สามีเถื่อนที่รัก

สามีเถื่อนที่รัก

last updateLast Updated : 2026-04-30
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
74Chapters
2.5Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เข้าห้องผิดชีวิตเปลี่ยน!!! +++ “เธอเป็นใคร” เขาเอ่ยถามเสียงเข้ม สีหน้าที่รกไปด้วยหนวดเคราและร่างสูงใหญ่ที่มีกลิ่นแอลกอฮอล์คละคลุ้งทำให้นิรินมีท่าทีหวาดกลัว ร่างบอบบางพยายามดิ้นแต่เขาข่มขู่เสียงเข้มทำให้เธอไม่กล้าดิ้น “ถ้าเธอดิ้นอีกฉันจะปาดคอเธอซะ” เขานึกครึ้มอกครึ้มใจอยากแกล้งคนขี้กลัว เธอหยุดกึกในขณะที่มือบอบบางถูกกดเอาไว้เหนือศีรษะ “ตอบคำถามมาเสียดีๆ ห้ามโวยวายกรีดร้องไม่งั้นได้เป็นศพก่อนจะมีคนมาช่วยแน่ๆ” พอเขาพูดแบบนั้นเธอก็รีบพยักหน้าทันที ร่างของเขายังคร่อมทับร่างของเธออยู่ หญิงสาวกลัวจนตัวสั่น พอเขาปล่อยเธอก็ทำท่าจะร้อง “อื้อ...” เขาก้มลงบดขยี้ริมฝีปากอวบอิ่ม เธอรัวกำปั้นทุบแผ่นหลังเขาระรัว พอเขาปล่อย เธอทำท่าจะกรีดร้องเขาก็บดจูบลงมาอีกครั้ง นิรินหอบหายใจระรัวเมื่อเขาปลดปล่อยริมฝีปากเธออีกหน “เธอเป็นใคร” เขาเอ่ยถามเสียงเข้ม “ไอ้โจรห้าร้อย” “ใครบอกว่าฉันเป็นโจรห้าร้อย ทั้งเนื้อทั้งตัวมีอยู่ยี่สิบ ฉันเป็นโจรยี่สิบบาทต่างหากล่ะ” เธอกะพริบตาปริบๆ กับประโยคของเขา “เธอเป็นใคร” นรราชถามซ้ำ หรี่ตามองคนใต้ร่าง

View More

Chapter 1

1

氷室彩葉(ひむろ いろは)は力なくベッドに横たわり、冷たい器具が、鈍く痛む下腹部を滑っていく感触に耐えていた。

「赤ちゃんは……大丈夫ですか……?」震える声で尋ねると、医師は憐れむように溜息をついた。

「切迫流産です。残念ながら……お子さんの心音は、もう聞こえません」

その瞬間、彩葉はシーツを強く握りしめた。心臓が氷の手で鷲掴みにされたように、軋む。

「仮に心音が確認できたとしても、出産は推奨できませんでした。火災で大量の有毒煙を吸い込まれている。胎児への影響は計り知れません」

二時間前──氷室グループ傘下の新エネルギー研究室で火災が発生し、彩葉は開発中の最新チップを守るため、躊躇なく炎の中に飛び込んだ。

チップは守れたものの、彼女自身は濃い煙に巻かれて意識を失ったのだ。

救急室に運ばれた時、体は擦り傷だらけで、下半身からは血が流れ、目を覆いたくなるほどの惨状だったという。

家庭と仕事に昼夜を問わず奔走し、心身ともに疲れ果てていた彼女は、この時になって初めて、自分のお腹に新しい命が宿っていたこと──妊娠二ヶ月だったことを知った。

「あなたはまだ若い。きっとまた授かりますよ」

医師はそう慰めながら、「今は安静が第一です。ご主人に連絡して、付き添ってもらってください」と告げた。

身を起こすことすら億劫な体で、彩葉は夫である氷室蒼真(ひむろ そうま)に電話をかけるのを躊躇った。

二日前、彼は息子の氷室瞳真(ひむろ とうま)を連れてM国へ出張したばかりだ。

「プロジェクトの商談だ」と彼は言っていた。仕事中の彼が、邪魔をされることを何よりも嫌うことを、彩葉は知っていた。ここ二日間、彼からの連絡は一切ない。それほど忙しいのだろうか。

