All Chapters of นางบำเรอกับจอมบงการ : Chapter 11 - Chapter 20

88 Chapters

11

ถึงเธอจะเรียนไม่เก่ง แต่ไม่ได้หมายความว่าเธอจะโง่“เป็นความต้องการของพ่อด้วยที่อยากให้หนูไปทำงาน ต่อไปหนูต้องสืบทอดธุรกิจของครอบครัว” ไอศูรย์บอกอย่างใจเย็น“แล้วพิณทิราล่ะคะ” เธอถามตรงๆ ถ้าจะนับกันแล้วพิณทิราต่างหากเป็นบุตรสาวแท้ๆ ของไอศูรย์ ส่วนเธอเป็นแค่หลาน ลูกของน้องชายอย่างอดิศรที่คอยผลาญสมบัติ และตอนนี้ไม่มีสมบัติอะไรติดตัวนอกจากอาศัยพี่ชายอย่างไอศูรย์ แม้จะไม่หันไปยุ่งเกี่ยวกับการพนันอีก แต่ก็ไม่ได้มีทรัพย์สมบัติอย่างเช่นแต่ก่อน ที่สำคัญอดิศรเป็นเพียงแค่พนักงานคนหนึ่งในบริษัท เธอจึงไม่อยากไปทำงานบริษัทเดียวกับบิดา“พิณมีครอบครัวไปแล้ว ทรัพย์สมบัติของสิงหรัตน์มากมาย บริหารกันแทบไม่ทัน พ่ออยากให้วิดูแลบริษัทของเรา” คำพูดของบิดาไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกดีขึ้นเลย วิธาดาเม้มริมฝีปากแน่น ยิ่งได้ยินว่าน้องสาวได้ดีมีสามีร่ำรวยทรัพย์สมบัติมากมายยิ่งน้อยเนื้อต่ำใจกว่าเก่าเสียอีก“ถ้าคุณพ่อจะให้วิทำงาน วิขอเลือกงานเองได้ไหมคะ”เธอเสนอ ไอศูรย์เลิกคิ้วขึ้นก่อนมองหน้าหลานสาวคนเดียว“หมายความว่าลูกจะไปทำงานที่อื่นหรือไง”“ใช่ค่ะ แต่หนูอยากให้คุณพ่อเป็นคนฝากงานให้หนู รับรองว่าหนูได้ทำงานที่นี่แน่นอ
Read more

12

เธอขึงตาใส่คนสวนอย่างไม่ชอบใจ คนอะไรไว้หนวดเครารกรุงรังเหมือนมหาโจร“วิขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ” วิธาดาขอตัวกับทุกคน แต่ต้องชะงักเมื่อพยัคฆ์เอ่ยอย่างมีน้ำใจ“ให้ธัญญ์เขาพาไปห้องน้ำสิ จะได้คุยกันด้วย ต่อไปต้องทำงานด้วยกันไม่ใช่เหรอ”“คือผม”“ก็ดีเหมือนกันค่ะ” เธอเห็นเขาทำท่าจะปฏิเสธจึงเอ่ยดักคอ ธัญญ์ชะงัก จำใจต้องพาหญิงสาวพาเดินไปเข้าห้องน้ำ“เธอนี่มันแผนสูงเสียจริงนะ” เขาพูดขึ้นเมื่ออยู่กันสองคน“แผนสูงอะไรกัน” หญิงสาวแสร้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้“ที่ให้ลุงไอศูรย์ขอร้องคุณลุงของฉันฝากเธอมาทำงานยังไงล่ะ ทำงานนะไม่ใช่เล่นขายของ คนแบบเธอฉันยังมองไม่ออกว่าจะทำอะไรได้”“เหรอ...” เธอลอยหน้าลอยตาพูด ก่อนเดินเข้าห้องน้ำในตัวบ้านหลังใหญ่ ธัญญ์กัดฟันกรอดเมื่อเห็นหญิงสาวยิ้มยั่ว เขาพยายามระงับอารมณ์เอาไว้ เดินห่างจากห้องน้ำออกมาภายนอก“พี่ธัญญ์ ทำไมมายืนอยู่ตรงนี้ล่ะคะ” สุนิสาบุตรสาวของผู้ว่าราชการจังหวัดเอ่ยทักชายหนุ่มที่เธอนับถือเหมือนพี่ชาย วันนี้เธอมางานเลี้ยงของธัญญ์พร้อมกับบิดา มารดาเลี้ยง น้องชายและหลานสาวมารดาเลี้ยงอีกคน“เปล่าครับ น้องนิล่ะครับ”“นิมาเข้าห้องน้ำค่ะ” สุนิสาตอบยิ้มๆ“งั้นพี
Read more

