บททั้งหมดของ เมียรักคนเถื่อน: บทที่ 1 - บทที่ 10

100

1

อภินันท์ ทรัพย์ไพศาล รู้สึกหงุดหงิดใจไม่น้อย ถึงแม้ว่าวันนี้จะเป็นวันแต่งงานของเขาก็ตามที การถูกบังคับเป็นสิ่งที่เขาเกลียดที่สุดชายหนุ่มรูปร่างสูงสง่าความสูงถึงร้อยแปดสิบห้าเซนติเมตร ใบหน้าคมเข้มหล่อเหลา รับกับจมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากหยักเป็นคันศร ดวงตาคมสีน้ำตาลเข้ม คิ้วเข้มดกหนา ผิวสีแทนเรียบตึง ผมดกดำตัดสั้น รูปร่างกำยำบึกบึนสมชายชาตรี กำลังมองมารดาด้วยความขัดข้องใจเมื่อท่านดีใจจนออกนอกหน้าไปหน่อย ขณะรอเจ้าสาวที่มารดาของหล่อนต้องขึ้นไปตามถึงบนห้อง“ใหญ่ทำหน้าให้มันดีๆ หน่อยสิลูก”คุณอรอุมาทำเสียงดุลูกชายแต่สีหน้ายิ้มแย้มเพื่อไม่ให้ผิดสังเกตเจ้าสาวเดินลงมาในชุดไทยสวยสง่า สีและผ้าเป็นลูกไม้ปักทองประณีตงดงามเข้ากับรูปร่างอรชร แฝงไว้ด้วยความน่ารักของเจ้าสาวรับกับใบหน้าสวยหวาน แขนขาเรียว ดวงตากลมโตมีแววหวาน ใบหน้ารูปไข่ คางเรียวมน จมูกโด่งรับกับโหนกแก้มนวลเนียน คิ้วโก่งเรียว ผมที่เกล้าเอาไว้ทำให้มองเห็นลำคอระหง ผ้าถุงเป็นผ้าไหมสีทองลายเป็นเชิงสูง ตัวเสื้อเป็นผ้าไหมสไบ ผ้าลูกไม้ลายดอกเดซี่ปักทองทั้งผืน เครื่องประดับเป็นทองถักโบราณเข้าชุดกัน ร่างบอบบางสมส่วนเอวคอดรับกับสะโพกผายงอนงาม แข
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-12-13
อ่านเพิ่มเติม

2

“จะหนีไปไหน”อภินันท์ตามมากระชากเรียวแขนบอบบางเข้ามาในอ้อมแขน“ว้าย! คนบ้า ป่าเถื่อน”นิรดาตกใจผลักไสร่างหนาที่กอดรัดเธอแนบแน่น ร่างสูงรั้งร่างอรชรกดลงบนที่นอนกว้างอย่างรวดเร็ว“ใช่ ฉันยอมรับตามที่เธอว่านั่นแหละ เธอต้องรับมันให้ได้สิ ไหนๆ จะแต่งงานกันแล้ว จะดีดดิ้นไปทำไม”อภินันท์พูดอยู่เหนือร่างงามที่ดิ้นรนผลักไสทุบตีเขาเป็นพัลวัน“ปล่อย กรุณาให้เกียรติฉันด้วย” นิรดาบอกเขาเสียงสั่น“ให้เกียรติเหรอ”อภินันท์หัวเราะลงลูกคอ ก้มมองใบหน้าสวยหวานที่กำลังแดงระเรื่อชวนคลั่ง ผู้หญิงอะไรน่าฟัดชะมัด เขาคิดในใจ แตะลิ้นเลียริมฝีปากไปมาท่าทีกระหาย เธอมองสบแล้วยิ่งหน้าแดงลามไปถึงใบหูสายตาของเขาลูบโลมไปตามโครงหน้าสวยหวาน ก่อนจะหยุดอยู่ที่ริมฝีปากจิ้มลิ้มอวบอิ่มสีชมพูน่าจุมพิตนั้น“ขอมัดจำก่อนนะ เพราะคืนนี้จะทำมากกว่านี้”ชายหนุ่มไม่รอฟังคำอนุญาต ก้มใบหน้าหล่อเหลาลงจุมพิตหนักหน่วง ไม่เปิดโอกาสให้คนใต้ร่างได้ดิ้นหนีไปไหนได้มือเรียวทุบตีไปบนแผ่นหลังกว้างด้วยความตกใจ ร่างน้อยค่อยๆ อ่อนแรงลงในที่สุด จุมพิตแสนหวานดำเนินไปอย่างเร้าอารมณ์ไม่มีท่าทีว่าจะหยุดลงได้ จนเมื่อคนทั้งคู่ต้องการอากาศหายใจนั่นแหละ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-12-13
อ่านเพิ่มเติม

