All Chapters of แต่งงานใหม่ล้างรักลวง: Chapter 101 - Chapter 110

120 Chapters

บทที่ 101

เป็นไปตามคาด เมื่อการลงคะแนนเริ่มขึ้น เจียงหร่านก็ได้รับเสียงสนับสนุนเป็นเอกฉันท์ สิทธิ์ของเธอถูกเปิดใช้งานทันที และประกาศแต่งตั้งก็ถูกส่งถึงทุกคนในองค์กรทันทีเมื่อจบลง โจวฮ่าวจิงก็หมดความหยิ่งผยองแบบก่อนหน้าไปสิ้น เนกไทของเขาคลายหลวม เขาถอดแว่นออก พยายามฝืนข่มอารมณ์ให้สงบลง“คุณโจว วันนี้เหนื่อยหน่อยนะคะ เสียดายที่คุณเหยียนไม่อยู่หลายวันมานี้ ฉันยังอยากขอคำแนะนำด้านการบริหารจากเธออยู่เลย รบกวนคุณช่วยฝากคำทักทายไปถึงเธอด้วยนะคะ ขอให้เธอหายป่วยโดยเร็วค่ะ”ท้ายที่สุด เจียงหร่านก็ลุกขึ้นเดินออกจากห้องประชุม ก่อนจะจากไปยังไม่ลืมเอ่ยกับโจวฮ่าวจิงด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน“แน่นอน” โจวฮ่าวจิงกัดฟันแน่น ฝืนยิ้มออกมาเล็กน้อยพอทุกคนออกไปหมด เขาก็รีบพุ่งกลับเข้าห้องทำงานทันที โกรธมาก แถมยังโทรหาผู้ถือหุ้นสองคนเมื่อครู่โดยตรง ถามว่าทำไมถึงหักหลังเขาแบบกะทันหันที่แท้เครือข่ายในวงการการเงินของเจียงหร่านแข็งแกร่งกว่าที่พวกเขาคิดไว้มาก ถึงขั้นสืบประวัติของผู้ถือหุ้นสองคนนั้นได้ทรัพย์สินทั้งหมดของพวกเขาในตอนนี้ถูกทุ่มลงทุนไปในโจวซื่อหมดแล้ว ชีวิตแทบจะผูกติดกับโจวซื่ออย่างแยกไม่ออก แถมยังแอบทำเรื่อ
Read more

บทที่ 102

“ได้ ฉันรับปากเธอ คนดี”ฮั่วจี้หมิงฝืนยิ้มบาง ๆเขาไม่กล้าบอกไป่ชิงว่า การที่เจียงหร่านจะกลับเข้าบริษัทนั้นเลี่ยงไม่ได้แล้วฮั่วกุ้ยจิ่นออกคำสั่งเด็ดขาด ไม่ว่าจะต้องใช้วิธีไหน ก็ต้องดึงตัวเจียงหร่านกลับมาจัดการความวุ่นวายในฮั่วซื่อให้ได้เพื่อรวบรวมหุ้นให้ครบห้าสิบเปอร์เซ็นต์ เขาจำเป็นต้องโอนหุ้นที่อยู่ในมือแม่กับฮั่วเชียนเชียนให้เจียงหร่าน ซึ่งทุกอย่างเขาทำโดยปิดบังทั้งสองคนไว้ และวันนี้ก็เป็นเส้นตายแล้ว หลังจากอยู่เป็นเพื่อนไป่ชิงเสร็จ เขาก็ตั้งใจจะไปหาเจียงหร่านเพื่อคุยกันแต่ตอนนี้เป็นเวลาส่วนตัวของพวกเขาสองคน ฮั่วจี้หมิงจึงอยากวางความกังวลทั้งหมดไว้ก่อนอย่างไรเสีย เมื่อเจียงหร่านกลับมา ทุกอย่างก็จะกลับเข้าที่ และเขาก็ต้องหาทางเอาทุกอย่างคืนมาจากเธอให้ได้พอมาถึงห้าง อารมณ์ของไป่ชิงก็ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เธอคล้องแขนฮั่วจี้หมิง เดินเลือกของตั้งแต่กระเป๋าจนถึงเครื่องประดับอย่างเพลิดเพลินไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง ก็ใช้เงินไปกว่าห้าล้านบาทเธอมองสร้อยข้อมือเพชรที่เปล่งประกายบนข้อมือ ก่อนจะซบอยู่ในอ้อมแขนของชายหนุ่มอย่างมีความสุข “จี้หมิง ขอบคุณนะ ตอนนี้ฉันรู้สึกดีขึ้นมากเลย ทำให้ค
Read more

