Teilen

7

last update Veröffentlichungsdatum: 04.08.2026 21:49:17

“คนที่ไม่มีสติคือพ่อ แล้วสักวันพ่อจะรู้ว่าไอ้สองแม่ลูกนั่นไม่ได้ดีอย่างที่พ่อคิด” คชาเดินออกไปจากบ้านอีกครั้ง

“นั่นแกจะไปไหน”

“ผมจะไปจากที่นี่ ถ้าพ่อยังคิดจะเลี้ยงสองแม่ลูกนั่นอีก พ่อก็จะไม่ได้เห็นหน้าผมอีก”

“ถ้าแกกล้าออกไปจากบ้านหลังนี้ ฉันจะตัดหางปล่อยวัดแก อายัดบัตรเครดิตแก ยึดทุกอย่างที่แกใช้อยู่ให้หมด”

“ยึดเอาไปให้ลูกชายคนใหม่อย่างนั้นเหรอ ก็เอาเซ่ ผมก็อยากรู้เหมือนกันว่าพ่อจะทำอะไรกับผมบ้าง อยากยึดก็ยึดไปเลย ผมก็จะไม่เรียนต่อแล้วเหมือนกัน”

“แกอย่าทำอะไรบ้า ๆ นะ” เพราะเคยรับปากภรรยาที่ล่วงลับไปแล้วว่าจะดูแลลูกชายให้ดีที่สุด เขาจึงไม่อยากให้ลูกชายหมดอนาคตเช่นนั้น

“ทำไมล่ะครับ กลัวไม่มีคนสืบทอดกิจการหรือไง ก็ได้ลูกชายคนใหม่แล้วนี่ ผมจะไปมีความหมายอะไร”

“ถ้าไม่เพราะแม่แก ฉันคงไม่ทนให้แกมายืนด่าฉันปาว ๆ อยู่แบบนี้หรอก”

“เอาสิครับ พ่อทำอะไรก็ได้อยู่แล้วนี่” คชาพูดจบก็เดินออกไปจากบ้านในทันที

“น่ากลัวจัง” สาวใช้วิจารณ์กันอย่างหวาดกลัวที่เห็นพ่อลูกทะเลาะกันเอาเป็นเอาตาย

ธัญญาเรศโล่งใจที่ลูกชายปลอดภัย เธอจึงรีบแจ้งเรื่องนี้กับคันสรที่ตามมาดูอาการ

“ธนาพ้นขีดอันตรายแล้วค่ะ ปากแตก จมูกแตก กำเดาไหล แล้วก็น็อกจนสลบไป”

“ผมขอโทษแทนลูกด้วยนะ”

“ฉันต่างหากต้องขอโทษ เพราะฉันกับลูกเข้ามาอยู่ในบ้านเลยทำให้คุณกับลูกต้องทะเลาะกัน”

“คุณอย่าพูดแบบนี้สิ เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นเพราะความเอาแต่ใจของคชาลูกชายของผม ไม่ใช่ความผิดของคุณกับลูกเลย เพราะผมรักคุณ ถึงอย่างไรผมก็ไม่มีวันทิ้งคุณเด็ดขาด”

“แต่คุณจะมีปัญหากับลูกของคุณแบบนี้เหรอคะ ฉันไม่สบายใจเลย ให้ฉันกับลูกออกไปจากบ้านของคุณเถอะค่ะ” ธัญญาเรศมีสีหน้าหมองเศร้า

“คุณห้ามไปไหนเด็ดขาด เรื่องลูกของผม ผมจะจัดการเอง ต่อจากนี้ไปผมจะไม่มีวันให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นอีก”

ปลายฝนที่ยืนอยู่อีกด้าน มองธัญญาเรศอย่างเห็นใจไม่น้อย

“หนูปลายอุตส่าห์มาเป็นเพื่อนที่โรงพยาบาล ขอบใจมากนะจ๊ะ” ธัญญาเรศหันไปเอ่ยขอบใจอีกฝ่าย

“ไม่เป็นไรเลยค่ะ พี่ไทน์เป็นรุ่นพี่ที่ปลายนับถือ ไม่น่ามาเจอเรื่องแบบนี้เลยค่ะ”

“ไม่มีอะไรแล้ว หนูกลับไปพักเถอะจ้ะ น้าขอบใจมาก ส่วนไทน์น้าจะอยู่เฝ้าเอง ตอนนี้หมอให้ยานอนหลับไปแล้ว คงอีกนานกว่าจะตื่นจ้ะ”

