All Chapters of แต่งงานใหม่ล้างรักลวง: Chapter 91 - Chapter 100

แต่พอเธอเผลอขึ้นเสียงดังขึ้นเล็กน้อย เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยด้านหลังกลับพุ่งเข้ามากดไหล่เธอไว้ทันที แล้วบังคับให้เธอนั่งลงตรงข้ามกับฮั่วกุ้ยจิ่นอย่างแข็งกร้าวฮั่วกุ้ยจิ่นยันข้อศอกลงบนโต๊ะทำงานไว้ ขณะที่น้ำเสียงของเขายังคงเย็นชาเฉยเมยเหมือนเดิม“คุณไป่ชิงจะไม่เซ็นก็ได้ แน่นอนว่าฉันย่อมมีวิธีของฉันอยู่แล้ว ในเมื่อคุณขาดตระกูลฮั่วไม่ได้ และขาดฮั่วจี้หมิงไม่ได้ ก็ต้องเตรียมใจรับความทุกข์ทรมานทั้งหมดให้ได้ เรื่องนี้…ฉันคิดว่าคุณไป่ชิงน่าจะรู้ดีมาตั้งแต่เมื่อห้าปีก่อนแล้วไม่ใช่เหรอ?”“คุณลุง ฉันยืนยันว่าฉันไม่ได้ทำอะไรผิดเลยสักอย่าง! ตอนนี้เป็นฮั่วจี้หมิงต่างหากที่ต้องการฉัน ถึงได้เชิญให้ฉันกลับมา บริษัทมีปัญหาอะไรขึ้นมาก็ล้วนเป็นเพราะเจียงหร่านทั้งนั้น! ฉันรู้ว่าคุณลุงเป็นคนมีเหตุผลและแยกแยะถูกผิดได้มาตลอด ในช่วงเวลาสำคัญแบบนี้ คุณจะยึดติดกับเรื่องเก่าในอดีตเพียงแค่นั้น โดยไม่คิดถึงผลประโยชน์ของฮั่วซื่อจริงๆ เหรอคะ?”ไป่ชิงถูกกดตัวเอาไว้ แต่เธอกลับตัดสินใจเอาทุกอย่างเป็นเดิมพัน น้ำเสียงคมแข็งเฉียบขาด โดยไม่มีท่าทีจะยอมอ่อนข้อเลยแม้แต่น้อยฮั่วกุ้ยจิ่นแย้มยิ้มเล็กน้อย “ก็เพราะฉันคำ

เจียงหร่านรู้ดีอยู่แล้วว่า ถ้าฮั่วจี้หมิงตั้งใจจะให้หุ้นจริง ๆ เขาคงยอมตกลงไปตั้งนานแล้วเธอคอยให้คนจับตาดูความเคลื่อนไหวของฮั่วซื่อมาโดยตลอด และวันนี้เพิ่งได้รับข่าวว่า พอฮั่วกุ้ยจิ่นกลับไปที่บริษัท ไป่ชิงก็ลาออกทันทีหุ้น 10% นี้ ก็น่าจะเป็นความตั้งใจของฮั่วกุ้ยจิ่นเช่นกันไม่นานนัก โทรศัพท์ของฮั่วจี้หมิงก็โทรเข้ามาหาเธออีกครั้งสายตาของเจียงหร่านหม่นลง คิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเดินไปยังห้องประชุมเล็กที่เงียบและไม่มีคน เพื่อรับสายเธอปล่อยให้ฮั่วจี้หมิงรออยู่นานพอแล้ว ถึงเวลาที่ต้องโผล่หน้าออกมาให้เขาเห็นบ้างเล็กน้อยแล้ว“หรานหร่าน ขอบคุณสวรรค์จริง ๆ ในที่สุดเธอก็ยอมรับสายฉันเสียที”น้ำเสียงของฮั่วจี้หมิงเต็มไปด้วยความตื่นเต้น และเขาไม่กล้าแสดงอารมณ์หงุดหงิดแม้แต่นิดเดียวอีก“มีเรื่องอะไรเหรอ?” เจียงหร่านเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา ทั้งที่รู้อยู่เต็มอกถึงฮั่วจี้หมิงจะไม่พอใจอยู่บ้าง แต่ก็ยังพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า “เธอเห็นข้อความที่ฉันส่งไปให้หรือยัง?”“ฉันยินดีโอนหุ้นบริษัทครึ่งหนึ่งจากส่วนที่อยู่ในมือฉันให้เธอแล้ว อย่าโกรธกันอีกเลยนะ เราคืนดีกันเถอะ ฉันคิดถึงเธอมากจริง ๆ ตกล

