บททั้งหมดของ เมียรักคนเถื่อน: บทที่ 1 - บทที่ 10

อภินันท์ ทรัพย์ไพศาล รู้สึกหงุดหงิดใจไม่น้อย ถึงแม้ว่าวันนี้จะเป็นวันแต่งงานของเขาก็ตามที การถูกบังคับเป็นสิ่งที่เขาเกลียดที่สุดชายหนุ่มรูปร่างสูงสง่าความสูงถึงร้อยแปดสิบห้าเซนติเมตร ใบหน้าคมเข้มหล่อเหลา รับกับจมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากหยักเป็นคันศร ดวงตาคมสีน้ำตาลเข้ม คิ้วเข้มดกหนา ผิวสีแทนเรียบตึง ผมดกดำตัดสั้น รูปร่างกำยำบึกบึนสมชายชาตรี กำลังมองมารดาด้วยความขัดข้องใจเมื่อท่านดีใจจนออกนอกหน้าไปหน่อย ขณะรอเจ้าสาวที่มารดาของหล่อนต้องขึ้นไปตามถึงบนห้อง“ใหญ่ทำหน้าให้มันดีๆ หน่อยสิลูก”คุณอรอุมาทำเสียงดุลูกชายแต่สีหน้ายิ้มแย้มเพื่อไม่ให้ผิดสังเกตเจ้าสาวเดินลงมาในชุดไทยสวยสง่า สีและผ้าเป็นลูกไม้ปักทองประณีตงดงามเข้ากับรูปร่างอรชร แฝงไว้ด้วยความน่ารักของเจ้าสาวรับกับใบหน้าสวยหวาน แขนขาเรียว ดวงตากลมโตมีแววหวาน ใบหน้ารูปไข่ คางเรียวมน จมูกโด่งรับกับโหนกแก้มนวลเนียน คิ้วโก่งเรียว ผมที่เกล้าเอาไว้ทำให้มองเห็นลำคอระหง ผ้าถุงเป็นผ้าไหมสีทองลายเป็นเชิงสูง ตัวเสื้อเป็นผ้าไหมสไบ ผ้าลูกไม้ลายดอกเดซี่ปักทองทั้งผืน เครื่องประดับเป็นทองถักโบราณเข้าชุดกัน ร่างบอบบางสมส่วนเอวคอดรับกับสะโพกผายงอนงาม แข

ทุกคนมองหน้ากันด้วยความพึงพอใจ โดยเฉพาะคุณอรอุมาที่ยิ้มจนหน้าบาน เมื่อเห็นบุตรชายมีสีหน้าตะลึงตะลานและพึงพอใจคนในอ้อมแขนไม่น้อยอภินันท์ค่อยๆ ได้สติ ดันร่างบอบบางออกห่างเพื่อรักษาฟอร์ม เขากระแอมเบาๆ เมื่อเห็นสายตาทุกคน ก่อนร่งรีบให้เจ้าสาวขึ้นรถโดยเร็วเมื่อรถแล่นมาได้ระยะหนึ่ง ชายหนุ่มหันไปมองหน้าภรรยาสาว เขารู้สึกไม่สบอารมณ์ที่เธอเอาแต่นั่งก้มหน้าก้มตา ทำท่าทีเหมือนเขาเป็นคนโหดร้ายน่ากลัว บังคับให้เธอต้องตามมาด้วย“นี่ยัยจืด ทำท่าทางแบบนั้นเป็นอะไรของเธอห๊ะ!”อภินันท์หันมาถามเจ้าสาวที่นั่งมาในรถ เขาอารมณ์เสียเมื่อเห็นเธอนั่งเงียบ แต่จุดประสงค์ที่แท้จริงคืออยากชวนคุย แต่คนเถื่อนแบบเขาต้องรักษาฟอร์ม ชวนคุยไม่เป็น ชวนทะเลาะเสียเลยนิรดาสะดุ้งตกใจเสียงทรงอำนาจของสามีหมาดๆเสียงเบรกรถสนั่นพร้อมทั้งเลี้ยวเข้าข้างทาง หัวของนิรดาคะมำไปด้านหน้าอีกรอบ ดีที่หญิงสาวคาดเข็มขัดนิรภัยอภินันท์หงุดหงิดที่ถามอะไรออกไป เธอไม่ตอบเขาสักคำ เอาแต่นั่งก้มหน้าก้มตาเงียบกริบ เหมือนเขาพูดอยู่คนเดียวนี่เขาได้เมียเป็นใบ้ว่างั้น!“อยากแต่งงานกับฉันมากไม่ใช่เหรอ ทำหน้าให้มันดีๆ หน่อย ทำหน้ายังกับโดนบังคับ ทั้งท

