Binuksan ni Theodore ang pinto sa gilid kung saan nakaupo ang asawa, at agad niyang napansin na ang mga tuhod at binti ni Mallory ay nanginginig, parang dahong tinatamaan ng mahinang hangin, halos hindi makatayo nang tuwid. A faint, tender smile tugged at the corner of his lips, he didn’t look surprised at all, only full of understanding and affection for how overwhelmed she felt. Napatingala si Mallory sa kanya na parang kawawa at puno ng pagmamakaawa, ang mga mata ay malambot at puno ng kaba, “Professor Leviste….huli na ba kung sasabihin kong gusto ko nang bumalik?” Nagulat sandali si Theodore sa sinabi niya, ngunit lumingon siya papunta sa bukana ng bahay at napangiti, “I’m afraid it’s too late, my dear.” Sumunod ang tingin ni Mallory sa direksyon kung saan nakatingin ang lalaki, at doon lalong bumilis ang tibok ng kanyang puso, nakita niyang may ilang tao na pala ang nakatayo sa may pintuan, tila naghihintay sa kanilang pagdating. Nanatili siyang nakatulala sandali, para
Read more
LOGIN
