Semua Bab พรานร้ายพ่ายรัก NC 25+ ซีรีส์ Strong Heart 1: Bab 221 - Bab 230

ชีวิตตั้งแต่จำความได้ ด้วยความเป็นบุตรชายคนเดียวของเจ้าของธุรกิจเงินทุนหลักทรัพย์ ทำให้ชายหนุ่มใช้ชีวิตอย่างสนุกสนานเต็มที่ ถูกปลูกฝังให้เก่งในเรื่องสังคมและธุรกิจจนเห็นชัดเจนว่าจะเป็นชายหนุ่มอนาคตไกลความเป็นผู้นำเป็นบุคลิกที่โดดเด่นมากในตัวของมิคาเอล แม็คเคนซี่ บวกกับได้รับการเอาใจและนับถือจากผู้คนที่เข้ามาในชีวิต ทำให้เขาเป็นคนที่เชื่อมั่น อยากได้อะไรก็ได้เสมอ มีคนหามาประเคนให้ทุกอย่าง ดูเหมือนทุกคนจะพร้อมยอมสยบให้ตลอด เขาจึงเป็นหนึ่งและไม่เคยชินกับต้องฟังใครความหยิ่งทะนงมีมากในตัวมิคาเอลและไม่เคยอ้อนวอนขอร้องใครในชีวิต ความไม่ละเอียดอ่อนตามนิสัยกร้าวทำให้เขาเป็นคนที่ไม่ใส่ในเรื่องที่แสนละเอียดอ่อน ที่ได้ชื่อว่า...เรื่องของหัวใจ ชายหนุ่มไม่อาจรู้เลยว่าข้อเสียนี้จะเป็นตัวทำลายความสุขในชีวิตของเขาในอนาคต“มิคขา คิดถึงจังอย่าลืมนัดคืนนี้นะคะ”เบลล่าเดินมาจุ๊บปากทักทายซึ่งเป็นเรื่องธรรมดาของสังคมตะวันตกสำหรับหนุ่มสาวที่คบหากันอยู่ เรื่องกอดจูบแสดงความรักมีให้เห็นอยู่ทั่วไป“ผมไปเล่นบอลกับเพื่อนหลังเลิกเรียน นัดกันเวลาเดิมนะเบล”เขาตอบพลางยกแขนโอบไหล่เบลล่าเดินไปยังร้านกาแฟที่อยู่ใกล้ๆ

“ซัมเมอร์อยากได้น้องผู้หญิงหรือผู้ชายครับ”เสียงห้าวซ้อมพูดไพเราะมาเป็นเวลาห้าวันแล้ว เบนกับเจมส์หันไปมองหน้ากันทำตากลอกมองข้างบนเช่นทุกครั้งตั้งแต่เจ้านายง้อเมียสำเร็จและพากันกลับมาบ้าน หลังการพบปะรับประทานอาหารกับครอบครัวเป็นการภายในเมื่อสามวันก่อน เจ้านายทำตัวเรียบร้อยและพยายามพูดเพราะกับนายหญิงเป็นอันมาก“น้องไวน์ อย่าเดินเร็วสิโธ่โว้ย” ประโยคเตือนเมียเมื่อเห็นวีรตาเดินฉับตามปกติของหล่อน ฟังๆ เป็นครึ่งผีครึ่งคน ขึ้นต้นไพเราะแต่ตอนลงท้ายกลายพันธุ์ไปเสียทุกครั้ง“เดี๋ยวพี่ฟานทำให้ อย่ายก...อย่ายก...ทำไมดื้อหา”เอาเข้าไป เห็นเมียยกบัวรดน้ำใบกระจิ๋วที่ใช้อยู่เป็นประจำก็ตะโกนห้ามโหวกเหวกรีบรุดไปแย่งมาถือเอง“ไปนั่งโน่นเลย เดี๋ยวพี่ฟานทำเอง บอกอะไรก็ให้รู้จักฟังบ้าง ถ้าล้มขึ้นมาจะทำยังไง” ทำเสียงดุใส่อีกต่างหากวีรตาแอบสบตากับสองบอดี้การ์ดทุกคนต่างแอบก้มหน้าซ่อนยิ้ม เขาพยายามที่จะปรับปรุงตัวเองอย่างที่ได้ให้คำสัญญาเอาไว้ แต่วีรตาก็ไม่อยากให้เขาต้องเปลี่ยนตัวเองเพื่อหล่อนถึงขนาดนั้น บอกเขาแล้วแต่คนดื้อก็ยังพยายามฝืนตัวเองต่อไป... เดี๋ยวก็ชิน เขากล่าวอย่างกระตือรือร้นแล้วตั้งมั่นที่จะเดิ

