จำเลยแค้นสามีเถื่อน のすべてのチャプター: チャプター 51 - チャプター 60

คิดแต่จะจับผู้ชายรวยๆ แบบเธอ” เขาผลักร่างเล็กล้มลงบนพื้น ไพรหอมร้องด้วยความเจ็บ ก่อนที่ร่างสาวจะถูกทาบทับด้วยร่างหนาหนักของพันศึก“หอมไม่ได้อยากเกี่ยวข้องกับพวกคุณสักนิด”“ให้มันจริงเถอะ เพราะฉันไม่เชื่อน้ำหน้าอย่างเธอ คิดจะวางยาหลานชายฉัน แต่ไม่สำเร็จเสียใจด้วยนะ”“วะ... วางยา” ไพรหอมถามด้วยน้ำเสียงตกใจ เธอไม่ได้คิดจะวางยาใครเลย เธอไม่รู้ว่าเขาพูดเรื่องอะไร แต่พันศึกกลับคิดไปว่า ไพรหอมตกใจที่เขาทราบเรื่องนี้ และรู้ทันเธอ ประภาเป็นคนแอบเห็นและเล่าให้ฟัง เขาเองก็เห็นว่าไพรหอมเป็นคนเสิร์ฟเครื่องดื่มแก้วนั้นให้หลานชาย แต่ประภพติดงานเลยไม่ได้กลับมา เขาจึงเป็นคนดื่มเข้าไปแทน และนภัสสรก็จะมาปรึกษาเรื่องงานเหมือนเคย เขาจึงมีอะไรกับนภัสสรแบบไม่ตั้งใจ และแบบนี้เขาจึงต้องรับผิดชอบหญิงสาวด้วยการแต่งงาน อีกอย่างนภัสสรก็รอเขามาหลายปีแล้ว เขาควรจะแต่งงานกับผู้หญิงดีพร้อมที่เหมาะจะเป็นแม่ของลูกไม่ใช่เหรอ“ตกใจล่ะสิ ที่ฉันรู้ทัน”“อื้อ...” ไพรหอมจะปฏิเสธ เขาก็บดจูบลงมา เรือนร่างหนาหนักทาบทับ มือใหญ่เคล้นคลึงจนร่างน้อยปลดปล่อยเสียงครางออกมา เสียงหายใจร้อนแรงของพันศึกทำให้ไพรหอมสะท้าน เรือนร่างเปลือยเป

แต่เขารับปากเป็นมั่นเป็นเหมาะว่าจะจัดการเรื่องนี้ด้วยตัวเอง เธอจึงได้แต่รอคอย“ถ้ามีอะไรให้บอกพี่นะ” จันทร์แจ่มรู้สึกว่าตัวเองน้ำท่วมปาก แอบลอบมองรอยยิ้มของเด็กสาวแล้วใจคอไม่ดี หวังว่าคงไม่เป็นอย่างที่เธอได้ยินมาหรอกนะ“รีบๆ จัดการกันหน่อย มัวแต่อู้กันอยู่นั่นแหละ วันนี้พวกคุณๆ จะรับประทานอาหารกันนอกสถานที่ ได้ยินมาว่าคุณพันศึกจะมีข่าวดีแจ้งให้ทุกคนรับรู้” สายสมรพูดขึ้น ตวัดสายตามองไพรหอมแล้วยิ้มเยาะ แต่ไพรหอมกลับไม่เห็น หัวใจเธอเต้นแรงเมื่อคิดว่าพันศึกอาจจะบอกเรื่องของเธอกับทุกคน อย่างที่เขาบอกเอาไว้ก่อนหน้านี้ แค่คิดหัวใจเธอก็เต้นผิดจังหวะ จำทุกคำพูดของพันศึกได้ว่าเขาบอกเธอว่าอย่างไร“คุณท่านไม่เรียกหาหรอกรึ มาช่วยพี่ทำงานอยู่แบบนี้” จันทร์แจ่มถามอย่างสงสัย“คุณท่านไม่ได้เรียกใช้ตลอดค่ะพี่จันทร์ นอกจากไปอ่านหนังสือให้ฟัง บีบนวด ช่วยท่านเลือกเสื้อผ้า แล้วก็ส่วนใหญ่ก็นั่งคุยกันค่ะ”“แล้วโดนคนอื่นรังแกอีกไหม”“ไม่แล้วจ้ะพี่จันทร์ แต่สายตาพวกเค้าทำให้หอมรู้สึกเกร็งๆ ทำอะไรไม่ถูกค่ะ”“อย่าไปสนใจพวกมันมากนักแล้วกัน อะไรที่เลี่ยงได้ก็เลี่ยงซะ”“ค่ะ” ไพรหอมรับคำเมื่อจันทร์แจ่มปลอบใจ แต่คนเร

