All Chapters of จำเลยแค้นสามีเถื่อน: Chapter 91 - Chapter 100

เดี๋ยวอาบีบบังคับให้เธอไปจดทะเบียน ก็จะหาว่าเผด็จการ ไม่สนใจความรู้สึกหรือถามความเห็นเธอก่อน อาก็ถามแล้วไง เธอบอกเร็วไป อาก็รอได้ รอนี่ไม่ได้หมายความว่าจะรอไปตลอดชีวิตหรอกนะ เพราะถ้าไม่จดก็จับปั๊มลูกให้ท้องโย้หัวปีท้ายปีอยู่นี่แหละ จนกว่าจะยอมเป็นเมียอาจริงๆ อย่างถูกต้องตามกฎหมาย”“ก็หอม...” ไพรหอมอ้ำอึ้ง เขาก็พูดถูกของเขา แต่ประโยคหลังนี่ออกแนวเผด็จการอีกแล้ว“ก็หอมอะไร” เขาก้มลงมากระซิบถาม มันเขี้ยวคนท้องจนอยากจับฟัดเสียใจจะขาดแล้ว“จะให้ตอบตกลงง่ายๆ ได้ยังไง เดี๋ยวก็หาว่าใจง่าย” เธออุบอิบตอบ“จะเล่นตัวว่างั้นเถอะ” เขาหัวเราะอีก เธอทุบเขาอั๊กๆ พันศึกรวบมือไปกดจูบเบาๆ“อยู่กับอา เอาความจริงใจ ตรงไปตรงมา ไม่ต้องเล่นตัวมากหรอก อาเดาไม่ถูก ถ้าเธอปฏิเสธ อาก็จะไม่บีบบังคับ เพราะเท่าที่พามาที่นี่ ก็บังคับมากพอแล้ว อารู้ดี” เขาแคร์เธอที่สุด ไพรหอมมองสบตาอย่างอึ้งๆ“ทำไมอยากจดทะเบียนกับหอมล่ะคะ”“ก็อยากให้เธอมีสิทธิ์ในทรัพย์สินของอาทุกอย่าง มันใช่ที่ว่าทะเบียนสมรสมันเป็นแค่กระดาษแผ่นเดียว แต่มันก็มีผลทางกฎหมาย มีผลต่อหอมกับลูก อาก็อยากยกย่องผู้หญิงที่อารัก”“หอมไม่เห็นอยากได้” เธอพูดเสียงแผ่

เป็นความลับ ไม่เคยเล่าให้ผู้หญิงคนไหนฟังมาก่อน” น้ำเสียงช่วงหลังๆ แผ่วเบาเหมือนกระซิบ ท่าทางเหมือนมีความลับ ไพรหอมเลยเผยยิ้มเหมือนเอ็นดูเขา นึกภาพเด็กชายพันศึกมีเรื่องทะเลาะชกต่อยกับเพื่อน“เมื่อก่อนอาพันศึกต้องเกเรมากแน่ๆ หอมไม่ให้ลูกเกเรเหมือนอานะคะ” เธอค้อนให้อย่างน่ารัก“เลี้ยงเค้าด้วยความรัก แต่ไม่หงอ ให้เค้าเป็นตัวของตัวเอง แต่ไม่ออกนอกลู่นอกทางที่ไม่ดี ถึงเค้าจะเป็นลูกเรา แต่เราเลี้ยงได้แต่ตัว ให้เค้าได้เรียนรู้ชีวิต พ่อกับแม่ไม่เคยเลี้ยงอาแบบโอ๋ เอาใจ ท่านรักอา... แต่รู้จักรัก ให้อามีอิสระ รู้จักคิดเอง ตัดสินใจเองมาตลอด” พันศึกเล่าอย่างมีความสุข เขาเทิดทูนบิดาและรักพวกท่านที่สุด แม้จะไม่ใช่ลูกแท้ๆ แต่พวกท่านก็เลี้ยงเขาอย่างดี สนิทกันเหมือนเพื่อน คุยกันได้ทุกเรื่อง“ยายเลี้ยงหอมให้อยู่ในกรอบ” เธอพูดถึงยายแล้วเศร้า“ท่านไปสบายแล้ว เลิกหน้าเศร้าได้แล้ว ถ้าคิดถึงก็ไปทำบุญให้บ่อยๆ สิ”“อาพันศึกใจดีจัง” เธอก็เหมือนเด็ก เวลาผู้ใหญ่เอาใจก็รู้สึกมีความสุข“อะไรที่หอมมีความสุข ต่อจากนี้ไป อาจะทำให้ทุกอย่าง... เพื่อเธอ ไพรหอม”“หอมรักอานะคะ” เธอบอกรักเขาอย่างไร้ความตะขิดตะขวงใจอีก ช่างเถ

