เพลิงสุมใจไฟสุมรัก의 모든 챕터: 챕터 41 - 챕터 50

76 챕터

41

“คิดแบบนั้นก็สบายใจดีนะคะ เวลาเราเครียดมากๆ แต่เราก็ต้องเผื่อใจเอาไว้ ว่าก่อนที่จะตายเราอยากจะทำอะไรบ้าง เพราะบางทีเราอาจจะไม่ได้ตายง่ายๆ หรอกค่ะ คนเรามีกรรมเป็นของตัวเองกันทั้งนั้น นมน่ะไม่ได้เคร่งธรรมะหรืออะไรหรอกค่ะ พูดไปตามที่คิด อาจจะไม่ถูกต้องเสมอไปก็ได้”“แต่คำพูดของนมก็ทำให้หนูเล็กได้คิดอะไรหลายอย่างค่ะ”“เขาด่าเราเฉย เราไม่โต้ตอบ เขาก็เจ็บไปเอง เวลาเราด่าอะไรใคร ตอบโต้ด้วยคำพูดแรงๆ คำพูดนั้นก็มักกลับมาให้เราได้ยิน แต่หลายคน อาจจะไม่คิดแบบนม ตาต่อตาฟันต่อฟัน นมน่ะใครบ่นว่าอะไรไม่อยากเถียงก็เดินหนี เขาสำนึกก็มาขอโทษ ไม่สำนึกก็ปล่อยเขาไปค่ะ ถ้าเรามัวแต่ไปคิดในสิ่งไม่ดีที่เขาพูด เราเองก็จะทุกข์ ถ้าต้องมานั่งแก้ความเข้าใจของคนอื่นๆ เราเองก็ยิ่งเครียด เพราะเราไม่สามารถจะแก้ความเข้าใจของใครๆ ได้หมดค่ะ เวลาเท่านั้นที่จะทำให้ความจริงปรากฏ”“บางทีก็ปล่อยวางยากนะคะ” นราวดีคิดว่ามันก็ยาก ปากอาจพูดได้ง่ายๆ แต่พอเจอกับตัวเอง ก็ยากกันทั้งนั้น“เราต้องฝึกจิตฝึกใจค่ะคุณหนู ไม่มีอะไรยาก ไม่มีอะไรง่าย ทุกอย่างมันอยู่ที่ใจจริงๆ”“กว่าจะทำได้อย่างนม หนูเล็กคงต้องฝึกอีกเยอะ”“มันไม่ทุกคนหรอกค่ะ หล
더 보기

42

“คุณอย่าทำแบบนั้นนะ”“เมื่อกี้บอกว่าอะไรนะ ไม่กลัวฉันไม่ใช่เหรอ ไม่ว่าฉันจะทำอะไร แล้วห้ามทำไมล่ะ”“คุณมันมีแผนสกปรกตลอดเวลา”“ต้องทำแบบนี้สิ เพราะเธอชอบดื้อ” เขาเดินเข้าหา นราวดีถอยหลังหนี มองเขาอย่างระแวง“ฉันเกลียดคุณ” เธอบริภาษ“ยังจะปากดีอีกเหรอ”“คุณจะไม่ทำแบบนั้นใช่ไหม” เธออยากตบปากตัวเองนัก ไม่น่าไปปากดีท้าทายเขาเลย“ไม่หรอก ถ้าเธอไม่ปากดีอีก” เขาบีบปากเธอเอาไว้ มองสบตาเธอนิ่ง นราวดีสู้แรงตาไม่ไหวจึงหลบสายตาเขามองเมินไปทางอื่นเสีย“นึกว่าจะแน่”“ได้แต่ข่มขู่ผู้หญิง” เธออุบอิบว่าเขา“ว่าอะไรนะ”“เปล่าค่ะ แค่บอกว่า อื้อ...” นราวดีตาโตเมื่อโดนเขาจูบอย่างไม่ทันตั้งตัว ดีที่เธอเดินหนีออกมาข้างนอก ไม่อย่างนั้นคนรับใช้เห็นเข้าคงแย่“นางน้องสารเลว!!!” นุสบาเดินมาเห็นเหตุการณ์ก็ชะงักขาแข็ง ครั้งนี้เธอคิดทบทวนไปมา เปลี่ยนจากโวยวายเป็นนิ่งไปเสีย แล้วค่อยจัดการนราวดีทีหลังนราวดีปาดเหงื่อเล็กน้อยเมื่อควบคุมการจัดเตรียมอาหารในครัวเสร็จเรียบร้อย เธอชอบทำอาหารตั้งแต่เด็ก จึงมีความสุขทุกครั้งที่ได้เข้าครัว การทำอาหารทำให้จิตใจมุ่งมั่นอยู่กับเรื่องการปรุงแต่งและรสชาติ จึงทำให้ลืมความทุกข์ไปได้
더 보기

