All Chapters of ทาสหวาม: Chapter 11 - Chapter 19

“จุกค่ะ”“อาจจะจุกหน่อยเพราะของฉันใหญ่ มันเลยคับร่อง” เธอเหลือบมอง ตอนนี้เหลือแค่นิ้วเดียวกระมัง และเหี่ยวมาก“ตอนมีอารมณ์จะแข็งตัวและใหญ่” เขาอธิบายต่อเหมือนรู้ความคิดของเธอ“เอ่อ...” เธอหน้าแดงเขารู้ได้ไงว่าเธอคิดอะไร เป็นนักจิตวิทยาเดาใจหรือไง“ทำไมจะไม่รู้ล่ะ หน้าตาแอบลามกขนาดนี้เวลามองดุ้นฉัน” เขาเดินเข้ามาหา ก่อนจะจับมือเธอมาสัมผัสกับแก่นกายของเขา มันใหญ่โตคับมือของเธออย่างรวดเร็ว เหมือนเขากำลังมีอารมณ์เขาจับมือเธอให้รูดรัดแก่นกายของเขาเบา ๆ เธอก็ทำตามอย่างว่าง่าย ดูเหมือนเขาจะชอบอกชอบใจพอสมควร“อยากโดนเอาแล้วเห็นตัวเองโดนเอาไหม”“คะ”“เอาหน้ากระจกนะ เวลากระแทกจะเห็นดุ้นฉันเข้าไปในตัวเธอ”“แพรเอ่อ...” หัวใจของแพรพลอยเต้นรัวเร็ว“ชอบไม่ชอบ อยากไม่อยาก พูดออกมาตรงๆ เลยนะ ฉันชอบคนพูตรง ๆ”“ก็อยากนะคะ แต่จะจัดกันตอนเช้าเลยเหรอคะ”“อืม... กำลังหื่น เธอรูดดุ้นฉันไม่หยุด ถ้าไม่ได้กระแทกเช้านี้คงต้องช่วยตัวเอง แต่ฉันมีเธอ ฉันคงไม่ช่วยตัวเองหรอกนะ”“ต้องทำยังไงคะ อุ๊ย!” สิ้นประโยคคำถามนั้นเขาก็จับเธอมากอดรัดจากทางด้านหลัง ให้หันหน้าเข้าหากระจก“เธอเยิ้มไหม” เขากระซิบถามที่ริมหู ดูดเม้มก

“ง่วงก็นอนนะ” เขากระซิบที่ริมหู เสียงเขาเหมือนเสียงสวรรค์ เบา ๆ นุ่มๆ เธอเลยหลับลงในเวลาอันรวดเร็วชานนท์กอดรัดนมอวบของเด็กสาวเอาไว้ ก่อนที่จะหลับตามเธอไปสายตาเข้ามาในห้องอย่างเงียบกริบ ก่อนจะปรับแอร์ให้เย็นสบาย แล้วก้มมองร่องที่โอบรัดดุ้นใหญ่ ๆ ของเจ้านายหนุ่มว่าเป็นยังไงบ้าง พบว่ามีน้ำหวานไหลซึมออกมา บ่งบอกว่ากำลังมีความสุขกันแค่ไหน นางจึงห่มผ้าผืนบางให้คนทั้งสอง ก่อนจะเดินออกไปด้วยฝีเท้าเงียบกริบพอเธอขยับตัวด้วยความเมื่อย เขาก็จับเธอดันขึ้นด้านบน ก่อนที่จะดันไปอีกด้านให้เธอตะแคงจากซ้ายไปขวาแพรพลอยครางหงุงหงิงทั้งสบาย ทั้งเสียวร่อง ดุ้นใหญ่ที่เสียบไว้ก็คับแน่นไปหมด น้ำหวานของเธอเลยไหลออกมาอยู่ตลอดเวลา เอ่อท้นอยู่ตรงร่องจนเยิ้ม แต่ดุ้นของเขาก็ไม่ยอมหลุดจากร่องสายใจเข้ามาดูเป็นระยะ ช่วยซับน้ำหวานจากร่องที่โดนดุ้นใหญ่เสียบเอาไว้ไม่ให้มากจนเกินไป จะทำให้ดุ้นหลุดได้ ซับเสร็จก็ห่มผ้าผืนบางให้ผ้าผืนนี้ห่มแล้วจะทำให้อุ่นสบาย เป็นการรปรับอุณหภูมิไปในตัวเพื่อให้หนุ่มสาวทั้งสองนอนสบายไม่ร้อนหรือหนาวจนเกินไปแพรพลอยลืมตาตื่น เธอรู้สึกปวดฉี่ ปกติตอนตื่นนอนเธอมักจะปวดฉี่ แต่วันนี้อั้นเอาไว้เ

