All Chapters of ลิขิตรักหมอหญิงข้ามภพ: ขอเลือกสามีที่รักข้าเพียงผู้เดียว: Chapter 91 - Chapter 100

172 Chapters

91. ท้าประลองกู่ฉิน

ถังหรงหรงเริ่มรู้สึกเบื่อหน่ายกับงานเลี้ยงสังสรรค์ มางานเลี้ยงแต่กลับต้องมานั่งดื่มแต่น้ำชา มันใช่เรื่องที่ไหน "จ้าวหมิง... ข้าดื่มน้ำชาจนท้องข้าจะแตกอยู่แล้ว เจ้าให้ข้าดื่มสุราสักจอกไม่ได้หรือ หากเจ้าไม่พูดออกไป เจ้านายเจ้าก็คงไม่รู้เรื่องหรอก....จริงไหม....? "นายหญิง.... ท่านคิดว่าสุราเพียงหนึ่งจอก จะไม่หลงเหลือกลิ่นฉุนสักนิดบ้างเชียวหรือ หรือต่อจะให้ท่านอาบน้ำไปเป็นสิบๆรอบ ลมหายใจท่านก็เผยกลิ่นสุราออกมาให้สามีท่านรู้อยู่ดี...ท่านคิดว่าสามีท่านเป็นคนโง่หรืออย่างไร....? จ้าวหมิงรู้สึกโมโหแทนเจ้านาย นายหญิงคนนี้ช่างพูดจาได้ลื่นไหล ทำให้ดำกลายเป็นขาว เขาจะต้องเฝ้าจับสังเกตุนางแทนเจ้านายทุกฝีก้าว "ปัดโธ่... ข้าไม่พูดกับเจ้าแล้ว กว่างานเลี้ยงจะจบลง ข้าคงจะกลายเป็นง่อยไปแล้วกระมัง เบื่อๆๆๆ ข้าจะออกไปเดินดูรอบๆงานเลี้ยงแก้เบื่อรอพี่ใหญ่แล้วกัน..." กล่าวจบถังหรงหรงเดินลงไปชั้นล่างสุด โดยมีจ้าวหมิงคอยเดินตามหลังอารักขาอยู่ไม่ห่าง
Read more

92. สั่งสอนได้ดี

"คุณหนูท่านนี้ คงไม่ได้กำลังนึกสนุกอยู่หรอกใช่ไหม...? ชิวหลินผู้ดูแลหอเดินเข้ามาพร้อมกับถือพัดในมือปัดแกว่งไปมาอย่างอ่อนช้อย นางแต่งตัวมาในชุดสีแดงชาด สวมเครื่องประดับราคาแพง แถมยังแต่งหน้าจัด ดูก็รู้ว่ามีผู้มีอิทธิพลคอยถือหาง "บังอาจ คุณหนูหรงเอ๋อร์จะนึกสนุกขึ้นมาได้อย่างไร นางเป็นถึงหลานสาวเพียงคนเดียวของท่านกั๋วกง งานเลี้ยงที่จัดขึ้นวันนี้ ก็เป็นงานเลี้ยงต้อนรับตำแหน่งใหม่พี่ชายของนาง โชคดีแค่ไหนแล้วที่หอบุปผาต่ำต้อยของพวกเจ้าได้รับเกียรติอันมีค่าเช่นนี้....? ทหารนายหนึ่งรีบตะโกนด่าชิวหลิน เขาเองก็เป็นหนึ่งในผู้บาดเจ็บ ที่ได้รับการรักษาจากถังหรงหรง และรอดชีวิตมาได้ราวกับปาฎิหารย์ "ต้ายจริ๊ง....ที่แท้คุณหนูท่านนี้ก็เป็นเจ้าของเครื่องประทินโฉมชื่อดังนี้เอง ได้ยินชื่อเสียงมานาน...ในที่สุดก็มีวาสนาได้พบเจอ ถึงแม้จะปิดบังใบหน้าเพียงครึ่งหน้า แต่ความงามของคุณหนูก็แผ่ซ่านออกมา จนซ่อนเอาไว้ไม่มิด วันนี้หอบุปผาของคุณชายข้าช่างเป็นเกียรติยิ่งนัก แถมการแต่งหน้าของคุณหนูก็แหวกแนวไม่เหมือนใคร ดูโดดเด่นมีเอกลักษณ์ ไม่รู้ว่าข้าน้อยจะนำการแต่งหน้านี้ไปใช้กับเหล่าสาวงาม เพื่อนำไปใช้ต้อนรับนายท่า
Read more

