Alle Kapitel von สามีเถื่อนที่รัก: Kapitel 1 – Kapitel 10

ร่างสูงของหนุ่มใหญ่ วัยสี่สิบสอง นามว่านรราช พันธุเสมา กำลังปรือตามองคฤหาสน์หลังใหญ่ของคุณย่าลักษณ์นารา พันธุเสมา ด้วยอาการมึนเมา เขาพยายามทรงตัวไม่ให้เซหรือล้มไปทางใดทางหนึ่งแอลกอฮอล์ในกระแสเลือดทำให้ร่างกายของเขาร้อนวูบวาบพอๆ กับเหงื่อที่ไหลซึมไปทั่วเรือนร่าง เพราะรถเกิดเสียระหว่างทางทำให้ต้องเดินเท้าหลายกิโลเมตรมายังบ้านของผู้เป็นย่างานเลี้ยงรุ่นผ่านพ้นไปได้ด้วยดี พร้อมกับเหล่าเพื่อนฝูงที่ได้พบปะสังสรรค์กันด้วยความคิดถึง อีกหนึ่งสัปดาห์ข้างหน้าจะเป็นงานเลี้ยงครบรอบวันเกิดเก้าสิบหกปีของผู้เป็นย่า เขาจึงเดินทางมาก่อนล่วงหน้าโดยไม่ได้บอกกล่าว ร่างสูงเข้ามาทางประตูหลังบ้านด้วยกุญแจพวงใหญ่ที่ถือเอาไว้ในมือ เขาคือหลานชายคนเดียวที่เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขที่แท้จริงของตระกูลพันธุเสมาอันร่ำรวยติดอันดับต้นๆ ของประเทศยามดึกสงัดของบ้านหลังใหญ่อันกว้างขวาง มีเพียงความเงียบและสายลมเย็นๆ พัดมากระทบผิวกาย พร้อมด้วยเสียงหริ่งเรไรที่ร้องอยู่ในความมืดมิดของราตรีกาล นรราชกวาดสายตามองสนามหญ้าหน้าบ้านอันกว้างขวาง สวนหลังบ้านที่เต็มไปด้วยต้นไม้นานาพันธุ์ภายใต้แสงสลัวของตัวบ้าน ชายหนุ่มยิ้มบาง

สะโพกผายถูกมือหนาลูบไล้ขยำขยี้ เธอดิ้นรนส่ายหนี แต่หนีไม่พ้นเมื่อเขาแทรกกายเข้ามาตรงหว่างขา นิรินตาโตเมื่อเขาลูบไล้สัมผัสส่วนสงวนของเธอผ่านกางเกงในเนื้อบางนิ้วแกร่งเสียดสีขึ้นลงจนกลีบบุปผาหยาดเยิ้ม เธอพยายามดิ้นหนี แต่ได้แค่ดิ้นอึกอักไปมาเท่านั้น ไม่สามารถหลบหลีกเขาได้หญิงสาวกรีดร้องเสียงหลงอยู่ในลำคอเมื่อเขาซุกหน้าเข้าตวัดลามเลียร่องสวาทผ่านกางเกงในตัวบางหอมกรุ่น เขาใช้ลิ้นหนักขึ้นเรื่อยๆ ทอดสายตามองเธออย่างเหนือชั้นกว่า เธอหน้าแดงร้อนผ่าว คิดว่าทำไมเขาถึงได้ทำอะไรน่าอายแบบนี้“แบบนี้เรียกว่ามีอารมณ์ร่วม” คำพูดร้ายกาจของเขาไม่ได้ทำให้เธอตื่นตระหนกเท่ากับมือหนาที่รูดกางเกงในของเธอพ้นไปจากปลายเท้า เธอหนีบขาเข้าหากันด้วยความอับอายเป็นที่สุด เกิดมาไม่เคยมีใครทำแบบนี้กับเธอมาก่อน“หนีบไว้แบบนั้นจะเข้าไปได้ยังไงล่ะ” เขายั่วแหย่จับเธอแหวกขาออกจากกัน ก่อนจะซุกหน้าเข้าหา ลิ้นสากร้อนลามเลียกลีบกายสาวหอมกรุ่นแรงเสียดสีของลิ้นและปากของเขาทำให้นิรินตัวสั่น เธอถอยหนีแต่ไปติดอยู่กับหัวเตียง เขาดึงรั้งสะโพกลงมาหาเพื่อซุกหน้าแนบชิดลามเลียให้มากยิ่งขึ้น“อือ...” นิรินดิ้นหนักขึ้นก็โดนกดไปกับเตียงนอ

