All Chapters of THE VOW: TEMPTATION UNDER ONE ROOF (SPG): Chapter 221 - Chapter 230

Pagdating niya sa kaniyang kwarto, marahan niyang isinara ang pinto pero hindi niya iyon ni-lock. Saglit siyang nanatili roon, nakasandal habang nakikinig sa katahimikan ng buong hallway.“Wala pa rin si Kieran. Sinabi niyang susunod siya…” Napabuntong-hininga siya. "Ano ka ba? Kakaakyat mo lang. Ini-expect mo na susunod agad siya?" sita nya sa sarili.Hindi niya alam kung bakit bigla na naman siyang kinakabahan. Kanina lang ay siya mismo ang humabol dito. Siya rin ang humiling na samahan siya nito sa pagtulog. Pero ngayong mag-isa na siyang muli sa loob ng kwarto, hindi niya maiwasang isipin kung baka nagbago ang isip ni Kieran. Baka napagod na itong hulaan siya.Muli niyang kinagat ang kaniyang labi. “Ang labo mo, Nikita…”Humakbang siya patungo sa kama at marahang umupo sa gilid. Gusto niya ulit lumabas para sunduin ito o di kaya doon lang sya habang nanonood sa lalaki na e-check ang email nito. Nababaliw na siguiro talaga siya.Humiga siya sa kama at nagtalokbong ng kumot. "Hmp k

Napatingin si Nikita sa sarili na para bang wala namang kakaiba sa kaniyang suot.“Saka bakit hindi mo ako hinintay sa kuwarto?”Ngumiti siya nang inosente. “Naisipan ko lang magpaaraw sa swimming pool.” Bahagya niyang hinaplos ang tiyan. “Maganda iyon para sa amin ni baby.”“Magpaaraw?” Bahagyang tumaas ang kilay ni Kieran. Muli nitong tiningnan ang kaniyang suot mula ulo hanggang paa. “With that?”“Why not?” natatawang sagot niya. “Mag-swimming na lang ako after. Masarap din iyon para ma-relax ako.”Napabuntong-hininga si Kieran. "Okay.” Tumango ito, ngunit agad ding nagdagdag... “Pero sasamahan kita.”“Hindi kailangan.”“Sasamahan kita. Hindi ako papayag na mag-isa ka roon. Baka kung mapaano ka.”Napaikot ang mga mata ni Nikita. “Suit yourself, Mr. Del Toro.”Hindi na niya hinintay ang sagot nito. Nilagpasan niya si Kieran at naglakad patungo sa swimming pool. Ramdam niyang nakatingin ito sa kaniyang likuran. At sa halip na mahiya, lalo pa niyang inartehan ang kaniyang paglalakad.

"Kumain ka na. Anong gusto mong ulam?" tanong nito habang pilit na ibinabalik sa normal ang boses. "May sunny side-up egg, bacon, longganisa...”Muli siyang napatingin sa tray, madaming ulam na pagpipilian, may toast bread at rice din saka fresh orange juice. Pero parang hindi kayang pawiin ng mga iyon ang ibang gutom na nararamdaman ngayon."Egg na lang." sagot niya sa malamig na tono, na tila bang walang anumang intimate na kaganapang nangyari sa pagitan nilang dalawa ilang segundo pa lang ang nakalilipas."Konti lang ang kakainin ko. Gusto ko mag-water dipping mamaya," sabi niya, nang hindi man lang tumitingin dito."Good. Samahan na kita.""Huh?""Gusto ko rin maligo. I think the water is tempting..." sabi nito… pero nakatingin nang diretso sa kanya na para bang siya ang ‘water’Habang kumakain siya ay pinapanood lang nito. Hindi makakaila ni Nikita ang tensyong namumuo sa hangin. Sa bawat subo niya ng pagkain, damang-dama niya ang matitinding titig ni Kieran na tila dahan-dahang

Isinantabi ni Nikita ang huling natitirang alinlangan. Ang basa at malamig niyang tuwalya ay pabalagbag na nahulog sa sahig, at kasabay niyon ay ang pagkalaglas din ng kaniyang mga pag-aalangan.Mas lalo niyang pinaligiran ng kaniyang mga daliri ang nag-iinit na pagkalalaki ni Kieran. Sa bawat unti-unting pagtaas at pagbaba ng kaniyang palad, marahang napapadaing ang lalaki. Humahaplos ang kamay ni Kieran sa kaniyang balakang habang pinapaligaya niya ito, at ang bawat haplos ay may kasamang kakaibang kuryente na dumadaloy sa buong katawan niya."Niks... f--k, ganyan nga," paos at patuloy na pag-ungol ni Kieran habang nakatitingin sa kaniya ang mga matang nag-aalab sa matinding pagnanasa.Hindi na siya nakapagpigil. Yumuko siya at muling hinuli ang mga labi ni Kieran. Ang halik na iyon ay mas masidhi, mas gutom... isang kasunduan sa pagitan nilang dalawa na wala nang urungan.Pakiramdam niya ay sinisilaban ang kaniyang katawan, katulad noong una nilang p********k ni Kieran sa hotel. Per

Sa kabila ng mga taon na lumipas, sa kabila ng mga tampuhan, pagkakamali, pride, at mga bagay na pilit nilang itinago sa isa’t isa, hindi kailanman tuluyang nawala ang pagmamahal nila. Sa halip, mas lalo lang itong tumibay habang pareho nilang pinipilit na kumbinsihin ang sarili na kaya nilang mabuhay nang wala ang isa’t isa.Pero ngayon, pagod na siyang lumaban. Pagod na siyang itanggi ang nararamdaman niya. At higit sa lahat, pagod na siyang itulak palayo ang taong sa simula pa lang ay minahal na niya.“I love you, Nikita…”Napatingin siya kay Kieran nang marinig ang nanginginig nitong boses.“I’m not joking, and I’m sincere.” Hinawakan nito ang kanyang mga kamay at marahang pinisil. “Let me take care of you and our baby, Niks.”Napakagat-labi siya upang pigilan ang muling pag-agos ng kanyang luha.“Don’t push me away anymore, please?”Parang tuluyang nadurog ang natitira niyang depensa. Doon na tuluyang nalaglag ang mga luhang matagal niyang pinipigilan.Hindi na siya nagsalita. Sa