All Chapters of เมื่อฉันกลายเป็นเมียทหาร: Chapter 91 - Chapter 100

ช่วงเย็นของวัน ซินเหยาเล่าให้เฟิงจิงถิงฟังเรื่องสองสามีภรรยาที่ต้องการเซ้งร้านต่อ เธอกลัวว่าเขาจะไม่ยินดีที่เธอยอมให้สองคนนั้นผ่อนจ่าย“ถ้าคุณคิดดีแล้วก็ทำไปเถอะครับ ยังไงเราก็ไม่ได้ลำบากเรื่องเงิน ช่วยพวกเขาสักหน่อยก็ไม่เป็นอะไร” เฟิงจิงถิงไม่ได้คัดค้านเรื่องเล็กน้อยพวกนี้ เขารู้ดีว่าภรรยายังมีธุรกิจที่กำลังจะทำในเมืองหลวงอยู่อีก เฟิงจิงถิงมั่นใจว่าทุกอย่างที่ซินเหยาคิดเอาไว้ต้องออกมาดีแน่“ขอบคุณนะคะที่คอยสนับสนุนความคิดของฉัน” ซินเหยาเขย่งปลายเท้าขึ้นไปหอมแก้มเฟิงจิงถิงอย่างขอบคุณ ดีที่ไม่มีใครอยู่ในครัวตอนนี้“คุณเป็นภรรยาผมนี่ครับ เดี๋ยวผมออกไปรับลูกค้าก่อนนะ คุณทำบะหมี่ต่อเถอะ” เฟิงจิงถิงลดจำนวนคนที่มาช่วยงานในร้านลงหลายวันแล้ว เพราะเด็กพวกนั้นอีกไม่นานก็ต้องปลดประจำการตามวงรอบ เขาจึงอยากให้เด็กพวกนั้

หลังมื้อเที่ยงผ่านไป โจวหงพาซินเหยาไปซื้อชุดคลุมท้องมาเกือบสิบชุด เธอบอกว่าพอกลับถึงเมืองหลวงแล้วจะได้ไม่ต้องออกไปเบียดเสียดคนในห้างซื้ออีก อย่างไรเสียที่ห้างนี้ก็มีแบรนด์ดังขายอยู่ เธอกับสามีจึงเลือกซื้อให้ซินเหยาเอาไว้ก่อน เมื่อซื้อของเสร็จ พวกเขาก็เดินทางกลับค่ายทหาร โดยบอดี้การ์ดส่วนหนึ่งแยกไปเปิดห้องในโรงแรมเพื่อพักผ่อน คนในรถตู้ทั้งหมดจึงพากันเข้าไปพักในบ้านของเฟิงจิงถิง ตอนนี้ในบ้านจึงมีบอดี้การ์ดสองคนที่อยู่ในรถตู้นอนพักผ่อนกันที่ห้องรับแขกด้านล่าง ส่วนพวกเฟิงจิงถิงก็พาพ่อแม่ขึ้นไปนอนพักในห้องชั้นสอง สองชั่วโมงต่อมา ทุกคนที่นอนพักเอาแรงต่างลุกขึ้นมาล้างหน้าล้างตาและชวนกันออกไปที่ร้านบะหมี่ของซินเหยา ซึ่งตอนนี้ร้านกลายเป็นของลี่ข่ายกับหวังเพ่ยเพ่ยไปแล้ว&ldquo