43

“พอใจคุณหรือยัง คุณอยากให้ฉันเป็นแบบนี้ใช่ไหม ทำไมไม่ฆ่าฉันให้ตายเสียตอนนี้เลย”“ฉันไม่ฆ่าเธอหรอก...” น้ำเสียงของเขาไม่ได้แข็งกระด้างเหมือนก่อน แต่นราวดีไม่ได้สนใจที่จะฟังหรือจับน้ำเสียงของเขาเพราะกำลังหน้ามืด โกรธเขาเหลือเกิน“ใช่สิ ฉันลืมไป คุณต้องเก็บฉันเอาไว้ก่อน ไว้ทรมานเล่น ให้คุณสาแก่ใจใช่ไหม” เธอพูดทั้งน้ำตา“นราวดี...” สนครางชื่อเธอ มองเธอด้วยความรู้สึกหลากหลาย“ได้โปรดเถอะ อย่าเข้ามาใกล้ฉันอีก” เธอถอยหนี ส่ายหน้าไปมาไม่อยากให้เขาเข้าใกล้“ฉันไม่อยากมีปัญหากับพี่สาวของฉัน คุณช่วยกรุณาออกไปห่างๆ จากชีวิตฉันได้ไหม” เธอทรุดตัวลงบนพื้น ร้องไห้สะอึกสะอื้น สนรู้สึกว่าหัวใจของเขามันอ่อนล้าอย่างประหลาด“ไม่อยากให้ฉันเข้าใกล้ขนาดนั้นเลยเหรอ” เขาเอ่ยถามเสียงขรึมลง นราวดีมัวแต่ร้องไห้จึงไม่เห็นสายตาบางอย่างของเขา“ใช่ค่ะ ขอร้องได้ไหมอย่ามายุ่งกับฉันอีก”“คงไม่ได้หรอก”“คุณเลือดเย็นมาก”“แล้วแต่เธอจะคิด”“คุณมันคนใจร้าย ไม่มีหัวใจ”“คนอื่นใจร้ายและไม่มีหัวใจก่อน”“คุณก็ไม่เห็นจำเป็นต้องทำแบบนั้น เหมือนกับคนอื่น” เธอพูดเสียงขาดเป็นห้วง“ฉันจำเป็นต้องทำ” เขาหันหลังให้เธอ“คนอื่นทำชั่วทำเลว
더 보기