บทที่ 103

การยั่วยุของไป่ชิงชัดเจนเสียจนไม่ต้องอธิบาย ฮั่วจี้หมิงเหลือบมองเธอแวบหนึ่ง ส่งสายตาเตือนให้เธอเก็บอาการ ก่อนจะรีบพูดแก้สถานการณ์“หรานหร่าน ช่วงที่เธอไม่อยู่บริษัท ไป่ชิงช่วยงานไว้เยอะมากนะ แล้วก็เฉิงเฉิงด้วย ช่วงนี้ไป่ชิงเป็นคนดูแลมาตลอด”“งั้นเหรอ?” เจียงหร่านเลิกคิ้ว น้ำเสียงเรียบเรื่อย “แต่ฉันกลับได้ยินมาว่าโปรเจกต์ของบริษัทถูกอาจารย์ไป่ทำพังกับมือ ถึงขั้นต้องลาออกเพื่อรับผิดชอบไม่ใช่เหรอ? แล้วก็เมื่อสองวันก่อน คุณป้ายังส่งข้อความมาหาฉัน บอกว่าอาจารย์ไป่ย้ายออกไปกลางดึก ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”เพียงไม่กี่ประโยคที่เหมือนถามเล่น ๆ สีหน้าของทั้งสองก็หมองลงทันที ราวกับกลืนอะไรขมฝืดลงคอมุมปากของไป่ชิงกระตุกเล็กน้อย สายตาที่มองเจียงหร่านแทบจะลุกเป็นไฟฮั่วจี้หมิงรีบขยับตัวมายืนบังเธอทันที “หรานหร่าน โปรเจกต์นั้นอาจารย์ไป่ก็ทำเต็มที่แล้ว แต่เธอก็รู้ ลูกค้ารายนั้นยอมรับแค่ตัวเธอ อีกอย่าง เธอย้ายออกไปแล้ว… อาจารย์ไป่ก็เลยรู้สึกว่าอยู่ต่อมันไม่เหมาะ ถึงได้ย้ายออกไป”“หรานหร่าน อย่าโกรธฉันเลยนะ เรากลับบ้านกันเถอะ ได้ไหม?”น้ำเสียงของเขาอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด ขณะพูดก็ขยับเข้ามาใก
Read more

