บททั้งหมดของ Too Late to Love Me, Mr. Elizalde: บทที่ 81 - บทที่ 90

Ang safehouse na pag-aari ni Don Augusto sa Tagaytay ang naging pansamantalang kuta nina Ria at Javi. Malayo ito sa ingay ng Maynila, napaliligiran ng matatayog na puno at makapal na hamog, na nagbibigay ng natural na proteksyon mula sa mga mapanuring mata. Ngunit sa loob ng mansyon, ang atmospera ay kasing-lamig ng hangin sa labas.Nasa loob ng library si Ria, nakaharap sa isang malaking screen kung saan nakalagay ang profile ni Elena Elizalde. Ang mga mata ni Ria ay tila nag-aapoy habang binabasa ang bawat detalye. Si Elena ay nag-aral sa Switzerland, isang dalubhasa sa international finance, at matagal nang naninirahan sa London bago ang kaniyang biglaang pagbabalik."Wala siyang kahit anong digital footprint sa loob ng sampung taon," sabi ni Javi, na kakarating lang mula sa pagpapagamot ng kaniyang sugat. Naka-suot siya ng itim na turtleneck na nagtatago sa benda sa kaniyang balikat. "Siya ang tinatawag nilang 'Ghost' ng Elizalde Group. Lahat ng maruming transa

Ang ulan sa Tagaytay ay nagsimulang bumuhos nang malakas, tila nakikisama sa bigat ng rebelasyong hawak ni Ria. Ang autopsy report ay nanginginig sa kaniyang kamay. Ang bawat salitang nakasulat doon ay tila isang sumpa na bumubura sa kaniyang magagandang alaala ng kaniyang kabataan."Hindi totoo 'to," bulong ni Ria, ang kaniyang mga mata ay nanlalaki sa gulat. "Patay na si Papa sa sakit sa puso. Iyon ang sabi sa akin ni Mommy. Iyon ang alam ng lahat.""Ria, tignan mo ang petsa," turo ni Javi sa ibaba ng report. "Ang petsang ito... ito ang gabing nagkaroon ng malaking kaguluhan sa lumang bahay niyo bago kayo lumipat sa Manila. Sinasabi rito na may tama ng bala sa kaniyang dibdib, ngunit pinalabas na heart attack.""Bakit gagawin 'yun ni Elena? Bakit niya ito ibibigay sa atin ngayon?" tanong ni Marco, na ngayon ay nasa tabi na nila matapos siguraduhing ligtas si Liam sa loob ng panic room."Dahil gusto niyang sirain ang tiwala natin sa isa't isa," s

Sa loob ng madilim na safehouse, ang tanging liwanag ay nagmumula sa screen ng telebisyon na nagpapakita ng mukha ni Elena Elizalde—ang babaeng tila aninong bumangon mula sa hukay upang lamunin ang natitirang kaligayahan ni Ria. Ngunit sa kamay ni Ria, ang mas matinding pasabog ay ang puting papel ng DNA results.Ang mga letra ay tila sumasayaw, nanlilibak, at bumubulong ng katotohanang mas masakit pa sa balang tumama sa kaniyang asawa: Siya ay isang Elizalde. Ang dugong nananalaytay sa kaniyang mga ugat ay ang parehong dugo na pumatay sa kaniyang ama at nagpahirap sa kaniya sa loob ng tatlong taon."Ria... bitawan mo 'yan," mahinang utos ni Javi. Lumapit siya, ang kaniyang balikat ay may benda pa rin, ngunit ang kaniyang mga mata ay puno ng takot para sa asawa. Hindi niya alam kung paano papatahanin ang isang babaeng nalaman na ang kaniyang buong pagkatao ay isang malaking kasinungalingan."Kaya pala," bulong ni Ria, ang kaniyang boses ay parang tuyong da

Ang bawat salita ni Esmeralda ay tila isang patak ng asido na pumapaso sa kaluluwa ni Ria. Napahawak siya sa kaniyang dibdib, pilit na humihinga nang malalim. Ang kaniyang ama—ang kaniyang bayani, ang dahilan kung bakit siya bumabangon araw-araw para sa hustisya—ay isa ring mamamatay-tao?"Hindi totoo 'yan," bulong ni Ria, ang kaniyang mga mata ay nanunubig. "Ang Papa ko ay mabuting tao. Inalagaan niya ako sa Siargao. Minahal niya kami ni Mommy!""Minahal kayo dahil kailangan niyang pagtakpan ang kaniyang mga kasalanan, Maria," dagdag ni Elena, habang marahang iniikot ang baso ng whiskey. "Ang pamilya Soliven ay hindi naging mayaman sa pamamagitan ng pagsasaka lang. Ginamit ng tatay mo ang Elizalde connections para sa mga ilegal na logging at mining sa Visayas. At nang mag-away sila ni Teodoro tungkol sa hatian, naisipan niyang lasunin ang sarili niyang ama.""Sinungaling kayong lahat!" sigaw ni Ria, ang kaniyang boses ay umalingawngaw sa penthouse.

Ang gabi sa Elizalde Tower ay tila hindi na matatapos. Habang inilalabas si Elena na nagpupumiglas, ang mga boses ng mga pulis at ang tunog ng walkie-talkie ay naging malabong ingay na lamang sa pandinig ni Ria. Ang mga salita ni Elena tungkol sa vault sa Siargao ay tila isang malamig na hangin na yumayakap sa kaniyang buong pagkatao."Ria, don't listen to her. Nagsisinungaling lang siya para takutin ka muli," sabi ni Javi, habang pilit na tumatayo at inaalalayan ang asawa."Javi, paano kung totoo?" tanong ni Ria, ang kaniyang mga mata ay puno ng pag-aalinlangan. "Ang Soliven Haven... ang kaisa-isang bagay na itinayo ko mula sa pira-pirasong buhay ko. Kung mawala 'yun, wala na rin ako.""Hinding-hindi 'yun mangyayari," giit ni Javi. Lumingon siya kay Marco. "Marco, tawagan ang security sa Siargao. I-lockdown ang buong resort. Walang lalapit sa lumang bodega sa likuran hangga't hindi tayo nakakarating doon.""On it, Javi," tugon ni Marco, habang ma