All Chapters of หวงรักเมีย(เด็ก)VIP: Chapter 21 - Chapter 30

ตอนที่​ 11​ ปากไม่ตรงกับใจโรงพยาบาล​xxxตุลย์นอนหมดสภาพอยู่บนเตียงคนไข้​ แขนข้างหนึ่งถูกดามไว้ด้วยเฝือก​ ตามร่างกายมีรอยฟกช้ำเยอะพอสมควร​ ส่วนใบหน้ายังดีที่หลงเหลือความหล่ออยู่“สภาพเหมือนไปฟัดกับหมามาเชียว” มุกเอ่ยบอกพลางดูแผลตามร่างกายลูก​ พอรู้ข่าวว่าลูกชายเข้าโรงพยาบาล​เธอก็รีบมาคนแรก​ ส่วนเตย์จะตามมาทีหลังเพราะติดงานสำคัญ​ “ไอ้พวกโจรก็เลวก็จริงๆ​ มาปล้นกันได้แบบไม่เกรงกลัวอะไร” ผู้เป็นแม่คิดว่าลูกชายโดนโจรทำร้ายร่างกาย​ แต่หารู้ไม่ว่าลูกชายหัวแก้วหัวแหวน​เป็นคนสั่งให้ลูกน้องมากระทืบตัวเขาเอง“แล้วหลินอะแม่” ถามหาเมียเป็นอันดับแรกแล้วชะเง้อคอมองแต่ที่ประตู“เรียนทำขนมอยู่กับต้องตาน่ะ”“เอ้า” ผัวนอนเจ็บขนาดนี้ยังจะมีกะจิตกะใจเรียนทำขนมอีกเรอะ​ แทนที่จะรีบมาดูแลกันสิ“ทำไม”“ไม่คิดจะมาดูกันบ้างเลยเหรอ”“ก็แม่มาแล้วนี่ไง”“อยากได้เมียมาดูมากกว่า”“ฮืม​ นี่แกลืมแม่ไปแล้ว?” มุกหรี่ตามองลูกชาย​ “ปากบอกว่าไม่ได้รักเขา​ จะไปร้องเรียกหาเขาทำไม”“ก็…” ตุลย์พูดไม่ออก​“ปากอะอย่าแข็งให้มาก​ คำว่ารักมันพูดไม่ยากหรอกนะตุลย์​”“ผมไม่รู้หรอกแบบไหนที่เรียกว่ารัก​ บางทีผมอาจจะแค่หวงเฉยๆ”“กว่าจะร

ตอนที่​ 12​ เมินเฉยวันต่อมาเป็นเวลาแปดโมงเช้า​ ภายในบ้านค่อนข้างเงียบสงบ​ เตย์ไปทำงาน​ มุกไปทำธุระ​ ส่วนต้องตาไปโรงเรียน​ เหลือก็แต่หลินกับตุลย์ที่อยู่กันสองคนชั้นล่างของบ้านมีหญิงสาวกำลังหัดทำขนมอยู่ในครัว​ เมื่อวานไปเรียนมาพอได้หลักสูตร​นิดหน่อย​ วันนี้ก็เลยอยากจะลองฝึกทำดูก่อน“หลิน” ตุลย์เดินกระเผลกเข้ามาหาหลินที่กำลังตวงแป้งเตรียมทำขนม​ “ทำอะไร”“ทำขนม” หลินตอบห้วนๆ​ แล้วขยับตัวถอยห่างอีกฝ่าย​ เธอไม่อยากจะใกล้ชิดผู้ชายใจร้ายคนนี้“ขนมอะไร?” เขายังคงขยับตามเธอไปอย่างเชื่องช้าเพราะร่างกายไม่ค่อยเอื้ออำนวย​ เนื่องจากฝืนเดินก่อนกำหนด​ อันที่จริงหมดบอกว่าสามถึงสี่วัน​ แต่นี่วันที่สองเขาก็ขัดคำสั่งเสียแล้ว“จะอยากรู้ไปทำไม”“อ้าว​ เฮียอยากรู้ไม่ได้เหรอ”“อย่ามากวนได้มั้ย​ คนต้องใช้สมาธิ!” หลินบอกอย่างรำคาญ​ เธอต้องใช้สมองจำสูตร​ “ไปไหนก็ไปเถอะเฮีย​ ไปไกลๆ”“ไล่กันขนาดนี้เลยเหรอ” ตุลย์อึ้ง​ เขาไม่คิดว่าเธอจะกล้าไล่ด้วยน้ำเสียงที่ดูรำคาญ​แบบนั้น​ “คนก็แค่ถาม”“เงียบปากไม่ต้องถาม”“เกินไปปะหลิน​”“ขอร้องล่ะเฮีย…”“หลิน” ธีเข้ามาขัดจังหวะพอดี​ เขาถือถุงอะไรบางอย่างติดมือเข้ามาด้วยก่อนจะ