“งั้นหนูขอตัวก่อนนะคะ แล้วหนูจะมาเยี่ยมใหม่นะคะ”

“ขอบใจมากจ้ะ” ธัญญาเรศเอ่ยตอบด้วยรอยยิ้มขอบคุณ

“ปลายกลับยังไงล่ะ กลับกับฉันไหม” ประโยคของคันสรทำให้ธัญญาเรศแอบขมวดคิ้วเข้าหากัน เธอคิดไปไกลว่าคันสรอาจจะแอบชอบเด็กในบ้าน เพราะดูเอ็นดูมากเป็นพิเศษ ที่สำคัญปลายฝนก็หน้าตาดีใช้ได้

“ไม่เป็นไรค่ะ หนูนัดเพื่อนคุยเรื่องรายงานกันน่ะค่ะ งั้นหนูขอตัวก่อนนะคะ” เธอยกมือไหว้ คันสรก็ไม่ได้เซ้าซี้อะไรอีก

ปลายฝนเดินออกมาจากโรงพยาบาลไม่ทันจะได้ข้ามถนน รถสปอร์ตสีแดงเพลิงก็วิ่งมาทำท่าจะชนเธอ

เสียงเบรกรถดังสนั่น เธอล้มลงไปหน้ารถคันนั้นอย่างตกใจ

ก่อนที่เจ้าของรถจะเปิดประตูรถลงมากระชากเธอไปขึ้นรถ

“นี่ปล่อยนะคะคุณคิง”

“เดินยังไง เกือบโดนรถชนแล้วเห็นไหม”

“คุณตั้งใจขับรถมาชนฉันมากกว่า”

“แล้วชนหรือยังล่ะ” เขาล็อกประตูรถแน่นหนา ก่อนจะกระชากรถออกไปจากหน้าโรงพยาบาล

“ก็เกือบชน นี่คุณคิงจอดรถเดี๋ยวนี้นะ คุณจะพาฉันไปไหน”

“ไปไหนดีล่ะ”

“คุณอย่ามาแกล้งกันแบบนี้นะ”

“เธอกล้าดียังไงถึงได้เป็นห่วงเป็นใยไอ้หมอนั่น”

“พี่ไทน์น่ะเหรอ ฉันเป็นห่วงเขาก็เพราะว่าเขาเป็นคนดียังไงล่ะ ไม่เหมือนคุณ ทำร้ายคนอื่นปางตายสำนึกสักนิดมีไหม”

“แล้วมันตายหรือยังล่ะ”

“ถึงยังไม่ตายก็เกือบตาย ถ้าเขาตายขึ้นมา คุณเคยคิดบ้างไหมว่าจะรับผิดชอบยังไง”

“ทำไมต้องรับผิดชอบ พ่อฉันรวย ก็เอาเงินฟาดหัวแม่มันไปสิ”

“คุณคิดได้แค่นี้จริงๆ น่ะเหรอ ลูกเขาทั้งคน ถ้าตายขึ้นมา คุณรับผิดชอบยังไงก็ทดแทนชีวิตคนทั้งคนไม่ได้หรอกค่ะ”

“ปากดีจริงนะ” เขาเบรกรถก่อนที่จะบีบปลายคางของเธอจนเจ็บ

“โอ๊ย! เจ็บนะคะ”

“ฉันเห็นว่าเธออี๋อ๋ออยู่กับมันในสวน ชอบมันมากนักเหรอไอ้ธนาน่ะ” คชาคาดคั้นเอาคำตอบ

“แล้วมันเกี่ยวอะไรกับคุณด้วย”

“ก็ตอบมาสิ ว่าเธอชอบหมอนั่นนักหรือไง”

“ฉันไม่ตอบ” เธอเสียงแข็งใส่เขา

“ได้ ไม่ตอบใช่ไหม” เขากระชากรถออกอีกครั้ง คราวนี้ขับเร็วยิ่งกว่าพายุ

“คุณจะพาฉันไปไหน หยุดรถเดี๋ยวนี้นะ ฉันจะลง” เขาขับรถเร็วมากจนเธอตกใจ

“ฉันจะทำให้เธอไปรักไปชอบหมอนั่นไม่ได้อีก”

“คุณจะทำอะไร” เธอเริ่มหวาดกลัว คนแบบเขาทำได้ทุกอย่าง

ไม่มีอะไรในโลกใบนี้ที่เขาอยากได้แล้วไม่ได้

“เดี๋ยวก็รู้”

