LOGIN“จะเอายังไงดี” เธอพูดกับตัวเอง เธอต้องเอาตัวรอดให้ได้ ปลายฝนกัดปากครุ่นคิด หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากำลังจะกดโทร. หาใครสักคนให้มาช่วย แต่โทรศัพท์โดนแย่งไปเสียก่อน
“คุณคิง เอามานี่นะคะ” เธอหันขวับไปมอง จะคว้าโทรศัพท์แต่เขายกมันขึ้นเหนือศีรษะ ซึ่งเขาตัวสูงกว่าเธอมาก นั่นทำให้เธอไม่สามารถคว้าโทรศัพท์เครื่องนั้นมาได้
“มีปัญญาก็เอาสิ” เขาเดินหนี เธอก็เดินตาม เพิ่งสังเกตว่าเขาใส่แค่เสื้อคลุมอาบน้ำตัวเดียว สภาพของเขาหากดึงเสื้อตัวนั้นออกคงหล่อแหลมน่าดู
เสียงประตูปิดลงโครมใหญ่ เธอมัวแต่ใจลอย จึงไม่รู้ตัวว่าเผลอเดินตามเขาเข้ามาในห้องนอนของเขาเสียแล้ว เพราะมัวแต่คิดเรื่องจะเอาโทรศัพท์คืน เลยเสียเปรียบเขาจนได้
“จะไปไหน” เขาตามมาคว้าแขนเธอเอาไว้ เมื่อเธอวิ่งหนีไปที่ประตู ก่อนที่จะเหวี่ยงร่างของเธอไปบนเตียงนอนกว้าง
“คุณคิง ว้าย! ปล่อยนะ” เธอกรีดร้องเมื่อเขาโถมร่างเข้ามาหา กดทาบทับเธอเอาไว้
“ปล่อยแน่แต่หลังจากนี้”
“อย่าทำอะไรบ้า ๆ นะคะ”
“นี่ไม่เรียกทำบ้า ๆ แต่ทำให้เธอหมดสิทธิ์ไปรักไอ้หมอนั่นอีก”
“คุณมันไม่ใช่สุภาพบุรุษ”
“ใช่สิ ฉันจะเป็นสุภาพบุรุษเหมือนกับไอ้ไทน์ได้ยังไง ก็มันสร้างภาพ”
“คุณเหมือนพวกขี้อิจฉา”
“เธอว่าอะไรนะ”
“คุณก็เหมือนพวกขี้อิจฉา อิจฉาคนที่ไม่มีทางสู้อะไรคุณได้เลย แต่เขากลับดีกว่าคุณมาก”
“ฉันนี่นะจะอิจฉาคนแบบไอ้ไทน์” เขาบีบแขนเธอจนเจ็บ
“ใช่ คุณมันคนขี้อิจฉา อิจฉาคนที่ไม่มีอะไรเท่าคุณ แต่พี่ไทน์ดีกว่า พี่ไทน์เป็นสุภาพบุรุษ ไม่เคยทำร้ายใคร” เธอหน้ามืดเลยเผลอปากเปราะด่าเขาไป รู้ตัวอีกทีก็ตอนที่เขากระชากเสื้อผ้าของเธอออกจากกาย
“อย่าทำอะไรบ้า ๆ นะ”
“แบบนี้เรียกทำอะไรบ้า ๆ แล้วแบบไหนถึงจะไม่บ้า” เขาเอ่ยถามเสียงเข้ม
“คุณคิง” เธอเรียกเขาด้วยน้ำเสียงตกใจ เพิ่งตระหนักและสำนึกว่าเขาโกรธจนตัวสั่น คนแบบคชาไม่เคยมีใครขัดใจ แม้แต่บิดายังต้องยอมลงให้ และก่อนหน้านี้เขากับคันสรทะเลาะกันหนักเหลือเกิน