13

เธอพอจะเข้าใจว่าเขาหมายความว่าอย่างไร แต่อยากรู้ว่าณัฐจะตอบว่ายังไง“ลูกน้อง ใครกัน ฉันงงไปหมดแล้ว” สีหน้างุนงงเป็นไก่ตาแตกของณัฐทำให้ธัญญ์รีบพูด เขากำลังรู้สึกวเสียหน้าอย่างที่สุด ทุกคนกำลังจ้องมองมาที่เขา“วิธาดาไง ลูกน้องของนายไม่ใช่เหรอ” ณัฐยิ่งงงหนัก มองหน้าหญิงสาวที่เพื่อนรักเอ่ยถึงสลับกับมองหน้าเพื่อน“นายพูดอะไรนี่ เมาหรือเปล่า วิธาดามาเป็นลูกน้องฉันตอนไหน แต่ขอตัวก่อนนะ ท่าปาจะไม่ไหว แล้วค่อยคุยกัน” ณัฐรีบขอตัวเมื่อเห็นใบหน้าของแฟนสาว ส่วนเรื่องที่เพื่อนพูดก็ค่อยถามไถ่กันอีกทีหนึ่ง“ณัฐ” ธัญญ์เรียกเพื่อนเอาไว้ก่อนจะชะงัก“ลูกวิไปทำงานกับณัฐตั้งแต่เมื่อไหร่ลูก”ไอศูรย์เข้าประเด็น หันสบตากับพยัคฆ์“วิ...” หญิงสาวกำลังจะตอบแต่ช้ากว่าธัญญ์ เขาทำเหมือนรู้เรื่องดีกว่าเจ้าตัวเสียอีก“คงนานแล้วน่ะครับ”“จริงเหรอ ทำไมพ่อไม่เห็นรู้เลย” ไอศูรย์ถามด้วยความแปลกใจ“ดีเหมือนกัน แสดงว่าลูกชอบทำงานโรงแรมแบบนี้มากกว่า ให้มาทำงานกับธัญญ์ดูสักพัก พ่อไม่บังคับใจอยู่แล้ว” วิธาดาเลือกที่จะเงียบ ไม่อยากอธิบายมาก เธอมองสบตากับธัญญ์ ทเขากำลังมองเธออย่างเยาะๆ เธอเบื่อหน่ายสายตาแบบนี้ของเขาเต็มที“ถ้ามา
Read more