บทที่ 104

“เงินที่ฉันใช้ซื้อของเป็นเงินของฉันเองทั้งหมด หลายปีมานี้กำไรที่ฉันสร้างให้ฮั่วซื่อก็ทะลุร้อยล้านไปนานแล้ว ต่อให้ฮั่วจี้หมิงเคยให้เงินฉัน มันก็ยังไม่ถึงเสี้ยวของเงินปันผลที่ยังค้างฉันอยู่ด้วยซ้ำ ถ้าอยากเคลียร์ให้ชัด ตอนนี้จะนั่งไล่บัญชีทีละรายการเลยก็ได้”น้ำเสียงของเจียงหร่านเรียบเรื่อย ไม่เร่งร้อน แต่ทุกคำพูดกลับคมกริบ ราวกับมีดที่แทงเข้าใจฮั่วจี้หมิงตรง ๆสิ่งที่เขารับไม่ได้ที่สุด คือการที่เจียงหร่านเอาเรื่องพวกนี้มาพูดกับเขาตรง ๆ แบบนี้ เมื่อก่อนเธอคอยรักษาหน้าให้เขา ต่อให้เป็นคนแบกบริษัทไว้แทบทั้งบริษัท ก็ยังยกความดีความชอบให้เขาหมดแต่ถ้าเจียงหร่านเอาจริงขึ้นมา ข้อมูลทุกโปรเจกต์ที่เธอเคยรับผิดชอบ ล้วนมีหลักฐานตรวจสอบได้ครบถ้วน“หรานหร่าน ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้นนะ อาจารย์ไป่ก็ไม่ได้คิดแบบนั้นเหมือนกัน…”ฮั่วจี้หมิงเริ่มลนลาน แต่ยังไม่ทันอธิบายจบ เจียงหร่านก็ไม่คิดจะฟังอีกแล้ว สายตาเธอเหลือบไปยังถุงช้อปปิ้งที่วางกองอยู่บนพื้น“อาจารย์ไป่ คุณซื้อของมาไม่น้อยเลยนะ รวม ๆ แล้วก็คงเป็นเงินไม่น้อยเหมือนกัน แต่การใช้เงินจำนวนมากขนาดนี้ จี้หมิงกลับไม่เคยบอกฉันเลยนะ ยังไงเงินที่คุณใช
Read more

บทที่ 105

“อ๊ะ…คุณผู้หญิงคะ ของพวกนี้มันมีค่ามากเกินไป ฉันรับไว้ไม่ได้จริง ๆ ค่ะ…”“รับไว้เถอะค่ะ สามีฉันมีเงินเยอะจะตาย ซื้อของให้เพื่อนก็ประมาณนี้แหละ เมื่อกี้คุณก็เห็นแล้วไม่ใช่เหรอคะ?”“งั้นฉันขอรับไว้นะคะ…ขอบคุณมากจริง ๆ ค่ะ!”พนักงานขายสาวทั้งตกใจทั้งปลื้มใจจนทำตัวไม่ถูก เธอยืนดูอยู่ข้าง ๆ ตลอด ก็พอจะเข้าใจคร่าว ๆ ว่าระหว่างคนทั้งสามเกิดอะไรขึ้นก็ว่ากันว่าการเป็นคุณนายตระกูลร่ำรวยไม่ใช่เรื่องง่าย มีภรรยาสวยขนาดนี้แล้วแท้ ๆ ยังจะไปยุ่งกับผู้หญิงอื่นอีก จะทำไปเพื่ออะไรกันนะแต่ท่าทีของเจียงหร่านกลับทำให้เธอดูแล้วรู้สึกสะใจอยู่ไม่น้อยฮั่วจี้หมิงเห็นเจียงหร่านยกของหรูมูลค่าหลักล้านไปให้คนอื่นอย่างไม่ไยดี ก็อดเสียดายจนขมวดคิ้วแน่นไม่ได้“หรานหร่าน เธอทำอะไรของเธอน่ะ…”“จี้หมิง ฉันก็ทำเพื่อคุณนะ หรือคุณอยากให้ท่านประธานรู้ว่าคุณแอบพาคนนอกมาซื้อของขวัญ?”เจียงหร่านหันไปสวนกลับทันทีจนฮั่วจี้หมิงพูดไม่ออกยิ่งเธอยิ้มหวานเท่าไร คำพูดก็ยิ่งเชือดเฉือนมากขึ้นเท่านั้นฮั่วจี้หมิงขบกรามแน่นเล็กน้อย รู้สึกว่าเจียงหร่านกำลังแข่งเชิงกับไป่ชิง ก็ได้แต่ยอมรับว่าเขาซวยเองพอผู้หญิงหึงกันขึ้นมา ก็
Read more