“อุ้มแตงครับแพร เอากันไปเดินขึ้นห้องไป”“แบบไหนคะ” แพรพลอยเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสั่น ๆ อยากลองอีกละ เธออยากลองไปหมดไม่ว่าเขาจะอยากได้แบบไหนตรงนี้เป็นเกาะส่วนตัว ชายหาดขาวสะอาดไร้ผู้คน ไม่มีใครเห็น ถ้าจะเห็นก็สายใจนั่นแหละ และเธอก็เริ่มที่จะชินกับสายตาของท่าน ท่านมองมาอย่างเอ็นดู ไม่ทุกข์ร้อนอันใด แม้ว่าเธอกับชานนท์จะกระแทกกันอยู่บนโซฟาแทบพัง ท่านก็เลี่ยงออกไป ไม่ก็ทำความสะอาดของท่านไปแพรพลอยยอมรับว่าความรู้สึกที่มีต่อสายใจมันอ่อนโยนเหมือนแม่ดูแลลูก ท่านน่ารัก พูดจาไพเราะ สุภาพเรียบร้อย แล้วก็ห่วงใย มันทำให้เธอสนิทใจกับท่านได้โดยง่ายชานนท์รูดกางเกงขาสั้นของเธอพ้นไปจากสะโพก ก่อนจะอุ้มเธอขึ้นมานั่งบนตัก เมื่อเขานั่งลงไปบนม้าหินก่อน แล้วก็สอดเสียบเข้าหากัน โดยให้เธอหันหน้ามาหาเขา นั่งอยู่บนตักแล้วกอดคอหนาของเขาเอาไว้“อา..” เธอครางเสียงเมื่อสอดเสียบและยิ่งเขาอุ้มเธอขึ้น“รู้ไหมท่านี้เรียกท่าอะไร”“ท่าอุ้มใช่ไหมคะ” เธอตอบพาซื่อตามที่เขาเอ่ยบอกแต่แรก“เรียกลิงอุ้มแตง โอ... ตอดดีเหลือกเกิน” คนสุภาพแบบเขาไม่เคยพูดจาหยาบคาย แต่ก็ตรงไปตรงมาจนเธอหน้าร้อน แพรพลอยรับรู้ได้ถึงอุ้งมือใหญ่ที่กระชับสะ