14

วิธาดาอมยิ้ม นุติคิดว่าเวลาหญิงสาวคนนี้ยิ้มแล้วน่ารักขึ้นเป็นกอง ปกติเขาไม่ค่อยเห็นเธอยิ้ม เธอมักหน้าบึ้งตึงไม่สบอารมณ์ไปเสียทุกอย่าง“หาเหยื่อได้แล้วเหรอ นัดกันที่ไหนล่ะ ไม่คิดว่าพี่นุจะชอบของเหลือใช้แบบนี้ด้วย” เสียงที่หาเรื่องเธอเต็มที่ทำให้วิธาดาหันไปมอง ก่อนจะยอกย้อนกลับอย่างเจ็บแสบ“รู้สึกว่านายเคยกินของเหลือใช้อย่างฉันนะ”เธอเชิดใส่ ไม่แสดงความอ่อนแอให้อีกฝ่ายได้เห็น“นี่เธอ!”ธัญญ์เข้ากระชากแขนเรียวดึงหญิงสาวมากอด วิธาดาดิ้นรนทุบตี เงยหน้ามองเขาไม่หลบ“เพราะเมา ฉันเมา! ถ้ารู้ว่าเป็นเธอ ฉันจะไม่แตะเด็ดขาด”เขากัดฟันพูดใส่หน้าหญิงสาว“แล้วนี่นายทำอะไรอยู่ล่ะ” เธอปรายตามองมือของเขา แต่แทนที่ธัญญ์จะปล่อย เขากลับกระชับอ้อมแขนแน่นขึ้น“ก็จับเธอไว้น่ะสิ ถามได้ อย่าสำคัญตัวเองไปเลยที่ทำนี่แค่จะบอกว่าจะยุ่งกับใครก็ได้ แต่อย่ามายุ่งกับพี่ชายของฉัน อย่ามาทำให้พิณต้องเสียใจ” คำพูดของเขาทำให้เธอตระหนักดีว่า อย่างไรเธอก็ไม่มัวันดีกว่าพิณทิราเป็นแน่ หญิงสาวเชิดหน้าขึ้น ก่อนตอบอย่างยียวน“ก็น่าสนนะ พี่สิงห์ตอนนี้ แลดูอบอุ่นกว่าเมื่อสี่ปีก่อน แถมมีลูกตั้งสองคนน่ารักเสียด้วย บางทีอาจจะเบื่อภรรย
Read more

15

“อ่อยผู้ชายไปทั่ว” ร่างอรชรที่ทำท่าจะเดินเข้าห้อง ถูกกระชากเต็มแรงเข้าปะทะกับอกกว้าง“กะ..กรี... อุ๊บ” เธอทำท่าจะกรีดร้อง เขาจึงใช้มือประกบปิดปากเอาไว้ วิธาดาทั้งตกใจทั้งหวาดกลัวเธอทุบตีอีกฝ่ายอย่างบ้าคลั่ง ธัญญ์รวบมือหญิงสาวเอาไว้ก่อนจะกดร่างเธอแนบกับกำแพงหนา เรือนกายแกร่งแนบร่างบางกักเธอไว้ไม่ให้ดิ้นหนีวิธาดาตกใจยิ่งกว่า เมื่อเห็นหน้าอีกฝ่ายชัดเจน หล่อนเบิกตากว้าง ออกแรงดิ้นจนเหนื่อยหอบ“เธอนี่มันนิสัยไม่เปลี่ยน อ่อยผู้ชายไม่เลือกที่ อยากเป็นเมียตำรวจหรือไง แต่ฉันไม่ยอมให้เธอได้ผู้ชายดีๆ แบบพี่นุหรอก เขาสมควรจะได้ผู้หญิงดีๆ ไม่ใช่ผู้หญิงอย่างเธอ”“อือๆๆ” หญิงสาวส่ายหน้าไปมามองเขาตาวาว“มานี่เลย ถ้าต้องการมากนักฉันจะสนองให้ แม้ต้องทนนอนกับผู้หญิงเน่าๆ แบบเธอก็ตามที” ธัญญ์ลากหญิงสาวเข้าห้องก่อนปิดประตูตามหลัง“นะ... นายจะทำอะไร” เธอถอยหลังหนีด้วยความตระหนก ยิ่งเห็นสายตากราดเกรี้ยวของเขายิ่งขาสั่น ไม่เข้าใจว่าเขารังเกียจเธอ จะมายุ่งอะไรกับเธอนัก“สนองให้เธอหายอยากไง จะได้ไม่ต้องไปยั่วยวนผู้ชายดีๆ ที่ไหนอีก”“อย่านะ ถ้านายทำอะไรฉัน ฉันจะร้องให้คนช่วย ว้าย... อุ๊บ”มือใหญ่ประกบปิดปากห
Read more

