Todos os capítulos de เมียรักคนเถื่อน: Capítulo 61 - Capítulo 70

อภินันท์กระซิบกระซาบเสียงเบาเพราะกลัวมารดาตื่น“อือ... พี่ใหญ่” นิรดาประท้วงเขาอีกครั้งแต่หาทำอะไรเขาได้ไหม เลยปล่อยเลยตามเลยให้เขากอดแนบอก เธอง่วงแล้วเหมือนกันชายหนุ่มก้มลงมองภรรยาสาวในอ้อมแขนที่หลับไหลไปแล้วด้วยความเอ็นดู โน้มใบหน้าหล่อลงไปจุมพิตหน้าผากมนหนักหน่วงและหลับตามไปด้วยคุณอรอุมาชะโงกหน้ามาดูลูกชายตัวดีขี้เก๊กกับลูกสะใภ้ที่น่ารักยิ้มๆ นางส่ายหน้าไปมาเอ็นดู ทิ้งกายลงนอนอีกครั้งอภินันท์รีบตื่นนอน เมื่อตอนใกล้รุ่งสาง ริมฝีปากของเขากดจุมพิตลงที่หน้าผากมนของร่างนุ่มนิ่มที่กอดแนบอกตลอดคืนก่อนรีบย่องออกจากห้องของมารดาเพราะไม่อยากตื่นขึ้นมาเจอกับสายตาของท่านนิรดาตื่นขึ้นมาในรุ่งเช้าพบว่าตัวเองนอนอยู่คนเดียว ไม่มีวี่แววของร่างสูงแสนอบอุ่นที่ตะกองกอดเธอตลอดทั้งคืนเลย หญิงสาวยิ้มกับตัวเองมือลูบไปบนฟูกนุ่มเบาๆนิรดาใช้เวลาเข้าห้องน้ำเพื่อทำภารกิจส่วนตัวก่อนคุณอรอุมาทุกวัน โดยการที่เธอตื่นก่อนแม่สามีเพื่อลงมาด้านล่างช่วยป้าชื่นทำอาหารเช้า ไม่ช้าคุณอรอุมาตามลงมาเพราะคนที่นี่นอนตื่นเช้า โดยเฉพาะอภินันท์และอภิรักษ์ที่ออกไปในไร่ตั้งแต่เช้าทุกวัน “อ้าว... น้อย มาทานข้าวเช้าเร็ว แล้วตาใ

“ใช่สวยมาก พี่ชอบมาว่ายน้ำเล่นที่นี่บ่อยๆ ส่วนอีกฟากหนึ่งของไร่ก็มีลำธารเหมือนกัน บ้านคิดมาสร้างเอาไว้นานแล้ว เลยให้ประสานจัดการให้ คนงานมาสร้างเอาไว้หลายวันแล้วล่ะ”อภินันท์พูดพร้อมทั้งชี้ไปยังทิศทางที่มีลำธารอยู่อีกฟากหนึ่งของไร่“ในไร่นี้ยังมีลำธารอีกเหรอคะพี่ใหญ่” นิรดาถามตื่นเต้น“มีแต่พี่ชอบมาที่นี่มากกว่าอีกฟากหนึ่ง เจ้าน้อยมันไปสร้างบ้านเอาไว้ เวลาเจ้าน้อยอยากเป็นส่วนตัว จะไปอยู่ที่นั่นเป็นประจำ” อภินันท์อธิบายต่อ รั้งร่างภรรยาสาวลงจากหลังม้า ร่างสูงเอาม้าไปผูกไว้อีกด้านของน้ำตก“ที่นี่อากาศดีมากเลยนะคะพี่ใหญ่” นิรดาเดินตามเขาไปที่น้ำตกสวยงาม ณ เบื้องหน้า อากาศบริสุทธิ์สดใสรอบตัว ทำให้รู้สึกสดชื่นไม่น้อยอภินันท์นั่งลงที่โขดหินกว้างพร้อมทั้งรั้งร่างภรรยาสาวให้นั่งไปข้างๆ อ้อมแขนอบอุ่นกอดแนบอก“น้องหนูชอบที่นี่ไหม อีกไม่กี่วันบ้านหลังนี้ก็เสร็จแล้ว”อภินันท์ก้มหน้าถามภรรยาสาวในอ้อมแขนน้ำเสียงเอ็นดู“ชอบสิคะพี่ใหญ่” นิรดาเงยหน้าตอบสามีแววตาสดใส สายตาคมกับดวงตากลมใสสบกันชะงักไปนิดก่อนที่ใบหน้าคมเข้มจะก้มลงมาหอมแก้มพร้อมทั้งกดจุมพิตหน้าผากมน เรียวปากหนาดุนดันจุมพิตหยอกเย้า กลีบป

