All Chapters of เมียนอกหัวใจ ( พลาดท้อง): Chapter 61 - Chapter 70

ธีรเดชอุ้มนิชามาที่รถและโทรหาพ่อของข้าวฟ่างเพื่อขอเบอร์โทรวุฒิชัยและโทรไปหาเขาเพื่อให้มารับนิชากลับบ้านไป ในระหว่างที่นั่งอยู่บนรถนั้นนิชาเธอหันไปมองหน้าธีรเดชและพูดกับเขา “คุณรู้อะไรหรือเปล่าว่าฉันชอบคุณมากชอบตั้งแต่ที่เจอกันครั้งแรกแล้วแต่คุณทำไมไม่สนใจฉันบ้างสนใจแต่พี่ข้าวเขามีสามีแล้วคุณเข้าใจไหมแต่ฉันยังโสดทำไมไม่สนใจ”เมื่อเขาได้ยินแบบนั้นก็อึ้งและหันไปมองหน้าเธอและคิดในใจว่าเธอพูดจริงหรือเปล่าหรือแค่เพ้อเจ้อเพราะความเมา“คุณพูดจริงเหรอ”“ก็จริงนะสิ ไม่เชื่อคุณดูนะ” เมื่อเธอพูดจบก็เอนตัวไปจูบเขาธีรเดชรีบดึงตัวเธอออกอย่างรวดเร็วเพราะให้เกียรติเธอ“คุณเมามากแล้วอย่าเพ้อเจ้อเดี๋ยวพี่ชายคุณก็มาถึงแล้ว” หัวใจที่เต้นระรัวจนไม่เป็นจังหวะราวกำลังตกหลุมรักเธอเข้าแล้วเขารีบเปิดหน้าต่างฝั่งคนนั่งข้างคนขับและรีบลงจากรถมายืนอยู่ข้างนอกและคิดทบทวนเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อสักครู่ผ่านไปสักพัก…วุฒิชัยและข้าวฟ่างก็มาถึง ทั้งคู่เปฺิดประตูรถลงมา“คุณทำอะไรนิชา” วุฒิชัยเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วงน้องสาว“ก็น้องคุณโดนเพื่อนที่ชื่อนาเดียร์มอมจนเมาและจะให้พี่ชายของเขาพานิชาไปไหนก็ไม่รู้ผมเห็นทันเลยเอานิชาม

“งั้นก็ได้ค่ะ งั้นหนูขอตัวไปนอนก่อนนะคะ” เธอยิ้มให้เขาทั้งสองและขึ้นห้องไปนอน แม่ของธีรเดชก็หันมาบอกกับลูกชายของเธอให้รีบขึ้นไปอาบน้ำนอนเพราะเดี๋ยวต้องไปส่งนิชาและไปทำงานแต่เช้า เขาจึงรีบไปอาบน้ำและเข้านอนวันรุ่งขึ้น..นิชาเธอแต่งตัวเสร็จก็ลงมารอธีรเดช เมื่อเขาลงมาก็พาเธอไปทานอาหารเช้าและนั่งรถออกไปนิชาว่าจะให้เขาไปส่งที่บ้านเท่านั้นแต่เขานั่นกลับอยากที่จะไปที่โรงพยาบาลด้วย“คุณไม่ต้องไปโรงพยาบาลกับฉันหรอก เดี๋ยวฉันไปเองคุณรีบกลับไปทำงานของคุณเถอะ” หญิงสาวเอ่ยปากบอกกับชายหนุ่มที่กำลังขับรถพาเธอไป แต่ชายหนุ่มหันไปมองหน้าหญิงสาวด้วยสีหน้าที่เข้มขรึม และพูดกับเธออย่างนิ่งเฉย“ไปแปปเดียวมันไม่เสียเวลาขนาดนั้นหรอก ผมเป็นเจ้าของบริษัทจะเข้าไปตอนไหนก็ได้” เมื่อเธอได้ยินแบบนั้นจึงไม่พูดอะไรยอมให้เขานั้นได้ไปด้วย แต่ก็แอบคิดว่าทำไมเขาถึงอยากไปกับเธอขนาดนั้นเขากำลังทำให้เธอหวั่นไหวหรือเขากำลังจะเล่นกับความรู้สึกของเธอกันแน่ ในใจของเขานั่นมีแค่ข้าวฟ่างไม่ใช่หรือหรือใจของเขานั่นได้เปลี่ยนไปหมดแล้ว เธอคิดวกวนอยู่คนเดียว แต่ก็ช่างเถอะเขามาทำดีด้วยแบบนี้ก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอก่อนที่จะถึงเขาได้แวะซื้