44

“น้าน้อยเห็นเหรอคะ!!!”นราวดีถามอย่างตกใจ เธอกลัวน้อยจะเห็นอย่างอื่นด้วย เพราะสนชอบทำรุ่มร่ามกับเธอ กลั่นแกล้งและคอยหาเรื่องอยู่ตลอดเวลา“เห็นสิคะ คุณหนูเล็กเองก็รู้ตัวใช่ไหมคะ”“เอ่อ... คือว่าหนูเล็ก” นราวดีอ้ำอึ้ง ถึงกับพูดไม่ออก“คุณหนูเล็กต้องระวังตัวเอาไว้นะคะ พวกผู้ชายน่ะไว้ใจไม่ได้หรอกนะคะ”“ค่ะ” นราวดีรับคำโล่งใจที่น้อยคิดไปอีกทาง มากกว่าจะคิดว่าเธอมีความสัมพันธ์พิเศษกับสน เพราะถ้าเป็นแบบนั้นเธอคงทำตัวไม่ถูก เนื่องจากเรื่องนี้เป็นความลับระหว่างเธอกับเขา“คุณหนูเล็กจะทานอะไรเลยไหมคะ” น้อยเปลี่ยนเรื่อง มองหน้าอีกฝ่ายอย่างพินิจพิจารณา ช่วงนี้สังเกตเห็นนราวดีมักเหม่อลอยอยู่บ่อยครั้ง เหมือนมีเรื่องอะไรให้ต้องคิดและหวาดระแวงอยู่ตลอดเวลา“วันนี้หนูเล็กขอโทษนะคะ ไม่ได้เข้าครัวไปช่วยทำอาหาร เพราะตื่นสาย”“พักเสียบ้างเถอะค่ะ ไม่ใช่หน้าที่เสียหน่อย” น้อยพูดอย่างเอ็นดูปนบ่น“หนูเล็กแค่อยากทำค่ะ ไม่อยากทำตัวไร้ประโยชน์”“ทำได้ค่ะ แต่เอาที่พอประมาณ”“วันนี้มีอะไรทานบ้างคะ”“มีสลัด ข้าวต้มกุ้ง และก็ข้าวผัดค่ะ”“หิวมาก งั้นขอข้าวผัดดีกว่าค่ะ” เธอตอบด้วยรอยยิ้ม ข้าวผัดนั้นเธอรู้ว่ามื้อเช้าไม่ไ
더 보기

45

“ดีไหม” เขายื่นหน้าเข้ามาหา“ไม่ดี คนบ้า ถอยออกไปเลยนะ” เธอผลักคางของเขาออกห่าง“เร่งมือหน่อยสิ หิวแล้วนะ ลูกก็ดูท่าจะหิวแล้วเหมือนกัน ท้องถึงได้ร้องซะขนาดนั้น” เขาพูดขณะกลั้นหัวเราะเอาไว้“ท้องฉันร้องไม่ใช่ลูก” เธอเถียงเขาเอาเป็นเอาตาย แต่สุดท้ายเขาก็ทำให้เธอโมโหอยู่คนเดียว“นั่นคุณทำอะไรน่ะ ใส่ซอสเยอะขนาดนั้นไม่ได้นะ” นราวดีร้องอย่างตกใจก่อนเข้าไปแย่งทำเสียเอง สนถอยออกมาเหมือนยอมจำนน เขามองคนท้องหยิบจับอะไรอย่างคล่องแคล่วด้วยดวงตาเป็นประกาย นราวดีไม่รู้ตัวสักนิดว่าโดนหลอกและกว่าเธอจะได้กลับบ้านก็คงอีกนาน“อกไก่วันนี้อร่อยจัง” เขาเอ่ยชมขณะเคี้ยวอกไก่นุ่มๆ ทอดกรอบ กลิ่นหอมกรุ่น“กินอกไก่ แล้วมามองหน้าอกฉันทำไม”“ก็เมียทำให้กิน”“คุณ!!!”“สนครับ” เขาทวนชื่อตัวเอง“อย่ามากวนโมโหฉันนะ”“คุณนี่มองโลกในแง่ร้ายชะมัด”“กับคุณต้องมองในแง่ดีด้วยหรือไง บอกมาเลยคุณทำอะไรพ่อฉัน”“ฉันไม่ได้ทำ พ่อเธอทำเอง” เขาจิบไวน์อย่างอารมณ์ดี“ฉันไม่เชื่อคุณหรอก”“แล้วแต่เธอสิ ไม่ได้บอกให้เชื่อเสียหน่อย”“คอยดูนะ...” เขาพูดยังไม่ทันจบ เธอก็โต้ตอบกลับมาซะก่อน“ฉันรู้ว่าคุณจะพูดอะไร แต่คอยดูเถอะ” เธอพูดอย่างหมายม
더 보기