นิรดายิ้มกับมารดาเมื่อเริ่มทานอาหารไปอย่างมีความสุข เผลอหันไปสบสายตาคมกล้าของสามีที่นั่งตรงข้ามกับเธอเพราะวันนี้เขาเปลี่ยนที่นั่งก็หน้าแดงนิรดาหลบสายตาวูบเขินอาย เห็นแววตาที่มีเลศนัยของเขานั่นเอง เธอรู้สึกว่ามือสั่น เพราะคืนนี้เธอต้องย้ายกลับไปนอนห้องเดียวกับเขานั่นเอง แค่นึกก็พานจะสั่นสะท้านไปทั้งร่างหลังจากรับประทานอาหารเสร็จ ทุกคนยังนั่งคุยกันอย่างออกรส นิรดานั่งใกล้กับมารดาไม่ห่าง อภินันท์แกล้งนั่งคุยบ้าง เงียบบ้าง แต่รอภรรยาอย่างใจเย็นส่วนอภิรักษ์และรำเพยนั้นขอตัวขึ้นไปนอนก่อน ในที่สุดบิดาของเธอก็ชวนมารดาขึ้นห้องนอนบ้างเพื่อพักผ่อน เพราะวันนี้เดินทางมาเหนื่อยพอสมควร จึงเหลือแต่นิรดา คุณอรอุมาและอภินันท์เท่านั้น“คุณแม่ขา... น้องหนูขอตัวไปนอนก่อนนะคะ”นิรดาขออนุญาตแม่สามีเสียงนอบน้อม สายตาหลบวูบเขินอายอยู่ร่ำไป เมื่อสบสายตากับสามีของเธอที่นั่งอยู่อีกฟากใกล้กับมารดาของเขา“ไปเถอะจ้ะน้องหนู แม่จะขึ้นนอนแล้วเหมือนกัน แต่วันนี้น้องหนูต้องไปนอนกับพี่เขาชั่วคราวนะลูก”คุณอรอุมาพูดอย่างรักและเอ็นดูลูกสะใภ้ อภินันท์มองตามร่างบอบบางแต่อวบอิ่มของภรรยาสาวสายตาเป็นประกาย ยิ่งมองเห็นแก้มก้น

ชายหนุ่มกระชับอ้อมแขนรัดร่างบอบบางเข้าไปอีก“น้องหนูไม่เคยพูดเล่น แต่น้องหนูแค่น้อยใจเท่านั้น”นิรดาบอกเสียงแผ่วแต่เขาก็ได้ยินชัดเจน“น้องหนูของพี่” ชายหนุ่มรั้งร่างบอบบางเข้ามาหาเชยคางมนขึ้นมาให้สบตากับเขา“พี่รักน้องหนูนะ ตั้งแต่แรกพบหน้า”คนที่รักษาฟอร์มมาตลอดสารภาพรักเสียงทุ่มหวาน“พี่ใหญ่”คนฟังถึงกับอุทานหัวใจพองโตและหน้าแดงระเรื่อขัดเขิน“น้องหนูรักพี่หรือเปล่า หือ... คนดีของพี่”ชายหนุ่มเชยคางมนที่หลบหน้าเขาขึ้นมาอีกครั้ง“น้องหนูก็รักพี่ใหญ่ค่ะ” นิรดาอายจัดที่ต้องสารภาพว่าเธอก็หลงรักเขาตั้งแต่แรกพบเหมือนกัน แต่เขาเองทำเย็นชาใส่เธอแถมยังโหดกับเธออีก“คนดีของพี่” เขารัดร่างบอบบางเข้ามาหาเพื่อกดจุมพิตไปทั่วใบหน้าสวย หนวดเคราสากระคายทำให้ใบหน้านวลแดงก่ปอีกตามเคย อภินันท์ยกมือหนาขึ้นลูบหนวดเคราตัวเอง สายตาคมมองภรรยาสาวด้วยดวงตาเป็นประกายนิรดากะพริบตามองเขาอย่างไม่เข้าใจ แต่พอเขายกมือเรียวขึ้นลูบหนวดเคราสากๆ นั้น เธอจึงเข้าใจความหมายนั้นในทันที“อือ...พี่ใหญ่ อย่าซนสิคะ เดี๋ยวมีดโกนบาดค่ะ” นิรดาประท้วงเมื่อเขาให้เธอช่วยโกนหนวดเคราให้ แต่มือหนาแสนร้ายกาจเฝ้าเวียนขยำเคล้นคลึงลูบไล้

เมื่อได้ยินคำฟ้องของลูกสาวเพื่อนรักอภินันท์กับนิรดาที่กำลังนั่งจู๋จี๋กันอยู่ถึงกับชะงักตกใจเสียงทะเลาะของทั้งคู่ ออกมาดูเหตุการณ์หน้าตาตื่น“น้อย... ทำไมชอบทำให้น้องเสียใจอยู่เรื่อย เราอายุมากกว่าน้องตั้งหลายปีแทนที่จะดูแลน้องก็เปล่า”คุณอรอุมาตำหนิตรงๆ จนอภิรักษ์หน้าแดง ใช่... เขาอายุห่างจากเธอหลายปีอันนี้เขายอมรับ แต่เธอยั่วเขาให้อารมณ์หงุดหงิดเองนะ“ก็...” อภิรักษ์ทำท่าจะพูดแต่โดนคุณอรอุมาพูดแทรกขึ้นมาก่อน“ไม่ได้เรื่องเลยน้อย ชอบรังแกน้อง” คุณอรอุมาดุบุตรชายเสียงดัง“ได้ครับ โอเคสรุปว่าผมผิด” อภิรักษ์มองมารดาที่เข้าข้างรำเพยตลอด ไม่ว่าเหตุการณ์จะเป็นเช่นไร เขาถอนใจหนักหน่วงเดินจากไปด้วยความโมโห เธอเป็นของเขาแล้วยังจะไปอ่อยผู้ชายคนอื่น แถมยังบอกว่าเขาไม่มีความหมายในสายตาเธอ มันน่าโมโหไหมล่ะ“น้อย กลับมานี่ก่อน” คุณอรอุมาเรียกบุตรชายคนเล็กอย่างขัดใจ“เชิญคุณแม่โอ๋ยัยตัวแสบไปเถอะครับ ผมจะไปนอนในไร่ อยากจะทำอะไรก็ทำไปเลย” อภิรักษ์หันมาพูดก่อนปึงปังออกไป“คุณน้อยยังไม่ได้ทานข้าวเลยนะคะนั่น”นิรดาหันไปมองหน้าสามี พูดขึ้นด้วยความเป็นห่วงอภินันท์เผลอถอนหายใจออกมาหนักหน่วง เขารู้จักน้อง