Ralia POVIlang minuto akong kinain ni Aleron. Siguro kung naorasan ko ay inabot ata ng kalahating oras. Sinimot ata ang lahat ng lasa ng katas ng pukë ko.Pagtayo niya, nakita ko kung gaano na nakatayo lalo ang titë niya.“Grabe, parang hindi na ata ari ng tao ‘yan. Ang laki, taba at haba. Galit na galit ang ugat oh.” Hindi ko maiwasang mapatitig sa titë niya.“Ganiyan ba kalaki ang kay Guison?” pagmamayabang pa niya habang jinajaköl iyon sa harapan ko. Halatang ina-allergy siya dahil sobrang libög ng istura niya ngayon.“Wala ata sa kalahati. At totoo ‘yun. Nung ma-try ko ‘yang halimaw mong titë, hindi ko na gusto ‘yung mga maliliit,” pag-aamin ko sa kaniya, kaya natawa siya lalo.“Grabe, halimaw talaga. Hindi ba, kasing pogi ko lang itong pagkakalakë ko?”“Fine, pogi na kung pogi, oo, pero love na love ko ‘yang pogi mong titë, sarap, e,” nakangisi kong sagot sa kaniya. Hindi tuloy ako nakapagtimpi. Bumangon din ako. Habang nakatayo siya, lumuhod ako at muli kong sinunggaban ang mas
Last Updated : 2026-01-25 Read more