All Chapters of [Tag] My Step-Uncle's Plaything: Chapter 51 - Chapter 60

Alice Tahimik ang resort, yung klase ng katahimikan na parang sinadya para sa dalawa lang. Walang ingay ng sasakyan, walang yabag ng ibang tao, walang istorbo. Villa, pool, at kaming dalawa lang ni Lance. Kahit ang hangin, parang dahan-dahan lang gumalaw, parang ayaw kaming guluhin. Pagkatapos naming mag-ayos ng gamit, naupo kami sa couch na magkabilang dulo—hindi dahil may distansya, kundi dahil pareho pa naming ninanamnam ang pakiramdam na nandito na talaga kami. “Gutom ka?” tanong niya, sinisilip ang relo niya. “Konti,” tugon ko. “Ikaw?” 

Alice Maaga pa pero puno na ang campus. Enrollment day, yung klase ng araw na punô ng pila, papel, tanong, at kaba. Kasama ko si Shirley, parehong may hawak na folders at parehong may eyebags na halatang galing sa puyat. “Grabe, parang mas marami pa tao ngayon kaysa last sem,” reklamo niya habang inaayos ang buhok niya. “Mas marami na ring desisyon ang kailangang gawin,” sagot ko, pilit na ngiti. Hindi ko sinabi na mas mabigat yung nasa dibdib ko kaysa sa laman ng folder ko. Habang naglalakad kami papunta sa registrar, napahinto a

Lance Nagtagpo agad ang mga mata namin. Wala pa yatang isang minuto mula nang makapasok kami ni Jeraldine sa function hall. Hindi ko pa nga tuluyang nasasala ang liwanag ng malalaking chandelier, hindi ko pa napoproseso ang dami ng tao sa loob, pero nang umikot ang paningin ko sa paligid—doon siya tumigil. Alice. Nakatayo siya sa may bandang gitlid malapit sa catering katabi ang kanyang kaibigan, bahagyang nakatagilid ang katawan, parang may hinahanap din sa crowd. At nang magtama ang mga mata namin, sabay kaming natigilan. Gulat. Hindi yung simpleng pag

Alice “Get in,” sabi niya, mababa ang boses pero hindi galit. Hindi rin iyon pakiusap. “Anong ginagawa mo?” tanong ko, hindi gumagalaw sa kinatatayuan ko. “Hindi ka magta-taxi,” sagot niya agad. “Sumakay ka na.” “May driver na akong hinihintay,” sagot ko, ipinapakita ang phone ko. “Cancel it.” Diretso ang tingin niya sa akin. Hindi ako sanay na ganito siya kalapit habang galit ang mga mata. Hindi ako sanay na ganito siya ka-intens

Lance May mga laban na hindi dinadaan sa sigawan kundi sa numero, dokumento, at tahimik na pag-ngiti sa tamang tao. Pagkatapos ng gabing iyon sa condo—pagkatapos ng pag-uusap na naglinaw sa pagitan namin—bumalik ang mundo sa dati nitong ritmo. Si Alice ay nagsimula na ulit ng klase at bumalik sa part-time job niya sa MobTech, mas abala ngunit mas determinado. Siniguro ko na maa-assign siya lagi sa Marketing dahil alam kong gusto niya 'yon. Isa pa, kailangan kong gawin yun kung gusto kong mapigilan ang aking sarili na lapitan siya o hilahin sa loob ng opisina ko. "Sir." Nag-angat ako ng tingin at nakita si Rene. "Okay naman na si Miss Alice sa Marketing, sa palagay ko panatilihin na talaga natin siya doon lalo na sa panahon n