บทที่ 106

พอเห็นว่าเจียงหร่านยอมลดท่าทีลง ในที่สุดฮั่วจี้หมิงก็รู้สึกโล่งใจขึ้นถึงเจียงหร่านจะไม่กลับบ้าน แบบนี้เขาก็สะดวกจะไปดูแลไป่ชิงกับฮั่วมู่เฉิง แต่ภาพลักษณ์ภายนอกก็ยังต้องรักษาไว้ไม่อย่างนั้นถ้าเจียงหร่านยังงอนเขาไม่เลิก ก็คงปวดหัวไม่น้อย“ฉันจะมีเรื่องของตัวเองบ้างไม่ได้หรือไง ต้องวนอยู่แค่รอบตัวคุณกับฮั่วซื่ออย่างเดียวเหรอ? ฉันก็บอกแล้วว่าอยู่คนเดียวก็สงบดี เพราะงั้นถ้าไม่มีธุระ คุณก็ไม่ต้องมาหาฉัน”น้ำเสียงของเจียงหร่านเย็นเยียบราวน้ำแข็ง เธอไม่คิดจะเสแสร้งต่อไปอีกแล้วแต่ฮั่วจี้หมิงกลับยังคิดว่าเธอแค่งอนเขาอยู่“หรานหร่าน เราแต่งงานกันมาสองปีแล้ว ฉันเข้าใจว่าเธออยากมีพื้นที่ของตัวเอง แต่เธอก็รู้ว่าฉันขาดเธอไม่ได้ ช่วงหลายวันที่ผ่านมา ฉันคิดถึงเธอมากจริง ๆ…”เจียงหร่านยังไม่ทันได้อ้าปากตอบ เสียงร้องขอความช่วยเหลือก็ดังขึ้นในร้าน ไป่ชิงเป็นลมหมดสติไปแล้ว!พอเห็นไป่ชิงเกิดเรื่อง ฮั่วจี้หมิงก็พุ่งเข้าไปทันทีโดยแทบไม่ต้องคิด แหวกฝูงชนเข้าไปแล้วรวบตัวเธอไว้ในอ้อมแขน“อาชิง!”ใบหน้าของไป่ชิงซีดเผือด ดูเหมือนจะช็อกจนหมดสติ เขาเรียกชื่อเธอสองสามครั้ง จากนั้นก็อุ้มเธอขึ้นแล้วรีบตรงไปย
Read more

บทที่ 107

ในร้าน เธอถูกยั่วจนโกรธจัด เลือดลมสูบฉีดแรงจนขาอ่อน ทัศนวิสัยตรงหน้ามืดสนิทแต่การเป็นลมครั้งนี้ เธอก็มีส่วนจงใจอยู่ไม่น้อยพอเห็นฮั่วจี้หมิงลดตัวไปง้อเจียงหร่านขนาดนั้น เธอรับไม่ไหวจริง ๆ ถึงขั้นอยากหายไปให้พ้น!ยังดีว่าในช่วงคับขัน คนที่ฮั่วจี้หมิงเป็นห่วงที่สุดก็ยังเป็นเธอ พอเห็นเธอล้ม เขาก็ทิ้งเจียงหร่านไว้ทันที แล้วพาเธอไปโรงพยาบาลฮั่วจี้หมิงให้หมอจ่ายยาให้ แล้วอยู่เฝ้าเธอจนดีขึ้น ก่อนจะพากลับบ้าน และลงมือทำอาหารให้เธอกินด้วยตัวเอง“จี้หมิง เจียงหร่านรังแกคนเกินไปจริง ๆ วันนี้คุณก็เห็นแล้วว่าเธอทำกับฉันยังไง แล้วก็ทำกับคุณยังไง”“เอาอย่างนี้ดีไหม…เราบอกความจริงทั้งหมดไปเลยเถอะ ยังไงฉันก็มีลูกของคุณแล้ว ต่อให้พ่อแม่คุณจะไม่ชอบฉันแค่ไหน ก็คงต้องยอมรับใช่ไหม?”ขณะที่ฮั่วจี้หมิงกำลังเป่าข้าวต้มทะเลให้หายร้อน เตรียมจะป้อนให้ไป่ชิง เธอก็ยื่นมือไปจับแขนเขา ดวงตาเอ่อคลอด้วยน้ำตาพอเห็นไป่ชิงอยู่ในสภาพนี้ เขาก็อดสงสารไม่ได้แต่คำพูดของเธอกลับยิ่งทำให้เขาลำบากใจมากขึ้น“อาชิง นิสัยพ่อแม่ของฉันเธอก็รู้ดี แล้วต่อให้พวกเขายอมรับเรื่องของพวกเราได้ แล้วบริษัทจะทำยังไง?”จะให้เรื่องใน
Read more