ปกติคันสรไม่เคยขัดใจลูก เพราะถือว่าคชาขาดแม่ นั่นทำให้คันสรอยากชดเชยความผิดของตัวเอง
เธอรู้เรื่องนี้เพราะมารดาเล่าให้ฟัง เนื่องจากท่านทำงานอยู่กับคันสรมานานแล้ว ตั้งแต่เขายังเป็นวัยรุ่น ทำงานตั้งแต่รุ่นพ่อแม่ของคันสร
“ถ้าอยากให้บ้าไปกว่านี้ก็ได้เลย อัดคลิปเราเอากันไว้ เธอจะได้ไม่ไปยุ่งกับไอ้หมอนั่นอีก”
“คุณคิง” ปลายฝนพยายามดิ้น คชาก็ดึงเชือกที่หัวเตียงมารัดข้อมือของเธอเอาไว้
เขาโกรธมาก เสียใจมากที่บิดาทำร้ายเขาถึงขนาดนี้ เพราะลูกใหม่เมียใหม่ที่ไม่ใช่สายเลือดตัวเอง แถมยังบอกรักผู้หญิงคนอื่นที่ไม่ใช่มารดาของเขาอีก
“เพราะเธอใช่ไหม”
“ปลายทำอะไรคะ” เธองุนงง
“เธอไปบอกพ่อให้มาตบตีทำร้ายฉัน เธอปกป้องไอ้หมอนั่น” เขาระบายความโกรธเอากับเธอ
“คุณอย่าทำอะไรบ้า ๆ นะ คุณอย่าถ่ายนะ” เธอมองกล้องที่กำลังทำงานด้วยใบหน้าซีดเผือด
“ถ่ายไว้สิ เวลาเธอขัดคำสั่งฉันจะได้สำนึกว่าเคยเอากับฉันอย่างเมามัน” เขากดเธอลง ก่อนที่จะถอดเสื้อผ้าออกจากกาย
หุ่นของคชานั้นแข็งแรงบึกบึนเพราะเขาเป็นนักกีฬาโรงเรียน และชอบออกกำลังกาย แรงเธอน้อยนิดจึงสู้อะไรเขาไม่ได้เลย
“ไม่นะคะ ไม่เอาอย่างนี้ กรี๊ด!!!” เธอกรีดร้องเมื่อเขาบะโบมจูบมาตรงซอกคอ มือน้อยพยายามที่จะปลดพันธนาการที่ข้อมือออก แต่ปรากฏว่ามันไม่สำเร็จ ยิ่งดึงรั้งยิ่งเจ็บจนน้ำตาเล็ด
“จะดึงทำไมให้เจ็บ ยังไงเธอก็ต้องตกเป็นของฉันอยู่แล้ว”
“ปลายเกลียดคุณ”
“แล้วไงใครแคร์ ถึงเธอจะบอกฉันว่าเธอรักไอ้ไทน์สุดหัวใจ ก็ไม่มีทางที่มันจะได้ความจิ้นของเธออีกแล้ว” เขากระแทกปากของเธอเพื่อปิดกลั้นประโยคไม่น่าฟัง เธอเบือนหน้าหนี แต่เขาก็บีบปลายคางสวย บังคับให้เธอรับจุมพิตของเขา
ปลายฝนอยากปิดปากหนี เบือนหน้าหนี แต่เขาบังคับเอาไว้ทุกทาง ทั้งบีบเคล้นหน้าอกอกอวบอิ่มเต็มแรงจนเธอต้องร้องประท้วง ทั้งบีบปลายคางของเธอไม่ให้เบือนหน้าหนี นั่นทำให้เธอต้องรับจุมพิตดุเดือดของเขาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
“เป็นไง เธอกับฉันใครชนะ”
“คนเลว คุณมันบ้า”
