All Chapters of เมื่อฉันกลายเป็นเมียทหาร: Chapter 41 - Chapter 50

หลังรับคำสั่งแล้วพวกฟู่จิงถิงก็ออกจากบ้านที่กบดานไปพร้อมคนอีกจำนวนหนึ่งที่ลู่ไป๋ไว้วางใจ ทั้งสามไม่อยากทำตัวโดดเด่นเกินไปจนถูกสงสัยเอาได้ เรือที่ใช้ขนสินค้าเถื่อนในครั้งนี้จะมาเทียบท่ากลางดึก ฟู่จิงถิงกับพวกต่างเดินทางออกไปซุ่มรอกันตั้งแต่สี่ทุ่มแล้ว ละแวกนี้มักจะมีกลุ่มค้าของเถื่อนหลายกลุ่มมารวมตัวกันเป็นประจำ ต่างฝ่ายต่างกลัวว่าจะมีคนแจ้งตำรวจจนเกิดเรื่อง พวกเขาจึงต้องคอยระมัดระวังอยู่เสมอ ครั้งนี้เป็นการมารับของเถื่อนครั้งที่สามของพวกฟู่จิงถิงที่เพิ่งเข้าร่วมกลุ่ม“พวกแกรอให้ฉันไปถามดูก่อนค่อยตามไปขนของเข้าใจไหม” ลูกน้องคนสนิทของลู่ไป๋หันไปสั่งพวกฟู่จิงถิงกับลูกน้องคนอื่น ๆ“ทร

หลังสิ้นเสียงปืน ถังซื่อหมิงสั่งคนของเขาให้ไปตรวจสอบดูว่ามีใครเป็นอะไรมากหรือเปล่า ตอนนี้พวกเขาไม่รู้ว่ารถทั้งสามคันยังสามารถขับต่อได้หรือไม่ เพราะโดยรอบคันของรถเต็มไปด้วยรอยกระสุนที่คนร้ายยิงเข้าใส่“จางพานตายแล้วครับ คนอื่น ๆ ถูกยิงแต่อาการไม่สาหัสนัก” หนึ่งในคนคุ้มกันเดินกลับมารายงานถังซื่อหมิงที่ยังรออยู่“อืม… ดูสิว่ารถยังขับได้ไหม จะได้พาพวกเขาไปโรงพยาบาลก่อน” ถังซื่อหมิงถามต่อ“ครับคุณชายใหญ่” คนขับทั้งสามคันที่ได้รับบาดเจ็บจากคมกระสุน

พวกถังซื่อหมิงซุ่มรออยู่จนกระทั่งถึงเวลารับของ เรือใหญ่แล่นฝ่าความมืดเข้ามาในระยะที่สายตามองเห็น ถึงแม้ตอนนี้เรือจะจอดห่างจากฝั่งมากพอสมควร แต่หลังจากพวกเขาเห็นสัญญาณไฟที่ส่งมาให้ก็มั่นใจว่าเป็นเรือที่พวกเขากำลังรอกันอยู่“พวกแกรีบขึ้นเรือไปรับของเร็วเข้า ฉันจะรอที่นี่” ถังซื่อหมิงสั่งลูกน้องเสียงดัง“ครับคุณชายใหญ่” คนอื่น ๆ รับคำอย่างพร้อมเพรียงกัน ไม่เว้นแม้แต่ฟู่จิงถิง เขาวางแผนใหม่ว่าจะว่ายน้ำหลบหนีในความมืดแทนการหนีทางบกซึ่งไม่มีที่ให้หลบสายตาคนอื่น ถังซื่อหมิง เล่อปาและไฉ่หยางรออยู่บนฝั่ง สายตาของทั้งสามมองไปยังคนที่กำลังวิ่งไปที่เรือเล็กริมฝั่งซึ่งกลุ่มคนของตระกูลถังนำมาเตรียมเอาไว้ตั้งแต่ช่วงเย็น

ซินเหยามองส่งฟู่จิงถิงไม่นานแล้วจึงเดินกลับเข้าครัวไปเตรียมวัตถุดิบต่อ เธอเห็นหลายคนกำลังซุบซิบถึงเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ แต่ซินเหยาไม่คิดจะสนใจ เรื่องชาวบ้านแบบนี้ย่อมต้องมีคนอยากรู้อยากเห็นเป็นธรรมดา อีกอย่างเธอก็เป็นภรรยาของฟู่จิงถิง การที่จะปกป้องเขาก็เป็นเรื่องที่เธอสมควรทำแล้ว เมื่อถึงเวลาสี่โมงเย็น ลูกค้าเริ่มเข้ามานั่งกันเกือบเต็มร้านแล้ว ซินเหยายุ่งอยู่กับการรับคำสั่งซื้อจากลูกค้าและเข้าไปทำบะหมี่ให้พวกเขา กระทั่งอีกหนึ่งชั่วโมงต่อมา ฟู่จิงถิงก็มาถึงที่ร้านและช่วยเธอทำงานทันที ลูกค้าประจำที่มาบ่อย ๆ รู้ดีว่าพวกเขาเป็นสามีภรรยากันแต่แรก พวกเขายังชื่นชมฟู่จิงถิงที่ขยันมาช่วยงานที่ร้านทั้งที่ตัวเองก็ต้องทำงานประจำเช่นเดียวกัน ลูกค้าใหม่ที่เพิ่งเคยมาต่างอิจฉาเถ้าแก่เนี้ยที่มีสามีสุดหล่อไม่ได้ ก่อนหน้านี้มักจะมีเหล่าทหารในค่ายมากินเสียเป็นส่วนใหญ่ แต่ตั้งแต่ฟู่จิงถิงมาช่วยงาน สาว ๆ ละแวกนี้ก็แวะเวียนมาชมความหล่อขอ

“หยุดนะ!! คุณไม่มีสิทธิ์ทำร้ายร่างกายใครทั้งนั้น” ต้วนหลงตะคอกใส่เสียงดังจนเหมียนจูรีบหลบไปอยู่ด้านหลังฟู่อ้ายโกวอย่างหวาดกลัว เธอไม่คิดว่าเขาจะน่ากลัวถึงขนาดนี้“ผมขอโทษแทนแม่ด้วยครับท่าน พวกเราเข้าไปคุยกันข้างในดีกว่าครับ” ฟู่จิงถิงยกมือขึ้นทำความเคารพเพื่อขอโทษต้วนหลง เขาไม่คิดว่าเหมียนจูจะกล้ามากถึงขนาดนี้ ฟู่จิงถิงไม่รู้เลยว่าตอนที่ซินเหยาอยู่กับครอบครัวเขา เธอจะต้องทนทุกข์มากแค่ไหน“ได้ รีบเข้าไปกันเถอะ ผมไม่อยากให้มีคนมาดูมากกว่านี้” ต้วนหลงเห็นคนในค่ายหลายคนพากันมาอออยู่ที่ด้านล่างอาคารจำนวนมาก ถึงแม้ครอบครัวของฟู่จิงถิงจะไม่มีมารยาทมากนัก แต่เขาก็ไม่อยากให้คนในค่ายมองฟู่จิงถิงกับซินเหยาในทางไม่ดี