แต่เวลานี้ทำท่าว่าจะคุยโทรศัพท์กันจนสายไหม้ ตั้งแต่เมียเจ้านายท้องนี้ พลอยทำให้เจ้านายเปลี่ยนไปในหลายๆ ด้านเลยทีเดียว สองสมุนไม่แน่ใจว่ามันจะเป็นอีกอาการแปลกประหลาดของคนแพ้ท้องแทนเมียหรือไม่เมื่อเรียบร้อยแล้วทั้งหมดก็ยกขบวนไปยังห้างสรรพสินค้าใหญ่ วีรตาสวมกางเกงยีนส์เสื้อผ้าวูลตัวอุ่นเสื้อโค้ทยาว หมวกไหมพรม ผ้าพันคอ ทั้งหมดทั้งสิ้นเพราะสเตฟานต้องทำให้มั่นใจว่าหล่อนจะไม่หนาว ส่วนชายหนุ่มสวมกางเกงยีนส์เสื้อผ้าวูลกับแจ็คเก็ตหนังตัวโปรดผู้คนเดินซื้อของกันขวักไขว่ยิ่งกว่าฝูงมด ต่างเบียดเสียดแน่นขนัดในบางร้านที่เป็นร้านของขวัญของฝากสำหรับคริสต์มาสและปีใหม่“ไวน์เกาะแขนพี่ไว้ดีๆ... เฮ้ยเดินระวังหน่อยสิ” ตอนท้ายหันไปตะคอกวัยรุ่นชายที่เดินสวนมาเกือบชนวีรตาเข้าให้“ไวน์ไปนั่งรอดีกว่า เอารายการซื้อของมานี่ พี่ฟานจะไปซื้อเอง”สเตฟานกล่าวเมื่อเห็นว่าคนเยอะเหลือเกิน เกรงหล่อนจะถูกชนหกล้ม ชายหนุ่มพาหญิงสาวไปนั่งตรงค็อฟฟี่ช้อปที่มีโต๊ะว่างเหลือเพียงตัวเดียว“งั้นไวน์นั่งรอฟานตรงนี้ก็แล้วกัน นัดแอมเอาไว้ อีกเดี๋ยวคงจะมา” วีรตากล่าวพลางยื่นรายการให้กับสเตฟาน“ไอ้เบนอยู่กับเมียกู ไอ้เจมส์ไปกับกู” สเตฟ