แม้พันศึกจะประกาศถึงสถานะที่เปลี่ยนไป แล้วถ้าทุกคนยังมองเธออย่างไม่เป็นมิตร เธอจะทำเช่นไรหนอ บางทีพันศึกอาจจะพาเธอกลับไปอยู่ที่บ้านของเขาอีกหลัง แล้วถ้าเธอพบชบาจะทำอย่างไรดี เรื่องของประจักรเธอก็ยังไม่ได้ข่าวคราว ความคิดของเด็กสาวหยุดชะงักเมื่อได้ยินเสียงบางอย่างจากสาวใช้ พอหันไปก็เจอกับร่างสะโอดสะองของมารดา แม้อายุจะล่วงเลยไปมากแล้ว แต่ว่านจันทร์ มารดาของเธอยังสวยไม่สร่าง เรียกว่ายิ่งมองยิ่งสวย มาดนางพญาและท่าเดินสง่านั้น ไม่ทำให้เธอสงสัยเลยว่าเหตุใด ครั้งหนึ่งพันศึกเคยคลั่งไคล้มารดาของเธออย่างหนัก“ขอโทษที่ลงมาช้านะคะ พอดีเผลองีบหลับไปน่ะค่ะ” ว่านจันทร์กล่าวขอโทษอย่างมีมารยาท“ที่ลงมาช้าเพราะอยากเป็นจุดเด่นรึเปล่า” ประไพสวนกลับทันควัน“แหม... ไพ เธอมองฉันในแง่ร้ายไปนะ เมื่อก่อนเห็นเธอบอกว่า...”“มาแล้วก็นั่งลงสิ” ประไพพูดเสียงดังตัดบทของอดีตเพื่อนทันที ว่านจันทร์เลิกคิ้วยียวนให้ประไพ ก่อนจะยักไหล่นั่งลงใกล้ๆ ที่เก้าอี้ตัวสุดท้ายที่เหลืออยู่พันศึกยืนขึ้น ตรงที่ไพรหอมยืนอยู่ใกล้ๆ คุณเขมิกา ไพรหอมก้มหน้างุดเมื่อเห็นเขาหันมาสบตา หัวใจของเด็กสาวเต้นแรง ทั้งไม่กล้ามองหน้าใครๆ ยิ่งเป็นมาร