その時、携帯の短い振動が静寂を破った。

画面に表示されたのは、異母妹である林雫(はやし しずく)の名前。

震える指でメッセージを開いた彩葉は、息を呑んだ。

そこに添付されていたのは、一枚の写真。雫が息子の瞳真を抱きしめ、二人で笑顔のハートマークを作っている。そしてその隣には、眉目秀麗な夫・蒼真が静かに座っていた。

結婚写真すら「くだらない」と撮ろうとしなかった彼が、その写真の中では、薄い唇の端をわずかに上げ、滅多に見せない穏やかな笑みを浮かべていた。

その姿は、まるで幸せな三人家族そのものだった。

【お姉ちゃん、今ね、蒼真さんと瞳真くんとミュージカルを観てるの。「ナイチンゲールの歌」って、お姉ちゃんが一番好きな作品よね?お姉ちゃんの代わりに、私が先に観ちゃった!】

チケットは常に完売で、手に入れることすら困難な人気の演目。

いつか一緒に観に行きたい、と何度も蒼真に伝えたが、いつも冷たく突き放されるだけだった。

「今忙しいんだ。それに瞳真もまだ小さい。また今度だ」

……忙しいんじゃなかった。ただ、自分と行きたくなかっただけなんだ。

元々張り裂けそうだった胸に、鋭い杭を打ち込まれたような激痛が走る。

それでも諦めきれず、病室に戻った彩葉は腹部の痛みに耐えながら、蒼真に電話をかけた。

数回のコールの後、低く、それでいて芯のある冷ややかな声が鼓膜を揺らす。

「……どうした」

「蒼真……ごめんなさい、体調が悪くて、病院にいるの。少しだけ、早く帰ってきてもらえないかな……?」彼女の顔は蒼白で、声には力がなかった。

「こっちはまだ商談中だ。戻るのは二日後になる。家のことは山根に任せろ」蒼真の態度は、どこか冷めていた。

彩葉はスマホとを握りしめる。「……ねえ。もしかして、雫と一緒にいるの?」

その問いに、蒼真の声は露骨な苛立ちを滲ませた。「彩葉、そんな詮索に何の意味がある?もう五年だぞ。雫は妹のようなものだと何度も言ったはずだ。仮に一緒にいたとして、それがどうした。

最近のお前は、仮病まで使って同情を引こうとするようになったのか?」

「パパ、声大きいよ!僕と雫の邪魔しないでよ!」

電話の向こうから、瞳真の高い声が響いた。「もうママなんてほっときなよ!本当にうざいんだから!」

彩葉が何かを言う前に、通話は一方的に切られた。

ほんの少しの時間すら、彩葉のために割いてはくれない。

がらんとした病室で、彼女は布団を固く握りしめ、体の芯から冷えていくのを感じていた。

三日後、彩葉は無理を言って退院した。

研究開発部の仕事が、まだ山のように残っていたからだ。

特に今回の新製品発表会は、蒼真も期待を寄せている。そして自分にとっても、この二年間心血を注いできたプロジェクトを、成功させたかった。

夕方、疲れ切った体を引きずってブリリアージュ潮見の自宅に戻ると、リビングから楽しげな笑い声が聞こえてきた。

息子の瞳真と、雫の声だ。

胸がどきり、と嫌な音を立てる。彩葉はとっさに身を隠し、鉢植えの影からリビングの様子を窺った。

ソファには、氷室父子の間に座る雫の姿があった。テーブルの上には、バースデーケーキ。そして彼女の首には、赤いルビーのネックレスが輝いていた。それは某高級ブランドの世界限定品だ。

先月、ショーウィンドウで見かけて心惹かれたものの、目を見張るような値段に諦めた、あのネックレス。

それが今、雫の胸元を飾っている。

「蒼真さん、素敵なプレゼントをありがとう。すごく嬉しいわ」雫はペンダントに優しく触れ、潤んだ瞳で男の端整で凛々しい顔を見つめる。「でも、こんな高価なもの……これからは無理しないで。気持ちだけで十分嬉しいから」

