LOGINเธอต้องเดินทางมาดูแลลูกชายของคุณนายศรีสมรที่เกาะส่วนตัวเพราะที่บ้านเป็นหนี้อย่างหนัก เขาป่วยเป็นโรคประหลาด เมื่อถูกลุงคนขับเรือพามาทิ้งเอาไว้ เธอก็เหมือนถูกปล่อยเกาะ ให้ต้องติดอยู่กับชานนท์ ลูกชายคุณนายหน้าเลือด กับสายใจ แม่นมของเขา แล้วแพรพลอยก็ได้ค้นพบว่าการเดินทางมาอยู่บนเกาะครั้งนี้ของเธอมีแต่ความเสียวซ๋านรอคอยเธออยู่
View Moreแพรพลอยเกร็งเมื่อเจอหน้าคุณนายศรีสมร แต่เธอก็ได้ค้นพบว่าท่านไม่ได้มีท่าทีรังเกียจอะไรเธอ แถมยังพูดคุยกับเธอเป็นอย่างดีการรับประทานอาหารเป็นไปอย่างราบรื่น ราบรื่นจนแพรพลอยคิดว่าฝันไปเสียอีก“ตักกับข้าวให้น้องสิ” คุณนายเห็นว่าหญิงสาวไม่กล้าตักอะไร จึงเอ่ยบอกลูกชายคนเดียว ชานนท์ตักอาหารให้แพรพลอยอย่างเอาใจ ซึ่งเป็นของโปรดของเธอ“ขอบคุณค่ะ”“กินเยอะๆ นะ ฝึกงานอีกเทอมก็เรียนจบแล้วใช่ไหมคะ”“ค่ะคุณนาย”“เรียกไหมคะ”“คะ”“เรียกใหม่ว่าคุณแม่ อีกไม่นานเธอก็จะมาเป็นลูกสะใภ้ของฉัน”“ค่ะ” เธอรับคำก่อนจะมองหน้าชานนท์ เขาเองก็อมยิ้ม“เกรดเฉลี่ยได้เท่าไหร่จ๊ะ” แพรพลอยงุนงงว่าทำไมจู่ ๆ ถึงโดนถามเรื่องเกรดเฉลี่ย แต่เธอก็ตอบไปตามตรง“สามจุดเก้าห้าค่ะคุณ... แม่” เพราะไม่ชินที่จะเรียกคุณนายว่าคุณแม่ เลยพูดแบบไม่ค่อยเต็มเสียงนัก“เรียนเก่ง ขยันและตั้งใจเรียนมาก ฉันคิดว่าเธอคงได้เกียรตินิยมเป็นแน่”“ค่ะ” แพรพลอยรับคำคุณนายศรีสมรยิ้มเอ็นดู ท่านตามดูพฤติกรรมผู้หญิงที่ลูกชายอยากได้มาเป็นเมียอยู่ตลอดหลายปี แพรพลอยเป็นคนขยัน หนักเอาเบาสู้ ช่วยทางบ้านทำงานทุกอย่าง ไม่เคยงอมืองอเท้า ทั้งยังกตัญญู ตั้งใจเรียน ไม
“แพรก็คิดถึงนมสายค่ะ” แพรพลอยนึกถึงหญิงวัยกลางคนท่าทางใจดี กับรสมือทำอาหารแสนอร่อย และความเป็นระเบียบเรียบร้อยของท่านแล้วยิ้มออกมา“ฉันหิว”“คะ”“ฉันหิว”“หิวอะไรคะ”“หิวเธอไง ฉันรู้ดีว่าคุณแม่เป็นคนพูดคำไหนคำนั้น การรอคอยมันหอมหวานเสมอ แล้วเธอล่ะหิวฉันไหม”“แพรเอ่อ...” แพรพลอยหน้าแดง“ว่าไงล่ะ” เขาไล้แก้มก้นของเธอไปมาเบา ๆ อย่างเร้าอารมณ์ ทำเอาแพรพลอยถึงกับฉ่ำเยิ้ม“แพรก็คิดถึงคุณค่ะ ทั้งคิดถึงทั้งน้อยใจ”“ฉันขอโทษนะ ยกโทษให้ฉันได้ไหม เพราะถ้าวันนั้นฉันดื้อดึง ก็มีแต่คุณแม่จะโกรธและแยกเราออกจากกัน อีกอย่างเธอก็จะไม่ได้พิสูจน์ตัวเองด้วย คุณแม่ก็จะหาว่าเธอหน้าเงินอยากจับผู้ชาย ฉันไม่อยากให้คุณแม่คิดแบบนั้นกับเธอ”“พอแล้วค่ะ แพรเข้าใจแล้วค่ะ” เธอปิดปากเขา พอรู้ความจริงหัวใจก็อ่อนยวบเหมือนขี้ผึ้งลนไฟ“คิดถึงฉันมากไหม หลายปีที่เราไม่ได้เจอกันเลย”“แพรตามข่าวคุณอยู่ตลอดค่ะ”“ฉันก็ตามดูเธออยู่ตลอด แต่เพราะรับปากคุณแม่เอาไว้เลยไม่ได้เข้าไปหาเธอ”“แพรคิดถึงคุณมาก คิดถึงรสรักของคุณจนแพรเอ่อ... ต้องช่วยตัวเองน่ะค่ะ”“ช่วยตัวเองยังไงหึ” เขากระซิบถาม เริ่มกอดจูบเธออย่างหิวกระหาย“สั่งดุ้นปลอมมาช่