ซินเหยาสอนพนักงานทั้ง 16 คน โดยแบ่งหน้าที่ให้พวกเขารับผิดชอบการทำอาหารในร้านแตกต่างกัน ส่วนเด็กเสิร์ฟและเด็กเดินโต๊ะใช้คนสองคน เด็กเก็บโต๊ะกับเด็กล้างจานอีกสองคน สี่คนแยกกันดูแลอาหาร ซึ่งซินเหยาให้หนึ่งคนทำบะหมี่ อีกสามคนดูแลอาหารอื่น ๆ ในร้านช่วยกัน เธอใช้เวลาสามวันในการสอนทุกคนทำอาหารจนพวกเขาเริ่มทำได้คล่องมือ ซินเหยายังได้รับวัตถุดิบจากโรงงานตามที่พ่อสามีติดต่อหาเอาไว้ให้ด้วย ทำให้เหลาซินถิงของซินเหยาสามารถเปิดร้านค้าได้ในอีกสามวันต่อมาหลังตกแต่งร้านเพิ่มวันเปิดร้าน วันนี้มีคนจากตระกูลใหญ่มาครบเพื่อเป็นเกียรติให้กับตระกูลเฟิง มีเพียงตระกูลจ้าวเท่านั้นที่ไม่ได้รับบัตรเชิญในการเปิดร้านครั้งนี้ ในร้านตกแต่งด้วยสีแดงมงคลเต็มแทบทุกพื้นที่ ทำให้มีคนท

“ขอบคุณมากครับพ่อ” เฟิงจิงถิงบอกด้วยสีหน้าโล่งใจนิดหน่อย อย่างน้อยถ้ามีคนคอยคุ้มกันซินเหยาเพิ่ม เขาก็ยังพอจะวางใจได้บ้างเวลาเธอออกไปนอกบ้าน“ไม่ต้องขอบคุณพ่อหรอกจิงถิง รอข้อมูลก่อนว่าเป็นฝีมือใคร พ่อคิดว่าคุณปู่คงลงมือด้วยตัวเองนั่นแหละ ยิ่งซินเหยากำลังท้องเหลนของท่านอยู่ด้วย คุณปู่คงไม่ปล่อยคนบงการเอาไว้ให้ลอยนวลหรอก” เฟิงอู่บอก เขารู้ดีว่าเรื่องครั้งนี้คงถึงหูพ่อเขาไปนานแล้ว ที่ท่านไม่มาถึงบ้านก็คงเพราะรอข้อมูลเพื่อจัดการคนต้นเรื่องอยู่แน่ ๆ หลายปีแล้วที่ไม่มีใครกล้าลงมือกับคนตระกูลเฟิง ใครไม่รู้บ้างเล่าว่าเฟิงตี้หลงร้ายกาจมากแค่ไหน กว่าพวกเขาจะลุกไปกินมื้อเย็น เวลาก็เลยไปกว่าหนึ่งชั่วโมงเลยทีเดียว โจวหงที่ยังตกอกตกใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ไม่ค่อยเจริญอาหารนัก เธอยังหวาดกลัวว่าจะมีคนลงมือกับคนในครอบครัวของเธออีก

หนึ่งเดือนต่อมา หลังจากการไล่ล่ากดดันมาตลอด ทำให้ไห่ไท่เหอถูกจับกุมระหว่างทางไปยังชายแดนเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว ส่วนจ้านกู่เองก็ถูกวิสามัญเสียชีวิตไปก่อนหน้านี้ ข่าวใหญ่นี้ดังไปทั่วประเทศและแสดงให้เห็นถึงอิทธิพลอันล้นเหลือของตระกูลเฟิง ถังซื่อหมิงที่กบดานมานานหลังจากตระกูลล่มสลาย เขาได้รับข่าวจากลูกน้องว่าคนที่ปล่อยข่าวในครั้งนั้นคือเฟิงจิงถิง ในใจของถังซื่อหมิงแทบอยากจะฉีกร่างของเขาออกเป็นชิ้น ๆ นัก บทลงโทษของตระกูลเขาถึงจะเบากว่าไห่ไท่เหอแต่ก็ไม่ได้ดีไปกว่ากันสักเท่าไหร่นัก ครอบครัวเขาถูกคุมขังมาตลอด ทรัพย์สินในชื่อของคนในตระกูลและลูกน้องที่ร่วมขบวนการทั้งหมดถูกยึดเข้าประเทศ เงินของเขาเองก็ไม่พ้นถูกอายัดไว้เช่นกัน ตลอดเวลาที่ผ่านมา ถังซื่อหมิงใช้เงินสดที่เก็บซ่อนเอาไว้ในฐานลับจนร่อยหรอไปมากแล้ว