All Chapters of THE VOW: TEMPTATION UNDER ONE ROOF (SPG): Chapter 231 - Chapter 240

Nanlaki nang bahagya ang mga mata ni Nikita bago siya napapikit sa hiya. “Anong ka ba…” mahina niyang saway habang kinukurot ito sa tagiliran.Pero sa halip na tumigil ay lalo lang tumawa si Kieran.“Hahaha! Bakit ba?” tanong nito, tila walang pakialam sa hiya niya. “I’m proud of my girlfriend. Masama ba iyon?”“Kieran…”“I want to tell everyone that you’re mine,” dagdag pa nito, seryoso na ngayon ang boses. “At mahal na mahal kita.”Halos gusto na niyang lumubog sa kinatatayuan. Hindi siya sanay sa ganoon, hindi siya sanay na may isang lalaking walang kahihiyang nagpapahayag ng pagmamahal nito sa kaniya. Lalo na si Kieran, na dati ay mas pinipiling itago ang nararamdaman kaysa aminin ang kahinaan nito.Ngayon, parang wala na itong pakialam kung sino ang makarinig. Ang mahalaga rito ay ang nararamdaman nila sa isat isat.“Salamat naman kung gano’n, Sir Kieran,” masayang sabi ni Manang Esme. “Alam ko talagang kayo rin ang magkakatuluyan ni Maam Nikita. Bagay na bagay kayong dalawa... I

Nanlaki ang kanyang mga mata sa tahasang pag-amin nito! Sa labis na gulat at pagkapahiya ay napabulok siya at naubo nang paulit-ulit.Mabilis siyang inabutan ni Kieran ng baso ng tubig habang patuloy na tumatawa. “Uminom ka muna.”“Ikaw talaga! Wag mo nga ako biruin nang ganyan!” saway niya pagkainom ng tubig, halos mag-apoy na ang kanyang mukha sa pula.“Hahaha! Sige na, hindi na,” pagsuko nito habang itinaas pa ang dalawang kamay, pero hindi pa rin nawawala ang kapilyuhan sa mga mata. “But in case you need me, I’m always available for you, Niks.”Bago ito bumalik sa maayos na pagkakaupo ay ginawaran pa nitong muli ng mahigpit na pisil ang kanyang pisngi, lalong nagpalala sa pamumula ng kanyang mukha.“Sige, gumala tayo,” biglang sabi nito, marahil ay napansing hindi na rin siya gaanong komportable sa naging biro nito kanina. “You can buy all you want. My treat.”Nanlaki ang kanyang mga mata. “Really?”“Yes, wifey,” sagot nitong seryoso ngunit may halong lambing. “From now on, ako n

Tahimik lang si Nikita habang nakikinig. Hindi niya inaasahan na ganito kalalim ang sama ng loob ni Julia sa kanya, lalo na’t sa pagkakaalam niya, siya pa nga dapat ang may karapatang magalit.“I never asked you to resign because of me!” mahinahon niyang sagot, bagama’t unti-unti nang nababawasan ang kanyang pasensya. “And I certainly never told you to quit your job.”“Maybe you didn’t tell me directly,” mabilis na balik ni Julia. “But you knew what would happen after you left.”Napakunot ang noo ni Nikita. “What exactly are you blaming me for?” Napailing siya, hindi makapaniwala sa naririnig. “Ano ang kinalaman ko sa mga maling desisyon mo, Julia? Bakit ako ang sinisisi mo sa lahat ng nangyari sa buhay mo?”Bahagya siyang humakbang palapit, pilit na pinananatiling kalmado ang sarili.“Tinulungan kita sa abot ng makakaya ko. Noong wala kang malapitan, nandiyan ako. Noong kailangan ng pamilya mo ng pera, tumulong ako. Noong sinabi mong wala ka nang ibang mapagpipilian, ako ang sumalo sa

“Yes, that’s true.”Agad napalingon ang lahat sa babae na kanina pa tahimik na nakamasid.Halatang hindi ito pamilyar kay Nikita at wala rin itong dahilan para kampihan siya. Isa lang itong ordinaryong customer na naroon at nakakita ng nangyari.Bahagyang napangiti si Julia. Sa isip niya, sa wakas ay may kakampi na siya.“See I have a witnessed. I told you!” mabilis niyang sabi, saka humarap sa manager. “They’re the ones causing the scene!”Ngunit agad siyang pinutol ng babae. “No!”Napakunot ang noo ni Julia.“You misunderstood me. It’s you who’s causing the scene here.”Nawala ang ngiti sa mukha ni Julia. Natahimik ang buong boutique. Diretsahang tumingin ang babae kay Julia bago itinuro nang bahagya si Nikita.“Wala namang ginagawa ang buntis na babaeng iyan. Kanina pa siya tahimik. Ikaw ang paulit-ulit na nang-iinsulto sa kaniya.”Sandaling natigilan si Julia. Hindi niya inaasahan iyon. Ang akala niya ay kakampihan siya ng customer.Muli namang nagsalita ang babae, ngayon ay mas m

Matapos ang ilang oras ng pamimili, hindi pa agad nagtapos ang kanilang araw. Nagpunta pa sila sa isang magandang restaurant para kumain, saka muling naglibot at tumingin-tingin sa iba pang mga tindahan. Kung anu-ano ang pinag-uusapan nila habang naglalakad, minsan ay nagtatawanan, minsan naman ay nagtatalo pa nang pabiro tungkol sa kung alin ang mas magandang bilhin.Hindi nila namalayan ang paglipas ng oras. Halos gumagabi na nang sa wakas ay nagpasiya silang umuwi.Pagod man ang kaniyang mga paa dahil sa maghapong paglalakad, magaan naman ang pakiramdam niya. Sa totoo lang, ito marahil ang isa sa pinakamasayang shopping day na naranasan niya.Well… maliban na lang sa hindi inaasahang panggugulo ni Julia kanina. Sa kabila ng nangyari, hindi niya hinayaang sirain ni Julia ang buong araw niya. Sa halip, mas pinili niyang i-enjoy ang natitirang oras kasama si Kieran. At higit sa lahat, wala siyang nailabas ni isang kusing.Tulad ng ipinangako ni Kieran, ito ang nagbayad sa lahat ng kan