“ฉันได้ยินมาว่า งานหมั้นจัดได้ดีมากเลยใช่ไหม ประธานเจี่ยงคงพอใจในตัวน้องเจียงหร่านไม่น้อยสินะ?”โจวเฮ่าจิงแค่พูดไม่กี่คำก็แฝงความเหน็บใส่เจียงหร่านทันทีในโปรเจกต์นี้ มีเงินลงทุนส่วนหนึ่งที่บังเอิญมาจากเครือของเจี่ยงซื่อพอดีคำพูดของเขากำลังสื่อว่าเจียงหร่านพึ่งพาเจี่ยงอี้ไม่ได้พึ่งพาตระกูลโจว แต่กลับพึ่งพาเจี่ยงอี้ ถึงจะไม่ถือว่าผิดสัญญาเดิมพัน แต่ถ้าเรื่องนี้แพร่ออกไปก็ยังทำให้คนอื่นไม่ยอมรับอยู่ดี ใครจะรู้กันล่ะว่าเจี่ยงอี้ช่วยแค่ครั้งเดียว หรือช่วยมาตั้งแต่ต้นจนจบ“โจวเฮ่าจิง ฉันพาทีมของตัวเองมาทำงานอย่างเปิดเผยและตรงไปตรงมา เพื่อช่วยคุณเก็บกวาดปัญหาที่ค้างอยู่ แต่แทนที่ฉันจะได้รับคำขอบคุณจากคุณ กลับถูกคุณตั้งคำถามถึงความสามารถแบบนี้ ฉันรู้สึกผิดหวังมาก ถ้าอย่างนั้นคุณลองโทรไปถามประธานเจี่ยงดูสิว่าเขามองโปรเจกต์นี้อย่างไร เขาลงทุนเพราะตัวโปรเจกต์ หรือเพราะตัวฉันกันแน่”เจียงหร่านฉีกหน้ากากเสียดสีของโจวเฮ่าจิงออกตรง ๆ ทำให้เขาเองก็เสียหน้าอยู่ไม่น้อยโจวเฮ่าจิงยิ้มบาง ๆ เขาไม่มีทางโทรหาเจี่ยงอี้อยู่แล้ว“นี่เป็นเรื่องภายในของพวกเรา จะไปดึงประธานเจี่ยงเข้ามาเกี่ยวได้ยังไง น้

เจียงหร่านพูดไปพลาง ก็สังเกตเห็นสาวใช้ที่เพิ่งดูแลคุณย่าเมื่อครู่ยืนแอบมองพวกเขาอยู่ด้านข้างเธอส่งสายตาให้เจี่ยงอี้ เจี่ยงอี้เหลือบมองไปทางนั้นเล็กน้อย แต่ถึงไม่ต้องมองเขาก็เดาได้อยู่แล้ว“ปู่กับย่าของฉันก็เป็นแบบนี้แหละ เธอค่อย ๆ ชินไปก็แล้วกัน ครั้งหน้าถ้าไม่สะดวก ก็ปฏิเสธได้ตรง ๆ เลยนะ”เจียงหร่านส่ายหน้า “จริง ๆ แล้ววันนี้ฉันก็อยากพบคุณเจี่ยงเหมือนกันค่ะ โปรเจกต์ของตระกูลโจวฉันจัดการสำเร็จแล้ว การช่วยเหลือของคุณเจี่ยงมีส่วนสำคัญมาก ฉันตั้งใจจะขอบคุณคุณอย่างจริงจังอยู่แล้ว”เจี่ยงอี้เอ่ยเสียงเบา “เรื่องเล็กน้อย ไม่ต้องเกรงใจหรอก”“ไม่ใช่เกรงใจ แต่ฉันตั้งใจจริง ๆ อยากทำอะไรสักอย่างให้คุณเจี่ยงค่ะ ขอฉันคิดก่อนนะ… ฉันควรจะขอบคุณคุณเจี่ยงด้วยอะไรดี?”ประโยคนี้ของเจียงหร่านออกจะเหมือนพูดพึมพำกับตัวเองอยู่เล็กน้อยเจี่ยงอี้ไม่ขาดอะไรเลย ทำให้ชั่วขณะหนึ่งเธอนึกไม่ออกจริง ๆ ว่าควรขอบคุณเขาอย่างไร“ขอบคุณ?”เจี่ยงอี้ไม่คาดคิดว่าเจียงหร่านจะพูดเรื่องนี้ขึ้นมา แต่จู่ ๆ เขากลับรู้สึกมีความคาดหวังบางอย่างขึ้นมาอย่างอธิบายไม่ได้“คุณเจี่ยงทานข้าวเย็นหรือยังคะ?”เจียงหร่านคิดอยู่ครู่หน

“คุณเจี่ยง…” เจียงหร่านเพิ่งจะอ้าปากจะอธิบายเรื่องของฮั่วจี้หมิงเจี่ยงอี้กลับเป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นก่อนว่า “เรื่องส่วนตัวของเธอ ฉันจะไม่ซักถามและไม่ก้าวก่าย แต่ตอนนี้เรามีสัญญาหมั้นกันอยู่ ฉันเชื่อว่าเธอจะจัดการเรื่องในอดีตของเธอให้เรียบร้อยได้”เขาไม่ได้ซักถาม ไม่ได้เรียกร้องอะไร ทำให้เจียงหร่านรู้สึกมีความรู้สึกผิดผุดขึ้นมาในใจเล็กน้อยเดิมทีเธอยังคิดว่า ด้วยสถานะของเจี่ยงอี้ เขาอาจจะใส่ใจเรื่องในอดีตของเธอ หรือถึงขั้นซักถามรายละเอียด แต่ไม่คิดเลยว่าเขาจะไม่ถามอะไรสักคำ“ฉัน… ฉันจะรีบจัดการให้เรียบร้อยโดยเร็วที่สุด เชื่อใจฉันนะ!”ตอนนี้เองเจียงหร่านเพิ่งตระหนักได้ว่า คนตรงหน้าให้ความสำคัญกับสัญญาหมั้นนี้จริง ๆ และแม้แต่ท่าทีที่มีต่อเธอก็เต็มไปด้วยความเคารพเจี่ยงอี้พยักหน้ารับ แต่ในใจกลับมีความรู้สึกแปลก ๆ วาบผ่านขึ้นมาอย่างอธิบายไม่ได้เขาไม่ใช่ไม่เคยตรวจสอบประวัติของเจียงหร่าน ความสัมพันธ์หกปีไม่ใช่ช่วงเวลาสั้น ๆ สำหรับใครก็ตาม แล้วในใจของเธอจะยังปล่อยวางผู้ชายชื่อฮั่วจี้หมิงคนนั้นไม่ได้ไหม?เขากดความหงุดหงิดเล็ก ๆ ที่อธิบายไม่ได้ในใจเอาไว้ แล้วเอ่ยเสริมด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ ว่า “