ตอนที่​ 13​ พยายามเมื่อกลับมาถึงบ้านสองผัวเมียก็มีปากเสียงกัน​ ธีที่เป็นคนนอกทำอะไรไม่ได้นอกจากต้องถอยออกมาและกลับไปตามที่เพื่อนบอก“สรุปจะเอาไงแน่​ จะให้ตามง้อเหรอ​ หรือจะให้บอกว่ารักหลินถึงจะพอใจอะ​ รู้มั้ยว่ามันไม่สนุกนะเว้ยที่โดนเมินและทำเหมือนไม่สนใจกันแบบนี้!” ตุลย์เอ่ยพลางจับแขนเล็กไว้ไม่ให้เธอเดินหนี“อ้อ​ แล้วเฮียคิดว่าที่ผ่านหลินสนุกมากนักเหรอ​ คิดว่าหลินมีความสุขจริงดิ​ ที่ผ่านมาก่อนหน้านี้เฮียเคยสนใจกันบ้างหรือเปล่าล่ะ​ ไม่เคยเลย​ เฮียไม่เคยรู้ด้วยซ้ำว่าหลินจะคิดอะไร​ จะน้อยใจบ้างหรือเปล่า”“ตอนนั้นแค่ทำงานก็เหนื่อยแล้วปะหลิน”“นั่นเป็นแค่ข้ออ้าง​ แต่เพราะตอนนั้นในใจเฮียมีแต่เจ้เหมยไง​ ถึงได้เลือกที่จะไม่สนใจหลิน”“คือ...”“ตอนนี้รู้สึกบ้างยังว่าการที่โดนเมินมันเป็นยังไง”“จะบอกว่าเอาคืนเฮียบ้างใช่มั้ย?!”“ใช่​ หลินกำลังทำแบบที่เฮียเคยทำ​ ไม่สนใจ​ เมินใส่​ ไม่แคร์ความรู้สึก​ และก็จะจบลงที่ไม่รัก​” หลินเอ่ยออกไปตามความรู้สึก​ เธอไม่ได้ต้องการจะเอาคืนอย่างเดียว​ แต่เธอต้องการที่จะออกไปจากชีวิตของเขาด้วย“โอเค​​ เอาเป็นเฮียว่าขอโทษ​ ขอโทษจริงๆ​ ขอโทษจากใจ​ ขอโทษๆ” เขาพร่ำขอโ

