All Chapters of [Tag] My Step-Uncle's Plaything: Chapter 61 - Chapter 70

Lance Ang unang tawag ay dumating bago mag-alas siyete ng umaga. Hindi pa ako nakakapasok sa opisina nang mag-vibrate ang phone ko sa dashboard ng kotse. Head of Customer Service ang tumatawag—isang bagay na bihirang mangyari nang ganitong kaaga maliban kung may seryosong problema. “Sir, we’ve logged twelve complaints in the last forty-eight hours regarding the canned beef steak,” bungad niya agad. “Same batch number. Customers are reporting sour smell upon opening, even though the best before date is still months away.” Hindi ako agad nagsalita. Tinabi ko ang sasakyan sa gilid ng kalsada. 

Alice Saglit na tila tumigil ang mundo sa pagitan naming dalawa. Ang halik na sinimulan ko ay dapat sana’y panandalian lamang—isang simpleng pag-amin na masaya ako na naroon siya, na nami-miss ko rin siya. Ngunit nang maramdaman ko ang marahan ngunit siguradong pagtugon niya, nagbago ang ritmo ng gabi. Ang kamay niyang nakapulupot sa baywang ko ay mas humigpit, tila ba natatakot na baka muli akong mawala kapag binitawan niya. Napapikit ako habang lalo akong tumingkayad upang maabot siya. Ramdam ko ang init ng palad niyang dahan-dahang umaakyat sa likod ko, ang marahang haplos na nagpapakiliti sa balat ko kahit may manipis akong suot na pantulog. Hindi niya ako minamadali. Hindi rin siya agresibo. Ngunit may lalim ang bawat g

Alice Dalawang linggo na mula noong natulog akong nasa tabi ko si Lance at pakiramdam ko kaya naming lampasan ang kahit ano. Akala ko handa na ako. Mali pala. Nasa Marketing Department ako ng MobTech nang magsimula ang bulungan. Isang normal na umaga—mga presentation slides na kailangang tapusin, campaign calendar na dapat i-finalize, at kape na halos hindi ko na malasahan sa sobrang dami ng iniisip ko. Hanggang sa may marinig akong pangalan. “Si Sir Lance daw…” mahinang sabi ng isa sa mga ka-department ko. 

AliceIsang linggo ang lumipas.At sa loob ng pitong araw na iyon, pinili kong hindi na magpa-apekto sa ingay ng mundo at paniwala si Lance.Hindi dahil sinabi niya lang o gusto ko lang kung hindi dahil kilala ko na siya.At kung may isang bagay na natutunan ko sa relasyon namin, iyon ay hindi lahat ng laban ay kailangang sabayan ng panic. May mga laban na tahimik mong tinatayaan ng tiwala lalo na sa sitwasyon namin.At doon ako kumapit.“Girl, kung hindi pa natin tapusin ‘tong thesis draft today, swear, ako na mismo magpapasa ng blank document,” reklamo ni Shirley habang naglalakad kami papuntang library.Natawa ako. “Drama mo. Ikaw nga ‘tong top of the class.”“Top of the class pero pagod na pagod na,” sagot niya. “Last sem na, Alice. Last sem.”Napangiti ako.Last sem.Ilang buwan na lang, graduate na kami. Tapos na ang college life. Tapos na ang pagiging estudyante na may excuse para magpuyat dahil sa exams at hindi dahil sa corporate crisis ng boyfriend mong CEO.“Excited ka ba?”

Alice Nagising ako sa amoy ng bacon. Hindi agad ako dumilat. Naramdaman ko muna ang lamig ng kama sa tabi ko dahil wala na si Lance at ang bahagyang sakit ng katawan ko na sweet reminder ng nangyari kagabi. Napangiti ako bago tuluyang bumangon. Mula sa kwarto, naririnig ko ang mahinang tunog ng kawali at ang pag-click ng stove dahil nakaawang naman ang pintuan. Sumilip ako sa salamin sandali. Buhok ko magulo pa, balat ko may faint marks ng mga halik niya sa leeg at balikat. Hindi ko tinakpan. Hinayaan ko.