All Chapters of เพลิงสุมใจไฟสุมรัก: Chapter 21 - Chapter 30

เวลาใครพูดอะไรก็ตามที จะมีคนเชื่อและไม่เชื่อ และจะมีพวกที่เชื่ออีกฝ่ายและไม่เชื่ออีกฝ่าย เธอเข้าใจความเป็นจริงอย่างหนึ่งว่า ไม่ว่าจะฝ่ายไหนก็อาจผิดหมด หรือถูกหมดในความคิดของตัวเอง มันอยู่ที่มุมมอง การกระทำ คำพูดเป็นสำคัญ เมื่อก่อนเคยเห็นเพื่อนในห้องมีปัญหากัน คนที่พวกมากก็ดูเหมือนจะถูกไปเสียหมด มีคนเข้าข้างไปเสียทุกอย่าง แต่คนที่พวกน้อยอาจจะถูกก็ได้ แต่พูดไม่เก่ง ไม่มีพวกที่คอยพูดจาสนับสนุนเข้าข้าง จึงกลายเป็นคนผิดไปโดยปริยาย เรียกว่าพวกมากลากไป“ไม่รู้กี่เดือนหรอกค่ะ เราเลิกสนใจเรื่องยายหนูเล็กกันเถอะค่ะ” นุสบาไม่ชอบสายตาที่สนทอดมองน้องสาวคนเล็กเลยแม้แต่น้อย เธอไม่ชอบให้เขาสนใจผู้หญิงคนไหนในทุกๆ เรื่อง เธอเห็นว่าแม้แต่สาวใช้ในบ้านก็มองเขาไม่วางตา ซึ่งเป็นสิ่งที่เธอหงุดหงิดอย่างที่สุด เวลาไปไหนมาไหนด้วยกัน สาวๆ ก็มองเขาอย่างหมายปอง แม้บางครั้งจะนึกภูมิใจที่ได้ควงเขาออกงาน แต่หลายครั้งก็หงุดหงิดกับสายตาพวกนั้นของบรรดาผู้หญิงที่คิดจะ 'จับ’ เขาจนออกนอกหน้า“สนคงเหนื่อยมาทั้งวัน หลานคงอยากพักผ่อนแล้วล่ะ ลุงให้คนจัดห้องไว้แล้วนะ” นนท์ตัดบท ไม่อยากพูดถึงลูกสาวคนเล็กอีก และอยากให้ทุกคนเลิกสน

“สำคัญตัวเองผิดไปหรือเปล่า” เธอโต้กลับ ในใจนั้นไม่มั่นคงนักหรอก เพราะพี่สาวของเธอนั้น เธอก็รู้นิสัยของอีกฝ่ายดี ใจนั้นคิดไปว่าบางครั้งพี่สาวของเธออาจจะทำอะไรมากกว่าที่สนพูดเสียอีก แต่เธอก็ไม่อยากเอาเรื่องไม่ดีของครอบครัวมาพูดกับคนอื่นแบบนี้นักหรอก บางครั้งการปิดหูปิดตาไม่ยอมรับความจริงก็ดีเหมือนกัน“พี่สาวเธอไม่ได้เห็นขาอ่อนฉันง่ายๆ หรอก” เขาพูดอย่างไว้ตัว นราวดีมองเขาอย่างหมั่นไส้ ทีกับเธอ ได้เห็นยิ่งกว่าขาอ่อนเสียอีก ทำมาเป็นหวงตัว ชิ!“คุณต้องการอะไร” เธอถามอีกครั้ง อยากรู้ว่าเขาต้องการอะไร ถึงได้มาตีสนิทกับครอบครัวของเธอ และทำกับเธอแบบนี้“ทำให้ครอบครัวเธอย่อยยับยังไงล่ะ”“คุณ!!!” นราวดีมองเขาอย่างตกใจเมื่อเขาประกาศออกมาตรงๆ ว่าต้องการทำให้ครอบครัวของเธอย่อยยับ ในหัวของเธอประมวลผลออกมาได้ว่า เขากำลังมีแผนการร้ายอะไรสักอย่าง ซึ่งเธอจะต้องรู้ให้จงได้“คุณอย่าทำอะไรครอบครัวฉันเลยนะคะ” เธอควรจะพูดดีและขอร้องเขา นั่นเป็นสิ่งที่นราวดีคิดเป็นลำดับต่อมา หากพูดจาไม่ดี อวดดีใส่เขา เขาอาจจะยิ่งโกรธ บางครั้งการขอร้องก็ไม่ได้หมายความว่า เราคือคนอ่อนแอหรือพ่ายแพ้เสมอไป“เธอต้องยอมทำตามฉันทุกอย่

