All Chapters of Falling For The Billionaire CEO: Chapter 131 - Chapter 140

AYA’S POV Maingat na inalalayan ako ni Lucius pababa ng puting SUV paghinto namin sa tapat ng gate ng Isko’s Hub. Kahit tatlong araw pa lang ang nakakalipas simula nung nanganak ako, parang isang buwan akong nawala sa lugar na ito. Ang amoy ng sariwang lupa at ang bahagyang halimuyak ng mga orchid ang unang bumati sa akin pagbaba ko. “Careful, Aya. Dahan-dahan lang,” bulong ni Lucius habang ang isang kamay niya ay nasa likod ko at ang isa naman ay bitbit ang baby carrier kung saan mahimbing na natutulog si Miko. “Lucius, okay lang ako. Masakit lang nang konti ang tahi pero kaya ko na,” sagot ko habang nakakapit sa braso niya. “Kahit na. Sabi ni Doc, no sudden movements. At bawal muna magbuhat,” paalala niya. Tumingin siya kay Nico na abalang-abala sa pagbababa ng aming mga gamit mula sa trunk. “Nico, ’yung sterilizer at ’yung bag ng mga diaper, dumeretso mo na sa nursery room.” “Copy, Kuya! On it!” masiglang sagot ni Nico. Halatang hindi siya nakatulog nang maayos dahil sa pagbab

AYA’S POVMaaga pa lang ay ramdam na ang excitement sa loob ng bahay. Kahit puyat mula sa pag-aalaga kay Miko, hindi ko mapigilang mapangiti habang pinapanood si Lucius na nag-aayos ng sala. Inililigpit niya ang mga nakakalat na laruan at tinitiyak na walang alikabok ang mga display na orchids. Ngayon kasi ang dating ni Victoria, at alam naming lahat na pagdating sa kaibigan naming iyon, dapat ay laging presentable ang paligid.“Lucius, relax ka lang. Si Victoria lang naman ang darating, hindi inspection team ng building,” biro ko habang dahan-dahang naglalakad palabas ng kusina, may hawak na tasa ng gatas.“Alam mo naman ’yun, Aya. Kapag nakakita ’yun ng kahit isang tuyong dahon, baka lecture-an na naman ako tungkol sa proper maintenance,” sagot ni Lucius habang mabilis na pinupunasan ang center table. Tumigil siya at tumingin sa akin. “Are you okay? Baka napapagod ka na sa pagtayo.”“Ayos lang ako. Nakaupo naman ako kanina habang nag-aayos si Nico ng mga forms sa nursery,” sabi ko s

AYA'S POV Ang hapon sa Laguna ay tila humihinto ang oras, lalo na kapag ang tanging naririnig mo ay ang mahinang pag-ikot ng ceiling fan at ang paminsan-minsang pagaspas ng mga dahon sa labas. Nakaupo ako sa tumba-tumbang gawa sa rattan, habang si Miko ay mahimbing na natutulog sa aking bisig. Ramdam ko ang init ng kaniyang maliit na katawan, isang paalala na totoo ang lahat ng ito—na narito na kami sa puntong pinangarap lang namin noon. Bumukas ang pinto sa likuran at pumasok si Lucius. Amoy araw siya at may bakas ng tuyong lupa sa kaniyang braso. Maingat niyang inilapag ang kaniyang sumbrero sa side table bago lumapit sa amin. "Tulog na ang munting boss?" bulong niya habang dahan-dahang hinahaplos ang pisngi ni Miko gamit ang kaniyang hintuturo. "Kakatapos lang dumede. Mukhang napagod sa paglalaro ng kaniyang sariling mga kamay kanina," ngiti ko sa kaniya. "Kamusta sa warehouse? Marami bang dumating na orders?" Naupo si Lucius sa sahig, sa tabi ng aking tumba-tumba, at isinanda

AYA'S POV Maaga pa lang ay ramdam na ang init ng sikat ng araw sa labas ng Hub, pero sa loob ng nursery school building, nananatiling presko dahil sa matataas na kisame at mga bukas na bintana. Nakatayo ako sa gitna ng magiging main classroom, pinapanood sina Lucius at Nico na abalang-abala sa pag-aayos ng mga bagong dating na bookshelf. "Lucius, dahan-dahan naman dyan sa corner. Baka magasgas 'yung sahig, kakapunas lang nina Aling Nena niyan kagabi," paalala ko habang dahan-dahang inilalapag si Miko sa kaniyang portable playpen sa gilid. "Don't worry, Aya. Nilagyan namin ng felt pads 'yung ilalim nito. Hindi 'to makakagasgas," sagot ni Lucius nang hindi tumitingin. Pawis na pawis siya, at ang kaniyang t-shirt ay may bakas na ng alikabok, pero makikita sa kaniyang kilos ang sigla na bihira kong makita noong nasa siyudad pa kami. "Ate, tingnan mo 'to. 'Yung mga bean bags na pinadala ni Ms. Victoria, ang lambot! Siguradong mag-aagawan ang mga bata rito sa reading nook," tawag ni Nic

AYA'S POV Ito na ang araw na matagal naming pinaghandaan—ang opisyal na pagbubukas ng Isko’s Hub Community School. Maaga pa lang ay dinig na ang abalang kilos sa labas ng aming bahay. Ang tunog ng mga silya na iniaayos at ang mahinang tawanan ng mga tauhan nina Mang Berting ang nagsilbing alarm clock ko. Dahan-dahan akong bumangon para hindi magising si Miko, pero paglingon ko sa tabi ko, wala na si Lucius. Napangiti na lang ako. Siguradong nasa labas na iyon, chine-check ang bawat detalye ng venue para masigurong perfect ang lahat. Pagbaba ko sa kusina, sinalubong ako ng bango ng kape at ang abalang si Aling Nena. "Aya, gising ka na pala. Kumain ka muna rito. Maaga ring umalis si Lucius at Nico, nandoon na sa school building." "Salamat po, Aling Nena. Mukhang excited po ang lahat," sabi ko habang nagsasalin ng kape. "Paano namang hindi? Ngayon lang magkakaroon ng ganito kagandang pasilidad dito sa atin. O, siya, bilisan mo dyan at baka maunahan ka pa ng mga bisita," biro ni Alin