คริสต์มาสมาถึงและผ่านไปได้ด้วยดี ทุกคนมารวมตัวกันฉลองที่เพนต์เฮาส์ มีการทำอาหารช่วงเทศกาลคริสต์มาสคือไก่งวงอบและอีกหลายอย่าง จากนั้นก็เป็นการนับถอยหลังเข้าสู่ปีใหม่ ทุกคนยืนตรงระเบียงของเพนต์เฮาส์ดูการเฉลิมฉลองจุดพลุสู่ท้องฟ้าอย่างสวยงามตระการตาสเตฟานยืนโอบกอดวีรตาทางด้านหลัง บิดามารดาก็ยืนเคียงกันอยู่อีกมุมหนึ่ง แซมก็กอดล็อกคอโซเฟียยืนจิบไวน์มองดูพลุอย่างเพลิดเพลิน จอห์นกับวิไลวรรณนั่งตรงเก้าอี้จ้องมองไปบนท้องฟ้าเช่นเดียวกัน“เจ้านายทำท่าโรแมนติกก็เป็นกับคนอื่นเขาเหมือนกันนะมึง”เบนกระซิบเจมส์ สองคนยืนอยู่ตรงประตูผ่อนคลายกับบรรยากาศไปด้วย เจมส์อุ้มซัมเมอร์เพราะมันนอนไม่หลับด้วยเสียงพลุดังไปทั่ว“ทำเหมือนพระเอกหนังเรื่องก่อนไง แอบเอามาเปิดดูตั้งสองรอบ ซ้อมพิธีแต่งงานเรียบร้อย”เจมส์กระซิบตอบคิดว่าเสียงพลุคงกลบเสียงของเขาสองคนและคงไม่มีใครสนใจ“เมื่อวานดูคลิปเรื่องการเลี้ยงลูกเป็นชั่วโมงในห้องทำงาน จะเก่งกว่าคนมีลูกสามแล้วมั้งกูว่า”สองคนพยักพเยิดคุยกันอย่างเมามัน เจ้านายของพวกเขากระตือรือร้นเรื่องลูกมากเวลานี้ อันที่จริงก็ตั้งแต่หลอกทำเมียท้องโน่นแล้วล่ะ ทุกวันนี้มีเวลาว่างเป็นไม่ได้

“เอ่อ ขอโทษครับคุณหมออี๊ฟ...ซัมเมอร์...ซัมเมอร์แย่แล้วครับ” เบนกระซิบเสียงเบาๆ สีหน้าตกใจ เจมส์หยุดเต้นทันที อี๊ฟเวอรีนก็พลอยตกใจไปด้วย“ซัมเมอร์เป็นอะไรคะ” หญิงสาวรีบถามออกไป“เอ่อ อย่าทำเสียงดังครับ ผมไม่อยากให้เจ้านายต้องกังวล วันนี้เป็นวันของพวกเขา คุณหมอช่วยขึ้นไปดูให้หน่อยเถอะครับ”เบนพูดเสียงร้อนรน อี๊ฟเวอรีนจึงรีบพยักหน้า เจมส์ เบนและอี๊ฟเวอรีนจึงแยกตัวไปขึ้นลิฟต์ตรงไปยังห้องของเจมส์ทันทีเมื่อไปถึงในห้อง ซัมเมอร์นอนอยู่ตรงพรมหน้าโซฟาตรงปากเจ้าหมาน้อยมีคราบสีขาวติดอยู่ เจมส์หันขวับไปมองหน้าเพื่อนทันที ส่งภาษาว่ามึงทำอะไรไอ้ซัมเมอร์อี๊ฟเวอรีนรีบถลาไปนั่งคุกเข่าจับตัวซัมเมอร์ขึ้นมาอุ้ม มันลืมตาขึ้นมามองเหมือนเพิ่งตื่น“ซัมเมอร์น้อยเป็นอะไรไปคะ...คนเก่งของหมออี๊ฟ”อี๊ฟเวอรีนยกตัวซัมเมอร์ชูขึ้นมองสำรวจไปทั่วด้วยสีหน้าตกใจและเป็นกังวล“หงิงๆ” ซัมเมอร์ตื่นขึ้นมามองคนนั้นทีคนนี้ที เบนอาศัยจังหวะที่อี๊ฟเวอรีนไม่ได้สนใจเขา แอบกระซิบเจมส์“มึงไม่ต้องตกใจ กูแค่เอาครีมเค็กป้ายปากมันนิดหน่อย” ชายหนุ่มกล่าวกับเพื่อนเสร็จก็เดินไปหาอี๊ฟเวอรีน“มันเป็นอะไรหรือเปล่าครับ ผมขึ้นมาเห็นมันนอนนิ่งป