93. ยอมศิโรราบ

ท่านเจ้าหอเลือกใช้เพลงสี่ฤดู บรรยายถึงทัศนียภาพที่งดงามแตกต่างกันออกไป ฤดูใบไม้ผลิ, ฤดูคิมหันต์(ฤดูร้อน), ฤดูใบไม้ร่วง และฤดูเหมันต์(ฤดูหนาว) ซึ่งแต่ละวรรคยามที่บรรเลงดีดออกมาเป็นบทเพลง ทำให้เสียงกู่ฉินดังกึกก้องในโสตประสาทของผู้ฟังทุกคน ชื่อเสียงการบรรเลงกู่ฉินอันดับหนึ่งในหอบุปผา ไม่เคยมีใครโค่นล้มเขาได้ แต่ละคนที่มาท้าประลอง ล้วนถูกท่านเจ้าหอจัดการเอาชนะได้อย่างขาดลอย หลายปีแล้ว....ที่ไม่เคยมีผู้ใดสามารถเอาชนะท่านเจ้าหอได้... ชิวหลินยืนคอยให้กำลังใจเจ้านายอยู่ด้านล่าง หลังจากพึ่งจะถูถังหรงหรงสั่นสอนไปหยกๆ ท่าทีที่เคยแข็งกร้าว บัดนี้กลับมีท่าทีอ่อนลง.... บรรดาสาวงามในหอบุปผา ยามเมื่อจ้องมองใบหน้าของท่านเจ้าหอ แต่ละคนรู้สึกร่างกายอ่อนระทวยไร้เรี่ยวแรง ความอ่อนโยนเอาใจใส่ของท่านเจ้าหอ พวกนางย่อมรู้ดีที่สุด ถึงท่านเจ้าหอจะมีชื่อเสียงฉาวโฉ่ในด้านลบ แต่พวกนางทุกคนกลับพร้อมพลีกายถวายชีวิตมอบให้เขาโดยไม่คำนึง "นายหญิง...ท่านเจ้าหอคนนี้ ท่านรู้จักเขา ใช่หรือไม่....? "ไม่รู้ว่าจะใช่บุรุษชุดแดงคนเดียวกัน กับที่ข้าเจอในตลาดตอนนั้นหรือเปล่า ครานั้นข้ามองเขาผ่านๆ จึงเห็นใบหน้าเขาไม่ชัดเ
Read more

94. ไฉ่หง

ยามนี้ถังหรงหรงไม่ได้สวมหมวกคลุมหน้าอย่างเช่นทุกครั้ง เพียงสวมผ้าคลุมปิดไว้ครึ่งหน้า เผยให้เห็นดวงตากลมโตที่สุกสกาว ดวงตาคู่นี้ ท่านแม่ทัพรู้สึกคุ้นเคยเป็นอย่างยิ่ง สตรีที่เขาเฝ้าถวิลหา จะกลายเป็นคุณหนูที่มีสามีแล้วคนนี้ได้อย่างไร ไม่มีทาง.... ถังหรงหรงเห็นว่าท่านแม่ทัพจ้องนางไม่กระพริบตา นางจึงเลื่อนสายตาหันไปทางทาสหญิงที่พึ่งจะชนะรางวัลมา เนื้อตัวทาสหญิงคนนี้มอมแมม สกปรกจนส่งกลิ่นเหม็น "พวกเจ้าสองคนมานี่สิ...." ถังหรงหรงหันไปเรียกหญิงคณิกาสองคนที่นั่งอยู่ข้างพี่ใหญ่ คณิกาทั้งสองจึงเดินออกมาอย่างฝืนใจ "คุณหนูมีอะไรจะสั่งหรือเจ้าคะ...? เสียงหวานหยอดย้อยเอ่ยถามคุณหนูตรงหน้า หากทำให้คนตรงหน้าขุ่นเคือง เกรงว่าชีวิตน้อยๆของพวกนาง คงจะรักษาเอาไว้ไม่ได้อีกแล้ว... "รีบพาทาสหญิงคนนี้ไปอาบน้ำแต่งตัวใหม่ให้ข้า.." คณิกาสองคนถึงกับรีบเอามือปิดจมูก แสดงความรังเกียจออกมา แต่ถังหรงหรงไม่ได้ใช้พวกนางสองคนปากเปล่า ถังหรงหรงโยนถุงเงินจำนวนหนึ่งไปให้คณิกาทั้งสอง เมื่อพวกนางเปิดถุงเงินดู ดวงตาของทั้งคู่ถึงกับเป็นประกายไฟ เงินในถุงต่อให้พวกนางสองคนบริการลูกค้าทั้งเดือน ก็ยังเทียบไม่ได้กับเงินถุงน
Read more

95. คนเดียวกัน...

