Все главы FORBIDDEN LOVE: Lihim na pagtingin kay Ninong: Глава 11 - Глава 20

Inis na inis na sa akin si Clara. Kanina ko pa ito pinagtatawanan dahil sa hitsure nito. Her eyes swallowed, she's crying the whole time, sabi ni Tita Sally. "Tawang-tawa ka naman sa akin. " aniya kaya lalo akong napatawa. Busangot ang mukha nitong ngumuso sa akin. Wow ha, parang timang lang. "Sige tawa well. " anito, inayos ang kumot ko at tumingin sa akin ng seryoso, "maiba ako, ayos ka na ba?"Nakatikhim naman ako. "Ayos na ako, wag ka na magdrama." "Tsaka nga pala, Aira. Alam mo bang puro pasa daw na pumasok si Mathew? Ayun sa sabi-sabi, binugbog daw sya ng Ninong Ethan mo. " Natuod ako sa aking kinauupuan. Hindi ko alam, may parte sa akin na nasisiyahan dahil mahalaga pa rin ako kay Ninong pero may kunting galit, bakit niya binugbog si Mathew? "Bakit daw? " Sumilay ang mapang-inis nitong ngiti, "Oy... kinilig! " Napaigik nalang ito ng dumapo ang kamay ko sa kaniyang batok. "Sadista ka talagang babae ka. Anyway.... Binugbog daw si Mathew kasi siya daw ang dahilan ng pagl

The weight sa dibdib ko hits hard every time I think about Mathew. These past few days, parang iba na siya talaga. The way he treats me now? So far from the Mathew I used to know—yung tipo na lagi kang sinusundan, ready to share his lunch kahit na ikaw lang ang nakalimot. Ilang araw na kaming hindi nag-uusap. I tried to call him so many times, pero laging "unavailable" daw ang line."Aira, ayos ka lang ba?" Clara’s voice pulled me back to the cafeteria. I forced a smile. "No need to worry about me, Clara! I’m fine naman." She stared, then pointed to my messy plate. "Hindi ka na naawa sa pagkain mo, girl!" I mumbled "Sorry." Clara leaned closer, "Aira, tell me what’s really bothering you." I sighed. "Si Mathew kasi." She laughed, "Inlove yarn?" My brows furrowed. "No… I mean, he changed a lot talaga. Sobrang layo na sa dati." Clara nodded slowly. "Pansin ko rin, eh. Dati parang linta kung makabuntot sayo. Ngayon naman… parang ‘who are you?’ ka na sa kaniya." I stirred my food. He’s jus

_________________________________CLARA POV:"Bilisan na nga natin. Hindi maganda ang pakiramdam ko, Augustus! " aniya ko dito habang nagmamadali ang mga hakbang ko papasok sa gate. Hindi ko man maintindihan ang mga pinagsasabi nito sa likuran pero alam kong nag-aalala din ito kay Aira. Hindi nga ako nagkamali. I saw Aira, surrounded by students. Mathew wasn't there, himala at hindi kasama ni Madel. Ang malamig at walang pakialam. Halos manlumo ako ng makita kong may Lumipad na tumbler mula sa kumpol, hindi ko alam kung kanino talaga galing. Sapol kay Aira. "Damn it. "Tumakbo na ako papunta sa kinaroroonan ng mga ito. Rinig kong tinatawag ako ni Augustus pero hindi ako tumigil. "Aira." Nakasampa na sa sahig. Hawak-hawak ang kaniyang noo na may dugo. "Sino ang gumawa nyan? " he shouted.

(AIRA POV) Madaling araw na at tahimik ang buong bahay nang maghanda ako. Inayos ko ang aking mga gamit at inipon ang lahat ng bagay na dala ko—mga alaala, sakit, at pangarap na ngayon ay bitbit ko na palayo sa lugar na ito. Nang bumaba ako, sinalubong ako ni Tita Sally na may halong lungkot at pagmamahal sa kanyang mga mata. Niyakap niya ako nang mahigpit at sinabing, “Ingat ka, Aira. Kahit saan ka magpunta, nandito lang ako para sa iyo. Huwag kang matakot.” Sumakay kami sa sasakyan at nagtungo sa paliparan. Ang byahe ay tahimik, puno ng mga tanong sa isip ko tungkol sa aking hinaharap. Ano ang magiging buhay ko sa Maynila? Makakahanap ba ako ng kapayapaan? Dumating kami sa paliparan bago pa man magsikat nang lubusan ang araw. Tumulong si Tita Sally sa lahat ng pormalidad at bago kami magpaalam, hinawakan niya ang aking mga kamay at sinabi, “Karapat-dapat kang maging masaya. Huwag mong hayaang baguhin ng iba kung sino ka.” Nag

My eyes fluttered open, heavy and blurry. Hindi pa man ako masyadong bumabalik sa aking ulirat, ramdam ko na agad ang bigat ng katawan ng lalaki sa ibabaw ko. His weight pressed me down, trapping me against the soft, messy sheets. Ang mga labi niya ay naglalakbay nang walang pasabi pababa sa aking dibdib, mainit at mapusok, habang ang kaniyang pagkalalaki ay nakabaon nang malalim sa akin, gumagalaw sa isang ritmong matagal na kaming ginagawa—o kaya naman ay ginawa niya sa akin. Every movement sent sharp, throbbing pain through my bones. Ang sakit ng katawan ko ay parang binugbog ako magdamag, parang pinagpatakbuhan, pinaglalaruan, at sinaktan nang paulit-ulit. I tried to move, pero parang puno ng tingga ang bawat parte ng katawan ko. Hindi ko namalayan kung anong oras natapos ang kahalayan kagabi. Wala akong maalala kung paano ako nakarating dito, kung paano nagsimula ang lahat, o kung kailan nawala ang lakas ko para lumaban. All I knew was this ache, this shame