บทที่ 108

ในใจของเจียงหร่านอดอุ่นวาบขึ้นมาไม่ได้ชวนเจี่ยงอี้ออกมาในวันชีซีแบบนี้ เขาจะเข้าใจผิดหรือเปล่านะ…ที่นั่งที่เธอจองไว้เป็นห้องส่วนตัวหรูหราที่สุดบนชั้นบนสุด มีกระจกบานใหญ่สามด้าน มองเห็นวิวกลางคืนอันงดงามของเมืองไห่ได้เต็มตายามค่ำค่อย ๆ โรยตัวลง บรรยากาศเงียบสงบและชวนให้ผ่อนคลายทันใดนั้น โทรศัพท์ของเจียงหร่านก็สั่นขึ้น เป็นสายจากฮั่วจี้หมิงเธอตั้งใจจะกดตัดสาย แต่เพราะปัดหน้าจอเร็วเกินไป จึงเผลอกดรับโดยไม่ตั้งใจ“หรานหร่าน?”เสียงของฮั่วจี้หมิงดังขึ้นทันที ตอนที่เจียงหร่านคิดจะวางก็ไม่ทันแล้วเขาเองก็ไม่คิดว่าจะโทรติดเจียงหร่าน น้ำเสียงจึงแฝงความดีใจอยู่เล็กน้อยดูเหมือนว่าเจียงหร่านคงหายโกรธไปเกือบหมดแล้ว“มีอะไร?” เจียงหร่านถามเสียงเย็น แฝงความหงุดหงิดเล็กน้อย“วันนี้เป็นวันชีซี ถ้าตอนนี้เธอไม่ยุ่ง ฉันจองร้านอาหารไว้แล้ว ไม่สู้เราไปด้วยกัน…”เจียงหร่านไม่ได้ตอบรับเขา คล้ายเพิ่งนึกอะไรขึ้นมาได้ มุมปากจึงยกขึ้นโดยไม่รู้ตัว“อาจารย์ไป่เป็นยังไงบ้าง? เมื่อวานเธอเป็นลม น่าจะต้องการคนอยู่เป็นเพื่อนมากนะ วันสำคัญแบบนี้ คุณไม่ไปอยู่กับเธอเหรอ?”คำพูดของเจียงหร่านเต็มไปด้วยการเห
Read more