3

ทุกคนมองหน้ากันด้วยความพึงพอใจ โดยเฉพาะคุณอรอุมาที่ยิ้มจนหน้าบาน เมื่อเห็นบุตรชายมีสีหน้าตะลึงตะลานและพึงพอใจคนในอ้อมแขนไม่น้อยอภินันท์ค่อยๆ ได้สติ ดันร่างบอบบางออกห่างเพื่อรักษาฟอร์ม เขากระแอมเบาๆ เมื่อเห็นสายตาทุกคน ก่อนร่งรีบให้เจ้าสาวขึ้นรถโดยเร็วเมื่อรถแล่นมาได้ระยะหนึ่ง ชายหนุ่มหันไปมองหน้าภรรยาสาว เขารู้สึกไม่สบอารมณ์ที่เธอเอาแต่นั่งก้มหน้าก้มตา ทำท่าทีเหมือนเขาเป็นคนโหดร้ายน่ากลัว บังคับให้เธอต้องตามมาด้วย“นี่ยัยจืด ทำท่าทางแบบนั้นเป็นอะไรของเธอห๊ะ!”อภินันท์หันมาถามเจ้าสาวที่นั่งมาในรถ เขาอารมณ์เสียเมื่อเห็นเธอนั่งเงียบ แต่จุดประสงค์ที่แท้จริงคืออยากชวนคุย แต่คนเถื่อนแบบเขาต้องรักษาฟอร์ม ชวนคุยไม่เป็น ชวนทะเลาะเสียเลยนิรดาสะดุ้งตกใจเสียงทรงอำนาจของสามีหมาดๆเสียงเบรกรถสนั่นพร้อมทั้งเลี้ยวเข้าข้างทาง หัวของนิรดาคะมำไปด้านหน้าอีกรอบ ดีที่หญิงสาวคาดเข็มขัดนิรภัยอภินันท์หงุดหงิดที่ถามอะไรออกไป เธอไม่ตอบเขาสักคำ เอาแต่นั่งก้มหน้าก้มตาเงียบกริบ เหมือนเขาพูดอยู่คนเดียวนี่เขาได้เมียเป็นใบ้ว่างั้น!“อยากแต่งงานกับฉันมากไม่ใช่เหรอ ทำหน้าให้มันดีๆ หน่อย ทำหน้ายังกับโดนบังคับ ทั้งท
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-12-13
อ่านเพิ่มเติม