16

ฉันจะกลับกรุงเทพ นายคงดีใจที่ไม่ต้องสอนงานฉัน ทนเห็นหน้าฉัน มันก็น่าจะยุติธรรมดีแล้ว”“อย่าคิดว่าฉันจะปล่อยเธอไปหลอกใครได้อีก หรืออยากจะเอาของเก่าไปเร่ขาย” เขากวาดตามองเธอด้วยสายตาหยาบคายเพราะเสื้อที่ฉีกขาดทำให้ด้านหน้าของเธอโล่งเห็นสัดส่วนชัดเจน“ฉันจะไปหลอกผู้ชายหน้าโง่ที่ไหนมันก็เรื่องของฉัน เผื่อมีเสี่ยที่ไหนใจดีรับเลี้ยงฉัน จะได้สบายไปตลอดชาติ แค่นั่งๆ นอนๆ ไม่ต้องทำงานทำการอะไร อ้อ... ถ้าจะทำก็บนเตียง” เธอเย้ย เขาสะบัดแขนออกห่างธัญญ์โกรธจนหน้าแดง ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องโกรธด้วยเมื่อเธอบอกว่าจะไปให้เสี่ยคนอื่นรับเลี้ยง“อย่าหวังเลย”“ปล่อยนะ! คนบ้า”“โอ๊ย!” วิธาดาโน้มใบหน้าไปกัดบ่าเขาเต็มแรง ทำให้ธัญญ์ร้องด้วยความเจ็บจนเผลอปล่อยมือจากการเกาะกุม เป็นจังหวะที่หญิงสาววิ่งกลับห้องเขาตามไปติดๆ เธอเปิดประตูห้อง เขารีบดันประตูที่ทำท่าจะปิด ก่อนผลักเข้ามาจนเธอกระเด็นหงายหลังไปบนพื้น ธัญญ์กระแทกประตูปิดกับฝ่าเท้าเต็มแรง จนวิธาดาสะดุ้ง“อย่าเข้ามานะ ไม่งั้นฉันจะร้องให้คนช่วย” “ร้องไปเลย แต่ละห้องของบ้านหลังนี้เป็นห้องเก็บเสียงอย่างดี คนนอกไม่สามารถได้ยิน คนในก็ไม่ได้ยิน ใครทำอะไรเสียงดังขนา
Read more

17

“จะแต่งตัวไปล่อผู้ชายหรือไง” เขาเดินเข้ามากระซิบระหว่างที่ทุกคนกำลังเตรียมตัวไปเที่ยวและดำน้ำดูปะการัง“ไม่ใช่นายก็แล้วกัน”“โอ๊ย!” วิธาดากระทืบเท้าธัญญ์เต็มแรง ชายหนุ่มกัดฟันกรอดมองตามร่างระหงไปอย่างคาดโทษ“ฝากเอาไว้ก่อน” วิธาดาผ่อนลมหายใจหนักๆ เธอไม่ค่อยอยากมาเที่ยวสักเท่าไหร่ แต่เพราะขัดไม่ได้ ในที่สุดเธอต้องทำงานกับธัญญ์ เพราะไอศูรย์ทวงคำที่เธอเคยขอเอาไว้ก่อนหน้า เธอจึงไม่อยากกลับคำให้ท่านเสียหน้าเพราะท่านได้ฝากฝังเธอไว้กับพยัคฆ์เรียบร้อยแล้วตอนนี้ครอบครัวเธอเดินทางกลับกรุงเทพไปหมดแล้ว ทิ้งเธอไว้คนเดียว ไม่สิ... จะใช้คำว่าทิ้งก็ไม่ถูกเสียทีเดียว และนี่ก็เป็นงานแรกที่ธัญญ์ให้เธอทำ นั่นคือพาบรรดาเพื่อนๆ ของเขาเที่ยว โดยสิงหรัตน์เป็นคนเสนอให้พามาเที่ยวเกาะเสือ เพราะที่นี่มีรีสอร์ทให้เข้าพัก ใครจะอยู่นานเท่าไหร่ก็ได้ จะลดให้ครึ่งราคาสำหรับทริปนี้ แต่ทุกคนมีงาน คงอยู่เที่ยวได้แค่วันสองวันเท่านั้น“อุ๊ย!”“เป็นยังไงบ้าง สะดุดทรายจะล้มหัวทิ่มแล้ว”นุติล้อวิธาดาเลยโดนอีกฝ่ายสะบัดค้อนให้“ขอบคุณค่ะ อยากแต๊ะอั๋งวิล่ะสิ”เธอดักคอ นุติปล่อยมือแทบไม่ทัน“ไปขึ้นเรือกันเถอะ” นุติเอ่ยบอกเมื่อเห
Read more