ตอนที่ 14 ไม่ได้ตั้งใจบริเวณชายหาดมีร่างของผู้หญิงนอนคว่ำหมดสติอยู่ เสียงคลื่นกระทบชายหาดเป็นระยะทำให้เธอเริ่มรู้สึกตัว ร่างกายขยับทีละนิดก่อนจะสำลักน้ำเป็นจำนวนมากแค่กๆหลินค่อยๆ หยัดตัวลุกขึ้นนั่งในท่าคุกเข่า สภาพตอนนี้เปียกโชกไปทั้งร่างกาย เธอกวาดสายตามองไปรอบก็เห็นแต่ป่ากับน้ำทะเลและชายหาดที่มีทราย“บ้าที่สุด” เธอลุกขึ้นยืนแล้วมองออกไปที่ทะเลกว้าง ทุกอย่างมันดูเคว้งคว้างไปหมด ดูไร้หนทางที่จะร้องขอความช่วยเหลือ ร้องไห้คอแตกก็ไม่มีใครได้ยินเธอแน่นอนหลินเดินวนไปมาอยู่แถวหาดทราย เธอไม่รู้ว่าจะต้องทำอะไร สมองมันสั่งการไม่ถูก อยากจะนั่งร้องไห้โง่ๆ ชีวิตเธอทำไมจะต้องมาเจอแต่เฮงซวยแบบนี้อีกฝั่งของเกาะมีชายหนุ่มกำลังฟุ้งซ่านแล้วเดินวนไปมาพลางตะโกนขอความช่วยเหลืออย่างสุดเสียง ตุลย์รอดมาได้แบบงงๆ เขาจำได้ว่าตัวเองโดนคลื่นซัดจมลงไปใต้น้ำก่อนจะหมดสติและหลังจากนั้นก็ตื่นมาพบว่าตัวเองนอนอยู่ที่หาดของเกาะร้างเกาะหนึ่ง“เหี้ยไรวะเนี่ย!” เขาสบถออกมาพลางดึงทึ้งผมตัวเองด้วยความหงุดหงิดร่างสูงตัดสินใจเดินเข้าไปในป่าเพื่อหาทางเอาตัวรอด ขืนเขารอนิ่งๆ อยู่ที่ชายหาดมีหวังได้สิ้นใจเป็นแน่ ดูครึ้มฟ้าค

ตอนที่​ 15​ ขอเวลาสองวันถัดมาหลินเก็บข้าวของที่จำเป็นใส่กระเป๋าเดินทางใบใหญ่​ เธอได้คุยกับเตย์และมุกไว้แล้วว่าขอออกไปใช้ชีวิตที่ต้องการ​ ส่วนกับตุลย์ก็ไม่ได้คุยกันอีกตั้งแต่วันที่กลับมาจากการติดเกาะ​ และก็ไม่รู้ว่าตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน​ เธออยากจะคุยเรื่องหย่าให้มันจบๆ“ดูแลตัวเองกับหลานแม่ดีดีนะ” มุกเอ่ยพลางจับที่ท้องของหลิน​ เธอรู้แล้วว่าลูกสะใภ้ท้อง​ “จิตใจดีขึ้นเมื่อไหร่ก็กลับมาเยี่ยมแม่บ้างนะ”“ค่ะแม่​ ขอบคุณแม่มากเลยนะคะ​ที่ดีกับหลินมาตลอด” เธอยกมือไหว้มุก“ต้องการความช่วยเหลือก็ติดต่อมาหาพ่อได้ตลอดเลยนะ​ พ่อยินดีช่วยทุกเมื่อ” เตย์เองก็วางมือลงบนศีรษะ​ของลูกสะใภ้แล้วลูบด้วยความเอ็นดู​ “ส่วนเรื่องการหย่าพ่อจะลองคุยกับตุลย์มันให้”“ขอบคุณมากๆ​ เลยนะคะพ่อ” หลินยกมือไหว้ท่านทั้งสองอย่างซาบซึ้งใจ​ แอบมีรู้สึกผิดที่เธอไม่สามารถอยู่ต่อในฐานะ​ลูกสะใภ้ได้อีกต่อไป​ แต่ก็สัญญา​ว่าจะไม่มีวันลืมบุญคุณ​แน่นอน​ “หลินขอตัวก่อนนะคะ​ อีกแป๊บรถน่าจะมาแล้วค่ะ”“เดินทางปลอดภัยนะ​ และขอให้มีความสุขมากๆ​”“เช่นกันนะคะแม่” หลินกอดมุกก่อนจะผละออก“มีความสุขกับทางที่เลือกนะลูก”“ขอบคุณค่ะพ่อ”เมื่อร่ำลาเส