All Chapters of ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ: Chapter 141 - Chapter 150

เสียงกีบเท้าอาชาตัวใหญ่นับสิบกำลังวิ่งฝ่าลมฝนท่ามกลางแสงของอาทิตย์อัสดงที่กำลังใกล้ลาลับตามแนวป่า กีบเท้าม้าย่ำพื้นดินเละเป็นโคลนจึงทำให้ชายชุดของผู้อยู่บนหลังของพวกมันไม่พ้นเปรอะเปื้อน สองข้างทางที่พวกเขาควบม้าพ้นผ่านเต็มไปด้วยต้นไผ่สูงสะบัดเอนไปตามกระแสลมที่กระหน่ำพัดมาอย่างรุนแรง กลิ่

หลังฝนหยุดตกคณะของผู้เยาว์ก็ออกเดินทางต่อ ตลอดการเดินทางเมื่อพวกเขายิ่งเข้าใกล้จุดหมายของตนพวกเขาก็ยิ่งพบกับอันตราย“น้องเล็ก! ระวัง” เสี่ยวเทียนสามารถหลบกรงเล็บแหลมคมของแมวป่าตัวหนึ่งได้อย่างเฉียดฉิวฉึบ! หอกของเขาแทงทะลุทรวงอกของมันโลหิตสีแดงฉานสาดกระเซ็น ทำให้พรรคพวกของแมวป่าตัวนี้เต็มไปด้วยความแ

เสียงตะโกนโหวกเหวกหนีตายของผู้คนดังขึ้นติดต่อกันในเส้นทางที่ทหารจำนวนมากเดินผ่านกลิ่นเผ้าไหม้จากความเสียหายที่ทหารในคราบโจรเผาทำลายยังไม่ทันจางหายพวกมันเหล่านี้ก็ได้เหยียบย่ำทำลายจุดอื่นเป็นเป้าหมายต่อไปไป๋เสวี่ยที่อยู่ในวัยสิบห้าปีไม่อาจทนเห็นภาพอันโหดร้ายนี้ได้อีก ดังนั้นนางจึงได้พาเหล่าพี่น้องใ

“เสี่ยวเป่า เจ้าเติบใหญ่แล้วนะลูกเหตุใดถึงยังได้ออกไปตีรันฟันแทงอยู่ข้างนอกอีก” หลินเหมยกุ้ยอดที่จะพูดไม่ได้เมื่อเห็นลูกสาวเที่ยวตะลอนไปกับเด็กชายในหมู่ตึก“ท่านแม่เจ้าคะ หากว่าข้าไม่พาพวกเขาออกไปจะรู้ได้เยี่ยงไรว่าบ้านเมืองของเรากำลังประสบคราวเคราะห์อย่างใหญ่หลวงเช่นนี้” จากเด็กหญิงในวันวานมาบัดนี้

ในระหว่างที่พวกเขากำลังเฝ้ารอสัญญาณแห่งการออกศึกในครั้งนี้ด้วยหัวใจอันจดจ่อ“ขออภัยที่พวกข้ามาช้า” น้ำเสียงอันคุ้นหูของคนผู้หนึ่งกอปรกับเส้นผมสีเงินจึงทำให้ผู้ที่เคยร่วมเป็นร่วมตายไม่อาจลืมเลือน“น้องชายเฉิน!” เฟยเฉิงกล่าวทักเขาออกมาด้วยความมึนงงระคนยินดี“คารวะพี่ชายเฉิงขอรับ” จากเด็กหนุ่มน้อยในวัน