“ก็ใช่ไง เธอก็รู้ว่าฉันบ้าได้กว่านี้อีก ถึงขนาดนี้แล้ว เธอยังจะบอกฉันอีกไหมว่ารักไอ้ไทน์” เขายิ้มเยาะ ยกยิ้มมุมปากอย่างเป็นต่อ
“คุณอยากจะทำอะไร ฉันก็คงสู้ไม่ได้ คงหนีไปไหนไม่ได้ แต่ฉันรักพี่ไทน์ ไม่ได้รักคุณ ถึงจะเกิดอะไรขึ้นกับฉัน ฉันก็ยังรักพี่ไทน์
“ก็ดี ฉันชอบคนปากดีแบบเธอนี่แหละ” เขาก้มลงงับยอดอกของเธอแรง ๆ เธอร้องด้วยความเจ็บ เขาก็แปรเปลี่ยนไปกัดจนเธอสะดุ้ง แล้วตวัดลิ้นลามเลีย เธอผงกศีรษะมอง ก็พบว่าเขาเองก็กำลังมองเธออยู่ก่อนแล้ว ดวงตาของเธอไหววูบ สั่นระริก เริ่มหวาดกลัว
ปากพาจน นี่ใช่ไหมที่เขาบอกว่าปลาหมอตายเพราะปาก พูดดีเป็นศรีแก่ปาก
“ถ้าฉันเลิกรักเขา คุณจะปล่อยฉันไปไหม” ปลายฝนเอ่ยถาม
“ทำไมฉันต้องปล่อยเธอด้วย จะได้ผู้หญิงจิ้นมาขย่มบนเตียง ฉันมีเหตุผลอะไรที่จะต้องปล่อยเธอไป” เขาก้มลงไปงับยอดอกสีสวยของเธออีกครั้ง งับเล่นอย่างสบายอารมณ์ ชอบที่มันเต่งตึงเคร่งครัดไม่เหลวแผละเหมือนพวกผู้หญิงที่ผ่านผู้ชายมาเยอะ
อายุเท่าปลายฝนมีผัวกันหมดแล้ว เป็นของเหลือเดนจากคนอื่น เขาไม่ชอบซ้ำรอยใคร มันเสียศักดิ์ศรี
“อื้อ...” ปลายฝนร้องครางออกมาเมื่อคราวนี้เขาไม่ได้ทำให้เจ็บ แต่ทำให้เสียวแทน เขากำลังดูดรวบยอดอกของเธออย่างเท่าเทียมทั้งสองด้าน ตวัดลิ้นระรัวกับยอดถันของเธอ ใช้ลิ้นกวาดไล้ไปตามฐานบัวอวบอิ่มจนชื้นหมาด
การดูดรวบของเขาทำให้เธอหลุดเสียงครางออกมาอย่างมิอาจต้านทาน
“เป็นไง เสียวไหม”
“ไม่ อื้อ...” ปฏิเสธแล้วต้องร้องครางออกมา เมื่อเขาดูดดื่มกับยอดปทุมอย่างมีชั้นเชิง ทำเธอเสียวซ่านจนขนอ่อนในกายลุกชันไปหมด
“อยากคราง เธอก็ครางได้เลยนะ นี่มันห้องส่วนตัวของฉัน ไม่มีใครได้ยินแน่นอน นอกจากคลิปที่อัดไว้”
“คุณมันเลว” เธอด่าเขาด้วยดวงตาไหววูบ
เขาหัวเราะ หึหึ! ในลำคอ ก่อนจะยกยิ้มมุมปาก
“ฉันชอบหุ่นเธอนะ เห็นใส่แต่เสื้อผ้าตัวใหญ่ ๆ โคร่ง ๆ ไม่คิดว่าจะหุ่นดีขนาดนี้” เขากวาดสายตามองอย่างพึงพอใจไม่ปิดบัง ชื่นชมกับการดูแลตัวเองดีของเธอ