Chapter 5“ถูตรงนี้ด้วยสิ” เขาแกล้งอีก เธอเอาแต่หลับตาหนีท่าเดียว หนีบขาปิดป้องเนื้อตัวที่สั่นสะท้านเพราะสายน้ำเย็นฉ่ำ“ตะ... ตรงไหนอีกคะ ยังไม่สะอาดหรือไง” เธอเอ่ยถามเสียงสั่นๆ ไม่ยอมมองหน้าเขา“จะสะอาดได้ยังไง ก็เธอเอาแต่ถู ไม่ยอมมองว่ามันสะอาดหรือยัง” เขาจับมือเธอมาลูบตรงนั้น นิรินสะดุ้งสะบัดมือหนี แต่เขากลับยิ่งกดมากขึ้นไปอีกเธออ้าปากค้างไม่กล้ามองต่ำกว่าอกของเขา ไม่กล้าขยับมือด้วย ในเวลานี้ขาของเธอแข็งไปหมด“ถูตรงนี้ด้วย เดี๋ยวคืนนี้ต้องใช้งานอีก” นิรินตาโตเมื่อได้ยินประโยคนั้น เขายิ้มใส่ตามีความสุขที่ได้แกล้ง“ว้าย!” นิรินร้องเสียงหลงเมื่อโดนห่อด้วยผ้าเช็ดตัวและอุ้มออกไปจากห้องน้ำ เธอรีบคว้าคอหนาเอาไว้ ก่อนจะเริ่มดิ้น“อย่าดิ้นมากสิ เดี๋ยวจับกดลงตรงนี้เลย” ประโยคนั้นทำให้เธอเลิกดิ้นไปโดยปริยาย กลัวเขาจะทำแบบนั้นจริงๆ“เนยจะกลับห้อง” เธอร้องประท้วงเมื่อเขาดึงไปกอดแนบอก มือหนาป้วนเปี้ยนอยู่แถวปทุมถันอวบอิ่ม“ใครอนุญาตให้กลับไม่ทราบ” เขากระซิบถามอยู่ตรงริมหู ลมหายใจร้อนแรงเป่ารดอยู่ตรงนั้นทำให้เธอขนลุกซู่“อื้อ...” เธอร้องคราง เพราะนิ้วแกร่งของเขาสะกิดยอดถันจนแข็งเป็นไต มันตื่นตัว

“เมื่อกี้เราคุยกันแล้วครับคุณย่า นิรินบอกว่าอยากจะไปเที่ยวเกาะเมตตากับผม” ประโยคของนรราชทำให้หลายคนสำลัก บางคนทำช้อนหล่นกระทบจานเสียงดังจะไม่ให้ทุกคนตกใจได้อย่างไรกัน ในเมื่อนรราชนั้นไม่ลงรอยกับ สุทธิศักดิ์ถึงขั้นเกลียดกันเลยก็ว่าได้ แล้วจู่ๆ จะอนุญาตให้ลูกสาวของคนที่เคยทำให้เจ็บช้ำน้ำใจไปเที่ยวเกาะเมตตาด้วย มันช่างไม่น่าเป็นไปได้เลยแม้แต่น้อยนิรินสะดุ้งอีกรอบ ใบหน้าของเธอเหลอหลามองคนที่มองมาด้วยนัยน์ตาสื่อความหมายบางอย่างแล้วใจสั่นรัว“จริงเหรอ อืม... ก็ดีนะ ยายเนยเพิ่งเรียนจบกลับมายังไม่ได้ทำงานอะไร ไปเที่ยวพักผ่อนกับลุงราชก็ดีนะลูก” หญิงชราเห็นด้วย“เนยเอ่อ... เนย...” นิรินอึกอัก เม้มปากเข้าหากัน มองหน้านรราชแล้วแก้มสาวแดงซ่านลามไปถึงใบหู เมื่อเห็นท่าทีนั้นของเขา“เรียนจบแล้วควรจะรีบเรียนรู้งานนะครับคุณท่าน” สุทธิศักดิ์เห็นท่าทีอึกอักของบุตรสาวจึงรีบพูดขึ้นมาเพื่อหาทางออกให้ นั่นทำให้นิรินรีบสนับสนุน“ค่ะ เนยอยากทำงานมากกว่าค่ะ ไม่อยากไปเที่ยวหรอกค่ะ”“กลัวไม่ได้กอบโกยหรือไง ถึงต้องรีบ” นรราชแดกดันทำให้ลักษณ์นาราต้องปรามหลานชายเอาไว้“พูดอะไรแบบนั้นล่ะราช พี่น้องกันทั้งนั

“นมน่าเกลียด”“น่าเกลียดก็อย่ามาซุกสิคะ อื้อ... อ๊ะ!” เธอหลุดเสียงครางออกมาเมื่อเขาก้มลงงับยอดถันของเธอ ดูดเม้มแรงๆ ความเสียวซ่านแล่นพล่านไปทั่วเรือนร่าง มือที่คอยผลักศีรษะของเขาถูกรวบและกดไปเหนือศีรษะอีกครั้งเขาใช้มืออีกข้างปลดกางเกงของตัวเองออก แต่ไม่ได้ถอดเสื้อ เธออาศัยจังหวะนั้นดิ้นรน ยกเข่าขึ้นเพื่อจะกระแทกเข้าตรงหว่างขาของเขา นรราชรู้ทัน เขาหลบก่อนจะเบียดเข้าหาหล่อนด้วยชั้นเชิงที่เหนือกว่านิรินตาโตเมื่อรับรู้ได้ถึงส่วนปลายของความแข็งแกร่งที่เสียดสีอยู่ตรงปากถ้ำสวาท เธอหนีไม่พ้นอีกแล้ว นิรินคิดอย่างสิ้นหวัง เขาแทรกกายเข้ามาหากุมศีรษะของเธอเอาไว้ ลูบท้ายทอยไปมาเบาๆ“อื้อ...” เธอครางแล้วนิ่วหน้าด้วยความเสียวซ่าน คนใจร้ายยังทำอะไรให้เธออายมากกว่าที่เป็นอยู่ เขาจับศีรษะของเธอให้ผงกขึ้นมองขณะที่แก่นกายชายกำลังสอดแทรกเข้าไปในเรือนร่างสาวจนเชื่อมประสานเป็นเนื้อเดียวกัน“รู้สึกดีชะมัด” เขายั่วแหย่ เธอกัดปากสั่นระริก นรราชก้มลงดุนดัน ริมฝีปากอวบอิ่ม ก่อนจะบดจูบอย่างดูดดื่ม เธอทุบไหล่ของเขา แต่สักครู่ก็กลายเป็นต้องจิกมือกับเสื้อของเขาแทนเมื่อเขาเริ่มขยับท่อนล่างริมฝีปากแสนหวานเผยอ