เขาทราบประเด็นปัญหาดีว่าไม่ใช่เรื่องการเรียนอย่างเดียวที่เขาไม่อยากทำให้เธอเสียการเรียน แต่มารดาของเขาก็ไม่นิยมชมชอบเด็กกะโปโลที่มีแต่ตัวไร้การศึกษาด้วยเขาจึงต้องให้เธอพิสูจน์ตัวเอง โดยการเรียนให้จบ และคว้าเกียรตินิยมมาให้ได้ แต่ฝึกงานรอบนี้เธอจะได้เจอกับเขาอย่างแน่นอนเปิดเทอมใหม่เป็นช่วงของการฝึกงาน แพรพลอยถูกส่งไปฝึกงานที่บริษัทใหญ่แห่งหนึ่ง ซึ่งเธอเองก็ไปฝึกงานตามที่ทางมหาวิทยาลัยส่งไปสิ่งที่ทำให้แพรพลอยงุนงงก็คือท่านประธานของบริษัทเรียกตัวเธอให้ไปทำงานเป็นผู้ช่วยเลขาของเขา ในขณะที่เพื่อนของเธอยังฝึกงานอยู่ในแผนกการตลาดทุกคน“แกโชคดีจังยัยแพรได้ไปเป็นผู้ช่วยเลขาท่านประธาน เขาว่ากันว่าท่านประธานของบริษัทที่เรามาฝึกงานหล่อระเบิดไปเลยแก หล่อวัวตายควายล้ม อิจฉาแกจริง ๆ ได้มีโอกาสได้ใกล้ชิดกับท่านประธาน”“จริงด้วย อิจฉาสุดๆ ไปเลย” เพื่อนสามคนที่มาฝึกงานด้วยกันพูดอย่างอิจฉาในขณะที่แพรพลอยไม่ได้ตื่นเต้นอะไรหล่อวัวตายควายล้มอย่างนั้นเหรอ เธอเคยเจอมาแล้วผู้ชายหล่อจนทำให้เธอตกตะลึง ชานนท์ไง เธอไม่คิดว่าจะมีผู้ชายคนไหนหล่อเท่าชานนท์อีกแล้วในชีวิตนี้แพรพลอยเดินตามเลขาของท่านประธานหนุ่มที่
“มากครับจะขาดใจตายแล้ว”“หนูแพรไหวไหมคะ” สายใจเอ่ยถามอย่างห่วงใย“เจ็บจังค่ะ แรงจัง หนูไม่ไหวแล้วค่ะ” แต่ลึกๆ ก็สงสารชานนท์ที่อาการกำเริบ“ฝนก็ตกหนัก ทำยังไงดี” สายใจเอ่ยอย่างห่วงใยหนุ่มสาวทั้งสอง“คุณนนท์ใกล้เสร็จหรือยังคะ ถ้าใกล้แล้วแพรจะทน” แพรพลอยเอ่ยถามเสียงสั่น“ยังเลยแพร” ชานนท์ตอบเช่นนั้นแล้วเขาก็เร่งกระแทกอีกแพรพลอยคิดว่ามดลูกของเธอคงพังแน่ ๆ ถ้ายังขืนกระแทกแรงแบบนี้“แพรไม่ไหวแล้วค่ะ แพรเหนื่อยจังจะขาดใจแล้ว” แพรพลอยหวีดร้องก่อนจะสลบไปชานนท์ยังคงร่วมรักกระแทกเข้าหาร่างน้อยทั้งที่เธอยังสลบ ทำให้ร่องสาวบวมตุ่ย“ไฟดับ เดี๋ยวนมไปหาเทียนมาจุดให้นะคะ” สายใจเอ่ยบอก นึกสงสารแพรพลอยจับใจร่างสลบไสลของเธอโดนกระแทกจนร่างสั่นคลอนไปหมด สายใจก็ไปหาเทียนมาจุดให้เจ้านายหนุ่ม“นมไปนอนเถอะครับ”“แต่”“ไปเถอะครับ ผมไม่อยากให้นมมาเห็นอะไรแบบนี้” อาการกำเริบเขาก็เหมือนคนบ้ากาม“แต่คุณหนู นมผิดเอง ไม่คิดว่าพายุจะเข้า”“ไม่ใช่ความผิดของนมหรอกครับ”สายใจแอบร้องไห้ แต่ช่วยอะไรไม่ได้ นางนอนไม่หลับ เลยแอบมองเผื่อจะช่วยอะไรได้บ้างแพรพลอยฟื้นขึ้นมาก็เริ่มประท้วง ดันหน้าของของชานนท์ออกห่างก่อนที่จะคลา