蒼真は淡然とした表情で言った。「金などどうでもいい。お前が喜んでくれるなら、それが一番だ」

「ねえねえ雫、お目々閉じて!」瞳真がはしゃいだ声で言った。

雫が素直に瞳を閉じると、瞳真は小さな手で、色とりどりのクリスタルが繋がれたブレスレットを彼女の腕に通した。

「もう開けていいよ!」

「わぁ、綺麗!」雫は驚きの表情を見せた。

瞳真はへへっと笑い、頭を掻く。「これね、僕が一つひとつ選んで、糸に通したんだ。雫への誕生日プレゼント!」

「ありがとう、瞳真くん。一生大切にするわ」雫が身をかがめて瞳真の額にキスをしようとした、その時。

瞳真は自ら顔を上げ、ちゅっ、と音を立てて雫の頬にキスをした。

瞳真は父親に似て、どこか冷めた子供だった。実の母親である彩葉にさえ、ほとんど懐こうとしなかったのに。

自分が喉から手が出るほど欲しかったものを、雫はこんなにもたやすく手に入れてしまう。

嫉妬と絶望で、胸の奥がキリキリと痛んだ。

瞳真はキラキラした目で雫を見つめ、真剣な顔で言う。「雫は体が弱いから、これからは僕とパパが守ってあげる。だから安心してね」

「ふふっ……ありがとう。頼りにしてるわね」雫は恥じらうように頬を染め、ちらりと隣の男に視線を送る。

蒼真は切れ長の瞳を細め、自らケーキを一切れ切り、雫の手に渡す。

血の気が、すうっと引いていく。立っていられなくなりそうだった。

全身全霊で愛した夫は、他の女の誕生日を祝い、命がけで産んだ息子は、母親からすべてを奪った女を守ると誓う。

彩葉は、赤く染まった目で静かに笑った。そして踵を返すと、五年もの間自分を縛り付けた結婚という名の牢獄から、毅然と歩み出した。

自宅の外は、冷たい雨が降っていた。

全身ずぶ濡れになりながら、彩葉は道端に立ち、久しぶりにかける番号を呼び出す。電話の向こうから、懐かしい声が聞こえた。

「お嬢!お久しぶり!元気か?」

「えぇ、元気よ」彼女は微笑んだ。その美しい瞳には、かつてないほど冷徹な光が宿っていた。

「離婚することにしたの。だからお願い、離婚協議書を用意してちょうだい。なるべく、早くね」

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
74 Chapters
1
ร่างสูงของหนุ่มใหญ่ วัยสี่สิบสอง นามว่านรราช พันธุเสมา กำลังปรือตามองคฤหาสน์หลังใหญ่ของคุณย่าลักษณ์นารา พันธุเสมา ด้วยอาการมึนเมา เขาพยายามทรงตัวไม่ให้เซหรือล้มไปทางใดทางหนึ่งแอลกอฮอล์ในกระแสเลือดทำให้ร่างกายของเขาร้อนวูบวาบพอๆ กับเหงื่อที่ไหลซึมไปทั่วเรือนร่าง เพราะรถเกิดเสียระหว่างทางทำให้ต้องเดินเท้าหลายกิโลเมตรมายังบ้านของผู้เป็นย่างานเลี้ยงรุ่นผ่านพ้นไปได้ด้วยดี พร้อมกับเหล่าเพื่อนฝูงที่ได้พบปะสังสรรค์กันด้วยความคิดถึง อีกหนึ่งสัปดาห์ข้างหน้าจะเป็นงานเลี้ยงครบรอบวันเกิดเก้าสิบหกปีของผู้เป็นย่า เขาจึงเดินทางมาก่อนล่วงหน้าโดยไม่ได้บอกกล่าว ร่างสูงเข้ามาทางประตูหลังบ้านด้วยกุญแจพวงใหญ่ที่ถือเอาไว้ในมือ เขาคือหลานชายคนเดียวที่เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขที่แท้จริงของตระกูลพันธุเสมาอันร่ำรวยติดอันดับต้นๆ ของประเทศยามดึกสงัดของบ้านหลังใหญ่อันกว้างขวาง มีเพียงความเงียบและสายลมเย็นๆ พัดมากระทบผิวกาย พร้อมด้วยเสียงหริ่งเรไรที่ร้องอยู่ในความมืดมิดของราตรีกาล นรราชกวาดสายตามองสนามหญ้าหน้าบ้านอันกว้างขวาง สวนหลังบ้านที่เต็มไปด้วยต้นไม้นานาพันธุ์ภายใต้แสงสลัวของตัวบ้าน ชายหนุ่มยิ้มบาง