“ล้อเล่นก็ไม่ได้ค่ะ นุสหวง ยายหนูเล็ก กลับเรือนไปได้แล้ว กำลังท้องกำลังไส้อยู่ไม่ใช่เหรอ ออกมาเดินเพ่นพ่านทำไมกัน” นุสบาไล่น้องสาวทันที นราวดีรีบจ้ำอ้าวเดินหนีมา รู้สึกเจ็บแปลบๆ ในอกที่พี่สาวไม่เชื่อในสิ่งที่เธอพูด แต่ก็อย่างว่า เธอไม่มีหลักฐานอะไร จู่ๆ ไปพูดแบบนั้นก็เหมือนใส่ร้ายสน แล้วต่อหน้าทุกคน เขาก็มักเป็นคนดีเสียเหลือเกิน เรียกว่าพ่อพระกระมัง เธอนึกด่าว่าเขาอยู่ในใจนราวดีเข้าครัวมาช่วยคนอื่นๆ ทำอาหารเย็นเหมือนปกติ สาวใช้ในบ้านต่างเกรงใจเธอทั้งนั้น ไม่ได้รังเกียจหรือรังแกแม้ว่าบิดามารดาและพี่ๆ ของเธอจะชอบพูดจาดุด่าต่อหน้าคนอื่น อาจเพราะเธอไม่เคยมีปากเสียง และขยันช่วยเหลือโดยไม่คิดว่าตัวเองเป็นเจ้านาย ทุกคนเลยให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี“คุณหนูเล็กพักก่อนไหมคะ ดูสิเหงื่อไหลโซมไปหมดแล้ว” น้อยเข้ามาเอ่ยถาม เมื่อเห็นคุณหนูคนเล็กของบ้านปาดเหงื่ออยู่หน้าเตา ท้องของนราวดีนูนขึ้นมาพอสมควรแต่ก็ยังดูเล็กเพราะเป็นท้องแรก คนรับใช้ในบ้านต่างตื่นเต้นกับคุณหนูคนใหม่ แตกต่างจากครอบครัวของเธอโดยสิ้นเชิง“ไม่เป็นไรค่ะ หนูเล็กไหว” นราวดียิ้มให้น้อย ก่อนจะยกแกงขึ้นมาชิม ตั้งแต่ไม่แพ้ท้องเธอก็สามารถท

“ฉันบอกให้มาหาบนห้องก็น่าจะรู้ว่าฉันต้องการอะไร ทีหลังแต่งตัวให้มันยั่วๆ หน่อย เห็นแล้วจะได้มีอารมณ์ ไม่ใช่แต่งตัวจืดชืดเหมือนนังชี เคร่งศีลแบบนี้” เขาลุกจากเตียง หญิงสาวผวา เธอมองเขาอย่างหวาดกลัวจับใจ หัวใจนั้นเต้นกระหน่ำปวดหนึบอย่างบอกไม่ถูก เธอกำลังจะโดนเหยียบย้ำศักดิ์ศรีในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้า“คุณสัญญาแล้วว่าจะไม่ทำอะไรครอบครัวฉัน”“ก็ไม่แน่ เธอไม่ทำตามที่ฉันต้องการก่อนนี่นา”“ฉัน...” เธออึกอักอ้ำอึ้ง“เร็วสิ ฉันอยากให้เธอเดินมาหาฉัน ค่อยๆ ถอดผ้าออกทีละชิ้น” เขาทำให้เธอรู้สึกอับอาย“ฉันเกลียดคุณที่สุด” เธอพูดทั้งน้ำตา“ผู้หญิงนี่แปลก เอะอะก็ร้องไห้” เขารินบรั่นดีกรอกเข้าปาก มองเธออย่างหงุดหงิด สนไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมต้องหงุดหงิดเมื่อเห็นน้ำตาของผู้หญิงคนนี้ จริงๆ แล้วเขาต้องรู้สึกมีความสุขที่เห็นผู้หญิงใจร้ายตรงหน้าเจ็บช้ำน้ำใจอย่างที่หล่อนเคยทำไว้กับพี่สาวของเขา“คุณสัญญาว่าจะไม่ทำอะไรครอบครัวของฉัน” นราวดีรู้ดีว่าไม่มีใครเห็นค่าเธออยู่แล้ว แต่เธอก็รักครอบครัวของเธอ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เธออยากช่วยเหลือครอบครัวผู้ให้กำเนิดจนลมหายใจสุดท้าย“ถ้าเธอทำตามที่ฉันต้องการ ฉันก็อาจ

“ทำอะไรเป็นบ้าง” เขาถามเหมือนดุ แต่ก็ดูพึงพอใจ“อุ๊ย!” เธอโดนดึงเข้าไปหา ใบหน้าอยู่ห่างกับเขาแค่คืบ ลมหายใจเป่ารดกันถนัดถนี่ เขาจับท้ายทอยของเธอเอาไว้ก่อนจะบดจูบอย่างดูดดื่ม เธอเบิกตากว้างในคราแรกก่อนจะหลับตาพริ้มรับสัมผัสของเขาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้“จูบดีขึ้นนิดหน่อย” จริงๆ เธอจูบตอบเขาได้น่ารักมาก“จูบฉันหน่อยสิ” เขาไล้แก้มนวลแดงก่ำ เธอมองริมฝีปากของเขาที่เพิ่งถอยห่างออกไปก่อนเม้มปาก“เร็วสิ จูบเร็วๆ โอ๊ย!” สนร้องเสียงหลงเมื่อเธอก้มลงมาจูบแต่กลายเป็นกัดปากของเขา“อุ๊ย! ขอโทษค่ะ” เธอแกล้งอุทานอย่างตกใจ“เธอแกล้งฉันเหรอ” สนพูดอย่างมันเขี้ยว เพิ่งเห็นว่าคนตรงหน้ามีฤทธิ์เดชกับเขาด้วย“เปล่านะคะ” เธอทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้“ถ้าเก่งขนาดนี้ก็ทำต่อสิ” เขาชี้ที่หัวนมของตัวเอง เธอทำหน้างง“ทำเหมือนที่ฉันทำกับเธอไง”“อ้อ...ค่ะ” เธอรับคำเหมือนเข้าใจ ทำท่าจะก้มลงไปจัดการกับหัวนมของเขา“ห้ามกัดนะ ไม่งั้นฉันจะกัดเธอกลับให้เจ็บกว่าร้อยเท่าพันเท่า” คนที่เตรียมอ้าปากกัดชะงักทันที มองหน้าเขาด้วยใบหน้าเหลอหลา“ให้ดูดเฉยๆ เหมือนที่ฉันเคยทำให้ไง จำได้ไหม” เขาทำเสียงกระเส่าเธอหน้าแดง“ทำสิ ไหนเมื่อกี้ยังทำตัวเ