เขาทราบประเด็นปัญหาดีว่าไม่ใช่เรื่องการเรียนอย่างเดียวที่เขาไม่อยากทำให้เธอเสียการเรียน แต่มารดาของเขาก็ไม่นิยมชมชอบเด็กกะโปโลที่มีแต่ตัวไร้การศึกษาด้วยเขาจึงต้องให้เธอพิสูจน์ตัวเอง โดยการเรียนให้จบ และคว้าเกียรตินิยมมาให้ได้ แต่ฝึกงานรอบนี้เธอจะได้เจอกับเขาอย่างแน่นอนเปิดเทอมใหม่เป็นช่วงของการฝึกงาน แพรพลอยถูกส่งไปฝึกงานที่บริษัทใหญ่แห่งหนึ่ง ซึ่งเธอเองก็ไปฝึกงานตามที่ทางมหาวิทยาลัยส่งไปสิ่งที่ทำให้แพรพลอยงุนงงก็คือท่านประธานของบริษัทเรียกตัวเธอให้ไปทำงานเป็นผู้ช่วยเลขาของเขา ในขณะที่เพื่อนของเธอยังฝึกงานอยู่ในแผนกการตลาดทุกคน“แกโชคดีจังยัยแพรได้ไปเป็นผู้ช่วยเลขาท่านประธาน เขาว่ากันว่าท่านประธานของบริษัทที่เรามาฝึกงานหล่อระเบิดไปเลยแก หล่อวัวตายควายล้ม อิจฉาแกจริง ๆ ได้มีโอกาสได้ใกล้ชิดกับท่านประธาน”“จริงด้วย อิจฉาสุดๆ ไปเลย” เพื่อนสามคนที่มาฝึกงานด้วยกันพูดอย่างอิจฉาในขณะที่แพรพลอยไม่ได้ตื่นเต้นอะไรหล่อวัวตายควายล้มอย่างนั้นเหรอ เธอเคยเจอมาแล้วผู้ชายหล่อจนทำให้เธอตกตะลึง ชานนท์ไง เธอไม่คิดว่าจะมีผู้ชายคนไหนหล่อเท่าชานนท์อีกแล้วในชีวิตนี้แพรพลอยเดินตามเลขาของท่านประธานหนุ่มที่

แพรพลอยเกร็งเมื่อเจอหน้าคุณนายศรีสมร แต่เธอก็ได้ค้นพบว่าท่านไม่ได้มีท่าทีรังเกียจอะไรเธอ แถมยังพูดคุยกับเธอเป็นอย่างดีการรับประทานอาหารเป็นไปอย่างราบรื่น ราบรื่นจนแพรพลอยคิดว่าฝันไปเสียอีก“ตักกับข้าวให้น้องสิ” คุณนายเห็นว่าหญิงสาวไม่กล้าตักอะไร จึงเอ่ยบอกลูกชายคนเดียว ชานนท์ตักอาหารให้แพรพลอยอย่างเอาใจ ซึ่งเป็นของโปรดของเธอ“ขอบคุณค่ะ”“กินเยอะๆ นะ ฝึกงานอีกเทอมก็เรียนจบแล้วใช่ไหมคะ”“ค่ะคุณนาย”“เรียกไหมคะ”“คะ”“เรียกใหม่ว่าคุณแม่ อีกไม่นานเธอก็จะมาเป็นลูกสะใภ้ของฉัน”“ค่ะ” เธอรับคำก่อนจะมองหน้าชานนท์ เขาเองก็อมยิ้ม“เกรดเฉลี่ยได้เท่าไหร่จ๊ะ” แพรพลอยงุนงงว่าทำไมจู่ ๆ ถึงโดนถามเรื่องเกรดเฉลี่ย แต่เธอก็ตอบไปตามตรง“สามจุดเก้าห้าค่ะคุณ... แม่” เพราะไม่ชินที่จะเรียกคุณนายว่าคุณแม่ เลยพูดแบบไม่ค่อยเต็มเสียงนัก“เรียนเก่ง ขยันและตั้งใจเรียนมาก ฉันคิดว่าเธอคงได้เกียรตินิยมเป็นแน่”“ค่ะ” แพรพลอยรับคำคุณนายศรีสมรยิ้มเอ็นดู ท่านตามดูพฤติกรรมผู้หญิงที่ลูกชายอยากได้มาเป็นเมียอยู่ตลอดหลายปี แพรพลอยเป็นคนขยัน หนักเอาเบาสู้ ช่วยทางบ้านทำงานทุกอย่าง ไม่เคยงอมืองอเท้า ทั้งยังกตัญญู ตั้งใจเรียน ไม