18

สดายุรีบเอ่ยเอาใจ วิธาดายิ้มให้หลานชาย เลิกร้องไห้ทันทีเมื่อเห็นความมีน้ำใจของเด็กไม่ถึงสิบขวบ“จะกลับกันหรือเปล่า หรือจะเล่นน้ำต่อ” สิงหรัตน์ถามขึ้นเมื่อเรื่องราวทุกอย่างคลี่คลาย“กลับกันก็ดีครับ วันนี้เที่ยวมาทั้งวันแล้ว” ณัฐเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นแฟนสาวเริ่มไม่สนุก และสถานการณ์ดูไม่ดีธัญญ์มองหญิงสาวอย่างรู้สึกผิด ไม่มีใครสนใจพูดกับเขาอีก ณัฐตบบ่าเพื่อนเบาๆ ก่อนจะประคองร่างแฟนสาวไปพักผ่อนอีกด้านของเรือร่างขาวผ่องผุดผาดของวิธาดาที่สวมใส่บิกินี่สีเนื้อแนบกับเรือนร่างอวบอิ่มขณะกำลังนอนเล่นอยู่ข้างสระน้ำภายในรีสอร์ทหรูทำให้ธัญญ์แทบควันออกหูสิงหรัตน์พาทุกคนย้ายมาพักที่รีสอร์ทแทนเพราะทำให้ทุกคนได้มีเวลาเป็นส่วนตัวและเที่ยวชมรีสอร์ทได้เต็มที่“หึ! ยั่วผู้ชายไปทั่ว ขนาดเพิ่งเป็นตะคริว” คราแรกเขารู้สึกผิดที่กล่าวหาเธอ แต่เมื่อเห็นการกระทำของเธอ เขาบอกตัวเองว่าเธอไม่สมควรได้รับการขอโทษจากเขาสายตาคมมองเห็นร่างสูงของนุติที่เดินเข้ามาหาวิธาดา เขารู้สึกหงุดหงิดใจยิ่งกว่า หนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่ที่ขายขนมจีบวิธาดาดูจะล่าถอยไปเมื่อคิดว่าตัวจริงของเธอมาแล้ว“โธ่เว้ย! ผู้หญิงไร้ยางอาย” ธัญญ์ใช้มือตบต้นไม้ข้า
Read more