ทำไมเขาต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วยนะ มีเมียก็ทำอะไรไม่ได้ บ้าจริงเชียว! เขาสบถอย่างหัวเสียอภินันท์นอนหงายบนที่นอนกว้างหายใจหอบถี่เมื่อได้รับการปลดปล่อย ไม่นานลมหายใจหอบกระชั้นก็เป็นปกติร่างสูงตะแคงข้างมองร่างไร้สติด้วยความมันเขี้ยว เขาดึงเธอมากอดแนบอก มือหนาเคล้นคลึงสะโพกงอนงามเปลือยเปล่านั้นเล่น“ฝากไว้ก่อนเถอะยัยจืดแสนหวาน ครั้งต่อไปเธอไม่รอดแน่” อภินันท์ขู่สำทับร่างนวลเนียนหอมกรุ่นที่หลับไหลไม่ได้สติ เขารั้งอรชรมากอดแนบอกพยายามข่มตาหลับตามเธอไปในที่สุด “จะนอนกินบ้านกินเมืองหรือยังไง ตื่น! ตื่นได้แล้ว”อภินันท์ดึงแขนของภรรยาสาว ที่กำลังหลับสบายเพื่อให้ลุกขึ้นจากที่นอน“อุ๊ย!” นิรดาตื่นจากนิทรารมย์แสนสบายอุทานตกใจ มองร่างของเจ้าบ่าวที่เธอเข้าพิธีแต่งงานด้วยเมื่อคืนตาปริบๆหญิงสาวกะพริบตามึนงง ยังปรับอารมณ์ไม่ได้ เธอมองร่างสูงที่สวมใส่ชุดพร้อมออกไปทำงานเพื่อประมวลเหตุการณ์ แต่ต้องสะดุ้งเพราะเสียงทรงอำนาจที่ตวาดมาอีกครั้ง“นั่งเซ่ออยู่ได้ เป็นเมียชาวไร่ชาวนาต้องตื่นตั้งแต่ไก่โห่ ทำกับข้าวให้ผัวกิน ไม่ใช่มานอนกินบ้านกินเมือง ที่นี่ไม่ใช่กรุงเทพฯ จำเอาไว้ จะได้ไม่นอนตื่นสายเป็นคุณหญิง คุณน

เขายืนขึ้นเต็มความสู งเข้าไปรั้งแขนของภรรยาสาวให้เดินตามขึ้นไปยังห้องนอนเพื่อเก็บเสื้อผ้าไปซัก“เอาไปซักให้หมด เอาสะอาดๆ นะ ถ้าไม่สะอาดโดนแน่”อภินันท์กลั่นแกล้งภรรยา น้ำเสียงคุกคามเมื่อยกตะกร้าผ้าให้เธอ นิรดามองผ้ากองโตในตะกร้าอย่างเหนื่อยใจ“อยู่บ้านคนอื่นอย่านิ่งดูดาย อย่าทำตัวไร้ค่า ไร้ประโยชน์” อภินันท์สั่งเสียงวางอำนาจเช่นเคย หญิงสาวรีบลนลานเอาเสื้อผ้าเขาไปซักตามที่เขาบอก“ซักให้สะอาด้วย ห้ามใช้เครื่องซักผ้า ซักมือจะสะอาดกว่า ถ้าไม่สะอาดเธอโดนแน่” อภินันท์สำทับแบบขู่เข็ญเสียงวางอำนาจอีกครั้ง“ค่ะ” นิรดาขานรับหวาดกลัวผสมกับหวาดหวั่นไปหมดหญิงสาวมองกะละมังหลังบ้าน ก่อนผสมน้ำกับผงซักฟอกลงไป เธอไม่ค่อยแน่ใจแต่เคยเห็นสาวใช้ที่บ้านซักผ้า ผสมผงซักฟอกกับน้ำในกะละมังเช่นนี้ ถ้าไม่ได้ซักกับเครื่องซักผ้า เกิดมาเธอยังไม่เคยซักผ้าเองเลยสักครั้งนิรดาเทผงซักฟักลงในกะละมังผสมกับน้ำ นำผ้าใส่ลงไปทันทีโดยไม่ได้ตีให้เกิดฟอง มือเรียวบอบบางขยำๆ และขยี้ถูๆ ไปมาอภินันท์เดินตามออกมาทางหลังบ้านมองการกระทำของภรรยาสาวด้วยความหงุดหงิด“นี่ยัยจืดทำบ้าอะไรนั่น ทำไมไม่ตีน้ำให้เป็นฟองก่อน ผงซักฟอกยังเป็นเม็ดอ

เขากลับมากดจุมพิตอกอวบอิ่มแสนหวาน ดวงตาคมกล้ามองอย่างลุ่มหลง ก้มลงดูดกลืนอย่างถูกใจ เนื่องจากไร้การต่อต้านจากคนใต้ร่างริมฝีปากร้อนรุ่มลากลิ้นลามเลียไปทั่วหน้าท้องแบนราบขาวเนียน ผ่านมาหยุดอยู่ที่ดอกไม้งามดอกใหญ่อวบอูมสีสดที่กำลังเบ่งบานรอรับสัมผัสจากเขาอภินันท์กลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคอ มือแกร่งจับขาเรียวค่อยๆ แยกออกจากกันให้เข่าตั้งชันขึ้น ใบหน้าหล่อเหลาก้มลงไปตวัดลิ้นอุ่นสากลามเลียไปทั่วดอกไม้ดอกงามนั้นด้วยความกระหาย ทั้งหนักหน่วงรัวเร็วหิวโหย หยาดน้ำทิพย์หลั่งไหลออกมาไม่ขาดสาย ให้เขาได้ดื่มกินอย่างเอร็ดอร่อยร่างสูงครางถูกใจ ค่อยๆ สอดลิ้นร้อนระอุเข้าไปแทรกแซงในดอกไม้ช่องามสีสดเป็นจังหวะกระชั้นตามแรงอารมณ์ที่กำลังคุกรุ่นรุนแรงเสียงครางจากเรียวปากอวบอิ่มกำลังเปล่งพร่าออกมาเหมือนคนละเมอ เพราะพิษเสน่หาอันร้อนแรงที่เขากำลังมอบให้อย่างสุขสมนิรดาค่อยๆ ได้สติอีกครั้ง รับรู้ถึงความกระสันซ่านที่แล่นไปทั่วร่างรวมถึงความวาบหวามที่กลางกายสาวหญิงสาวผงกศีรษะขึ้นมอง ตกใจเมื่อเห็นศีรษะที่ปกคลุมไปด้วยผมดกหนากำลังซุกไซ้อยู่ที่กลางกายสาวหญิงสาวอุทานกัดริมฝีปากแน่นเมื่อเขาดูดเม้มแรงๆ ที่กลีบดอกไม้สี