46

“คุณสน ปล่อยนะ คุณล่อลวงพี่นุสมาที่นี่เหรอ”“ไม่เห็นจำเป็นที่ฉันต้องล่อลวง พี่สาวเธอก็อยากมาอยู่แล้ว”“พูดจาดูถูกผู้หญิง”“หัดยอมรับความจริงเสียบ้าง ชุดนี้น่ะ ฉันตั้งใจซื้อให้เธอเชียวนะ”“คุณสน!!!” นราวดีไม่แน่ใจว่าโมโหเขาหรืออะไรกันแน่ แต่พอรู้ว่าเขาพูดเล่นเรื่องพี่สาวของเธอ เธอก็รู้สึกดีขึ้นมาหน่อย“ครับ” เขาตอบรับยียวน“ทำไมชอบแกล้งฉันนัก ฉันไปทำอะไรให้คุณนักหนา” เธอผลักใบหน้าของเขาออกห่าง แต่เขาขม้ำดูดจนอกเธอแทบหลุดคาปาก“ยังไม่รู้ตัวอีกเหรอ”“ไม่รู้อะไรทั้งนั้น นี่ปล่อยนะ อย่ามาจูบท้องฉันสิ”“ก็เธอทำให้ฉัน... อยากจะทำแบบนี้นี่นา นั่นแหละคือความผิดของเธอ” เธอมองเขาอย่างคาดไม่ถึง ให้ตายเถอะ คิดได้ยังไง“ท้องโตมากกว่าเดิมแล้วนะ” เขาจูบหนักๆ นราวดีชะงักไป เธอเผลอลูบศีรษะของเขาคล้ายเอ็นดู“ตอนเด็กๆ พ่อแม่ฉันตายหมด พี่สาวก็...” สนชะงักไป เมื่อเผลอเล่าเรื่องราวในชีวิตให้เธอฟัง“แล้วอะไรคะ”“แล้วฉันก็ขาดความอบอุ่นไง” เขาเลื่อนใบหน้าขึ้นมาจูบเธอหนักๆ ทั้งเรียกร้องและอ่อนหวาน นราวดีทำท่าจะดิ้นหนี แต่สัมผัสคุ้นเคยก็ทำให้เธอหมดหนทางเพราะจิตใจเอนเอียงไปให้เขาอย่างไม่น่าเชื่อ“คุณสน พูดกันก่อน
더 보기

47

“โอ๊ย! เป็นไอ้ตูบหรือไง”“สมน้ำหน้า” เธอมองเขาลูบหูป้อยๆ อย่างชอบใจ ชอบแกล้งเธอดีนัก เธอไม่ได้หื่นเหมือนเขาสักหน่อย แต่เขาชอบมายั่ว มาจุดอารมณ์แล้วหยุดกลางคัน แล้วหาว่าเธออยากได้เขา อารมณ์ถูกเขากระตุ้นขนาดนั้น เธอเองก็ไม่ใช่พระอิฐพระปูนแบบเขานั่นแหละ และเขาก็ไม่ได้ข่มขืนกระทำรุนแรง แต่ทั้งเล้าโลม ทั้งอ่อย ทั้งแหย่ เธอย่อมคล้อยตามเขาเป็นธรรมดา มันไม่ใช่ความผิดของเธอสักหน่อย“แสบนักนะ”“ตรงนั้นไม่ต้องนะคะ” เธอจับมือเขาเอาไว้ เมื่อเขาเลื่อนมือลงไปยังซอกขาด้านในของเธอ“อยู่นิ่งสิ เดี๋ยวจับกดลงบนเตียงอีกรอบ”“บ้า!” เธอหน้าแดง ยิ่งหน้าแดงเมื่อเขาเดินหายเข้าห้องน้ำไป และกลับมาพร้อมผ้าขนหนูอีกรอบ คราวนี้เขามองสบตาเธอ ก่อนจะจัดการเช็ดซอกขาให้เธอจนสะอาดหมดจด หญิงสาวหน้าแดงร้อนเห่อ แต่จำต้องให้เขาจัดการกับร่างกายของเธอจนเสร็จสิ้น ขืนดิ้นหนีตอนนี้ได้โดนเขาจับกดลงบนเตียงจริงๆ ด้วย“ก็แค่นั้นแหละ” เขาพูดแค่นั้น ก่อนจะเดินลับหายกลับไปในห้องน้ำ นราวดีรีบจัดการแต่งเนื้อแต่งตัวทันที เขากลับออกมาอีกครั้ง พร้อมๆ กับรั้งเธอเอาไว้“จะไปไหน”“ฉัน เอ๊ย! หนูเล็กจะกลับบ้าน” เขามองตาเมื่อเธอแทนตัวเองว่าฉัน เพรา
더 보기

