Todos os capítulos de Kakaibang Init (SPG): Capítulo 71 - Capítulo 80

Ralia POVIlang minuto akong kinain ni Aleron. Siguro kung naorasan ko ay inabot ata ng kalahating oras. Sinimot ata ang lahat ng lasa ng katas ng pukë ko.Pagtayo niya, nakita ko kung gaano na nakatayo lalo ang titë niya.“Grabe, parang hindi na ata ari ng tao ‘yan. Ang laki, taba at haba. Galit na galit ang ugat oh.” Hindi ko maiwasang mapatitig sa titë niya.“Ganiyan ba kalaki ang kay Guison?” pagmamayabang pa niya habang jinajaköl iyon sa harapan ko. Halatang ina-allergy siya dahil sobrang libög ng istura niya ngayon.“Wala ata sa kalahati. At totoo ‘yun. Nung ma-try ko ‘yang halimaw mong titë, hindi ko na gusto ‘yung mga maliliit,” pag-aamin ko sa kaniya, kaya natawa siya lalo.“Grabe, halimaw talaga. Hindi ba, kasing pogi ko lang itong pagkakalakë ko?”“Fine, pogi na kung pogi, oo, pero love na love ko ‘yang pogi mong titë, sarap, e,” nakangisi kong sagot sa kaniya. Hindi tuloy ako nakapagtimpi. Bumangon din ako. Habang nakatayo siya, lumuhod ako at muli kong sinunggaban ang mas

Ralia POVFinally, ten years mahigit, nagkita na ulit kami ng manager ko. Siya na rin talaga ang humawak sa akin simula pa nung unang pumasok ako sa showbiz.Naalala ko, hindi ko pa alam na billionaire ang parents ko noon. Lumaki ako sa piling ng tita ko. Pero, kapatid siya ng mama ko. Tinago kasi noon ni Mama kay Papa na nabuntis siya. Paano kasi, nakilala niyang sugarol, lasinggo noon si Papa. So, ang eksena, nag-ibang bansa si Papa. Never niya talagang nalaman na nabuntis si mama. Hindi niya pinaalam, parang baliw nga si mama. Ang katwiran niya, kung saka-sakaling walang magandang kinabukasan na maibibigay si papa sa amin, ibibigay na lang niya ako sa tita ko. At iyon nga ang nangyari. Hindi kasi naging successful sa ibang bansa si papa. Hanggang doon, puro paglalasing ang ginawa nito. Napauwi siya sa Pinas, pero tinanggap pa rin siya ni mama. Wala na ako noon sa sinapupunan ni mama, naibigay na niya ako sa tita ko.Nung mga panahong nagpupunta sina mama at papa sa bahay ni tita, m

Aleron POVMas naging viral pa ang last part ng short film namin ni Ralia. Happy din si Jason kasi nag-trending din ang clinic niya. Kaninang umaga lang, tumawag siya kasi dinagsa ang nagpa-schedule sa kaniya. Ang dami ring walking. Ang dami niyang naging client, pati ang hallway, room ginagawang background ng mga client para mag-picture. Kalat sa social media ang iba’t ibang picture ng client niya sa mismong clinic niya. Ngayon, gets ko na kung bakit nagbabayad ang mga may business para masama sila sa mga sikat na movie, teleserye at kung ano-ano pang tungkol sa showbiz, kasi malakas ang hatak nito sa mga tao, lalo na kung sikat ang mga celebrity na kasama sa mismong project na iyon.Narinig kong may nag-doorbell sa labas ng condo ko. Tumayo ako at lumabas ng kuwarto. Pagbukas ko ng pinto, may lalaking nag-deliver ng isang box.“Kay Sir Aleron po,” sabi ng delivery boy.“Galing kanino?” tanong ko. Wala naman kasi akong parcel ngayong araw.“Galing kay po kay Ma’am Jass Cabrera,” sag

Ralia POVNagising ako nung umagang iyon sa lakas ng katok sa pinto ng bedroom ko. Medyo kulang pa ako sa tulog dahil masakit ang ulo ko kagabi. Siguro, nasobrahan ako sa panunuod ng mga bagong movie na sinubukan kong panuorin. Kumbaga, inaaral ko ‘yung mga bagong estilo ng mga bagong artista din ngayon. Luma na ako, iba na ‘yung mga nakasanayan ko dati, at lalong iba na rin ‘yung mga eksena ng bagong sikat na artista ngayon. Kailangan kong makipagsabayan sa mga bago. Hindi na kasi papatok ‘yung mga dating ginagawa ko. Habang lumilipas ang panahon, talagang marami ang pagbabago. At para hindi langawin ang first movie namin ni Aleron, makikipagsabayan ako sa mga bagong pakulo ngayon. Kaya, ayon, tatlong movie ang sunod-sunod kong pinanuod. Masakit sa ulo, halos alas dos ng madaling-araw—ako nakatulog. Kung kailan naman kulang sa tulog, saka pa may nanggigising ng ganitong kaaga.“Pasok,” walang ganang sagot ko. Naka-lock kasi ang pinto ng bedroom ko kapag natutulog. Ayoko nang pinapaso

Ralia POVPauwi na sana kami. Tahimik na ang biyahe. Nakabukas lang ang mahinang music sa loob ng sasakyan, at ramdam ko na unti-unti nang bumabalik ang antok ko matapos ang mahabang bonding sa Tagaytay. Naka-relax na ako sa upuan, iniisip kung anong oras kami makakauwi, kung maliligo pa ba ako o diretso na lang hihiga sa kama ko.Pero, biglang nag-vibrate ang phone ko. Napatingin ako sa screen at agad akong napaupo nang tuwid.Message ni mama ang nakita ko. Binuksan ko agad ang message.“Anak, huwag muna kayong umuwi. Mag-stay muna kayo ni Aleron sa Tagaytay. May naka-book na akong hotel para sa inyo.”Tinignan ko ang email nakakadating lang. Nung tignan ko, aba, totoo ngang may naka-book na si mama para sa hotel namin ni Aleron. Nung tigna ko, aba, naloka ako lalo. Presidential Suite pa ang kinuha niya.Sa sobrang gulat ko, napaubo ako.“Uy, okay ka lang ba?” agad na tanong ni Aleron habang bahagyang inililiko ang sasakyan sa gilid.Tumango ako pero natawa, sabay ubo ulit. “Okay—oka