4

ปทุมถันสีสดซุกซ่อนเอาไว้ภายในเสื้อผ้ามิดชิด ยอดถันสีชมพูระเรื่อน่าลิ้มชิมรสชาติ แต่สิ่งที่ดูเย้ายวนดึงดูดให้เขาอยากเข้าไปเชยชิมคือดอกไม้งดงามกลางกายสาว ซึ่งเขาเคยสัมผัสมาแล้วว่ามันหวานจับจิตแค่ไหนเขาสะบัดศีรษะไปมาเพื่อเตือนตัวเองว่าอย่าใจอ่อนกับเธอเด็ดขาด ผู้หญิงก็เหมือนกันหมด หลอกให้รักหลอกให้หลง สุดท้ายก็ทิ้งเขาไปเหมือนแพรไหมไม่มีความรักแท้บนโลกใบนี้ เธอแค่ใช้มารยาหลอกล่อเพื่อให้ตัวเองดูน่าสงสารเท่านั้นอภินันท์เปลี่ยนจากชุดเจ้าสาวมาเป็นชุดนอนให้เธอ เป็นเสื้อกางเกงลายการ์ตูนน่ารักที่เขารื้อมาจากกระเป๋า เขาไม่ได้สวมชั้นในให้เธอเพราะคิดว่าเสียเวลา เขาอาบน้ำแล้วแต่งตัวก่อนคลานขึ้นเตียงด้วยความเหนื่อยล้า ร่างบอบบางซุกหาไออุ่นจากอกแกร่งที่ไม่รู้สึกตัวอภินันท์ชะโงกหน้ามองหญิงสาวในอ้อมแขน ความง่วงเริ่มเข้ามาเยือนเขาในที่สุดร่างสูงกอดตอบร่างบอบบางที่กอดรัดเขามาแนบอก กลิ่นกายสาวหอมจรุงใจทำให้เขาหักห้ามใจไม่อยู่ กดจุมพิตหน้าผากมนอย่างหนักหน่วงริมฝีปากอวบอิ่มสีสดกำลังเผยออย่างเชิญชวน ริมฝีปากหยักหนากดทับแผ่วเบา แขนแกร่งรั้งร่างนุ่มนิ่มหอมหวานมากอดแนบอกอีกครั้ง เมื่อเข้าห้วงนิทรารมย์อันแส
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-12-13
อ่านเพิ่มเติม

5

ทำไมเขาต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วยนะ มีเมียก็ทำอะไรไม่ได้ บ้าจริงเชียว! เขาสบถอย่างหัวเสียอภินันท์นอนหงายบนที่นอนกว้างหายใจหอบถี่เมื่อได้รับการปลดปล่อย ไม่นานลมหายใจหอบกระชั้นก็เป็นปกติร่างสูงตะแคงข้างมองร่างไร้สติด้วยความมันเขี้ยว เขาดึงเธอมากอดแนบอก มือหนาเคล้นคลึงสะโพกงอนงามเปลือยเปล่านั้นเล่น“ฝากไว้ก่อนเถอะยัยจืดแสนหวาน ครั้งต่อไปเธอไม่รอดแน่” อภินันท์ขู่สำทับร่างนวลเนียนหอมกรุ่นที่หลับไหลไม่ได้สติ เขารั้งอรชรมากอดแนบอกพยายามข่มตาหลับตามเธอไปในที่สุด “จะนอนกินบ้านกินเมืองหรือยังไง ตื่น! ตื่นได้แล้ว”อภินันท์ดึงแขนของภรรยาสาว ที่กำลังหลับสบายเพื่อให้ลุกขึ้นจากที่นอน“อุ๊ย!” นิรดาตื่นจากนิทรารมย์แสนสบายอุทานตกใจ มองร่างของเจ้าบ่าวที่เธอเข้าพิธีแต่งงานด้วยเมื่อคืนตาปริบๆหญิงสาวกะพริบตามึนงง ยังปรับอารมณ์ไม่ได้ เธอมองร่างสูงที่สวมใส่ชุดพร้อมออกไปทำงานเพื่อประมวลเหตุการณ์ แต่ต้องสะดุ้งเพราะเสียงทรงอำนาจที่ตวาดมาอีกครั้ง“นั่งเซ่ออยู่ได้ เป็นเมียชาวไร่ชาวนาต้องตื่นตั้งแต่ไก่โห่ ทำกับข้าวให้ผัวกิน ไม่ใช่มานอนกินบ้านกินเมือง ที่นี่ไม่ใช่กรุงเทพฯ จำเอาไว้ จะได้ไม่นอนตื่นสายเป็นคุณหญิง คุณน
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-12-13
อ่านเพิ่มเติม