เธอกลัวที่จะออกไปจากตรงนี้ กลัวกับการพบเจอใครๆ กลัวสายตาดูถูกเหยียดหยาม กลัวใครล่วงรู้แล้วด่าทอว่าเป็นผู้หญิงใจง่าย กลัวทุกอย่างที่ประดังประเดเข้ามา“ยายจ๋า... ไหนยายบอกว่าถ้าไม่มีใครกอดเรา เรากอดตัวเองก็อุ่นไงจ้ะ ทำไมหอมรู้สึกหนาวเหน็บไปถึงขั้วหัวใจ หอมเหงาจังเลยจ้ะยาย หอมอยู่คนเดียวไม่รู้จะพุดกับใครดี ฮึกๆ ฮือๆๆ”เสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นดังขึ้น ไพรหอมยกมือขึ้นปิดปากตัวเองไม่ให้สะอื้นเสียงดัง กลัวใครๆ จะมาเห็น เธอคิดว่าจะหลบอยู่ตรงนี้ไม่ออกไปไหน เธอทั้งหวาดกลัว ทั้งอับอาย ป่านนี้ใครๆ คงรู้กันหมดว่าเธอถูกพันศึกทิ้งเหมือนผู้หญิงไร้ค่า“ไม่คิดจะพูดอะไรหน่อยเหรอ ว่าที่คุณผู้หญิงคนใหม่” พันศึกแดกดันหญิงสาวที่หมุนกายหันหลังให้เขา ทั้งที่ยืนจ้องหน้าเขาไม่ยอมพูดจาว่านจันทร์กะพริบตาไม่ให้น้ำตารินไหล อยากโอบกอดบุตรสาวสุดหัวใจ แต่ในเวลานี้เธอต้องสะสางกับผู้ชายใจร้ายตรงหน้าก่อน แค่เธอจากเขาไป เพราะไม่คิดจะลงหลักปักฐานด้วย ทำไมเขาถึงได้แค้นเธอ ถึงขนาดทำร้ายลูกของเธอได้ถึงขนาดนี้ เธอรู้สึกว่าตัวเองเป็นแม่ที่แย่มาก ทั้งแย่ทั้งไม่เอาไหน ที่ปกป้องลูกของตัวเองเอาไว้ไม่ได้ ต่อจากนี้ไป เธอจะไม่ให้ใครมาท

แม้มารดาจะพยายามเข้ามาดูแล แต่เธอก็เอาแต่หลบ เธอรับไม่ได้ในสิ่งที่ท่านพูดและคิด คำพูดที่ท่านพูดโต้ตอบกับพันศึกคือสิ่งที่เธอทนมองหน้าคนทั้งสองไม่ได้ประไพมองตามร่างเด็กสาวที่นางแสนเกลียดชังออกไปจนสุดตา ถ้าไม่บังเอิญได้ยินแม่สามีคุยกับสามีของเธอเรื่องที่จะรับไพรหอมเป็นหลานอีกคน เธอก็จะไม่ทำแบบนี้แน่นอน สายตามาดร้ายมองไปจนสุดตา คนต่อไปที่เธอจะจัดการก็คือนังว่านจันทร์ เพราะเผอิญได้ยินอะไรดีๆ ตอนที่ว่านจันทร์คุยกับพันศึก“มันออกไปแล้ว จัดการมันซะ ทำให้มันแท้งลูก ตกเลือดจนตายไปเลย”“ครับคุณประไพ” ปลายสายรับด้วยน้ำเสียงเหี้ยมโหด ประไพกดปิดโทรศัพท์และยิ้มเยาะ เธอเคยกำจัดแม่มันให้พ้นทางมาได้แล้ว ทำไมเธอจะกำจัดทั้งแม่และลูกอีกสักครั้งไม่ได้เอี๊ยด!!!“น้ายอดเบรกรถทำไมกันจ๊ะ” ไพรหอมเอ่ยถามเมื่อคนขับรถเบรกรถจนหัวทิ่ม“มีคนนอนอยู่น่ะหอม เดี๋ยวน้าลงไปดูก่อน” ยอดบอกกับเด็กสาว ก่อนจะลงไปดูคนที่นอนคว่ำสลบอยู่หน้ารถ“โอ๊ยๆๆ อั๊ก!” ยอดแค่ไปแตะไหล่ชายปริศนาเท่านั้น อีกฝ่ายก็ลุกขึ้นมากระแทกหมัดศอกเข่า และชกหน้าท้องติดกันหลายครั้ง ด้วยความที่ไม่ทันตั้งตัว ร่างของยอดทรุดลงไปอย่างหมดท่า ก่อนจะสลบเหมือด“กรี๊