Read more
2
ร่างของนรราชคร่อมทับเพื่อกักเด็กสาวเอาไว้ใต้ร่าง เธอกลัวจนตัวสั่น พอเขาปล่อยเธอก็ทำท่าจะร้องขอความช่วยเหลือจากคนในบ้าน“อื้อ...” เขาก้มลงบดขยี้ริมฝีปากอวบอิ่ม เธอรัวกำปั้นทุบแผ่นหลังของเขาระรัว พอเขาปล่อย เธอก็ทำท่าจะกรีดร้องอีก เขาก็เลยบดจูบลงมาอีกครั้งนิรินหอบหายใจระรัวเมื่อเขาปลดปล่อยริมฝีปากของเธอเป็นอิสระอีกครั้ง“ฉันถามได้ยินหรือเปล่า” เขาเอ่ยถามเสียงเข้มขึ้นกว่าเดิม“ไอ้โจรห้าร้อย”“ใครบอกว่าฉันเป็นโจรห้าร้อย ทั้งเนื้อทั้งตัวมีอยู่ยี่สิบบาท ฉันเป็นโจรยี่สิบต่างหากล่ะ” เธอกะพริบตาปริบๆ กับประโยคของเขา“เธอเป็นใคร มานอนอยู่ในห้องของฉันได้ยังไง” นรราชถามย้ำ หรี่ตามองคนใต้ร่างด้วยอาการมึนเมาพอสมควรเขาเห็นใบหน้าของเธอไม่ชัดจึงเอื้อมมือไปเปิดโคมไฟที่หัวเตียง แสงสลัวจากโคมไฟทำให้เขามองเห็นใบหน้าของสาวน้อยใต้ร่างได้อย่างชัดเจน ใบหน้าหวานหยดคุ้นเคยนั้นทำให้นรราชชะงักงัน“ทำไมไม่ตอบคำถามล่ะ” เสียงของเขาเหมือนสำลักอะไรสักอย่างเมื่อได้เห็นใบหน้ากลมหวาน เธอเป็นเด็กสาวที่มีดวงตากลมโต คิ้วโก่งเรียวงาม ริมฝีปากเต็มอิ่ม เขาอยากหอมแก้มเธอแรงๆ เพราะความมันเขี้ยว“ลุงราช” นิรินจำเขาได้ ห
Read more
3
สะโพกผายถูกมือหนาลูบไล้ขยำขยี้ เธอดิ้นรนส่ายหนี แต่หนีไม่พ้นเมื่อเขาแทรกกายเข้ามาตรงหว่างขา นิรินตาโตเมื่อเขาลูบไล้สัมผัสส่วนสงวนของเธอผ่านกางเกงในเนื้อบางนิ้วแกร่งเสียดสีขึ้นลงจนกลีบบุปผาหยาดเยิ้ม เธอพยายามดิ้นหนี แต่ได้แค่ดิ้นอึกอักไปมาเท่านั้น ไม่สามารถหลบหลีกเขาได้หญิงสาวกรีดร้องเสียงหลงอยู่ในลำคอเมื่อเขาซุกหน้าเข้าตวัดลามเลียร่องสวาทผ่านกางเกงในตัวบางหอมกรุ่น เขาใช้ลิ้นหนักขึ้นเรื่อยๆ ทอดสายตามองเธออย่างเหนือชั้นกว่า เธอหน้าแดงร้อนผ่าว คิดว่าทำไมเขาถึงได้ทำอะไรน่าอายแบบนี้“แบบนี้เรียกว่ามีอารมณ์ร่วม” คำพูดร้ายกาจของเขาไม่ได้ทำให้เธอตื่นตระหนกเท่ากับมือหนาที่รูดกางเกงในของเธอพ้นไปจากปลายเท้า เธอหนีบขาเข้าหากันด้วยความอับอายเป็นที่สุด เกิดมาไม่เคยมีใครทำแบบนี้กับเธอมาก่อน“หนีบไว้แบบนั้นจะเข้าไปได้ยังไงล่ะ” เขายั่วแหย่จับเธอแหวกขาออกจากกัน ก่อนจะซุกหน้าเข้าหา ลิ้นสากร้อนลามเลียกลีบกายสาวหอมกรุ่นแรงเสียดสีของลิ้นและปากของเขาทำให้นิรินตัวสั่น เธอถอยหนีแต่ไปติดอยู่กับหัวเตียง เขาดึงรั้งสะโพกลงมาหาเพื่อซุกหน้าแนบชิดลามเลียให้มากยิ่งขึ้น“อือ...” นิรินดิ้นหนักขึ้นก็โดนกดไปกับเตียงนอ