6

อยากได้กับข้าวทานกับข้าวต้ม ทำอะไรให้มันเร็วๆ หน่อย อืดอาดยืดยาด จะไปทำอะไรกินทันชาวบ้านเขานี่”ชายหนุ่มสั่งเสียงดุวางอำนาจเต็มที่ ยังไม่ทันได้พูดอะไรต่อเสียงของอภิรักษ์ก็พูดมาแต่ไกล“พี่ใหญ่ อ้าวคุณพี่สะใภ้ก็อยู่ด้วยหรือครับ วันนี้มีอะไรกินมั่ง ป้าชื่นล่ะครับ”อภิรักษ์ทักพี่ชายและพี่สะใภ้เสียงสดใส เขาเพิ่งกลับมาจากตรวจไร่กับพี่ชาย ไปดูความเสียหายของไร่ที่โดนไฟไหม้เมื่อคืน แต่พบว่าไม่มีอะไรเสียหายมากนัก หลังจากนั้นจึงแวะไปดูคนงานให้อาหารโคนม พี่ชายจึงกลับมาก่อน“นายจะกินอะไรก็บอกเค้าสิ” อภินันท์บอกน้องชายพร้อมทั้งปล่อยร่างภรรยาสาวออกจากอ้อมแขน พูดด้วยอารมณ์ไม่ดี แต่ไม่รู้ว่าอารมณ์ไม่ดีเรื่องอะไร ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน“ป้าแกบอกว่าทำข้าวต้มเอาไว้แล้วค่ะ”นิรดาเป็นคนตอบเสียเอง เธอหวั่นวิตกเพราะถือว่าทั้งสองไม่ได้สนิทคุ้นเคยกับเธอ ถึงจะรู้จักกันเมื่อครั้งตอนเด็กก็นานมากแล้ว“ไปทำกับข้าวเร็วๆ ฉันหิวแล้ว”อภินันท์พูดเสียงดังใส่คนเป็นภรรยาอภิรักษ์เลิกคิ้วเข้มมองหน้าพี่ชาย ไม่เข้าใจว่าจะขู่อะไรเมียนักหนาทำยังกับเมียไม่ให้อึ๊บ! “พี่ใหญ่ครับ ทำไมต้องขู่พี่สะใภ้ของผมด้วย”อภิรักษ์พูดขึ้น ห
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-05
อ่านเพิ่มเติม

7

เขายืนขึ้นเต็มความสู งเข้าไปรั้งแขนของภรรยาสาวให้เดินตามขึ้นไปยังห้องนอนเพื่อเก็บเสื้อผ้าไปซัก“เอาไปซักให้หมด เอาสะอาดๆ นะ ถ้าไม่สะอาดโดนแน่”อภินันท์กลั่นแกล้งภรรยา น้ำเสียงคุกคามเมื่อยกตะกร้าผ้าให้เธอ นิรดามองผ้ากองโตในตะกร้าอย่างเหนื่อยใจ“อยู่บ้านคนอื่นอย่านิ่งดูดาย อย่าทำตัวไร้ค่า ไร้ประโยชน์” อภินันท์สั่งเสียงวางอำนาจเช่นเคย หญิงสาวรีบลนลานเอาเสื้อผ้าเขาไปซักตามที่เขาบอก“ซักให้สะอาด้วย ห้ามใช้เครื่องซักผ้า ซักมือจะสะอาดกว่า ถ้าไม่สะอาดเธอโดนแน่” อภินันท์สำทับแบบขู่เข็ญเสียงวางอำนาจอีกครั้ง“ค่ะ” นิรดาขานรับหวาดกลัวผสมกับหวาดหวั่นไปหมดหญิงสาวมองกะละมังหลังบ้าน ก่อนผสมน้ำกับผงซักฟอกลงไป เธอไม่ค่อยแน่ใจแต่เคยเห็นสาวใช้ที่บ้านซักผ้า ผสมผงซักฟอกกับน้ำในกะละมังเช่นนี้ ถ้าไม่ได้ซักกับเครื่องซักผ้า เกิดมาเธอยังไม่เคยซักผ้าเองเลยสักครั้งนิรดาเทผงซักฟักลงในกะละมังผสมกับน้ำ นำผ้าใส่ลงไปทันทีโดยไม่ได้ตีให้เกิดฟอง มือเรียวบอบบางขยำๆ และขยี้ถูๆ ไปมาอภินันท์เดินตามออกมาทางหลังบ้านมองการกระทำของภรรยาสาวด้วยความหงุดหงิด“นี่ยัยจืดทำบ้าอะไรนั่น ทำไมไม่ตีน้ำให้เป็นฟองก่อน ผงซักฟอกยังเป็นเม็ดอ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-05
อ่านเพิ่มเติม