คชาก้มลงงับหน้าท้องแบนราบของเธอเล่น นั่นทำให้เธอต้องหลุดเสียงครางออกมาไม่ขาดปากเพราะมันสยิวจนทนไม่ไหว
เธอแขม่วหน้าท้องจนเกร็งไปหมด พลางหอบหายใจระรัว ท้องไส้ปั่นป่วนเหลือประมาณ
“ตรงนั้น อื้อ... ไม่ได้นะคะ อย่าค่ะ” เธอผงกศีรษะขึ้นมอง ก่อนที่จะหนีบขาเข้าหากันเมื่อเขาดึงอาภรณ์ท่อนล่างออกไป เผยให้เห็นกลีบเนื้อสาวอวบอูม
กระโปรงตัวน้อยกับกางเกงในสีหวานถูกดึงจนปลิวว่อนลอยละลิ่วไปตกอยู่ข้างเตียง
เขาจับขาของเธอแยกออกจากกันจนกว้าง เปิดเผยความเป็นสาวให้เขาได้เห็นเต็ม ๆ ตา
กลีบสาวปิดสนิทบ่งบอกว่าไม่เคยต้องมือชายมาก่อน ทำให้เขาต้องครางออกมาอย่างชอบใจ นิ้วแกร่งของเขาลูบไล้เบา ๆ ก่อนจะสอดแทรกเข้าไปแยกแย้มกลีบฉ่ำแดงเยิ้มด้านในออกดู
เขาครางเบา ๆ อย่างพึงพอใจกับความแดงฉ่ำสดใหม่ไม่เคยมีใครได้สัมผัสมาก่อน
“คนใจร้าย ฉันเฝ้ารักเธอมาตลอด เธอมันเย็นชาไร้หัวใจ ไร้ความรู้สึก ฉันไปเรียนอยู่เมืองนอกหลายปี ก็ไม่เคยมีใคร มีแต่เธอในหัวใจคนเดียว”“เธอไปอยู่เมืองนอกเหลวแหลกแค่ไหน ทำไมฉันจะไม่รู้ เพื่อนของฉันยังเคยได้กินเธอเลย”“นี่เธอ” รติรสครางออกมา“เธอไม่ได้รักฉัน แค่อยากได้ฉันเท่านั้น บ้านเธอกำลังมีปัญหาด้านการเงินนี่นา”“เธอรู้ได้ไง” รติรสพูดอย่างตกใจ“น้ำรินสารภาพหมดแล้วว่าเธอสั่งให้น้ำรินไปวางยาปลายฝน”“ก็ปลายฝนไม่ได้เป็นอะไร” รติรสเริ่มแถเมื่อโดนจับได้คาหนังคาเขาแบบนี้“นี่คือคลิปที่น้ำรินอัดเอาไว้ตอนที่เขาเจอกับเธอ เธอพูดอะไรกับน้ำรินบ้าง มันอยู่ในนี้ ไปหาตำรวจกัน” คชากระชากแขนของรติรสเต็มแรง เพื่อที่จะพาไปหาตำรวจด้วยกัน“อย่านะคิง ถือว่ารสเคยช่วยชีวิตคิงเอาไว้ตอนคิงเป็นตะคริวแล้วจมน้ำ อย่าจับรสส่งตำรวจเลยนะ” เธอทวงบุญคุณเอากับคชา ทำให้เขาชะงักไปเธอแอบชอบเขาตั้งแต่สมัยเรียน แอบตามเขาไปเมื่อเห็นว่าเขาไปซ้อมว่ายน้ำตอนเย็นคนเดียว จนได้ช่วยชีวิตเขาเอาไว้ตอนเขาเป็นตะคริว เลยมีบุญคุณต่อกันมา เธอเลยได้ใกล้ชิดเขา แต่เขาก็คงสถานะให้เธอแค่เพื่อนเท่านั้น“ก็ได้ ฉันจะไม่จับเธอส่งตำรวจ เพราะปลายฝนรอดม
