“เพราะตัวรักพี่วีมากใช่ไหมล่ะ” พิมแพรทองกระซิบกระซาบ ทำเอาเจ้าสาวหน้าแดงเป็นลูกตำลึง“อืม...”“หลังแต่งงานตัวก็ไม่ต้องห่วงงานนะ ไปเที่ยวฮันนีมูนกับพี่วีให้เต็มที่เลย เค้าอยากอุ้มหลานน้อยแล้ว”เพียะ “บ้า พูดอะไรก็ไม่รู้” ไหมพราวงามเขินจนปั้นหน้าไม่ถูก จึงต้องแก้เขินด้วยการฟาดแขนพิมแพรทองไปหนึ่งที“อ้าว ก็พูดเรื่องจริงนี่นา” พิมแพรทองยังไม่หยุดเอ่ยหยอกไหมพราวงาม เพราะชอบใจที่เห็นเจ้าสาวกำลังเขินจนปั้นหน้าไม่ถูก เมื่อพิธีสงฆ์เริ่มขึ้น ปฐวีเข้ามาในงานด้วยชุดแต่งงานไทยล้านนาแบบบุรุษ ที่สง่างามไม่แพ้เจ้าสาว เสื้อปัดสีครีมปักลวดลายละเอียดอ่อนคู่กับผ้าต้อยสีเขียวเข้ม ทับด้วยสังเวียนผ้าไหมสีทองอร่าม เครื่องประดับเงินสลักลายงดงามประดับอยู่บนอกและข้อมือ ทำให้เขาดูหล่อเหลาและภูมิฐานราวกับเจ้านายเมืองเหนือในอดีตเขาดูดีอย่างไร้ที่ติ ทว่าใบหน้าคมเข้มนั้นกลับดูเรียบเฉยผิดปกติ แววตาของเขาดูว่างเปล่าเหมือนคนที่มีเรื่องให้ต้องคิดอยู่ตลอดเวลา เมื่อเจอกับแขกเหรื่อเขาก็ทำเพียงคลี่
Read more
