บททั้งหมดของ เดิมพันร้ายพิศวาสรัก: บทที่ 11 - บทที่ 20

“อืม...ลูคัส มิลินมีความสุขจัง” ร่างบางนอนร่างเปลือยเปล่าบนที่นอนกว้าง เอ่ยบอกชายหนุ่มที่ดูดพ่นควันขาวใส่ใบหน้าเธออีกครั้ง เธอมึนงงแต่ก็สบายตัวแปลก ๆ“ฉันจะทำให้เธอมีความสุขกว่านี้อีก” ลูคัสพูดและคาบม้วนกัญชาสีขาวและพ่นควันออกทั่วห้องนอน มือหนาปลดกางเกงและเสื้อออกช้า ๆ อย่างไม่เร่งรีบสาวเท้าเข้ามาบนเตียงและก้มลงบดจูบปล่อยควันขาวลงภายในโพรงปากหญิงสาวแทน“แคก แค่ก” มิลินเธอสำลักออกมาแต่ยังคงยิ้ม และดึงชายหนุ่มเข้ามากอดบดจูบอย่างเร่าร้อนและดึงม้วนแท่งคล้ายบุหรี่สูบเข้าปากและจูบปล่อยควันพวยพุ่งในโพรงปากหยักแบบที่เขาทำกับเธอ“หึ ยั่วเหรอ” ลูคัสว่าและกระตุกยิ้มคว้าม้วนกัญชามาดับไฟและขยี้ทิ้ง และก้มดูดนมใหญ่ที่ล้นทะลักมืออย่างหิวกระหายเสียงดัง จ๊วบ แจ๊บ กอบโกยสองเต้าแนบชิดและใช้ลิ้นละเลงชิมทั้งสองเต้าขาวเนียนอย่างหลงใหล“อ่าส์....เสียว” ร่างบางส่งเสียงครางกระเส่าบอก เมื่อริมฝีปากหยักเรียวหนาชายหนุ่มดูดดึงเลียตรงปทุมถันไปมา จนตั้งชันสู้ริมฝีปากชายหนุ่มให้เชยชมเข้ามาดูดกลืนทั้งสองข้างไปมาสลับซ้ายทีขวาที และขบกัดเบา ๆ สร้างความเสียวให้ร่างบางได้ครางออกมาเป็นระยะๆ“อ่าส์”ใบหน้าเข้มหล่อเหลาค่อยๆ

“อ่า....ตอนนี้เฟอร์รารี่สีแดง กับเฟอร์รารี่สีน้ำเงินต่างสูสีกันมากครับ กัดกันไม่ปล่อย มาดูกันว่าสีไหนจะเข้าเส้นชัยคนแรกกันนะครับ” เสียงคนพากย์เสียงใส่ได้อารมณ์บอกสถานการณ์ให้ผู้ชมได้ฟัง เพราะแต่ละคนมาเพื่อลงพนันในการแข่งขันกันทั้งนั้นบรื้น ๆ ๆลูคัสกระตุกยิ้มที่เห็นรถคันข้างหลังพยายามไล่บี้เขาไม่ยอมหยุดหย่อนเอาเป็นเอาตาย เขาค่อย ๆ ผ่อนให้ชาลงเพื่อให้คันหลังแซงขึ้นมาได้อย่างย่ามใจเมื่อใกล้ถึงเวลาชายหนุ่มก็สับเปลี่ยนเกียร์เหยียบคันเร่งสุดแรงและบึ่งรถแซงขึ้นคันหน้าไปทันที คันหลังพยายามเหยียบคันเร่งแซงแบบครั้งก่อนก็ไม่ได้แล้ว เพราะเครื่องอุณหภูมิร้อนเกินไปจนควันขึ้นโขมง ชายหนุ่มยิ้มและเหยียบคันเร่งเข้าเส้นชัยไปอย่างสวยงามอีกครั้งหนึ่งบรื้นนน~~~~~~~~~~~~~เอี๊ยดดดดด!!รถเฟอร์รารี่สีแดงขับเข้าเส้นชัยด้วยความเร็วและขับดริฟท์รถเป็นวงกลมสามสี่รอบได้ยินเสียงเอี๊ยด ๆ ของยางรถที่เกาะถนนปล่อยควันขาวตลบออกจากท่อ พื้นถนนเป็นรอยดำของยางรถและขับกลับเข้ามาจุดพักของตนเอง“ฮ่า ฮ่า แม่งสะใจว่ะ เธอเห็นใช่ไหมมิลิน” ชายหนุ่มเดินลงออกมาจากรถด้วยท่าทางที่ดีใจและหยิบโทรศัพท์กดอะไรหยุกหยิก ๆติ้ง!ข้อความแจ้ง

