All Chapters of เมื่อฉันกลายเป็นเมียทหาร: Chapter 81 - Chapter 90

“คุณอาคะ นี่มันมีค่าเกินไป หนูไม่กล้ารับหรอกนะคะ” ซินเหยาปิดเอกสารแล้วรีบยื่นกลับไปให้หลูหลิงซึ่งนั่งยิ้มอยู่ไม่ไกล“ไม่ได้ ๆ นี่เป็นของรับขวัญจากอาและอาสะใภ้นะ หลานต้องรับเอาไว้” เฟิงอิงเต๋อส่ายหน้าไม่ยอมให้ภรรยายื่นมือไปรับของกลับมา“ซินเหยา หลานรับเอาไว้เถอะ นี่เป็นสิ่งที่พวกเรามอบให้จากใจจริง” เฟิงตี้หลงเอ่ยขึ้นอีกคนหนึ่งเช่นกัน เขาเพิ่งได้พบหลานสะใภ้คนนี้ไม่นานก็จริงอยู่ แต่การวางตัวและมารยาทที่ซินเหยาแสดงออกมานั้นถูกใจเขากับลูกหลานมากจริง ๆ“แต่ว่า…” ซินเหยามีสีหน้าลำบากใจอย่างที่สุด เธอไม่กล้ารับเอาไว้จริง ๆ“ในเมื่ออาให้แล้ว ลูกก็รับไว้เถอะนะ ถือว่าเป็นต้นทุนในอนาคต” เฟิงอู่ยิ้มบางบอก เขาเองก็พอจะเข้าใจนิสัย

“เชิญผู้นำตระกูลหลงกับครอบครัวนั่งที่โต๊ะด้านหน้าเลยครับ ผมให้คนติดป้ายตระกูลเอาไว้ที่โต๊ะให้เรียบร้อยแล้วครับ” เฟิงอู่ทักทายหลงเทียนโซ่วและหลงอี้เฉินผู้นำตระกูลหลงที่เดินเข้ามาพร้อมครอบครัวอีกสี่ห้าคนพร้อมบอดี้การ์ด“ขอบใจมาก ตาเฒ่าเฟิงมาถึงนานหรือยังล่ะ” หลงเทียนโซ่วเคยร่วมรบกับเฟิงอู่สมัยยังหนุ่มถามขึ้นพร้อมรอยยิ้มชรา เขาไม่ได้นัดจิบชากับสหายเฒ่านานพอสมควรแล้ว“เพิ่งมาถึงก่อนหน้าท่านไม่นานครับ เชิญคุณลุงตามสบายนะครับ” เฟิงอู่ยิ้มตอบ เขายังหันไปทักทายหลงอี้เฉินอธิบดีกรมตำรวจอย่างสนิทสนมด้วย ทั้งสองเคยเรียนร่วมกันก่อนจะแยกย้ายสายการเรียนหลังจบ ม.ปลาย“ดีใจกับนายด้วยนะที่พบลูกชายเสียที” หลงอี้เฉินที่ม

“คุณพ่อไม่ต้องขอโทษฉันหรอกนะคะ นี่ไม่ใช่ความผิดของคุณ” ซินเหยาเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม“เฮ้อ แม่ก็ไม่คิดเหมือนกันว่าคุณหนูจ้าวคนนั้นจะนิสัยไม่ดีแบบนี้ ทั้งที่รู้อยู่แล้วว่าพวกลูกแต่งงานกันแล้วแท้ ๆ” โจวหงถอนหายใจออกมาอดไม่ได้ เธอได้ยินชื่อเสียงเสีย ๆ ของคุณหนูจ้าวมาบ้างก็จริงอยู่ แต่ไม่คิดว่าเธอจะเป็นคนน่ารังเกียจถึงขนาดนี้“พ่อครับ พ่อจะย้ายเงินของตระกูลออกจากตระกูลจ้าวจริงเหรอครับ” เฟิงจิงถิงอดกังวลใจเกี่ยวกับเรื่องของตระกูลไม่ได้ เขาไม่รู้ว่าเรื่องนี้จะส่งผลกระทบกับตระกูลหรือไม่“จริงสิลูก ไม่ต้องห่วงไปหรอกนะ ธนาคารกลางของประเทศก็ยังมีอยู่ อีกอย่างคุณปู่ก็ตัดสินใจไปแล้ว พ่อก็จะทำตามที่ท่านว่านั่นแหละ” เฟิงอู่บอกอย่างสบาย ๆ เขาไม่กังวลเลยสักนิดเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้ อย่างไรเสียคนที่เสียผลประโยชน์ก็คือตระกูลจ้าว

หลังมื้อเย็น เฟิงจิงถิงยังคงเคี่ยวกรำซินเหยาแทบทั้งคืน ยังดีว่าวันพรุ่งนี้เขายังต้องไปเรียนที่ค่ายทหาร เฟิงจิงถิงถึงยั้งใจเอาไว้และกอดซินเหยานอนตอนตีหนึ่ง รุ่งเช้าวันต่อมา เฟิงจิงถิงไม่ได้ร่วมทานมื้อเช้ากับที่บ้าน เขานำเพียงขนมปังกับนมไปด้วยเพื่อกินระหว่างทางเท่านั้น เพราะกว่าจะไปถึงค่ายทหารต้องเสียเวลาไม่น้อย“พ่อจะเข้าบริษัทก่อนนะ สาย ๆ พ่อจะให้เลขาตู้เอาเงินค่าตึกมาให้ลูกนะ” เฟิงอู่บอกขณะที่กำลังร่วมทานมื้อเข้ากับภรรยาและลูกสะใภ้“ขอบคุณมากค่ะคุณพ่อ หนูรับรองว่าจะเงินก้อนนี้จะไม่เสียเปล่า” ซินเหยาตอบด้วยสีหน้าจริงจัง เงินหนึ่งแสนหยวนในยุคสมัยนี้ไม่ต่างจากเงินหลายล้านในยุคสมัยของเธอเลย“วันนี้แม่ก็จะ

“ตกลงค่ะ ฉันจะจ่ายมัดจำให้คุณก่อนสองพันหยวนนะคะ ส่วนที่เหลือจะจ่ายเมื่อคุณทำงานเสร็จเรียบร้อยแล้ว” ซินเหยาหยิบเงินออกมานับและส่งให้กับผู้รับเหมา“ขอบคุณครับ ผมจะเริ่มงานพรุ่งนี้เลยครับ คาดว่าน่าจะใช้เวลาประมาณหนึ่งสัปดาห์ก็น่าจะเสร็จเรียบร้อยทุกอย่าง” ผู้รับเหมารีบบอกระยะเวลา เขาไม่คิดว่าเงินสามพันห้าจะได้มาเร็วขนาดนี้จริง ๆ ต้องรู้ว่าค่าปรับปรุงครั้งนี้ถือว่าสูงอยู่พอสมควรเลยทีเดียว“ไม่มีปัญหาค่ะ ฉันจะส่งคนมาตรวจสอบงานและจ่ายเงินให้คุณหลังจากนี้หนึ่งสัปดาห์นะคะ นี่เป็นเบอร์โทรที่คุณสามารถติดต่อได้หากมีปัญหาในการปรับปรุง” ซินเหยาเขียนเบอร์โทรของบ้านตระกูลเฟิงเอาไว้ให้ผู้รับเหมา อย่างไรเสียที่บ้านก็มีคนอยู่ตลอดเวลา หากว่ามีปัญหาเกิดขึ้นในร้าน พ่อสามีของเธอจะต้องให้คนในบ้านมาช่วยดูแทนแน่“ขอบคุณมากครับ