All Chapters of สามีเถื่อนที่รัก: Chapter 31 - Chapter 40

“มาหาฉันสิแม่เนย” หญิงชราเรียกเด็กสาวเสียงนุ่มอย่างปรานีนรราชเดินวนเวียนไปมาอยู่หน้าห้อง ใจเขาร้อนดั่งไฟ ถ้าถามว่านิรินจะยอมแต่งงานกับเขาไหมก็คงไม่ เด็กนั่นปฏิเสธเขาตั้งแต่แรกอยู่แล้วเขารู้สึกว่าผู้เป็นย่าคุยกับคนด้านในนานเหลือเกิน ทั้งๆ ที่มันไม่กี่นาที“พ่อราชเข้ามาได้แล้ว” พอได้ยินแบบนั้น เขาก็เดินเข้าไปในทันที“เดินไปมาอยู่หน้าห้องเหนื่อยไหม” พอได้ยินคำถามแบบนั้น นรราชก็ชะงักเท้า แก้มของเขาขึ้นสีระเรื่อเล็กน้อย“ผมเปล่า” พอได้ยินคำตอบจากหลานชายคนเดียว หญิงชราก็อมยิ้มในทันที“เอาเป็นว่าแม่เนยเขาตอบตกลงจะแต่งงานกับเราแล้วนะ หมั้นกันเอาไว้ก่อนแล้วค่อยแต่ง ย่าจะหาฤกษ์ให้”“จริงเหรอครับ” ท่าทีดีใจของหลานชายทำให้หญิงชราอมยิ้ม“อะ... แฮ่ม ก็ครับ” นรราชกระแอมมองสาวน้อยหน้ามนที่เอาแต่หลบหน้าหลบตาอย่างค้นคว้า“เนยขอตัวเข้าครัวก่อนนะคะ วันนี้จะทำจับฉ่ายให้คุณท่านด้วยค่ะ”“ของโปรดฉันเลย”“อยากกินเนย” นิรินชะงักเมื่อได้ยินประโยคลอยๆ จากคนที่เอาแต่จ้องเธอไม่วางตา“แม่เนย”“คะคุณท่าน”“ได้ยินแล้วใช่ไหม คนแถวนี้อยากกินเนย” หญิงชราพูดปนขำ“ค่ะ เอ่อ...” คนตอบหน้าแดงอึกอัก“หมายถึงเนื้ออบเนยกระเที

“ก่อนหน้านี้เรียกสมยอม” เขาใช้มือดันร่างเธอให้พลิกมาหาก่อนจะมองสบตา นิรินใจสั่นสะท้านเมื่อได้สบตาคมกล้าร้อนแรงคู่นั้น“ไม่รู้ล่ะ คืนนี้จะนอนกอด ในเมื่อตัดสินใจแต่งงานกันแล้วแสดงว่าสมยอม” เขาไล้แก้มสาวไปมาเบาๆเธอไม่ตอบแต่หลับตาลงเมื่อเขาประทับจุมพิตลงมาหา ในครานี้มันดูอบอุ่นอ่อนหวานซาบซ่านหัวใจจนเธอไม่แน่ใจว่าฝันไปหรือเรื่องจริง เธอมีความสุขอยู่ในอ้อมแขนของเขาจวบจนรุ่งสาง ก่อนจะรีบตื่นลงไปช่วยป้าสายบัวและคนในครัวจัดเตรียมอาหารถวายพระ เพราะมีการทำบุญวันเกิดในช่วงเช้าให้คุณย่าทวดลักษณ์นารา“แม่เนยมาใกล้ๆ ฉันสิ มาใส่บาตรด้วยกัน” นิรินเดินไปยืนตักบาตรใกล้ๆ กับหญิงชราด้วยกิริยาเรียบร้อยตามนิสัย“พ่อราชด้วย มาตักบาตรใกล้ๆ ย่ามา”นรราชเดินเข้าไปหาก่อนจะจับมือนุ่มของนิรินที่กำลังตักข้าวใส่บาตรหน้าตาเฉย นิรินไม่กล้าโวยวายเลยยอมให้เขาจับมือ เธอเหลือบไปมองก็เห็นว่าเขามองเธออยู่ก่อนแล้ว“ทำบุญร่วมชาติตักบาตรร่วมขัน” เขากระซิบระหว่างตักบาตร เธอหันไปมองหน้าแดงเขินอาย หลังจากตักบาตรเขาก็ลากเธอออกมาจากทุกคน“ลุงราชจะพาเนยไปไหนคะ”“ลองชุด”“ชุดอะไรคะ”“ชุดราตรีที่จะใส่เต้นรำในคืนนี้ไง” งานเลี้ยงของหญิ