8

“ใครจะไปรู้ ในงานเมื่อวานมันยุ่งมาก”อภินันท์แก้ตัวไปเรื่อย รีบตัดบทเลี่ยงพาเพื่อนสนิทไปส่งที่หน้าบ้านแทน“ฉันไปก่อนแล้วกัน” ประกิตพูดกับเพื่อนรักพร้อมทั้งตบบ่า“เออ... ขอบใจนายมาก” อภินันท์พูดขอบใจเพื่อนรัก“ภรรยานายสวยดีว่ะ” ประกิตพูดทิ้งท้ายเอาไว้ก่อนเดินขึ้นรถไป แต่นั่นกลับยิ่งทำให้อภินันท์อึ้ง รวมถึงพานโกรธไม่พอใจไปถึงคนที่หลับอยู่บนเตียงนอนในห้องเป็นทวีคูณ“ขนาดหลับยังทำให้คนอื่นเห็นใจอีก หว่านเสน่ห์ไปทั่วเลยนะยัยจืด” อภินันท์พูดด้วยความหงุดหงิดร่างสูงเดินขึ้นบ้านอย่างรวดเร็ว เขาเปิดประตูห้องนอนเข้าไปมองคนที่เป็นลมหมดสติกำลังทานข้าวต้มอยู่บนเตียง โดยมีป้าชื่นกับน้องชายตัวดีกำลังพะเน้าพะนอกันใหญ่ นึกหมั่นไส้ขึ้นมาครามครั่น มือน้อยสั่นขณะยกข้าวต้มขึ้นทานพร้อมทั้งสะดุ้งเมื่อเห็นคนที่เข้ามาในห้องอภินันท์เดินเข้ามาพูดเสียงราบเรียบกับคนในห้องที่รู้สึกว่าเกะกะสายตาของเขาเป็นอันมาก“ป้ามีอะไรก็ไปทำเถอะครับ ส่วนนายด้วยไอ้น้อย อยากจะไปไหนก็ไป มานั่งทำตาเชื่อมอยู่ได้” อภินันท์ไล่ป้าชื่นกับน้องชายตรงๆ ถึงแม้เสียงจะไม่ได้ตวาดแต่ทำให้ทั้งสองจำต้องเดินออกจากห้องไปในทันที เมื่อทั้งสองออกไป
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-05
อ่านเพิ่มเติม