พันศึกดึงหมอนใบเล็กๆ มารองที่ขาให้ภรรยา เพื่อให้เธอนอนสบาย“เมื่อยไหม”“จะนวดให้หอมเหรอคะ”“ก็ถ้าเมื่อยก็จะนวดให้”“ก็ดีค่ะ” เธอตอบรับตาปรือๆ รับรู้ถึงมือใหญ่แข็งแรงนวดลงมาตามเรียวขา ทำให้รู้สึกทั้งสบายและผ่อนคลาย ไม่นานนิทรารมย์อันแสนสุขก็มาเยือน ตั้งแต่ท้องเธอก็ชอบนอนกลางวันเป็นชีวิตจิตใจ มันทั้งง่วงทั้งอยากนอนเหลือเกิน แค่กินอิ่มตาก็จะปิดลงทุกที แต่เธอก็พยายามฝืนตัวเองลงไปเดินเล่น ไม่กินแล้วนอน เพราะกลัวเป็นโรคกรดไหลย้อนหรืออาหารไม่ย่อย อาจจะอึดอัดจนนอนไม่หลับพันศึกจุมพิตหน้าผากนูนเกลี้ยง เขานั่งมองเด็กสาวนอนหลับปุ๋ยแล้วลอบกลืนน้ำลายลงคอ ทำไมเขาจะต้องมีอารมณ์แบบนี้กับคนท้องด้วยนะ บ้าชะมัด!!!พันศึกจุมพิตตั้งแต่ปลีน่องขึ้นไปถึงโคนขา เขามองชุดคลุมท้องแสนเซ็กซี่ด้วยดวงตาเป็นประกาย เธอนอนตะแคงอย่างน่ารัก ท้องนูนๆ นั้นทำให้เขาต้องเอื้อมมือไปลูบด้วยความเอ็นดู“อือ...” เธอครางรับสัมผัสแผ่วหวานของเขา ริมฝีปากร้อนๆ ตามติดมาบดจูบไปตามเรียวแขนกลมกลึง ก่อนจะวกขึ้นมาที่แก้มนวลผ่องกลิ่นหอมประจำกายของภรรยาสาวทำให้พันศึกรู้สึกสดชื่น เขาคลอเคลียร์อยู่ใกล้ๆ ลูบปอยผมปรกหน้าของเธออย่างแผ่วเบา ในขณะท