งานเลี้ยงฉลองวันเกิดของท่านจึงเป็นงานเลี้ยงที่เต็มไปด้วยความสนุกสนานรื่นเริง ลูกหลานแขกเหรื่อญาติมิตรที่มาในงานจึงมีรอยยิ้มเปื้อนอยู่เต็มใบหน้า ทุกคนมีความสุข ในงานอบอวลไปด้วยเสียงหัวเราะของขวัญมากมายถูกหยิบยื่นให้หญิงชราในวัยเก้าสิบหกปีพร้อมกับคำอวยพรให้ท่านอายุมั่นขวัญยืน ลักษณ์นารายิ้มอย่างมีความสุขกับบรรยากาศของงานเลี้ยงเฉลิมฉลองวันเกิดในครั้งนี้ หลังจากที่ได้ทำบุญครั้งใหญ่ไปเมื่อเช้างานทำบุญวันเกิดของท่าน นอกจากทำบุญตักบาตรถวายอาหารแด่พระภิกษุสงฆ์แล้วยังมีการบริจาคเงินให้บ้านเด็กกำพร้าและแจกของขวัญให้เด็กๆ กำพร้าอีกด้วย ท่านเป็นคนใจบุญ ชอบช่วยเหลือคนอื่นและที่สำคัญไปกว่านั้น ท่านไม่เคยยึดติดกับสิ่งที่ผ่านไปแล้ว แม้ว่าสิ่งนั้นจะเป็นสิ่งที่ผิดพลาดก็ตามที“นี่ของขวัญจากเนยค่ะ” นิรินยื่นของขวัญให้หญิงชราเมื่อมีโอกาส“ขอบใจจ้ะ ปีนี้ทำอะไรให้ฉันอีกล่ะ” หญิงชราเอ่ยถาม ของขวัญของนิรินไม่ใช่ของราคาแพง แต่เธอทำมันขึ้นมาเองทุกปี แม้กระทั่งนั่งเย็บปลอกหมอนให้ท่านก็เคยทำมาแล้ว นิรินเป็นคนอ่อนโยน ละเอียดลออและเป็นแม่บ้านแม่เรือน เหมาะจะเป็นศรีภรรยาของผู้ชายสักคนที่ต้องการหญิงสาวที่เพียบพร้อม

ภรรยาของเขาอาจจะดูเป็นผู้หญิงเก่ง แต่เธอไม่เคยข่มเขาต่อหน้าใคร ไม่เคยอวดเก่ง แต่เธอเก่งจริงๆ เขายอมรับว่าเรื่องบนเตียงมีความสำคัญไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าเรื่องอื่นๆ ในชีวิตประจำวัน เธอทำหน้าที่นั้นได้ดี และเธอก็อ่อนหวานสำหรับเขาเมื่ออยู่ด้วยกันในห้องส่วนตัวในขณะที่ทุกคนกำลังดีใจ ทศวินกลับแทบล้มทั้งยืนเมื่อได้ยินแบบนั้น เขาเดินคอตกแทบลากขาออกจากงาน แต่สิ่งที่เขาควรทำนอกจากตัดใจคืออวยพรให้น้องรหัสที่เขาแอบชอบมีความสุขมากๆ นั่นเองนิรินที่ขอตัวไปห้องน้ำอีกรอบ พอออกมาจากห้องน้ำก็เจอเข้ากับทศวินที่มายืนรออยู่แถวๆ นั้น“พี่ยินดีด้วยนะ ไม่คิดว่าได้เจอกันรอบนี้จะเซอร์ไพรส์ขนาดนี้”“พี่ทศ” นิรินครางเมื่อเห็นสีหน้าของเขา ปากบอกว่าดีใจ แต่สีหน้าเศร้าสร้อยจนเธอรู้สึกเห็นใจเขา ทำไมจะไม่รู้ว่าเขาคิดยังไงกับเธอ แต่เธอไม่เคยให้ความหวัง ไม่เคยทำให้เขาคิดว่าเธอก็มีใจให้เขา เธอยังย้ำสถานะคำว่าพี่น้องให้เขารับรู้ทุกครั้งที่เขาทำท่าจะจีบเธอ“ขอกอดสักครั้งได้ไหม น้องรหัส”“อุ๊ย!” นิรินอุทาน ยังไม่ทันได้กอด นรราชก็เข้ามาดึงแขนของเธอเอาไว้ ก่อนจะผลักร่างทศวินออกไป“อย่ามายุ่งกับผู้หญิงคนนี้ เขาเป็นของฉัน” นรราชพู

สุทธิศักดิ์ไม่อยากให้นิรินยุ่งเกี่ยวกับนรราช เพราะกลัวว่าพี่ชายจะแก้แค้นตนทำให้ลูกสาวต้องเสียใจ“ผมอาจจะไม่สมควรพูดเรื่องนี้กับพี่ แต่บางทีมุกดาอาจจะไม่ใช่เนื้อคู่ของพี่ก็ได้ เนื้อคู่ของพี่อาจจะเพิ่งมาเกิดเลยเป็นยายเนย” ถ้าไม่ใช่นรราช เขาคงไม่พูดแบบนี้ อีกฝ่ายเป็นคนดี เขามั่นใจ บางทีการที่นิรินช่วยประสานรอยร้าวของครอบครัวน่าจะเป็นการดีกับทุกฝ่ายเหมือนอย่างที่ลักษณ์นาราบอกเขา เพราะนรราชค่อยๆ เปิดใจรับญาติคนอื่นๆ ด้วยเมื่อเหตุการณ์กลับเป็นเช่นนี้“เนย” เสียงเรียกของสามสาวทำให้นิรินซึ่งกำลังเก็บผักอยู่ในสวนหันมามอง“ค่ะ พี่ๆ มีอะไรเหรอคะ”“อาราชน่ะสิ ให้พวกพี่ไปยัดนุ่นใส่หมอน แต่ยัดไปยัดมาพวกพี่อยากได้หมอนปักด้วย อยากให้เนยช่วยทำให้พวกพี่หน่อยจะได้ไหมจ๊ะ” สาวสามเข้าไปจับมือของนิรินเอาไว้“ได้สิคะ” เธอรับคำ คิดว่าก็ดีเหมือนกันจะได้พูดคุยปรับความเข้าใจกัน เธอไม่รู้ว่าพี่ๆ ทั้งสามโกรธอะไรเธอ แต่ถ้ามีสิ่งไหนที่จะทำให้หายโกรธกันก็ควรจะทำไม่ใช่หรือ“งั้นไปดูตอนนี้เลยนะ”“ได้ค่ะ” เพราะว่าเวลาอาหารเย็นอีกทีหนึ่งทุ่มตรง ตอนนี้เพิ่งจะบ่ายแก่ๆ ซึ่งเธอกำลังเก็บผักเพื่อจะนำไปทำเป็นเครื่องเคียงกินกับน