ปึก ปึก ๆ “อ๊า...” ร่างบางครางเสียวซ่าน เมื่อแก่นกายใหญ่ตอกเข้ามาหนัก ๆ “โอ้ว” ลูคัสครางกระเส่าเมื่อแก่นกายตัวเองสัมผัสกับผนังถ้ำเต็มแรง สวบ สวบ!! สะโพกแกร่งควบบดขยับแนบแน่นกับร่างบางที่มือหนาจับขาเรียวยกพาดบ่า สอดใส่บดหมุนวนอย่างเนิบนาบช้า ๆ ยิ่งเพิ่มความเสียวซ่านกว่าที่เคย “อะ..อ๊า” หญิงสาวครางพึงพอใจกับความแปลกใหม่ที่ร่างแกร่งไม่ตะบี้ตะบันแบบที่เคย “เสียวไหม” ลูคัสถามร่างเล็กที่หลับตาพริ้มรับรสชาติที่ชายหนุ่มมอบให้และพยักหน้ารับอย่างช้า ๆ ชายหนุ่มยิ้มรับ และเริ่มปรับท่าทางให้ถนัดขึ้นและแทงรัวเร็วไม่ออมแรงใส่ร่องกลีบสวาทบางไม่ยั้ง ตับ ตับ ตับ “อร๊ายยย..จะ จุก” มิลินลืมตาโพล่งทันทีจากที่เคลิบเคลิ้มกับสัมผัสแปลกใหม่ที่ชายหนุ่มมอบให้ แต่กับพังทลายไปในชั่วพริบตา เมื่อร่างแกร่งตอกหนัก ๆ และลึกเข้ามาภายในกายอย่างรุนแรง ตับ ตับ ตับๆ “อ๊ากก..ต้องแบบนี้สิ” ชายหนุ่มครางพึงพอใจกับความอ่อนนุ่มด้านในกายหญิงสาวที่ตอดรัดแก่นกายเขาแน่น ยิ่งแรงเท่าไรภายในหญิงสาวยิ่งตอดรัดแน่นเท่านั้น ร่างหนาพูดบอกแต่สะโพกแกร่งก็กระแทกกระทั้นเข้ามาหนักหน่วงจนร่างบางรู้สึกจุกแน่นไปทั่วท้องน้อย หน้าเรียวสวยรู

“สวัสดีครับท่านผู้ชมทั้งหลายวันนี้มีรอบสเปเชียลให้ชมกันเป็นขวัญตา เป็นรอบที่หาดูได้ยากมีแต่ตัวพ่อทั้งนั้น ลงพนันนักแข่งของท่านที่ชื่นชอบได้เลยครับ แล้วมาดูกันว่าเจ้าเก่าเจ้าเดิมที่เป็นเจ้าของสนามเหล็กแห่งนี้จะคว้าแชมป์ได้เหมือนเดิมไหม ตบมือโห่ร้องต้อนรับนักแข่งหน่อยครับ”“เฮ เฮ ๆ วี๊ว วิ้ว" เสียงเป่าปากเฮร้องยินดีที่มีรอบพิเศษให้รับชมเป็นขวัญตาก่อนที่จะจบการแข่งขันรอบนี้ถึงแม้วันนี้ลูคัสจะไม่ได้ลงกฎเดิมพัน แต่เธอไม่รู้ว่าเขาจะทำอะไรกันแน่ถึงต้องมีเรซควีนด้วยเพื่ออะไรเมื่อสิ้นเสียงประกาศเหล่าสาว ๆ ที่เป็นเรซควีนของนักแข่งแต่ละคนก็โชว์ลวดลายเดินรอบรถโชว์สรีระที่เซ็กซี่ให้เหล่าบรรดาผู้ชายโห่ร้องแซวเล่นและลงขันเชียร์ว่าจะลงเดิมพันทีมไหน ยิ่งทีมไหนสวยเซ็กซี่เงินเดิมพันผู้ชายก็จะลงเยอะขึ้น ทั้งที่ควรดูฝีมือนักแข่งแต่กลับดูผู้หญิงแทน“เดินอวดความเซ็กซี่ให้พวกมันดู ว่าเธอคือผู้หญิงของใคร พวกมันทำได้แค่มองเท่านั้น” ลูคัสบอกและผลักให้ร่างบางเดินออกไปข้างหน้ามิลินอายเล็กน้อยเพราะไม่เคยเป็นจุดสนใจให้ใครมองทั่วสนามขนาดนี้ มองลูคัสที่จ้องเขม็งมาที่เธอไม่วางตา เธอจึงจำใจและฮึดสู้ผู้หญิงคนอื่นที่โ

“วันนี้นายไปทำงานเหรอ” เสียงเล็กเอ่ยถามเมื่อเห็นร่างสูงเดินจ้ำอ้าวลงมาดูเหมือนเร่งรีบ “เปล่า....จะไปสนามแข่ง” “กินข้าวไปก่อนนะ ฉันแต่งตัวไม่นาน” “แต่งตัวไปไหน” ร่างสูงเลิกคิ้วถาม “ก็ไปสนามแข่งกับนายไง” “วันนี้ไม่ต้องไป” มิลินมองชายหนุ่มอย่างฉงน เพราะปกติเขาต้องบังคับเธอออกไปด้วยทุกครั้งแต่วันนี้กลับไม่บอกเธอ และไม่ให้เธอตามไปด้วยเหมือนเช่นทุกครั้ง “ทำไม?” เธอถามเพราะสงสัยวันนี้เขามาแปลก ๆ “เบื่อ” ชายหนุ่มตอบออกมาสั้น ๆ และกินอาหารเช้าอย่างเร่งรีบ “ถ้าเธออยู่บ้านเบื่อ ๆ ก็ให้วาคิมพาออกไปข้างนอกละกัน บัตรอยู่ข้างบนที่เดิม” “อืม” ลูคัสจัดการอาหารตรงหน้าเสร็จก็ผลุนผลันเดินออกไปทันทีโดยไม่กล่าวลาหรือรอให้เธอจูบลาเหมือนทุกครั้งที่เขาบังคับให้ทำ “หึ....ในที่สุดนายก็เบื่อฉันจนได้สินะ ลูคัส” ร่างบางพูดเสียงเบาให้ตนเองได้ยิน และรีบเก็บเคลียร์จานอาหารตรงหน้าไปทำความสะอาดเหมือนเคย แต่ครั้งนี้หัวใจของเธอกลับเบิกบานเพรา