19

เรวัตรรีบยกมือขึ้นเหมือนเป็นการยอมแพ้“ขอโทษครับ คุณโหดแบบนี้เอง ถึงยังไม่มีแฟน”“นี่นายดอม ถ้านายยังพูดจากวนประสาทฉันอีก รับรองว่าฉันเปลี่ยนคนขับรถใหม่แน่”“ครับๆๆ ผมขอโทษ”“ยังไม่พอ ฉันจะหักเงินเดือนนายที่กล้าพูดจาแบบนี้กับฉัน” หญิงสาวพูดเสียงเฉียบ เรวัตรจึงจำต้องสงบปากสงบคำเอาไว้ ชายหนุ่มจอดรถที่ตลาดในตัวเมือง ก่อนจะเดินตามนายสาวต้อยๆ ไปช่วยหิ้วของมากมาย“ผมขอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะครับ”“รีบหน่อยแล้วกัน ฉันต้องรีบไปทำธุระอีกหลายที่” สาวมั่นเอ่ยบอก ก่อนขึ้นไปนั่งรอในรถ เพียงไม่ถึงสิบนาทีนายดอมคนขับรถก็กลับมา“คุณสาครับ มีคนฝากมาให้ครับ” เขายื่นดอกกุหลาบสีแดงพร้อมกับการ์ดให้หญิงสาว“ใครกัน”“ไม่ทราบครับ เขาบอกว่าฝากให้คุณ” สาวิกาเอื้อมมือไปรับดอกกุหลาบสีแดงดอกใหญ่ มือที่สัมผัสกันทำให้เกิดความร้อนวูบวาบ เธอรีบดึงมือหนี เสมองไปทางอื่น“ออกรถได้แล้ว” เธอพูดเสียงขรึม ก่อนจะมองดอกกุหลาบในมือ และมีการ์ดใบเล็กเขียนเอาไว้ว่า...คิดถึงเสมอ เรวัตร“เขาอยู่ไหน นายดอม หยุดรถเดี๋ยวนี้”“เขาขึ้นรถไปแล้วครับ” เรวัตรไม่ได้หยุดรถตามคำสั่ง สาวิกาฮึดฮัดขัดใจแต่ก็ปล่อยเลยตามเลย“ถ้านายเจอผู
Read more

20

“ไอ้คนเลว ไม่เป็นสุภาพบุรุษ เสื้อผ้าก็เปียกหมดแล้ว แล้วจะเอาอะไรใส่ล่ะนี่ ที่นี่ที่ไหนก็ไม่รู้” วิธาดาพยามลุกขึ้นอย่างทุลักทุกเล ตามร่างสูงของอีกฝ่ายที่ไม่สนใจไยดีไปให้เร็วที่สุด อย่างน้อยก็ดีกว่าโดนคนงานฉุดไปอย่างเขาว่า“โอ๊ย! จะหยุดก็ไม่บอก” ด้วยความที่เธอวิ่งตามเขาอย่างเอาเป็นเอาตายทำให้ชนกับร่างหนาเมื่อเขาหยุดกึก แล้วร่างอรชรลงไปนอนเค้เก้อยู่บนพื้นดิน“อยากเดินชนฉันหรือไง สงสัยถ้าไม่ได้ถูกเนื้อต้องตัวผู้ชายแล้วจะอกแตกตาย” ธัญญ์กอดอกมอง แสร้งกวาดสายตาโลมเลียส่งให้อีกฝ่าย“ไอ้ทุเรศ อย่ามามองฉันด้วยสายตาแบบนี้นะ แล้วพาฉันมาที่นี่ทำไม ฉันจะแจ้งความข้อหาลักพาตัว”วิธาดาขู่อีกฝ่าย ตะเกียกตะกายลุกขึ้นสะบัดก้นไปมาสู้ตาเขาอย่างไม่ยอมแพ้“เชิญเลย ถ้าหนีรอดจากที่นี่ไปได้ก็เชิญไปแจ้งความ อย่าลืมแจ้งด้วยล่ะว่าเธอมีคนงานเป็นผัวยี่สิบคน” ธัญญ์ลูบคางไปมา สาวเท้าเข้าไปหาอีกฝ่าย“ไม่! ไอ้บ้า ไอ้โรคจิต ฉันไปทำอะไรให้นาย” หญิงสาวก้าวถอยหลังอย่างระแวดระวัง“คนอย่างเธอนะเหรอ ถึงไม่ทำอะไรฉัน ก็ทำคนอื่นไปทั่ว มาอยู่ที่นี่ก็ดี จะได้ไม่สร้างความวุ่นวายให้คนอื่น แผ่นดินจะได้สูงขึ้น พ่อของเธอฝากให้เธอทำงานก
Read more
PREV
123456
...
9
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status