“วางยาก็พาไปหาหมอที่โรงพยาบาลสิ ไม่ใช่มาทำแบบนี้”“ก็ปลายฝนเป็นเมียผม ผมช่วยเธอแบบนี้ไม่ผิด” ประโยคของลูกชายทำเอาคันสรอ้าปากค้าง และปลายฝนก็ตกใจ ไม่คิดว่าเขาจะพูดแบบนี้ออกมา“แกกำลังพูดอะไรอยู่ห้ะ รู้ตัวหรือเปล่า”“รู้สิครับ ปลายฝนเป็นเมียผมนานแล้ว”เพียะ!!! เสียงตบดังขึ้น ใบหน้าของคชาหันไปตามแรงตบ“ทำไมพ่อต้องตบผม โกรธผมขนาดนี้ หรือพ่อหวังจะเคลมปลายฝนเสียเอง” แม้บิดาจะประกาศกร้าวว่าเอ็นดูปลายฝนเหมือนลูกหลาน และจะส่งเสียให้เล่าเรียน แต่เขาก็ยังไม่ไว้ใจ เขาหวงปลายฝน ไม่อยากให้ผู้ชายคนไหนแม้แต่บิดามายุ่งเกี่ยวกับเธอ“ไอ้ลูกเวร!” คันสรโกรธจนตัวสั่น ตบใบหน้าของลูกชายอีกรอบ แต่คราวนี้คชาหลบทัน ในขณะที่ปลายฝนกอดผ้าห่มเอาไว้แน่น ทำอะไรไม่ถูกเอาเสียเลย“แก ไอ้ลูกชั่ว แกทำลายผู้หญิงแบบนี้ได้ยังไง”“คุณพ่อโกรธผมขนาดนี้เพราะอยากเก็บปลายฝนเอาไว้เองคนเดียวใช่ไหม ผมเห็นนะว่าพ่อมองปลายฝนยังไง พ่อควรจะคิดได้ว่าปลายฝนอายุห่างจากพ่อตั้งหลายปี เป็นพ่อลูกกันได้เลย พ่อจะหวังเคลมเด็กในบ้านหรือไง”“ไอ้ ไอ้ลูกเวร ฉันจะทำแบบนั้นกับลูกสาวตัวเองได้ยังไงกัน” คันสรเผลอพูดออกมา นั่นทำให้ทุกคนตกตะลึง“พ่อ พ่อพูดว่า
“ปลายฝน เกี่ยวอะไรกับยายนั่นด้วย” รติรสไม่ค่อยชอบปลายฝนมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว“ปลายฝนแอบมีความสัมพันธ์กับคชามานานแล้ว เรียกว่าแอบเป็นเมียลับ ๆ น่ะ”“จริงเหรอ”“จริงสิ”“ปลายฝนคงอยากถีบตัวเองให้สูงขึ้น หวังสูงเพื่อจับคชาน่ะ”“นังสารเลว”“ถ้าเธออยากได้คชาก็ต้องกำจัดปลายฝนออกไป”“แล้วนายมาบอกเรื่องนี้กับฉันทำไม”“ฉันอยากช่วยเธอไง”“ช่วยฉันทำไม”“ฉันกับปลายฝนเคยชอบกันมาก แต่หล่อนกลับเลือกความรวยของคชา ฉันก็เลยเจ็บใจ อยากทำให้ปลายฝนเจ็บ”“ฉันเข้าใจแหละ นายอยากแก้แค้นผู้หญิงที่เคยหักอกนายล่ะสิ นายจะร่วมมือกับฉันใช่ไหม”“ฉันแค่เล่า แต่ไม่ได้คิดจะทำอะไรแบบนั้นหรอก”“ถ้านายไม่ทำอะไร งั้นฉันจะกำจัดยายนั่นออกจากชีวิตของคิงเอง”“อย่าเอาให้ถึงตายเลยนะ”“นายยังห่วงแม่นั่นอยู่อีกเหรอ”“ไม่ใช่ แต่ฉันเป็นห่วงเธอ ไม่อยากให้เธอมีปัญหาตามมาทีหลัง”“โอเค” เธอรับคำ เพราะตอนนี้ที่บ้านกำลังถังแตก ไม่ได้ร่ำรวยเหมือนแต่ก่อน เธอเลยต้องจับผู้ชายสักคนที่ร่ำรวยเหมือนครอบครัวเธอในอดีต แต่คนคนนั้นต้องไม่ใช่ไทน์ เพราะเขาเป็นแค่ลูกเลี้ยงของคันสร ยังไงก็สู้คชา ลูกแท้ ๆ ของคันสรไม่ได้“เธอมีแผนอะไร”“แผนการของฉันก็ง่าย ๆ แค่
พูดคุยกับเธออยู่บ้าง แต่ก็ยังคงสถานะความเป็นเพื่อนเอาไว้เช่นเดิม เพราะเขาไม่เคยคิดที่จะเกินเลยกับเธอไม่ว่าจะในอดีต ปัจจุบัน หรืออนาคต“จำได้สิ จำได้ว่าหนูรสย้ายไปอยู่กับอาที่อเมริกาใช่ไหม แล้วนี่เรียนจบแล้วเหรอ กลับมาเมื่อไหร่แล้ว”“เรียนจบแล้วค่ะ เพิ่งกลับมาจากอเมริกาค่ะ” รติรสยกมือไหว้คันสร ก่อนที่ทั้งหมดจะคุยกันอย่างถูกคอธนาที่ยืนมองอยู่อีกด้าน จ้องรติรสไม่วางตา ทำให้ธัญญาเรศต้องเอ่ยถามลูกชาย“ใครกันจ๊ะลูก”“เธอเคยเรียนโรงเรียนเดียวกับผมแล้วก็ไอ้คิงน่ะครับ ลูกสาวนักธุรกิจที่มีชื่อเสียงด้านอสังหารน่ะครับ”“โพรไฟล์ดีเสียด้วย”“แต่เธอไม่สนใจผมหรอกครับ สนใจแต่ไอ้คิง เพราะตอนนั้นผมจน”“ลูกชอบหล่อนเหรอ”“ก็ไม่เชิงหรอกครับ แต่รติรสโดดเด่นที่สุดในโรงเรียน มีหนุ่ม ๆ ชอบเยอะ แต่หล่อนก็รักปักใจอยู่กับไอ้คิง หล่อนแสดงออกมาว่าชอบไอ้คิงน่ะครับ แต่ไอ้คิงนี่สิไม่ได้แสดงออกอะไร ให้แค่ความเป็นเพื่อนเท่านั้น”“ถ้าชอบก็แย่งมาให้ได้สิ ไอ้คิงน่ะเหมาะกับลูกคนใช้อย่างนังปลายฝนแล้วล่ะ”“ก็น่าสนนะครับ” ธนาพูดขึ้น ก่อนที่เขาจะคิดวางแผนในใจ เพื่อที่จะได้หาทางพบเจอกับหญิงสาว แต่น่าจะไม่ต้องหาทางเพราะหลังจากงา
“ก็ถ้าลูกแท้ ๆ อย่างแกมันไม่เอาไหน ฉันก็ควรพิจารณาให้คนอื่นมาดูแลกิจการไม่ใช่เหรอ เพราะถ้ายังขืนให้แกดูแล กิจการของฉันคงจะเจ๊งไม่เป็นท่า”“ผมไม่ยอมหรอกครับ”“ไม่ยอมก็ต้องตั้งใจทำงานให้ดี”“ไม่ครับ”“นี่แกอย่ามากวนโมโหฉันนะ” คันสรเริ่มของขึ้น“ผมขอตัวก่อนนะครับ วันนี้รู้สึกเหนื่อยมาก อยากจะกลับไปพักผ่อนแล้วครับ”“แกจะบ้าเหรอ นี่มันยังไม่เที่ยงด้วยซ้ำ แกทำงานเช้าชามเย็นชามแบบนี้ บริษัทได้เจ๊งน่ะสิ” คันสรโกรธลูกชายเป็นอันมาก“ผมไม่ได้ทำงานเช้าชามเย็นชามนะครับ แต่ทำงานเช้าชาม เย็นสองชาม”“นี่แกอย่ามาพูดจากวนส้นตีน แกรู้ไหมว่ากว่าฉันจะสร้างบริษัทนี้มาได้เหนื่อยยากลำบากแค่ไหน แกเป็นคนเรียนเก่ง หัวดี กีฬาก็เด่น ทำไมถึงได้กลายเป็นคนขี้เกียจแบบนี้ไปได้”“ผมขอตัวก่อนนะครับคุณพ่อ ขี้บ่นเสียจริง” คชาเอ่ยขอตัว จริงๆ เขาทำงานอย่างจริงจัง เรียนรู้งานทุกอย่างที่เขาต้องสืบทอด แต่ไม่ได้ทำให้บิดาหรือใครเห็นก็แค่นั้นเอง อีกทั้งพอเรียนจบเขาก็ได้ลูกน้องฝีมือดีมาช่วยเหลือเรื่องต่าง ๆ ด้วย การมีลูกน้องไว้ใช้สอยถือว่าดีมาก เวลาจะทำอะไรก็สะดวกมากขึ้น“เดี๋ยวก่อนไอ้คิงกลับมานี่ก่อน” คันสรเรียกลูกชายเอาไว้แต่อีก
“ได้ค่ะ” แต่ธนาไม่ใช่คนเลวร้ายอะไร หากเธอจะถอยหนี ทำท่าทีว่ารังเกียจ มันก็ดูจะน่าเกลียดจนเกินไป“เราไม่ได้คุยกันเลยนะครับ”“พี่ไทน์มีอะไรหรือเปล่าคะ”“พี่เห็นเรานั่งอยู่คนเดียว ก็เลยมานั่งด้วย แค่อยากคุยด้วยน่ะครับ”“ค่ะ”“เรียนใกล้จบแล้วนะครับ เราก็เหลืออีกแค่ปีเดียวนี่นา”“พี่ไทน์ก็ฝึกงานที่บริษัทคุณท่าน ใกล้ฝึกงานจบแล้วเหมือนกันนี่คะ”“ครับ ฝึกงานเสร็จ คุณลุงอยากให้พี่ช่วยงานที่บริษัทน่ะครับ”“ดีสิคะ เรียนจบแล้วก็จะได้ทำงานเลย”“แล้วปีหน้าน้องปลายฝึกงานที่ไหนครับ”“คุณท่านเคยเปรยว่าอยากให้ฝึกที่บริษัทน่ะค่ะ จะได้เรียนรู้งาน”“ก็ดีนะครับ พี่ว่าคุณลุงคงอยากให้ปลายช่วยงานที่บริษัทเหมือนกัน”“ปลายก็อยากช่วยงานคุณท่านค่ะ คุณท่านมีบุญคุณกับปลายมาก”“ปลายเป็นคนกตัญญู ยังไงชีวิตก็ต้องเจริญก้าวหน้าครับ”“พี่ไทน์กับคุณแม่อยู่ที่นี่เป็นยังไงบ้างคะ”“ก็ดีนะครับคุณลุงดีกับพี่กับคุณแม่มาก”หลายปีแล้วสินะที่เขาอยู่ที่นี่กับมารดาของเขา แบบที่ไม่มีปัญหาทะเลาะเบาะแว้งกับคชา อาจเพราะธนาหลบเลี่ยง และไม่ปะทะ เธอก็ว่าดี การมีปัญหากับคชาไม่ใช่เรื่องดี คชาเองเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่ยุ่งเกี่ยว ไม่ใช่คู่แข่งก







