All Chapters of Falling For The Billionaire CEO: Chapter 101 - Chapter 110

AYA’S POV Maaga pa lang, gising na si Lucius. Pero imbes na naka-suit siya para sa board meeting, nakita ko siyang nakatayo sa may dining table, may hawak na folder at isang maliit na box na nakabalot sa velvet. Walang bodyguard sa loob ng sala ngayon, pinapalayo niya muna sila sa hallway. “Aya, halika rito. May kailangan tayong pag-usapan. Seryoso ’to,” sabi niya. Lumapit ako, medyo kinakabahan. “Ano ’yun? Tungkol ba sa banta kahapon? May nangyari ba?” “Wala. I mean, meron, pero hindi tungkol sa kalaban,” naupo siya at pinatabi ako sa kaniya. Binuksan niya ang folder. “Nag-usap kami ng lawyers ko kagabi. Sa sitwasyon natin ngayon, masyadong vulnerable ang position mo. Kung may mangyari sa akin, o kung gamitin nila ang batas laban sa’yo, wala akong legal na hawak para protektahan ka 100%.” “Hindi ko maintindihan, Lucius. Anong legal na hawak?” “Legal standing, Aya. Bilang girlfriend, sa mata ng batas at ng kumpanya, wala kang say. Pero kung… kung may mas malalim tayong kon

AYA’S POV Maaga kaming nagising dahil sa tawag ni Mark. Alas-otso pa lang ng umaga, pero handa na ang lahat sa dining area. Paglabas ko ng kwarto, nakita ko ang isang lalaking naka-salamin at may bitbit na briefcase. Mukhang abogado. “Aya, meet Atty. Reyes. Siya ang humahawak ng personal trust ko,” pakilala ni Lucius. Naka-puting polo lang si Lucius, pero seryoso ang mukha niya habang nakatingin sa mga nakalatag na papel sa lamesa. “Good morning, Ma’am. I have the documents ready,” bati ni Atty. Reyes. Inayos niya ang kaniyang salamin at inilabas ang isang mamahaling ballpen. Naupo ako sa tabi ni Lucius. Ang daming papel. May mga titles na Transfer of Shares, Power of Attorney, at ang pinaka-importante sa lahat—ang Prenuptial Agreement na binago ni Lucius ang mga terms. “Anong gagawin ko rito?” tanong ko habang tinitingnan ang kapal ng mga dokumento. “Pipirma ka lang, Aya,” sabi ni Lucius. Hinawakan niya ang kamay ko sa ilalim ng lamesa. “Lahat ng nakasulat dyan, binasa ko na k

AYA'S POV "Hinga nang malalim, Aya. Huwag mong sakalin 'yung clutch bag mo," biro ni Lucius habang inaayos niya ang kurbata niya sa harap ng salamin. Nasa loob kami ng isang private lounge sa hotel. Isang maliit na gathering lang ito—mga board members at ilang matatandang pamilya na investors ng Alvero Group. Pero para sa akin, para akong isasabak sa giyera. "Lucius, baka mapahiya lang tayo. Tignan mo nga ako, kahit anong ayos ko, mukha pa rin akong florist na naligaw sa palasyo," sabi ko habang pilit na inaayos ang laylayan ng gown ko. Lumapit siya sa akin. Hinawakan niya ang dalawang kamay ko at pinisil iyon. "Aya, tignan mo ako." Tumingin ako sa mga mata niya. Seryoso siya pero may kakaibang lambot. "Wala kang kailangang patunayan sa kanila. Isinuot natin ang singsing na 'yan dahil fiancée kita. Period. Kung may magtaas ng kilay, hayaan mo silang mapanis ang mukha," sabi niya sabay halik sa noo ko. "Tara na?" Tumango ako. Paglabas namin sa hall, sinalubong kami ng mahinang t

AYA’S POV "Sigurado ka ba rito, Aya? Malakas ang ulan, baka gusto mong sa loob na lang tayo mag-usap?" tanong ni Alberto habang dahan-dahang umaandar ang kaniyang sasakyan palayo sa gusali ni Lucius. Tumingin ako sa labas ng bintana. Nakita ko si Lucius na humabol sa lobby, pigil ng kaniyang sariling security dahil sa dami ng media na biglang humarang sa kaniya. "Magmaneho ka na lang, Alberto. Gusto ko lang lumayo." "Matalino kang bata. Alam ko ang pakiramdam ng nagigising sa katotohanan," sabi ni Alberto habang iniaabot sa akin ang isang panyo. "Hindi madaling tanggapin na ang taong akala mo ay nagligtas sa'yo, siya rin palang gagamit sa'yo para sa sarili niyang kapakanan." Hindi ako sumagot. Hinawakan ko ang panyong inabot niya pero hindi ko ginamit. "Saan tayo pupunta?" "Sa isang lugar kung saan hindi ka mahahanap ng mga tauhan ni Lucius. Alam mo naman ang fiancé mo, obsessively protective," may halong pangungutya ang tono niya. "O baka mas tamang sabihing, takot siyang mawala

AYA’S POV "Ate, sigurado ka bang kailangang may dalawang itim na sasakyan sa labas ng bahay natin? Pinagttitinginan na tayo ng mga kapitbahay, akala nila may raid," reklamo ni Nico habang sumisilip sa bintana. Kakatapos lang namin mag-almusal. Simula nang magkausap kami ni Lucius kagabi tungkol sa sulat ni Tatay, hindi na siya umalis sa tabi ko. Pero mas matindi ang ginawa niya ngayong umaga—dinala niya ang kalahati ng kaniyang security detail dito sa Laguna. "Pasensya na, Nico. Utos ni Lucius 'yan para sa seguridad natin," sagot ko habang nililigpit ang mga plato. Eksaktong pumasok si Lucius mula sa labas. May kausap siya sa phone at halatang seryoso ang mukha. "I don't care about the cost. I want a 24/7 perimeter check. If Alberto's car even enters the province, I want to know immediately." Ibinaba niya ang phone at tumingin sa akin. Agad na nagbago ang ekspresyon niya—mula sa pagiging striktong CEO, naging malambot ang mga mata niya. "Aya, don't go near the windows. And Nico,