นิชาเธอมีลูกไม่ได้โดยเธอไปตรวจพร้อมกับหญิงสาวคนหนึ่งแต่ผู้หญิงคนนั้นกลับมีลูกได้แค่ร่างกายอ่อนแอต้องบำรุงให้มากกว่านี้แต่เธอกลับโชคร้ายไม่สามารถมีลูกได้ เธอเดินออกมาด้วยสีหน้าที่เศร้าสร้อยเมื่อธีรเดชเห็นแบบนั้นก็รับรู้ได้ในทันทีเพราะดูจากสีหน้าของเธอ“ว่าไงคุณ?”เธอยื่นเอกสารให้เขาดู “ฉันไม่สามารถมีลูกให้คุณได้” เธอพูดและกลัวเป็นอย่างมากกลัวว่าถ้าหากเธอมีลูกให้เขาไม่ได้เขาจะทิ้งเธอไปเพราะเขาเป็นลูกชายคนเดียวยังไงก็ต้องการคนสืบสกุลเขามองดูเอกสารก็รู้สึกแย่แต่ก็พยายามทำสีหน้าว่าไม่เป็นอะไรเพราะกลัวว่าเธอนั้นจะรู้สึกแย่กว่า“ไม่เป็นไรหรอกคุณไม่มีลูกเราก็อยู่สองคนได้” เมื่อเธอได้ยินแบบนั้นก็รู้สึกดีใจเป็นอย่างมากที่เขาพูดแบบนั้น สำหรับเขานั้นเมื่อได้ตัดสินใจรักใครแล้วเขาย่อมมีความมั่นคงต่อให้จะมีเรื่องอะไรมากลั้นก็ไม่สามารถทำให้เขาเลิกรักได้“แล้วแม่ของคุณจะว่ายังไง ท่านอยากมีหลานมาก” เธอเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบา“ไม่เป็นไรหรอก ผมว่าท่านน่าจะเข้าใจนะ” เขาเอ่ยปลอบเธอและกอดไหล่เธอเดินไปขึ้นรถ พาขับไปที่ร้านอาหารที่บรรยากาศดีและอร่อยเพื่อให้เธอคลายความทุกข์เพราะนิชาเธอมีความสุขกับการทาน

“ไปตรวจมาหมอบอกว่าไงเพราะอะไรถึงมีลูกไม่ได้มีทางแก้หรือเปล่า” ธารุณีเอ่ยปากถามนิชาด้วยสีหน้าที่เคร่งเครียด“เอ่อ หมอแจ้งในเอกสารว่ามดลูกมีปัญหาค่ะไม่มีทางแก้เลย” สีหน้าที่กังวลบวกกับความกลัวคำพูดของแม่สามีเธอแสดงออกมาอย่างเห็นได้ชัด ธีรเดชเห็นแบบนั้นสีหน้าของเขาเคร่งเครียดยิ่งกว่าเพราะกลัวว่าแม่ของเขานั้นจะพูดอะไรไม่ดีกับเธอ“ทานอาหารเถอะครับ” ธีรเดชรีบเปลี่ยนเรื่องคุยในทันทีเขาตักอาหารให้แม่และตักมาให้นิชา “ทานเยอะๆ นะ”นิชาทานอาหารด้วยความอึดอัดเพราะเธอได้รู้ทุกอย่างแล้วว่าที่แม่สามีของเธอมานั้นเพราะเรื่องอะไรแต่ก็พยายามนั่งทานด้วยถึงแม้ธารุณีจะอยากให้เธอเลิกกับธีรเดชเพียงเพราะมีหลานให้ไม่ได้แต่ธีรเดชเองก็ไม่เคยคิดจะเลิกกับเธอเลยธีรเดชจ้องมองใบหน้าของนิชาก็เห็นสีหน้าของเธอนั้นเต็มไปด้วยความเครียด ทั้งสามทานอาหารเสร็จธีรเดชก็เดินไปหานิชาที่นั่งอยู่ในสวนหลังบ้าน “มาทำอะไรที่นี่ครับ” ชายหนุ่มเอ่ยถามผู้เป็นภรรยาและนั่งลงร่วมโต๊ะด้วย“ฉันมานั่งคิดอะไรเรื่อยเปลื่อยค่ะ” หญิงสาวหันมาและตอบเขาด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา“คุณยังคิดเรื่องนั้นอยู่หรือเปล่า” ใบหน้าอันหล่อเหลาจ้องมองใบหน้าแสนหวาน สองสาย

“ครับ ทำไมเหรอ” นายแพทย์เอ่ยถามเพราะเห็นท่าทีเขาเหมือนกับว่าประหลาดใจที่ภรรยาของเขาได้ตั้งท้อง“พอดีภรรยาผมพึงไปตรวจเมื่อไม่นานมานี่ หมอบอกว่าเธอมีลูกไม่ได้” เมื่อหมอได้ยินแบบนั้นก็แปลกใจว่าทำไมผลตรวจออกมาแบบนั้นทั้งที่ตอนนี้เธอก็ตั้งครรภ์แล้ว“แต่หมอตรวจอย่างระเอียดแล้วนะครับ ตอนนี้ภรรยาของคุณตั้งครรภ์ได้สามสัปดาห์แล้วและที่เธอหน้ามืดผลก็มาจากการตั้งครรภ์” สีหน้าของนายแพทย์ดูมั้นอกมั่นใจในสิ่งที่พูดทำให้เขานั้นรู้สึกดีใจเป็นอย่างมากสุดท้ายแล้วก็มีลูกกับคนที่ตัวเองรักเสียทีเขารีบเข้าไปที่ห้องพักฟื้นที่นิชานอนอยู่ ในขณะที่เปิดประตูเข้าไปนั้นนิชาเห็นเขาเข้าก็รู้สึกตกอกตกใจไม่น้อยเพราะไม่คิดว่าเขาจะมาที่นี่ได้เพราะเธอหนีมาโดยที่ไม่ได้บอกใครแล้วเขามาที่นี่อย่างไร“คุณเดช!” เธอเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่ตกใจ“คุณหนีผมมาทำไม ไม่รักผมแล้วเหรอ” ชายหนุ่มเดินเข้าไปนั่งที่เก้าอี้ข้างเตียงคนไข้และจับไปที่มือบางของเธอ“คุณมาที่นี่ได้ยังไง” สายตาแห่งความสงสัยเกิดขึ้นพร้อมกับคำถามที่ออกมาจากปาก“ผมก็มาดูแลเมียผมสิ คุณหนีผมมาทำไมเนี้ย” เขาพูดและยิ้มอย่างมีความสุขเพราะเขาเองก็รู้สาเหตุที่เธอหนีมาแต่มันไ