“อย่าทำอะไรบ้า ๆ นะคะคุณคิง” ปลายฝนตกใจที่เขาพาเธอมาที่คอนโดฯ ส่วนตัว

“ไม่บ้าแน่นอน” คนเอาแต่ใจตัวเองกระชากเธอลงมาจากรถ

“นี่ปล่อยนะ” เธอกดเท้าเอาไว้กับพื้น เขาเลยกระชากเธอเข้ามาหา ก่อนที่จะอุ้มร่างเธอขึ้นพาดบ่า

“คุณคิง ปล่อยนะคะ”

“ปล่อยแน่ แต่ไม่ใช่ตอนนี้” เขาฟาดก้นเธอเต็มแรง ขณะพาเธอเข้าลิฟต์

“คุณคิง คุณนี่มันป่าเถื่อนจริง ๆ” เธอพูดเสียงหอบ ๆ เมื่อเขาปล่อยให้เธอเหยียบยืน

“แล้วไง” เขาโต้ตอบกลับมาอย่างยียวนกวนประสาท

“ฉันไปทำอะไรให้คุณคะ ทำไมคุณถึงทำแบบนี้”

“ก็เธอไปยุ่งกับไอ้ธนาไง ฉันเกลียดขี้หน้ามันเธอก็รู้” เขากระชากเธออกมาจากลิฟต์ เธอก็พยายามดิ้น แต่เขาดึงแขนของเธอมาหนีบเอาไว้ใต้รักแร้

“อย่าดิ้น ไม่งั้นฉันฟาดเธอตรงนี้แน่”

“คุณเป็นผู้ชายนะคะ”

“เป็นผู้ชายแล้วทำไม”

“ไม่มีความเป็นสุภาพบุรุษเลยหรือไง” เธอกดเท้าเอาไว้ไม่ยอมเข้าไปในห้องพักของเขา แต่มีหรือคนแรงเยอะกว่าจะยอม

“มานี่เลย” เขากระชากอีกครั้ง ร่างน้อยของเธอก็ปลิวเข้าไปอยู่ในห้องพักของเขาเป็นที่เรียบร้อย

ประตูปิดลงพร้อมกับอิสรภาพ เธอรู้ดีว่าประตูของเขาล็อกอย่างแน่นหนา หากไม่มีรหัสหรือสแกนลายนิ้วมือก็ออกไปไม่ได้

ปลายฝนหันรีหันขวาง มองเขาอย่างหวาดหวั่น

“ฉันไม่ชอบเล่นเกมแมวจับหนูหรอกนะ แต่ถ้าเธออยากวิ่งก็วิ่งหนีไปเลย แต่ฉันจะบอกให้นะ ประตูห้องพักของฉันล็อกหลายชั้น เธอออกไปไม่ได้หรอก แม้จะมีคีย์การ์ด นอกจากฉันอนุญาต” เขาเดินเข้าห้องพักไป ทำให้ปลายฝนต้องชะโงกหน้าตามไปดูว่าเขากำลังทำอะไรอยู่

Lies dieses Buch weiterhin kostenlos
Code scannen, um die App herunterzuladen

Aktuellstes Kapitel

  • ของหวงผู้ชายเอาแต่ใจ   27

    “คนใจร้าย ฉันเฝ้ารักเธอมาตลอด เธอมันเย็นชาไร้หัวใจ ไร้ความรู้สึก ฉันไปเรียนอยู่เมืองนอกหลายปี ก็ไม่เคยมีใคร มีแต่เธอในหัวใจคนเดียว”“เธอไปอยู่เมืองนอกเหลวแหลกแค่ไหน ทำไมฉันจะไม่รู้ เพื่อนของฉันยังเคยได้กินเธอเลย”“นี่เธอ” รติรสครางออกมา“เธอไม่ได้รักฉัน แค่อยากได้ฉันเท่านั้น บ้านเธอกำลังมีปัญหาด้านการเงินนี่นา”“เธอรู้ได้ไง” รติรสพูดอย่างตกใจ“น้ำรินสารภาพหมดแล้วว่าเธอสั่งให้น้ำรินไปวางยาปลายฝน”“ก็ปลายฝนไม่ได้เป็นอะไร” รติรสเริ่มแถเมื่อโดนจับได้คาหนังคาเขาแบบนี้“นี่คือคลิปที่น้ำรินอัดเอาไว้ตอนที่เขาเจอกับเธอ เธอพูดอะไรกับน้ำรินบ้าง มันอยู่ในนี้ ไปหาตำรวจกัน” คชากระชากแขนของรติรสเต็มแรง เพื่อที่จะพาไปหาตำรวจด้วยกัน“อย่านะคิง ถือว่ารสเคยช่วยชีวิตคิงเอาไว้ตอนคิงเป็นตะคริวแล้วจมน้ำ อย่าจับรสส่งตำรวจเลยนะ” เธอทวงบุญคุณเอากับคชา ทำให้เขาชะงักไปเธอแอบชอบเขาตั้งแต่สมัยเรียน แอบตามเขาไปเมื่อเห็นว่าเขาไปซ้อมว่ายน้ำตอนเย็นคนเดียว จนได้ช่วยชีวิตเขาเอาไว้ตอนเขาเป็นตะคริว เลยมีบุญคุณต่อกันมา เธอเลยได้ใกล้ชิดเขา แต่เขาก็คงสถานะให้เธอแค่เพื่อนเท่านั้น“ก็ได้ ฉันจะไม่จับเธอส่งตำรวจ เพราะปลายฝนรอดม