48

“แหม... ดุเสียด้วยสิ คุณสนนี่ใจดีจริงๆ ให้ของขวัญถูกใจเสียเหลือเกิน”“หมายความว่ายังไง” นราวดีถามอย่างตกใจ“หมายความว่าคุณสนยกเธอให้เป็นของขวัญกับฉันยังไงล่ะ ถูกใจจริงๆ”“แล้วคุณพ่อ คุณพ่ออยู่ไหน” นราวดีหันรีหันขวาง หวาดกลัวเหลือเกิน“คุณพ่ออะไรยังไง มีที่ไหนกัน มีแต่ฉันไง แต่ไม่ใช่พ่อหรอกนะ จะเป็นผัว”“เสี่ยจะทำอะไรน่ะ ฉันท้องอยู่นะ” นราวดีผวาหลบอีกฝ่ายด้วยความรังเกียจ แต่เพราะท้องอยู่เลยเคลื่อนไหวช้ากว่าแต่ก่อน“ท้องนั่นแหละดี เสี่ยชอบ มาม๊ะ หลบเก่งซะด้วย” เสี่ยงใหญ่ผวาเข้ากอดร่างอวบ นราวดีหลบไปอีกด้าน“อย่าทำอะไรฉันเลย ว้าย!”“จับได้แล้ว มาม๊ะ มาให้เสี่ยรับขวัญทั้งแม่ทั้งลูก รับรองติดใจแน่ๆ”“ปล่อยนะ ว้าย!” นราวดีร้องเสียงหลงอย่างหวาดกลัว“ยอมเสี่ยเถอะนะ ถ้าบริการดีจะให้ให้รางวัลอย่างงาม”“ปล่อยนะ คนเลว” นราวดีดิ้นรนอย่างหวาดกลัว ทำไมเธอต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วยนะ เจอแต่ผู้ชายโรคจิต ขนาดเธอท้องยังไม่ละเว้น“ยอมเสี่ยเถอะนะคนดี ขาวอวบ น่าฟัดอะไรแบบนี้” เสี่ยใหญ่พูดอย่างหื่นกาม มองร่างอวบขาวของนราวดีอย่างหิวกระหาย หญิงสาวหวาดกลัวจับใจ เธอรังเกียจสัมผัสของเสี่ยใหญ่อย่างที่สุด“ยอมเสี่ยดี
더 보기

