All Chapters of ทาสรักพันธะลับ: Chapter 71 - Chapter 76

“แพร... ฮึก พี่วีเขา... เขาไม่ได้รักพราวเลย” ไหมพราวงามเอ่ยเสียงสะอื้นไม่เป็นภาษา ซบหน้าลงกับไหล่ของพิมแพรทองปล่อยให้น้ำตาไหลพรากอาบแก้มอย่างควบคุมไม่ได้พิมแพรทองเงยหน้าขึ้นมองปฐวีด้วยสายตาโกรธจัด “พี่วี! ทำไมทำแบบนี้ ทำไมต้องหลอกพราวด้วย”ปฐวีหน้าซีดเผือดตัวชาจนแทบก้าวขาไม่ออก ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีแล่นพล่านจนเขาน้ำท่วมปาก ทว่าก่อนที่เขาจะทันได้เอ่ยปากอธิบาย น้ำเสียงหัวเราะอันเยือกเย็นของรณภพก็ดังขึ้นขัดจังหวะ ดึงสายตาของทุกคนให้หันไปมอง“หึ... นี่เหรอสามีที่แสนดี” สายตาคมจ้องมองความพินาศของน้องชายต่างแม่ด้วยความสะใจ “ต่อหน้าผู้ใหญ่ทำเป็นรักเมียหลงเมีย ที่ไหนได้... พอแฟนเก่ากวักมือเรียกนิดเดียว ก็วิ่งแจ้นมาสารภาพรักหน้าด้านๆ ไม่สนใจหัวอกของผู้หญิงที่ขึ้นชื่อว่าเป็นภรรยาเลยสักนิด”“พี่โรม...” ปฐวีเค้นเสียงรอดไรฟัน เขามองพี่ชายต่างแม่ด้วยความโกรธ “ทั้งหมดนี้... เป็นแผนการของพี่ใช่ไหม พี่จัดฉากเรื่องนี้ขึ้นมาเพื่อทำลายผมใช่ไหม”“ฉันไม่ได้บังคับให้แกกอดผู้หญิงคนอื่นนะวี ทั้

“อืม...” พิมแพรทองครางแผ่วในลำคอ เธอยอมเผยอริมฝีปากต้อนรับเรียวลิ้นของชายหนุ่มที่สอดแทรกเข้ามาฉกชิมความหวานอย่างโหยหา รณภพค่อยๆ ร่ายลีลาจูบจากความอ่อนโยนแปรเปลี่ยนเป็นความเร่าร้อนตามสัญชาตญาณดิบของชายหนุ่ม เขารวบเอวบางให้คนตัวเล็กขยับเข้ามาชิดแนบกับอกแกร่งจนไร้ช่องว่าง“อืม... พี่โรม” พิมแพรทองประคองกอดไหล่หนาไว้แน่นเมื่อความวาบหวามเริ่มเข้าครอบงำ เธอตัวอ่อนปวกเปียกเมื่อได้รับสัมผัสอันช่ำชองของคนตัวโตรณภพผละริมฝีปากออกช้าๆ ทว่าไม่ยอมให้คนตัวเล็กได้พัก ชายหนุ่มช้อนร่างบางขึ้นอุ้มในอ้อมแขนก่อนจะก้าวเดินตรงไปยังห้องนอนใหญ่แล้ววางคนตัวเล็กลงบนเตียงกว้างอย่างทะนุถนอม จากนั้นก็ตามลงมาทาบทับบดเบียดเข้าหาคนตัวเล็กช้าๆมือหนาเริ่มทำหน้าที่อย่างว่องไว ปลดเปลื้องชุดของพิมแพรทองและเสื้อผ้าของตัวเองออก เขาซุกไซ้ใบหน้าลงกับซอกคอขาวสูดดมความหอมสลับกับการฝังรอยรักสีกุหลาบไว้เพื่อแสดงความเป็นเจ้าของ“พี่โรม... อืม...” มือเล็กจิกแผ่นหลังกว้างที่มีมัดกล้ามแน่นขณะปลายนิ้วของรณภพเริ่มลากผ่านจุดอ่อนไหวและกระตุ้นอารมณ์วาบหวามจนเธอเสียวสะท้านไปทั่วท้องน้อย“พี่จะทำให้แพรรู้ว่าพี่รักแพรมากแค่ไหน” รณภพเอ่ยกระ

ปฐวีมองมือของหญิงสาวที่จับเสื้อของเขาก่อนจะยกมือขึ้นแกะข้อมือของดารกาออกทีละนิ้วอย่างใจเย็น“ต่อให้ไม่มีพราวอยู่ตรงนี้... ผมก็ไม่มีวันเลือกคุณ และสำหรับพราว ไม่ว่าเธอจะอยู่ที่ไหน ไม่ว่าเธอจะยังรักผมอยู่ไหม หรือต่อให้เธอจะเกลียดผมไปตลอดชีวิต ยังไงคำตอบของผมก็มีเพียงคำเดียว ผมเลือกไหมพราวงาม... และจะเลือกแค่เธอคนเดียวตลอดไป”คำยืนยันที่เด็ดเดี่ยวของปฐวีเป็นการตัดขาดอย่างไร้เยื่อใย ทิ้งให้อดีตดาวค้างฟ้ากรีดร้องออกมาด้วยความแค้นใจ “ไม่จริง ไม่ใช่สิ ต้องไม่ใช่แบบนี้”ปฐวีไม่คิดจะอยู่ต่อความยาวกับอดีตคนรักอีกต่อไป เขาสาวเท้าเดินออกไปจากห้องทำงานในทันที และไม่ว่าดารกาจะทำตามที่ขู่หรือไม่ เขาก็จะเป็นคนปกป้องชื่อเสียงของไหมพราวงามเองโดยที่ไม่สนว่าเขาจะถูกใครประนามว่าเห็นแก่ตัวและเลวแค่ไหนก็ตามภายในห้องแถลงข่าวของสถานีโทรทัศน์ช่องบันเทิงชื่อดัง กองทัพนักข่าวจากทุกสำนักเบียดเสียดกันจนแน่น เสียงชัตเตอร์ดังไม่ขาดสายเมื่อดารกาก้าวขึ้นมานั่งหน้าไมโครโฟน ใบหน้าสวยแสร้งทำให้ดูเศร้า ดวงตามีรอยแดงระเรื่อเพื่อให้ภาพของเธอเหมือนกับผู้ถูกกระทำที่น่าสงสารเธอเลือกที่จะใช้สื่อในมือกดดันและทำลายไหมพราวงามตาม