  • ของหวงผู้ชายเอาแต่ใจ   26

    “วางยาก็พาไปหาหมอที่โรงพยาบาลสิ ไม่ใช่มาทำแบบนี้”“ก็ปลายฝนเป็นเมียผม ผมช่วยเธอแบบนี้ไม่ผิด” ประโยคของลูกชายทำเอาคันสรอ้าปากค้าง และปลายฝนก็ตกใจ ไม่คิดว่าเขาจะพูดแบบนี้ออกมา“แกกำลังพูดอะไรอยู่ห้ะ รู้ตัวหรือเปล่า”“รู้สิครับ ปลายฝนเป็นเมียผมนานแล้ว”เพียะ!!! เสียงตบดังขึ้น ใบหน้าของคชาหันไปตามแรงตบ“ทำไมพ่อต้องตบผม โกรธผมขนาดนี้ หรือพ่อหวังจะเคลมปลายฝนเสียเอง” แม้บิดาจะประกาศกร้าวว่าเอ็นดูปลายฝนเหมือนลูกหลาน และจะส่งเสียให้เล่าเรียน แต่เขาก็ยังไม่ไว้ใจ เขาหวงปลายฝน ไม่อยากให้ผู้ชายคนไหนแม้แต่บิดามายุ่งเกี่ยวกับเธอ“ไอ้ลูกเวร!” คันสรโกรธจนตัวสั่น ตบใบหน้าของลูกชายอีกรอบ แต่คราวนี้คชาหลบทัน ในขณะที่ปลายฝนกอดผ้าห่มเอาไว้แน่น ทำอะไรไม่ถูกเอาเสียเลย“แก ไอ้ลูกชั่ว แกทำลายผู้หญิงแบบนี้ได้ยังไง”“คุณพ่อโกรธผมขนาดนี้เพราะอยากเก็บปลายฝนเอาไว้เองคนเดียวใช่ไหม ผมเห็นนะว่าพ่อมองปลายฝนยังไง พ่อควรจะคิดได้ว่าปลายฝนอายุห่างจากพ่อตั้งหลายปี เป็นพ่อลูกกันได้เลย พ่อจะหวังเคลมเด็กในบ้านหรือไง”“ไอ้ ไอ้ลูกเวร ฉันจะทำแบบนั้นกับลูกสาวตัวเองได้ยังไงกัน” คันสรเผลอพูดออกมา นั่นทำให้ทุกคนตกตะลึง“พ่อ พ่อพูดว่า

