Todos os capítulos de Falling For The Billionaire CEO: Capítulo 111 - Capítulo 120

AYA’S POV Maaga kaming bumalik sa Laguna. Hindi tulad ng mga nakaraang biyahe na puno ng tensyon, ngayon ay namamayani ang isang mabigat na katahimikan. Nakatingin lang si Lucius sa kawalan habang nagmamaneho, ang kaniyang mga kamay ay mahigpit na nakahawak sa manibela. Pagdating sa sementeryo, bumaba si Lucius at pinagbuksan ako ng pinto. Bitbit niya ang isang malaking bundle ng mga puting orchid—ang paboritong bulaklak ni Tatay. "Kaya mo ba?" mahina niyang tanong habang naglalakad kami patungo sa puntod ni Tatay. "Ako dapat ang nagtatanong niyan sa'yo, Lucius," sagot ko. "Ikaw ang may aaminin sa kaniya." Huminto kami sa tapat ng puntod ni Ismael Dizon. Inilapag ni Lucius ang mga bulaklak sa ibabaw ng semento at dahan-dahang lumuhod. Napansin ko ang panginginig ng kaniyang mga balikat. "Mang Isko..." panimula ni Lucius, ang boses niya ay basag. "Narito po ako para tuparin ang pangako ko sa inyo noong bata pa ako. Noong sinabi ko sa inyong aayusin ko ang lahat." Nanatili

AYA’S POV Nagising ako sa tilaok ng manok at sa amoy ng sinangag. Sandali akong natigilan habang nakatingin sa kisameng gawa sa kawayan. Wala na ang malalambot na Egyptian cotton sheets ng penthouse. Ang nararamdaman ko ngayon ay ang medyo magaspang pero preskong kumot na paborito ko rito sa Laguna. Paglabas ko ng kwarto, nakita ko si Lucius sa kusina. Naka-puting t-shirt lang siya at maong na short. Pawis na pawis siya habang may hawak na sandok. "Gising ka na pala," sabi ni Lucius, hindi lumingon dahil busy sa pagpiprito ng itlog. "Kakaalis lang ni Nico, pumunta sa bayan para kumuha ng mga bagong seedling." Lumapit ako sa kaniya at sumandal sa hamba ng pinto. "Marunong ka na palang mag-sinangag?" "Pinanood ko si Nico kanina bago siya umalis," sagot niya, sabay taas ng sandok na parang trophy. "Muntik na masunog 'yung bawang, pero naagapan ko." Lumapit ako sa kaniya at tiningnan ang niluluto niya. Medyo tostado ang kanin, pero mukhang masarap naman. "Lucius, alas-siyete pa lang

AYA’S POV "Lucius, sabi ko simple lang. Bakit may dumating na delivery ng upuan na tiffany?" tanong ko habang nakapamaywang sa gitna ng garden. Kakalabas lang ni Lucius mula sa likod ng bahay, hila-hila ang isang mahabang hose. Basang-basa ang kaniyang t-shirt at may putik pa ang kaniyang pisngi. "Sabi ni Mark, promo daw 'yan. Isinama na sa package nung kinuha nating tolda para bukas." "Promo? Tiffany chairs sa gitna ng taniman ng orchid?" napailing ako pero hindi ko napigilang mapangiti. "Halatang si Mark ang kinausap mo at hindi ang coordinator." "Wala naman tayong coordinator, 'di ba? Tayo-tayo lang 'to," depensa niya sabay bitaw sa hose. Lumapit siya sa akin at pinunasan ang dumi sa mukha niya gamit ang likod ng kamay. "Gusto ko lang na komportable ang mga bisita mo. Saka si Nico, sabi niya gusto niya raw maranasan ang 'socials' kahit isang araw lang." "Socials? Adobo at rice lang ang handa natin, Lucius," paalala ko. "E 'di sosyal na adobo," biro niya. Nagpatuloy ka

AYA’S POV "Lucius, dahan-dahan lang ang pagbaba niyan! 'Yung paso sa dulo, medyo manipis 'yan," tawag ko habang pinapanood si Lucius na nagkakarga ng mga bulaklak sa likod ng kanilang bagong pickup truck. Isang taon na ang lumipas. Wala na ang mga itim na SUV at ang mga bodyguard na laging nakasunod. Ang tanging katuwang ni Lucius ngayon sa pagbubuhat ay si Nico, na mas lumaki na ang katawan dahil sa pagtatrabaho sa sakahan. "Aya, pang-sampung beses mo na 'yan sinabi," tawa ni Lucius habang pinupunasan ang pawis sa kaniyang leeg. "Kabisado ko na ang bigat nito. Mas mabigat pa nga 'yung mga training weights ko dati." "Iba ang weights sa orchid, Kuya," singit ni Nico. "Ang weights, hindi nalalanta kapag nabigla." Inilapag ni Lucius ang huling kahon at lumapit sa akin. Hinawakan niya ang aking balikat at tiningnan ang malawak na hilera ng mga bulaklak. Ang "Orchid Haven" ay hindi na lang isang pangarap o isang maliit na garden; isa na itong sikat na supplier sa Laguna at maging

AYA’S POV "Lucius, dahan-dahan! 'Yung dulo ng hose, baka sumabit sa mga paso!" sigaw ko habang nakaupo sa tumba-tumbang upuan sa veranda. "Kabisado ko 'to, Aya. Don't worry, safe ang mga alaga mo," sagot ni Lucius nang hindi lumilingon. Pinanood ko siya habang maingat na dinidiligan ang mga hilera ng orchid sa labas. Pawis na pawis siya at may mga tilamsik ng putik ang kaniyang t-shirt. Malayo na ito sa imahe niya noon sa Makati na laging naka-suit at ayaw madumihan kahit dulo ng sapatos. Ngayon, parang mas komportable pa siya sa Laguna kaysa sa kahit anong boardroom. "Ate, si Kuya Lucius ba talaga 'yan o may kumuha sa kaniya at pinalitan ng look-alike?" biro ni Nico habang lumalabas ng bahay, may dalang tray ng meryenda. "Hayaan mo siya, Nico. Nag-eenjoy 'yan," sabi ko sabay kuha ng isang basong palamig. Lumapit si Lucius sa amin, pinatay ang gripo, at pinunasan ang noo gamit ang laylayan ng kaniyang damit. Napailing na lang ako. "You look like you've been working here for yea