ไพรหอมนอนนิ่ง เขาจะด่าว่าอะไร เธอจะนิ่งเอาไว้ เดี๋ยวจะหนีคนใจร้ายขี้โมโหไปให้ไกลๆ เลยเชียวมือหนาของเขาแตะลงบนแขนของเธอ ไพรหอมสะดุ้งสุดตัวหลับตาปี๋ ซุกหน้ากับหมอนนิ่ง เขาจะทำร้ายเธอไหมนะ แอบเห็นท่าทีกราดเกรี้ยวของเขาที่มีต่อสาวใช้แล้วเธอชักสยอง“เป็นอะไร นอนตัวแข็ง” น้ำเสียงของเขาอ่อนโยนอย่างไม่น่าเชื่อ หรือเขาจะทำให้เธอหลงกล หันไปอีกทีจะบีบคอเธอเสียให้ตายคาเตียง“ถ้าไม่หันมา แสดงว่าอยากยั่ว หรือชอบท่านั้น” เขานอนลงไปแนบชิดทางเบื้องหลัง“เอ๊ะ! ท่าอะไร อย่ามาลามกนะ” เธอคิดไปแล้วต้องเผลอกัดริมฝีปาก ก็เขามานอนแนบเบื้องหลังอยู่แบบนี้ จะให้เธอคิดเป็นอื่นได้ยังไงกัน“วันนี้ใส่ชุดนี้ ก็พอดีเลย แค่ถลกๆ ก็ใช้การได้แล้ว มีด่านรึเปล่า” เขาสอดมือเข้าใต้กระโปรงคลุมท้องไปลูบเนินสาวของเธอที่ยังมีแพนตี้ตัวนุ่มห่อหุ้ม“คนลามก เพียะ!” เธอตีมือเขาแรงๆ จนพันศึกต้องดึงมือออก“โอ๊ย! อะไรกัน เมียใจร้าย ไม่ชอบท่านี้ก็ไม่บอก”“อย่ามาหาเรื่องหอมนะ จะด่าว่า ตบตีทำร้ายหอมก็ทำเลย” ไพรหอมลุกขึ้นมานั่งประจันหน้า ก่อนจะมองเขาตาแดงๆ“โอ๋ๆๆ ร้องไห้ทำไม ทำไมตาแดง เมื่อคืนยังเก่งอยู่เลย” เขาดึงมากอดโยกตัวไปมาอย่างแสนรัก

ไพรหอมหาวฟอดๆ ตั้งแต่ตั้งท้องลูกคนนี้ เธอก็กินจุขึ้น แถมยังง่วงนอนมากเสียด้วย ทุกวันต้องนอนกลางวัน ถ้าไม่ได้นอนจะรู้สึกเพลียสุดๆ ไปเลย“จ้ะ ค่อยๆ เดินนะหอม หรือจะให้พี่ไปส่ง”“ไม่ต้องหรอกจ๊ะ” ไพรหอมเอ่ยตอบก่อนจะหาวฟอดๆ เธอเข้าห้องมาก็เห็นสัมภาระมากมายที่สาวใช้นำขึ้นมาวางไว้ ร่างอวบเดินไปที่เตียง ก่อนจะค่อยๆ คลานไปนอนเหมือนลูกแมวขี้เซา และหลับไปในที่สุดไพรหอมรู้สึกตัวเพราะรับสัมผัสจากมืออบอุ่นของใครบางคน เธอลืมตาขึ้นแล้วอมยิ้ม โอบรอบคอหนาของพันศึกเอาไว้และหอมแก้มเขา“อากวนเวลานอนของหอมรึเปล่า”“เปล่าค่ะ หอมนอนหลับจนอิ่มแล้ว” เธอยิ้มประจบ ขณะที่เขาลูบศีรษะของเธอเบาๆ“ได้ยินว่าหอมซื้อเสื้อผ้ามาให้อารึ ไหนเอามาดูหน่อยสิ”“ข่าวไวจังนะคะ” ไพรหอมเดินไปหยิบเสื้อผ้าในถุงที่ยังไม่ได้เอาออกมาให้สามี“เสื้อผ้าอะไรของเธอนี่ เชยจริงเชียว” พันศึกทำหน้ายุ่ง เมื่อเห็นเสื้อผ้าที่ภรรยาหยิบมาให้“ก็หอมชอบแบบนี้นี่นา” เธอหน้างอไม่คิดว่าจะโดนดุ ชอบไม่ชอบ พูดดีๆ ก็ได้ ไม่เห็นต้องขึ้นเสียงเลยนีนา“อาไม่ใส่หรอกนะแบบนี้ ไร้รสนิยม”“ไม่ใส่ก็ไม่เห็นต้องขึ้นเสียงเลยนี่คะ หอมก็แค่อยากจะรู้ว่า ถ้าหอมเลือกเสื้อผ้าใ