  • ของหวงผู้ชายเอาแต่ใจ   25

    “ปลายฝน เกี่ยวอะไรกับยายนั่นด้วย” รติรสไม่ค่อยชอบปลายฝนมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว“ปลายฝนแอบมีความสัมพันธ์กับคชามานานแล้ว เรียกว่าแอบเป็นเมียลับ ๆ น่ะ”“จริงเหรอ”“จริงสิ”“ปลายฝนคงอยากถีบตัวเองให้สูงขึ้น หวังสูงเพื่อจับคชาน่ะ”“นังสารเลว”“ถ้าเธออยากได้คชาก็ต้องกำจัดปลายฝนออกไป”“แล้วนายมาบอกเรื่องนี้กับฉันทำไม”“ฉันอยากช่วยเธอไง”“ช่วยฉันทำไม”“ฉันกับปลายฝนเคยชอบกันมาก แต่หล่อนกลับเลือกความรวยของคชา ฉันก็เลยเจ็บใจ อยากทำให้ปลายฝนเจ็บ”“ฉันเข้าใจแหละ นายอยากแก้แค้นผู้หญิงที่เคยหักอกนายล่ะสิ นายจะร่วมมือกับฉันใช่ไหม”“ฉันแค่เล่า แต่ไม่ได้คิดจะทำอะไรแบบนั้นหรอก”“ถ้านายไม่ทำอะไร งั้นฉันจะกำจัดยายนั่นออกจากชีวิตของคิงเอง”“อย่าเอาให้ถึงตายเลยนะ”“นายยังห่วงแม่นั่นอยู่อีกเหรอ”“ไม่ใช่ แต่ฉันเป็นห่วงเธอ ไม่อยากให้เธอมีปัญหาตามมาทีหลัง”“โอเค” เธอรับคำ เพราะตอนนี้ที่บ้านกำลังถังแตก ไม่ได้ร่ำรวยเหมือนแต่ก่อน เธอเลยต้องจับผู้ชายสักคนที่ร่ำรวยเหมือนครอบครัวเธอในอดีต แต่คนคนนั้นต้องไม่ใช่ไทน์ เพราะเขาเป็นแค่ลูกเลี้ยงของคันสร ยังไงก็สู้คชา ลูกแท้ ๆ ของคันสรไม่ได้“เธอมีแผนอะไร”“แผนการของฉันก็ง่าย ๆ แค่

  • ของหวงผู้ชายเอาแต่ใจ   24

    พูดคุยกับเธออยู่บ้าง แต่ก็ยังคงสถานะความเป็นเพื่อนเอาไว้เช่นเดิม เพราะเขาไม่เคยคิดที่จะเกินเลยกับเธอไม่ว่าจะในอดีต ปัจจุบัน หรืออนาคต“จำได้สิ จำได้ว่าหนูรสย้ายไปอยู่กับอาที่อเมริกาใช่ไหม แล้วนี่เรียนจบแล้วเหรอ กลับมาเมื่อไหร่แล้ว”“เรียนจบแล้วค่ะ เพิ่งกลับมาจากอเมริกาค่ะ” รติรสยกมือไหว้คันสร ก่อนที่ทั้งหมดจะคุยกันอย่างถูกคอธนาที่ยืนมองอยู่อีกด้าน จ้องรติรสไม่วางตา ทำให้ธัญญาเรศต้องเอ่ยถามลูกชาย“ใครกันจ๊ะลูก”“เธอเคยเรียนโรงเรียนเดียวกับผมแล้วก็ไอ้คิงน่ะครับ ลูกสาวนักธุรกิจที่มีชื่อเสียงด้านอสังหารน่ะครับ”“โพรไฟล์ดีเสียด้วย”“แต่เธอไม่สนใจผมหรอกครับ สนใจแต่ไอ้คิง เพราะตอนนั้นผมจน”“ลูกชอบหล่อนเหรอ”“ก็ไม่เชิงหรอกครับ แต่รติรสโดดเด่นที่สุดในโรงเรียน มีหนุ่ม ๆ ชอบเยอะ แต่หล่อนก็รักปักใจอยู่กับไอ้คิง หล่อนแสดงออกมาว่าชอบไอ้คิงน่ะครับ แต่ไอ้คิงนี่สิไม่ได้แสดงออกอะไร ให้แค่ความเป็นเพื่อนเท่านั้น”“ถ้าชอบก็แย่งมาให้ได้สิ ไอ้คิงน่ะเหมาะกับลูกคนใช้อย่างนังปลายฝนแล้วล่ะ”“ก็น่าสนนะครับ” ธนาพูดขึ้น ก่อนที่เขาจะคิดวางแผนในใจ เพื่อที่จะได้หาทางพบเจอกับหญิงสาว แต่น่าจะไม่ต้องหาทางเพราะหลังจากงา

  • ของหวงผู้ชายเอาแต่ใจ   23

    “ก็ถ้าลูกแท้ ๆ อย่างแกมันไม่เอาไหน ฉันก็ควรพิจารณาให้คนอื่นมาดูแลกิจการไม่ใช่เหรอ เพราะถ้ายังขืนให้แกดูแล กิจการของฉันคงจะเจ๊งไม่เป็นท่า”“ผมไม่ยอมหรอกครับ”“ไม่ยอมก็ต้องตั้งใจทำงานให้ดี”“ไม่ครับ”“นี่แกอย่ามากวนโมโหฉันนะ” คันสรเริ่มของขึ้น“ผมขอตัวก่อนนะครับ วันนี้รู้สึกเหนื่อยมาก อยากจะกลับไปพักผ่อนแล้วครับ”“แกจะบ้าเหรอ นี่มันยังไม่เที่ยงด้วยซ้ำ แกทำงานเช้าชามเย็นชามแบบนี้ บริษัทได้เจ๊งน่ะสิ” คันสรโกรธลูกชายเป็นอันมาก“ผมไม่ได้ทำงานเช้าชามเย็นชามนะครับ แต่ทำงานเช้าชาม เย็นสองชาม”“นี่แกอย่ามาพูดจากวนส้นตีน แกรู้ไหมว่ากว่าฉันจะสร้างบริษัทนี้มาได้เหนื่อยยากลำบากแค่ไหน แกเป็นคนเรียนเก่ง หัวดี กีฬาก็เด่น ทำไมถึงได้กลายเป็นคนขี้เกียจแบบนี้ไปได้”“ผมขอตัวก่อนนะครับคุณพ่อ ขี้บ่นเสียจริง” คชาเอ่ยขอตัว จริงๆ เขาทำงานอย่างจริงจัง เรียนรู้งานทุกอย่างที่เขาต้องสืบทอด แต่ไม่ได้ทำให้บิดาหรือใครเห็นก็แค่นั้นเอง อีกทั้งพอเรียนจบเขาก็ได้ลูกน้องฝีมือดีมาช่วยเหลือเรื่องต่าง ๆ ด้วย การมีลูกน้องไว้ใช้สอยถือว่าดีมาก เวลาจะทำอะไรก็สะดวกมากขึ้น“เดี๋ยวก่อนไอ้คิงกลับมานี่ก่อน” คันสรเรียกลูกชายเอาไว้แต่อีก

  • ของหวงผู้ชายเอาแต่ใจ   22

    “ได้ค่ะ” แต่ธนาไม่ใช่คนเลวร้ายอะไร หากเธอจะถอยหนี ทำท่าทีว่ารังเกียจ มันก็ดูจะน่าเกลียดจนเกินไป“เราไม่ได้คุยกันเลยนะครับ”“พี่ไทน์มีอะไรหรือเปล่าคะ”“พี่เห็นเรานั่งอยู่คนเดียว ก็เลยมานั่งด้วย แค่อยากคุยด้วยน่ะครับ”“ค่ะ”“เรียนใกล้จบแล้วนะครับ เราก็เหลืออีกแค่ปีเดียวนี่นา”“พี่ไทน์ก็ฝึกงานที่บริษัทคุณท่าน ใกล้ฝึกงานจบแล้วเหมือนกันนี่คะ”“ครับ ฝึกงานเสร็จ คุณลุงอยากให้พี่ช่วยงานที่บริษัทน่ะครับ”“ดีสิคะ เรียนจบแล้วก็จะได้ทำงานเลย”“แล้วปีหน้าน้องปลายฝึกงานที่ไหนครับ”“คุณท่านเคยเปรยว่าอยากให้ฝึกที่บริษัทน่ะค่ะ จะได้เรียนรู้งาน”“ก็ดีนะครับ พี่ว่าคุณลุงคงอยากให้ปลายช่วยงานที่บริษัทเหมือนกัน”“ปลายก็อยากช่วยงานคุณท่านค่ะ คุณท่านมีบุญคุณกับปลายมาก”“ปลายเป็นคนกตัญญู ยังไงชีวิตก็ต้องเจริญก้าวหน้าครับ”“พี่ไทน์กับคุณแม่อยู่ที่นี่เป็นยังไงบ้างคะ”“ก็ดีนะครับคุณลุงดีกับพี่กับคุณแม่มาก”หลายปีแล้วสินะที่เขาอยู่ที่นี่กับมารดาของเขา แบบที่ไม่มีปัญหาทะเลาะเบาะแว้งกับคชา อาจเพราะธนาหลบเลี่ยง และไม่ปะทะ เธอก็ว่าดี การมีปัญหากับคชาไม่ใช่เรื่องดี คชาเองเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่ยุ่งเกี่ยว ไม่ใช่คู่แข่งก

Weitere Kapitel
Entdecke und lies gute Romane kostenlos
Kostenloser Zugriff auf zahlreiche Romane in der GoodNovel-App. Lade deine Lieblingsbücher herunter und lies jederzeit und überall.
Bücher in der App kostenlos lesen
CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN
DMCA.com Protection Status