KABANATA 6: Poisoned Truths

Ang hangin ng unang bahagi ng taglagas ay may dalang kakaibang lamig, tila nanununtok sa balat ni Zoey habang nakatayo siya sa tapat ng lumang mansyon. Suot ni Liam ang paboritong madilim na amerikana na madalas niyang makita noon isang imahe ng pamilyar na seguridad na ngayon ay nagdudulot na lamang ng pait. Sa mga mata ni Liam, mababanaag ang isang uri ng pagmamahal na tila walang pinagdaanang bagyo. Malumanay, maayos, at tila perpekto.

Subalit sa bawat pintig ng puso ni Zoey na tila mas mabilis pa sa tambol, alam niya ang katotohanan. Sa likod ng maamong mukhang iyon ay isang ambisyong kasing lamig ng yelo. Kusa siyang umatras, nililikha ang distansyang sapat upang hindi siya lamunin ng presensya ng lalaki.

"Anong ginagawa mo rito?" matigas na tanong ni Zoey.

Ngumiti si Liam, yung ngiting dati ay nagpapatunaw sa kanya.

"I know that after your mother and father passed away, your greatest dream was to reclaim this place. These past few years, I’ve been working hard to take control of the Navarro family affairs. At sa wakas, Zoey, I finally have the time."

Humakbang ito palapit, ang titig ay nakapako sa kanya. "I never forgot your dream."

"Ha." Isang mapait na tawa ang kumawala sa mga labi ni Zoey. Kung ito ay nangyari noong nakaraang taon, baka humagulhol siya sa tuwa at nagpasalamat sa langit. Ngunit ang pusong durog ay hindi na muling mabubuo ng parehong mga kamay na sumira rito.

"Stop acting, Liam. Hindi mo na ako maloloko. Your family was good to me, and I don’t want a total fall out. Kaya please, huwag ka nang magsalita ng mga bagay na magbibigay lang ng maling akala." sabi ni Zoey

Nang tumalikod si Zoey, biglang hinablot ni Liam ang kanyang pulso. Sa isang malakas na hila, napasubsob siya sa dibdib nito. Ang dibdib na dati ay kanyang kanlungan, ngayon ay tila lason na sumasakal sa kanya.

"Liam, bitawan mo ako!" pagpupumiglas niya.

"Ang pagpipinta mo, ang pakikipagkaibigan kay Luna, ang pagkuha sa lupang ito are you truly happy, Zoey?" madiing tanong ng lalaki.

Nanikip ang dibdib ni Zoey. Ang implikasyon sa boses nito ay malinaw, iniisip ni Liam na ginagamit lang niya si Luna para sa pera.

"Liam, you are disgusting." wika ni Zoey

Kumislap ang galit sa mga mata ni Liam. Mahigpit niyang hinawakan ang baywang ng dalaga.

"Don’t be naive. Luna is only seventeen. How could she afford this land? I investigated. Ang nakabili nito bago ang pamilya Navarro ay ang mga Monteverde, long time associates of the Villanueva's! Do you know what that means now that the land is in her hands?"

Napagat labi si Zoey. Alam na ba niya? Imposible. Lihim ang kasal nila ni Jasper.

"What's your point?"

"Ang punto ko? Walang negosyante na gumagawa ng bagay nang walang kapalit. Isipin mo kung anong gusto ni Luna sa iyo! Even her father, Jasper Villanueva that man has been a widower for seventeen years. He came back from Canada looking like a mess with a so called daughter. Don't you see it? He's using you." wika ni Liam

"Gagamitin ako ni Mr. Villanueva? For what?" tanong ni Zoey

"You're young, beautiful, and an orphan with no connections in Tarlac City," ani ni Liam na tila isang guro na nagpapaliwanag sa isang batang musmos. "Jasper is a businessman, he doesn't want a high maintenance wife from his own social circle. He wants someone he can control. Someone like you."

Nanginginig ang mga daliri ni Zoey. Ganoon nga ba? Isang transaksyon lang ba ang lahat? Ngunit kahit totoo man ang sinasabi ni Liam, mas pipiliin pa rin niya ang malamig na katotohanan kay Jasper kaysa sa mapanlinlang na pag ibig ni Liam.

"Zoey, you can’t go to the supermarket when you're hungry, you’ll end up buying the wrong things," makahulugang sabi ni Liam.

Pak!

Isang malakas na sampal ang dumapo sa pisngi ni Liam. Nabigla ang lalaki, hindi nakailag sa bilis ng galaw ni Zoey.

"Hindi lahat ng tao ay kasing sama mo," naiiyak na sabi ni Zoey. "Even if Luna needs something from me, I gave it willingly! Stop poisoning my mind!"

"You believe her more than me? You've only known her for a year!" sigaw ni Liam, ang desperasyon ay lumalabas na sa kanyang boses. "I am the only one who truly cares for you! The land I couldn't buy for millions, she just handed it to you? Do you really think you have the merit to accept that kind of luck?"

Lumambot ang tono ni Liam, pilit na hinahawakan ang kamay ng dalaga.

"Zoey, it's for your own good. The Villanueva family is messy. Don't get too close to them. Come home with me." wika ni Liam

Tumingin si Zoey sa kanya, ang mga mata ay puno na ng kawalang paki.

"Ang dahilan mo? Ang dahilan mo ay ang pagpapaasa sa akin habang nakikipag engaged ka sa babaeng kasing antas mo? You treated me like a sister in public, but a toy in private. Liam, broken glass can never be mended. There is nothing left between us but three months of deception."

Sa itaas ng rooftop, hindi kalayuan sa kanila, nakatayo ang isang matipunong pigura.

"Dad? Why are you just standing here?" tanong ni Luna. Nakita niya ang kahon ng alahas sa kamay ng kanyang ama.

"Oh my god... is that the 'Tear of Neptune'? The one Uncle Carlos was eyeing in France?" tanong ni Luna

Hindi sumagot si Jasper. Ang kanyang seryoso at malamig na mukha ay bahagyang natatamaan ng asul na kislap ng hiyas. Ang kanyang titig ay nakapako sa ibaba kay Zoey na pilit na niyayakap ni Liam.

Asawa niya iyon. Ang kanyang Misis ay nasa bisig ng ibang lalaki at umiiyak. Ang kanyang pride ay nag uutos na bumaba at bawiin ang sa kanya, ngunit nanatili siyang estatwa. He knew how fragile she was.

"Is that Lucky Bro?" tanong ni Luna nang makita ang eksena sa ibaba.