya ng ospital. Mula roon ay dumiretso sila sa bahay ni Nikita... ang bahay na siya mismo ang bumili noon para kina Nikita at sa ina nito matapos silang maghiwalay.Kahit nauwi sa paghihiwalay ang kanilang pagsasama ng kanyang asawa, hindi niya kailanman pinabayaan ang mag-ina. Sinigurado niyang magiging maayos ang buhay ng mga ito sa Amerika. Binilhan niya sila ng bahay at sasakyan, at buwan-buwan ay nagpapadala siya ng sapat na allowance upang hindi sila mahirapan.Ngunit nagbago iyon nang makapagtapos si Nikita ng kolehiyo. Matigas itong tumangging tumanggap pa ng pera mula sa kanya. May maayos na itong trabaho at malaki na rin ang kinikita. Naalala pa niya kung paano sila nagtalo noon dahil pakiramdam niya ay unti-unti nang pinuputol ng anak ang natitira nilang ugnayan."Dad, hindi ko ginagawa ito dahil ayaw ko sa'yo," mahinahon nitong paliwanag noon. "Gusto ko lang maging independent. Gusto kong matutong tumayo sa sarili k

VIVIAN’S POV:Tahimik na nakaupo si Vivian sa dining table habang paminsan-minsang sumusulyap sa malaking orasan na nakasabit sa dingding. Kanina pa siya naghihintay kay Kieran na tuluyang makapasok sa loob ng bahay.Ilang beses pa niyang kinailangan itong tawagan bago pumayag na maghapunan kasama siya ngayong gabi. Ngunit kahit pumayag ito, ramdam niyang napipilitan lamang ang anak.Halos isang buwan na rin ang lumipas mula nang umalis sina Wesley at Nikita. Hanggang ngayon ay wala pa rin silang balita kung nasaan ang dalawa.Masakit... Napakasakit para sa kanilang mag-ina na basta na lamang silang iniwan nang walang kahit anong paliwanag. Ngunit sa tingin ni Vivian, mas malalim ang sugat na iniwan nito kay Kieran kaysa sa kanya.Kitang-kita niya ang pagbabago sa anak. Halos gabi-gabi itong umuuwing lasing. Minsan naman ay hindi na talaga umuuwi at sa condo na lang natutulog. Kung hindi pa niya tatawagan at pipilitin, hindi na ito magpapakita sa bahay. Parang unti-unti nitong tinatak