49

“ปล่อยฉันไปสักที ฉันเกลียดคุณ เกลียดคุณ ได้โปรดอย่างมายุ่งกับฉันอีก” เธอร้องไห้สะอึกสะอื้น มองเขาทั้งน้ำตา“ฉัน...” สนมองสภาพของหญิงสาวแล้วรู้สึกบรรยายเป็นคำพูดไม่ถูก เขารู้สึกเหนื่อยล้าแทนเธออย่างประหลาด“ได้ไหม อย่ามายุ่งกันอีก ฉันไม่มีอะไรให้คุณอีกแล้ว ถ้าจะให้ฉันไปนอนกับผู้ชายคนอื่น ฉันขอได้ไหม ฉันทำไม่ได้ ฉันขอร้องล่ะ จะแก้แค้นอะไรก็ช่างหัวคุณ แต่อย่าให้ฉันไปนอนกับใครที่ไหนก็ไม่รู้” เธอว่าเขาสะอึกสะอื้นแทบขาดใจ“ฉัน...”“ฉันกราบคุณ ไหว้ก็ได้ อย่ามายุ่งกับฉันอีกเลย ฉันให้คุณไปหมดแล้วทุกอย่าง แม้กระทั่งศักดิ์ศรี” เธอยกมือไหว้เขาจริงๆ ในขณะที่สนยังพูดไม่ทันจบประโยค“ไม่หรอก สิ่งที่เธอกับครอบครัวของเธอทำ มันทดแทนอะไรกันไม่ได้เลย”“งั้นเอาชีวิตฉันไปเลย เอาไปเลย”“ฉันไม่ต้องการชีวิตเธอหรอก มันง่ายเกินไป ให้เธอทรมานแบบนี้แหละดี” สนคิดว่าหัวใจเขาชาหนึบเมื่อพูดประโยคนี้ออกมา“คุณ... ใจร้ายมาก” นราวดีมองเขาอย่างตัดพ้อ“เธอก็ใจร้ายยิ่งกว่า” เขานึกถึงตอนที่เธอเห็นรูปพี่สาวของเขาแล้วเฉยชา ก็นึกเจ็บปวด เขาไม่ควรใจอ่อนกับครอบครัวฆาตกร ไม่ควรใจอ่อนกับคนสารเลวอย่างนนท์“งั้นก็เอาชีวิตฉันไปแล้วกัน
더 보기

50

“รับชงรับใช้อะไรกัน” เสียงของมารดาดูแปลกไปจากทุกวันในความคิดของเธอ“ดูยายหนูลูกเราสิคะ พูดจาเหมือนเราเป็นคนใจไม้ไส้ระกำไปได้” มาตาหันไปพูดกับสามี คล้ายตัดพ้อ แต่ก็ประชดประชันอยู่ในที“หนูไม่ใช่คนใช้สักหน่อย จะรับชงรับใช้อะไรกัน” บิดาก็แปลกนักในความคิดของนราวดี วันนี้ทุกคนดูแปลกประหลาดไปหมด เธอกะพริบตามองครอบครัวตัวเองตาปริบๆนราวดีมองครอบครัวของเธอด้วยความฉงนงุนงง เธอกะพริบตาซ้ำๆ ลองสัมผัสตัวเองดูก็ไม่ได้ฝันไป หยิกดูก็รู้สึกเจ็บ“พ่อจะไม่อ้อมค้อมล่ะนะหนูเล็ก” น้ำเสียงของบิดาเหมือนร้อนรนชอบกล“ค่ะคุณพ่อ”“คุณสนน่ะเขาอยากจะแต่งงานกับลูก”“คะ... คุณพ่อว่าอะไรนะคะ!!!” นราวดีอ้าปากค้างตาโตเมื่อได้ยินบิดาพูดแบบนั้น“ไม่ผิดหรอก ตามที่พ่อเขาพูดนั่นแหละ” มาตาพูดสำทับสีหน้านั้นดูแปลกประหลาดเช่นเดิม“แหม... อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาเลยเหรอคะ นุสพลาดเรื่องสำคัญอะไรไปรึเปล่าคะ” นุสบาที่เพิ่งกลับมาจากข้างนอกยิ้มหน้าบาน นราวดีสะดุ้งถอยหนีพี่สาวแทบไม่ทัน ลางสังหรณ์บอกว่าพี่สาวของเธออาจจะยังไม่รู้เรื่องนี้ และหากรู้ขึ้นมาเธอคงเละเป็นโจ๊กเสียแน่ๆ“เอ่อ...” มาตาหันไปสบตากับสามี เลือกที่จะพูดกันเรื่องนี้ตอ
더 보기
이전
1
...
345678
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status