บทที่ 109

ตอนที่เธอรู้จักฮั่วจี้หมิง เขายังเป็นเพียงเด็กหนุ่มคนหนึ่ง แต่กลับมีความเป็นผู้ใหญ่และเสน่ห์เหลือล้น ทำงานรอบคอบละเอียดถี่ถ้วน และไม่เคยปล่อยให้อารมณ์หลุดจากการควบคุมเรื่องอย่างการเมาเละในร้านอาหารจนเสียภาพลักษณ์แบบนี้ เขาไม่มีทางยอมให้ตัวเองทำเด็ดขาดบนใบหน้าของฮั่วจี้หมิงยังมีคราบน้ำตาจาง ๆ เห็นได้ชัดว่าเรื่องของพวกเขากำลังบีบให้เขาใกล้ถึงขีดจำกัดแล้ว…ยิ่งคิด ไป่ชิงก็ยิ่งปวดใจ เธอรีบให้พนักงานช่วยพยุงเขาขึ้นรถทันทีมองผู้ชายที่นอนหมดเรี่ยวแรงอยู่บนเบาะข้างคนขับ ไป่ชิงขมวดคิ้ว ก่อนจะเอื้อมมือไปลูบแก้มเขาเบา ๆขณะที่เธอกำลังจะโน้มตัวลงไปจูบริมฝีปากเขา จู่ ๆ ก็ได้ยินฮั่วจี้หมิงพึมพำเสียงแผ่ว“หรานหร่าน…”“อย่าทำกับฉันแบบนี้เลย…”เขาคว้ามือของไป่ชิงไว้แน่น แล้วดึงเธอเข้ามากอด แต่ทุกคำที่พร่ำเรียก กลับมีแต่ชื่อของเจียงหร่าน!ไป่ชิงเบิกตากว้าง หัวใจเหมือนถูกดาบแทงทะลุในพริบตา เจ็บปวดจนแทบทนไม่ไหวสมองของเธอขาวโพลนไปชั่วขณะ ก่อนจะผลักฮั่วจี้หมิงออกอย่างแรง“ฮั่วจี้หมิง! คุณตกหลุมรักเธอเข้าแล้วใช่ไหม?”แต่ตอนนี้ฮั่วจี้หมิงเมาหนักมาก ต่อให้ถูกผลักออก ก็แค่ยกมือขึ้นเล็กน้อย ยังเอ
Read more

บทที่ 110

เจี่ยงอี้พยักหน้ารับเบา ๆเมื่อครู่เขาเพิ่งประชุมเสร็จ ทำให้ออกเดินทางช้ากว่าเวลาที่วางแผนไว้ไม่กี่นาที เดิมทีตั้งใจจะขึ้นทางด่วนเพื่อเร่งเวลา แต่ไม่คิดว่าจะเจออุบัติเหตุรถชนท้ายกันหลายคัน และรถของเขาก็พลอยโดนลูกหลงไปด้วยเจี่ยงอี้บาดเจ็บไม่หนัก มีเพียงแผลถลอกภายนอกเท่านั้น แต่จุดเกิดเหตุค่อนข้างรุนแรง ถนนทั้งเส้นถูกปิดกั้น จึงทำให้เสียเวลาไปมากเพื่อไม่ให้เจียงหร่านเป็นห่วง เขาจึงไม่ได้เล่ารายละเอียดทางโทรศัพท์มากนัก แผลก็แค่ทำแผลคร่าว ๆ แล้วรีบมาตามนัดทันที“เกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้ ทำไมไม่บอกฉันเลยคะ! นัดกินข้าวจะสำคัญกว่าความปลอดภัยของคุณได้ยังไง!”เจียงหร่านรู้สึกเหมือนหัวใจถูกบีบแน่น พอมองสภาพของชายหนุ่มตรงหน้า ใจของเธอก็อ่อนยวบลงอย่างห้ามไม่อยู่ความหวาดกลัวที่ตามมาภายหลังถาโถมเข้าใส่อย่างรุนแรง ด้วยความหุนหัน เธอจึงพุ่งเข้าไปกอดเจี่ยงอี้ทันที“เจียงหร่าน…”หัวใจของเจี่ยงอี้สะเทือนขึ้นมา แววตาไหววูบเล็กน้อยร่างกายของหญิงสาวอบอุ่นมาก ไม่นานก็ทำให้ร่างที่ถูกลมยามค่ำคืนพัดจนเย็นเฉียบของเขาค่อย ๆ อุ่นขึ้นเขายกมือขึ้น ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อย ๆ วางลงบนแผ่นหลังบางของเจียงห
Read more
PREV
1
...
789101112
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status