Read more
4
“โอ๊ย!” เธอร้องเมื่อเขาอัดกายเข้ามาหาจนร่างไปชนกับหัวเตียง เธอถอยหนี เขารุกไล่เบียดอัดเข้ามาจนหนีไม่พ้น มือน้อยระดมทุบตีอกกว้างอีกครั้ง นรราชจึงกดมือเธอไปกับพื้นเตียง เสียงหอบหายใจฟืดฟาดของเขาร้อนแรง สะโพกสอบฝังเข้าหาเป็นจังหวะถี่รัว เธอหอบหายใจประสานกับเขา จิกมือกับมือหนาที่กดทาบทับเอาไว้สุดแรง ก่อนจะหวีดร้องเบาๆ แต่เสียงร้องก็อื้ออึงอยู่ในลำคอ เพราะริมฝีปากหนากระแทกปิดเสียงของเธอเอาไว้นิรินหอบหายใจสะท้านในขณะที่เขายังขยับ เธอดันหน้าท้องแกร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม แต่มันแทบไม่ขยับเขยื้อนเลยแม้แต่น้อย“พอแล้ว”“ยังไม่พอ ฉันยังไม่เสร็จไม่เห็นหรือไง”“เนยเจ็บนะคะลุงราช”“เดี๋ยวก็ชินไปเอง คราวหน้าจะครางอย่างเสียวเลยล่ะ” ประโยคของเขาทำเอาเธอหน้าตาตื่น หยาบคายร้ายกาจที่สุด แล้วยังจะมีคราวหน้าอีกเหรอ เธอส่ายหน้าดิกจะไม่ยอมเขาอีกแน่นอน“แน่ใจเหรอว่าจะไม่ยอม ถ้าไม่ยอมเรื่องนี้รู้ถึงหูทุกคนแน่”“ลุงราชอย่ามาขู่เนย อ๊ะ!” เธอหลุดอุทานเมื่อเขาขยับหนักหน่วงขึ้น นิรินได้แต่ร้องคราง ดึงผ้าห่มมากัดเพื่อไม่ให้เสียงอันน่าอายของตัวเองเปล่งออกมา เขาขยับสะโพกหนักขึ้นทำท่าจะถึงจุดหมายปลายทางจริงๆ“ไม่
Read more
5
Chapter 5“ถูตรงนี้ด้วยสิ” เขาแกล้งอีก เธอเอาแต่หลับตาหนีท่าเดียว หนีบขาปิดป้องเนื้อตัวที่สั่นสะท้านเพราะสายน้ำเย็นฉ่ำ“ตะ... ตรงไหนอีกคะ ยังไม่สะอาดหรือไง” เธอเอ่ยถามเสียงสั่นๆ ไม่ยอมมองหน้าเขา“จะสะอาดได้ยังไง ก็เธอเอาแต่ถู ไม่ยอมมองว่ามันสะอาดหรือยัง” เขาจับมือเธอมาลูบตรงนั้น นิรินสะดุ้งสะบัดมือหนี แต่เขากลับยิ่งกดมากขึ้นไปอีกเธออ้าปากค้างไม่กล้ามองต่ำกว่าอกของเขา ไม่กล้าขยับมือด้วย ในเวลานี้ขาของเธอแข็งไปหมด“ถูตรงนี้ด้วย เดี๋ยวคืนนี้ต้องใช้งานอีก” นิรินตาโตเมื่อได้ยินประโยคนั้น เขายิ้มใส่ตามีความสุขที่ได้แกล้ง“ว้าย!” นิรินร้องเสียงหลงเมื่อโดนห่อด้วยผ้าเช็ดตัวและอุ้มออกไปจากห้องน้ำ เธอรีบคว้าคอหนาเอาไว้ ก่อนจะเริ่มดิ้น“อย่าดิ้นมากสิ เดี๋ยวจับกดลงตรงนี้เลย” ประโยคนั้นทำให้เธอเลิกดิ้นไปโดยปริยาย กลัวเขาจะทำแบบนั้นจริงๆ“เนยจะกลับห้อง” เธอร้องประท้วงเมื่อเขาดึงไปกอดแนบอก มือหนาป้วนเปี้ยนอยู่แถวปทุมถันอวบอิ่ม“ใครอนุญาตให้กลับไม่ทราบ” เขากระซิบถามอยู่ตรงริมหู ลมหายใจร้อนแรงเป่ารดอยู่ตรงนั้นทำให้เธอขนลุกซู่“อื้อ...” เธอร้องคราง เพราะนิ้วแกร่งของเขาสะกิดยอดถันจนแข็งเป็นไต มันตื่นตัว
Read more
6
กว่าจะอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ เธอก็โดนสูบพลังไปอีกระลอกใหญ่ นิรินรีบพาตัวเองออกจากห้องของเขาโดยเร็ว“ไปเที่ยวเกาะเมตตากับฉันไหม” นรราชเอ่ยถามเด็กสาวที่เดินนำเขาออกมาจากห้องลิ่วๆเธอมองซ้ายแลขวาก่อนออกจากห้อง เพราะกลัวใครเห็นเข้า จนเขานึกรำคาญ ในขณะที่เขาเดินตามออกมาแบบไม่ทุกข์ร้อนอันใด“เนยไม่ไปเกาะของลุงราชเด็ดขาด” เธอชะงักหันมาโต้ตอบกับเขา หัวเด็ดตีนขาดเธอจะไม่ยอมไปที่นั่นเด็ดขาด“ว้า... งั้นพ่อของเธอก็คงต้องรู้เรื่องนี้สินะ ถ้าเขาเห็นรูปตอนเรานอนแก้ผ้าโป๊เปลือยอยู่บนเตียงด้วยกันจะคิดยังไงนะ”“ลุงราชหมายความว่ายังไงคะ” เธอเอ่ยถามอย่างตกใจ เขาคงไม่ทำอะไรน่าเกลียดแบบนั้นใช่ไหม“ความหมายอยู่ในประโยคที่ฉันพูดนั่นแหละ”“ลุงราชทำแบบนี้ทำไม”“เพื่อความสะใจไง ฉันอยากเห็นพ่อเธอกระอักเลือดตาย”“คนใจร้าย” เธอต่อว่าเขาก่อนจะวิ่งหนีด้วยท่าทีเก้ๆ กังๆ เพราะเจ็บตรงหว่างขา เพื่อลงมาด้านล่าง ทุกคนกำลังนั่งพร้อมเพรียงกันอยู่ที่โต๊ะรับประทานอาหารตัวใหญ่ เป็นโต๊ะทรงยาวสี่เหลี่ยมผืนผ้า ตรงหัวโต๊ะคือคุณย่าลักษณ์นารา และสมาชิกคนอื่นๆ ที่นั่งเรียงลำดับไปตามความอาวุโสนิรินชะงักเท้า เธอวางหน้าไม่ถูก ยิ่งต
Read more
7
“เมื่อกี้เราคุยกันแล้วครับคุณย่า นิรินบอกว่าอยากจะไปเที่ยวเกาะเมตตากับผม” ประโยคของนรราชทำให้หลายคนสำลัก บางคนทำช้อนหล่นกระทบจานเสียงดังจะไม่ให้ทุกคนตกใจได้อย่างไรกัน ในเมื่อนรราชนั้นไม่ลงรอยกับ สุทธิศักดิ์ถึงขั้นเกลียดกันเลยก็ว่าได้ แล้วจู่ๆ จะอนุญาตให้ลูกสาวของคนที่เคยทำให้เจ็บช้ำน้ำใจไปเที่ยวเกาะเมตตาด้วย มันช่างไม่น่าเป็นไปได้เลยแม้แต่น้อยนิรินสะดุ้งอีกรอบ ใบหน้าของเธอเหลอหลามองคนที่มองมาด้วยนัยน์ตาสื่อความหมายบางอย่างแล้วใจสั่นรัว“จริงเหรอ อืม... ก็ดีนะ ยายเนยเพิ่งเรียนจบกลับมายังไม่ได้ทำงานอะไร ไปเที่ยวพักผ่อนกับลุงราชก็ดีนะลูก” หญิงชราเห็นด้วย“เนยเอ่อ... เนย...” นิรินอึกอัก เม้มปากเข้าหากัน มองหน้านรราชแล้วแก้มสาวแดงซ่านลามไปถึงใบหู เมื่อเห็นท่าทีนั้นของเขา“เรียนจบแล้วควรจะรีบเรียนรู้งานนะครับคุณท่าน” สุทธิศักดิ์เห็นท่าทีอึกอักของบุตรสาวจึงรีบพูดขึ้นมาเพื่อหาทางออกให้ นั่นทำให้นิรินรีบสนับสนุน“ค่ะ เนยอยากทำงานมากกว่าค่ะ ไม่อยากไปเที่ยวหรอกค่ะ”“กลัวไม่ได้กอบโกยหรือไง ถึงต้องรีบ” นรราชแดกดันทำให้ลักษณ์นาราต้องปรามหลานชายเอาไว้“พูดอะไรแบบนั้นล่ะราช พี่น้องกันทั้งนั
Read more
8
นิรินกรีดร้องเสียงหลง ก่อนจะกลายเป็นเสียงอู้อี้เมื่อเขาตะปบมือปิดปากเธอเอาไว้“ร้องทำไม อยากให้คนแห่กันมาดูหรือยังไงว่าเรากำลังทำอะไรกันอยู่” เขาทาบทับมาทั้งร่าง เธอส่ายหน้าไปมา มือของเขากำลังเลื้อยเข้าในเสื้อตัวสวย นิรินตะครุบมือใหญ่นั้นเอาไว้ แต่ดูเหมือนจะไม่ได้ช่วยอะไร“ไม่เอานะคะ อย่าทำแบบนี้ ลุงราชเลิกแกล้งเนยสักทีเถอะค่ะ”“แกล้งเธอ... ตื่นเต้นดีออก” นรราชกอดรัดร่างเล็กแนบอก เธอดิ้นหนี เขาก็ยิ่งตะกายขารัดร่างเธอเอาไว้แน่นขึ้น“จะไปไหนล่ะ นอนกอดกันแบบนี้อุ่นดีจะตายไป” เขากระซิบอยู่ตรงริมหู แอบยิ้มอย่างมีความสุข“อย่ามาใช้อำนาจบาตรใหญ่แบบนี้นะคะลุงราช”“ทำไม” คำถามของเขาเหมือนกวนอารมณ์เธอชัดๆ เขาก็รู้ว่าทำไม เธอยิ่งดิ้น เขายิ่งกอดรัด สอดมือเข้ามาสัมผัสส่วนสงวนที่เธอไม่เคยให้ชายใดล่วงล้ำมาก่อน“ลุงราช เนยไม่เอาแบบนี้นะคะ” เธอดึงมือของเขาออกจากปทุมถันอวบอิ่ม แต่เขาไม่คิดจะปล่อยกลับยิ่งฟอนเฟ้นหนักขึ้นไปอีก“เอากันแบบนี้แหละ”“ลุงราชไม่กลัวคนอื่นมาเห็นบ้างหรือคะ” จู่ๆ เขาก็ลากเธอมาที่นี่ หายไปแบบนี้ต้องมีคนสงสัยแน่ๆ สีหน้าเป็นกังวลของเธอกลายเป็นสีหน้าเสียวซ่านแทนเมื่อเขาดึงเสื้อย
Read more
9
