บททั้งหมดของ Kakaibang Init (SPG): บทที่ 81 - บทที่ 90

Madison POV“Hindi pa nakakabalik ng husto sa showbiz si Ralia, maingay na agad ang pangalan niya sa social media,” walang ganang wika sa akin ni Mama Madella. “Nakuha mo na ang trono, huwag mo muna itong muling ipakuha sa kaniya. Ikaw ang big star ngayon, kaya huwag kang tatae-tae, my dear daughter.”Sa totoo lang, ilang araw nang pasabog si Ralia sa social media. Silang dalawa ni Aleron. Puro sila na lang ang pinag-uusapan. Lalo na nung kunin sila ng kabilang network. Hindi ko man aminin, kinakabahan na ako kapag nag-start na silang mag-shooting. Hindi malabong sumikat ulit si Ralia.Humarap ako kay mama at saka ko siya nginitian. “Mama, magkaiba naman kami ng network. Kung magiging reyna man siya, doon lang sa Star TV Network, dito sa Celebrity TV Network ay ako ang bida. Saka, hello, mas pinapanuod ng mga tao ang network namin kaysa sa bagong network na kumuha sa kaniya. Imposibleng maging kasing sikat pa niya ako ngayon, mama.”Tumayo si mama. Lumapit sa akin at saka niya hinawak

Guison POV“May ampon bang binibili ng ganoong kamahal na sasakyan? Si Ralia ang kauna-unahang nagkaroon ng ganoong kamahal na luxury car dito sa Pilipinas,” bulyaw sa akin ni mama. Nandito sila sa bahay ko. Oo, bahay ko na lang dahil wala na si Ralia.“Ampon naman talaga siya. Inamin niya sa akin at inamin na rin iyon sa akin ng Papa niya. Baka naman humiling lang si Ralia, kahit naman kasi ampon siya, pagbibigyan siya ng parents niya kasi pinalaki pa rin niya ito, pero hindi ko sure kung may mamanahin siya sa mga iyon. Ako, sure akong kay Malfoy lang lahat mapupunta ang lahat ng kayaman ng pamilyang iyon, hindi kay Ralia. Mainam pang kay Aleron na lang siya kung gusto niya ang lalaking ‘yon. Saka, wala na talaga, mama, nagpirmahan na kami. Wala ng balikan pa at wala na ring saysay ang panenermon mo sa akin.” Tumayo ako sa sofa at nagpunta sa kusina para kumuha ng tubig. Masakit pa naman ang ulo ko at nag-inom ako kagabi ng mag-isa. Wala e, mag-isa na lang din ako. Si Aleron, wala na

Ralia POVMabilis lang kaming nakarating sa photo studion. Nandito na kami sa parking area ng isang gusaling hindi mo basta mapapansin kung hindi ka kabilang sa industriyang ito. Pero nakapunta na ako rito ng ilang beses. Suking-suki na ako dito dati nung sikat na sikat pa ako. Pero marami rin ang nagbago na ngayon habang tumatagal. Pagpasok namin, bumungad agad ang napakalawak na lobby. Mataas ang kisame, kulay off-white ang mga pader, at may industrial lights na nakasabit sa itaas. Tama nga, marami na ang nabago rito. Dapat lang dahil ang laki-laki ng kinikita nilaMay mga taong abala—may assistant na may hawak na clipboard, may photographer na nakasabit ang camera sa leeg, may stylist na may bitbit na garment bags.Naroon ang amoy ng kape, hairspray, ganito ang kadalasang amoy sa mga studio.“This way, Ms. Ralia,” sabi ng isang staff, na magalang na kilalang-kilala na rin ako. Dati ko na siyang nakikita dito, e. ang problema lang ay nakalimutan ko na ang name niya.Habang naglala

Madison POV Nagkita kami ni Guison sa Condo ko. Naawa ako kasi umiiyak, parang lasing. Pagdating ko sa condo ko ay nandoon na siya. Nakahiga si Guison sa sofa. Umiiyak pa rin. Agad ko siyang nilapitan. Hinaplos ko ang likod niya. “Nandito na ako, love,” sabi ko sa kaniya. Lalo pa siyang naiyak nung tanungin ko. “Pati pamilya ko ay ayaw na rin sa akin, Love. Galit na galit sila nung malamang hiwalay na kami ni Ralia,” pagsusumbong niya. Naawa ako lalo, nawalan na nga ng mga kaibigan, pati ba naman pamilya ay galit pa rin sa kaniya. Gets ko ang nararamdaman niya ngayon. Hindi na ako nagsalita. Hinaplos ko na lang ang mga braso at likod niya para ma-comport siya. “Gusto mo bang ituloy natin ito sa pag-inom ng wine?” tanong ko sa kaniya para maiba na lang ang topic. Wala naman kasi akong ibang mapapayo dahil mali rin talaga ang ginawa namin. “Sige, love,” mabilis niyang sagot. Hinayaan ko muna siyang mahiga sa sofa. Inayos ko muna ang lahat sa mini bar. Nag-order din ako n

Ralia POVSafe na sa kamay namin ang mga naging picture namin ni Aleron. Mahusay na nadala ni Imee iyon dito sa mansion.“Good job, Imee,” masaya kong bati sa kaniya.Nandito na rin si Manager Julie. Stress siya sa nangyari, pero nakahinga na rin ng maluwag dahil sa ginawa ni Imee.“At dahil diyan, bibigyan kita ng bonus, Imee,” sabi naman ni Mama Kay Imee. Binigyan niya ito ng cheke na agad namang ding tinanggap ni Imee.“Hala, Madam, ang laki naman po nito!” Namimilos ang mata ng personal assistant ko.Ngumiti lang si Mama sa kaniya. “Deserve mo ‘yan, Imee, dahil goodjob ka. Kung hindi mo ginawa ang pag-copy ng mga picture nila Ralia at Aleron, tiyak na uulitin lang nila ang mga nasayang na litrato, kaya, sige, tanggapin mo na ‘yan.”“Salamat po talaga, Madam. Sobrang laki nito. At ang totoo din po ay nasa ospital ang nanay ko, may pangbayad na ako sa hospital bill niya,” naiiyak na sabi ni Imee. Lalo akong natuwa kasi mukhang naging way iyon para masolosyunan ang problema niya.“Ta