9

เขากลับมากดจุมพิตอกอวบอิ่มแสนหวาน ดวงตาคมกล้ามองอย่างลุ่มหลง ก้มลงดูดกลืนอย่างถูกใจ เนื่องจากไร้การต่อต้านจากคนใต้ร่างริมฝีปากร้อนรุ่มลากลิ้นลามเลียไปทั่วหน้าท้องแบนราบขาวเนียน ผ่านมาหยุดอยู่ที่ดอกไม้งามดอกใหญ่อวบอูมสีสดที่กำลังเบ่งบานรอรับสัมผัสจากเขาอภินันท์กลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคอ มือแกร่งจับขาเรียวค่อยๆ แยกออกจากกันให้เข่าตั้งชันขึ้น ใบหน้าหล่อเหลาก้มลงไปตวัดลิ้นอุ่นสากลามเลียไปทั่วดอกไม้ดอกงามนั้นด้วยความกระหาย ทั้งหนักหน่วงรัวเร็วหิวโหย หยาดน้ำทิพย์หลั่งไหลออกมาไม่ขาดสาย ให้เขาได้ดื่มกินอย่างเอร็ดอร่อยร่างสูงครางถูกใจ ค่อยๆ สอดลิ้นร้อนระอุเข้าไปแทรกแซงในดอกไม้ช่องามสีสดเป็นจังหวะกระชั้นตามแรงอารมณ์ที่กำลังคุกรุ่นรุนแรงเสียงครางจากเรียวปากอวบอิ่มกำลังเปล่งพร่าออกมาเหมือนคนละเมอ เพราะพิษเสน่หาอันร้อนแรงที่เขากำลังมอบให้อย่างสุขสมนิรดาค่อยๆ ได้สติอีกครั้ง รับรู้ถึงความกระสันซ่านที่แล่นไปทั่วร่างรวมถึงความวาบหวามที่กลางกายสาวหญิงสาวผงกศีรษะขึ้นมอง ตกใจเมื่อเห็นศีรษะที่ปกคลุมไปด้วยผมดกหนากำลังซุกไซ้อยู่ที่กลางกายสาวหญิงสาวอุทานกัดริมฝีปากแน่นเมื่อเขาดูดเม้มแรงๆ ที่กลีบดอกไม้สี
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-05
อ่านเพิ่มเติม

10

หอมแก้มนวลฟอดใหญ่ พร้อมทั้งรั้งร่างบอบบางขึ้นไปบนร่างของเขา“อุ๊ย! พี่ใหญ่”นิรดาอุทานซบหน้าที่อกแกร่ง อับอายในการกระทำนั้น“พี่ทนไม่ไหวแล้วนะ” อภินันท์พูดจบ จึงจับร่างบอบบางให้กลางกายสาวสวมทับไปบนความแข็งแกร่งอย่างเชื่องช้านิรดาดิ้นรน เขาจับสะโพกงอนงามไว้แน่น คิดว่าท่านี้จะทำให้เธอเจ็บน้อยที่สุดจากการสอดประสานเพราะความไร้เดียงสาไม่ประสีประสาของเธอความคิดหนึ่งผุดขึ้นมาในสมองของเขาว่าเธออาจจะยังไม่เคยต้องมือชายก็เป็นได้ ความคับแน่นรัดรึงโอบอุ้มความใหญ่โตไปเรื่อยๆ ทำให้เขามั่นใจว่าเธอยังบริสุทธิ์อยู่หญิงสาวกัดริมฝีปากจนเจ็บเมื่อมันเข้าไปได้แค่ครึ่งเดียวเธอก็แทบขาดใจตายชายหนุ่มโน้มใบหน้าขึ้นมาดูดดึงอกอวบเพื่อดึงความสนใจของร่างบอบบาง ให้คลายอาการเกร็งตัวและผ่อนคลายมือหนากดสะโพกงอนงามลงมาอีกครั้งจนสุดทางรักผ่านเยื่อบางๆ ที่ขวางกั้นเอาไว้จนสำเร็จ“พี่ใหญ่...”นิรดาอุทานตกใจตะเกียกตะกายร่างหนี แต่เมื่อยิ่งตะเกียกตะกายความคับแน่นรัดรึงของดอกไม้งามยิ่งเสียดสีกับความแข็งแกร่งของเขาที่ฝากฝังอยู่ในเรือนกายมากยิ่งขึ้นอภินันท์รั้งสะโพกผายให้หยุดนิ่ง เขาครางเสียงต่ำลึกด้วยความทรมานในความคับแน่
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-05
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
123456
...
10
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status