“นมน่าเกลียด”“น่าเกลียดก็อย่ามาซุกสิคะ อื้อ... อ๊ะ!” เธอหลุดเสียงครางออกมาเมื่อเขาก้มลงงับยอดถันของเธอ ดูดเม้มแรงๆ ความเสียวซ่านแล่นพล่านไปทั่วเรือนร่าง มือที่คอยผลักศีรษะของเขาถูกรวบและกดไปเหนือศีรษะอีกครั้งเขาใช้มืออีกข้างปลดกางเกงของตัวเองออก แต่ไม่ได้ถอดเสื้อ เธออาศัยจังหวะนั้นดิ้นรน ยกเข่าขึ้นเพื่อจะกระแทกเข้าตรงหว่างขาของเขา นรราชรู้ทัน เขาหลบก่อนจะเบียดเข้าหาหล่อนด้วยชั้นเชิงที่เหนือกว่านิรินตาโตเมื่อรับรู้ได้ถึงส่วนปลายของความแข็งแกร่งที่เสียดสีอยู่ตรงปากถ้ำสวาท เธอหนีไม่พ้นอีกแล้ว นิรินคิดอย่างสิ้นหวัง เขาแทรกกายเข้ามาหากุมศีรษะของเธอเอาไว้ ลูบท้ายทอยไปมาเบาๆ“อื้อ...” เธอครางแล้วนิ่วหน้าด้วยความเสียวซ่าน คนใจร้ายยังทำอะไรให้เธออายมากกว่าที่เป็นอยู่ เขาจับศีรษะของเธอให้ผงกขึ้นมองขณะที่แก่นกายชายกำลังสอดแทรกเข้าไปในเรือนร่างสาวจนเชื่อมประสานเป็นเนื้อเดียวกัน“รู้สึกดีชะมัด” เขายั่วแหย่ เธอกัดปากสั่นระริก นรราชก้มลงดุนดัน ริมฝีปากอวบอิ่ม ก่อนจะบดจูบอย่างดูดดื่ม เธอทุบไหล่ของเขา แต่สักครู่ก็กลายเป็นต้องจิกมือกับเสื้อของเขาแทนเมื่อเขาเริ่มขยับท่อนล่างริมฝีปากแสนหวานเผยอ
Read more
10
นิรินคิดว่าคืนนี้ไปนอนห้องบิดาก็แล้วกัน แต่เธออึดอัดเรื่องมารดาเลี้ยงท่านไม่ค่อยชอบเด็กมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว ทำให้ไม่ยอมมีลูก นิสัยของท่านก็ค่อนข้างถือตัวเอามากๆ ทำให้เธอไม่สนิทสนมกับท่านเลยแม้แต่น้อยนิรินครุ่นคิด หรือว่าเธอจะไปขอนอนกับป้าแม่บ้าน แต่ให้ป้าแม่บ้านปิดเป็นความลับ ลูกหลานมากมายทำให้ห้องนอนเต็มทุกห้อง คุณย่าทวดเองก็คงไม่รู้เรื่องของเธอ ไม่ใช่ความผิดของท่าน ถ้าไม่มีใครบอกท่านก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง คิดว่าลูกหลานปรองดอง สาวรุ่นๆ ก็นอนด้วยกันรักใคร่กลมเกลียว คุณย่าทวดจะสอนให้ทุกคนรักกัน นี่เป็นครั้งแรกที่เธอถูกพี่ๆ รังเกียจไล่ออกมาจากห้องนอน“แม่เนยมาหาฉันหน่อยสิ” เสียงของคุณย่าทวดทำให้เธอต้องคลานเข่าเข้าไปหา“ค่ะ”“เป็นไงบ้าง เมื่อคืนนอนหลับสบายไหม” คำถามของท่านทำให้นิรินอึกอัก ก่อนจะโกหกคำโต“หลับสบายดีค่ะ”“ไหนให้ฉันดูหน้าชัดๆ หน่อยสิ เหลนของฉันโตเป็นสาวสวยเชียว เรียนก็จบแล้ว เก่งจริงๆ เหลนคนนี้ เกียรตินิยมอันดับหนึ่งเชียวนะ ดีๆ จะได้มาช่วยกันทำงาน” ท่านเชยคางเด็กสาวให้แหงนขึ้นสบตา เธอยิ้มให้ท่านอย่างเคารพรัก“คืนนี้ไปนอนกับฉันไหม จะได้คุยกัน” คำชวนของคุณย่าทวดทำให้นิ
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status