ในระหว่างเดินทางไปตลาด สองนายบ่าวยังคงพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน ถังหรงหรงยังคงถามสารทุกข์สุกดิบ เรื่องราวในอดีตที่ผ่านมาของไฉ่หง ไฉ่หงเล่าทุกอย่างให้เจ้านายฟังโดยไม่ปิดบัง บิดานางตายในสนามรบ จึงทำให้นางถูกจับมาเป็นทาสตั้งแต่แบเบาะ โชคดีที่ได้ท่านเจ้าหอยื่นมือเข้าช่วยเหลือ และพานางกลับมาเลี้ยงดูในหอบุปผา นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ถังหรงหรงรู้สึกเอ๊ะใจ เหตุฉไนท่านเจ้าหอจึงได้ไปโผล่อยู่ที่ชายแดน เบื้องหลังของเขาจะต้องไม่ธรรมดาแน่นอน หากจะถามเสี่ยวเป่า เสี่ยวเป่าก็เอาแต่ตอบบ่ายเบี่ยง อ้างแต่เป็นลิขิตสวรรค์มิอาจแพร่งพราย หรือต่อให้ถาม ถังหรงหรงก็จะได้รับคำตอบเดิม.... เพื่อไม่ให้ทุกคนสงสัย บุรุษคนนี้อาจแสร้งทำตัวเองให้ดูแย่ในสายตาคนอื่น หรือว่าเขากำลังแอบวางแผนการใหญ่อยู่ลับๆ เรื่องนี้ถังหรงหรงจะต้องให้พี่ใหญ่ส่งลูกน้องไปคอยจับตาดูความเคลื่อนไหวของท่านเจ้าหออย่างเร่งด่วน หากเป็นอย่างที่นางคิด เรื่องนี้ถือว่าเป็นการก่อกบฏ มิอาจปล่อยผ่านไปได้ "นายหญิง...ท่านบอกว่าจะแวะไปซื้อของ ซื้ออะไรหรือเจ้า ท่านให้บ่าวออกมาซื้อคนเดียวก็ได้ เหตุใดถึงต้องเสียเวลาออกมาซื้อด้วยตัวเอง...? "พวกเจ้าไม่รู้เรื่อ
Read more

96. ยอมรับชะตากรรม

โม่เฉินนั่งสังเกตุการณ์จากในเรือน หมุนถ้วยชาอยู่ในมือไปมา แต่สายตากลับจ้องมองภรรยาไม่กระพริบตา เมื่อเห็นสามพี่น้องวิ่งผ่านหน้าเขาไปช่วยพี่สาวถือของ โม่เฉินจึงเบือนสายตากลับมามองดูถ้วยชาในมือ พร้อมกับถอนหายใจออกมา "นายท่าน...ท่านลองตรองดูเถิด ไหนจะท่านแม่ทัพหนุ่ม ไหนจะบุรุษชุดแดงอีก ภรรยาท่าน...ช่างมีเสน่ห์เหลือล้นจริงๆ...." "หุบปาก...รีบไปตรวจสอบเบื้องหลังบุรุษคนนั้นซะ วันนี้ข้าต้องรู้ทุกอย่างของเขา..." วาจาเยือกเย็นเอ่ยออกมา ทำเอาจ้าวหมิงถึงกลับรีบรับคำสั่ง แล้วหายตัวไปในบัดดล ถังหรงหรงเดินอุ้มเสี่ยวไป่เข้ามาในเรือนอย่างหน้าชื่นตาบาน ตามมาด้วยไฉ่หง และน้องชายบุญธรรมทั้งสาม ในขณะที่กำลังเดินเข้าเรือน ถังหรงหรงยังหันไปเอ่ยถามน้องชายทั้งสาม "พวกเจ้าสามคน เมื่อเช้าได้ไปรายงานตัวที่ค่ายทหารตามที่พี่หญิงบอกหรือไม่....? "เรียบร้อยแล้วพี่หญิง เริ่มตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป พวกเราสามคนจะออกเดินทางไปฝึกอยู่ที่ค่ายทหาร พี่หญิงจะต้องถนอมตัวด้วย พี่หญิงโปรดวางใจ รับรองได้ว่าพวกเราสามคนจะเชื่อฟังท่านรองแม่ทัพอย่างเคร่งครัด..." "เยี่ยมไปเลย ที่นี้พี่หญิงก็ไม่ต้องห่วงเรื่องอนาคตของพวกเจ้
Read more

97. ทำสบู่ และถุงหอม

หลังจากบทเพลงรักสงบลง โม่เฉินก็กลับมาเป็นปกติสุขอีกครั้ง ต่างจากอีกคน ที่ดูราวกับวิญญาณหลุดออกจากร่าง ถังหรงหรงพยายามฝืนร่างกายที่อิดโรย เริ่มลงมือทดลองทำสินค้าตัวใหม่ดั่งใจหวัง "เครื่องหอมมากมายเช่นนี้ คือสินค้าใหม่ที่ภรรยาพูดถึงอย่างนั้นหรือ...? โม่เฉินเอ่ยน้ำเสียงอ่อนโยน *......* สามีคนนี้เปลี่ยนอารมณ์เร็วยิ่งกว่าจรวด น่าตบให้คว่ำจริงๆ ถังหรงหรงได้แต่แอบด่าสามีภายในใจอย่างโมโห แล้วจึงพยายามฝืนยิ้มหันไปเอ่ยบอกสามี "ใช่แล้ว ข้ากำลังจะทำเครื่องอาบน้ำ หรือจะเรียกอีกชื่อหนึ่งว่าสบู่ ท่านสามีเคยเห็นหรือไม่ หรือว่ามัวแต่อ่านตำราจนไม่สนใจสิ่งอื่นใด....? คำพูดหลังที่เอ่ยออกมา ฟังดูเหมือนประชด "อ่อ....เครื่องอาบน้ำ, สบู่ ข้าไม่เคยได้ยินมาก่อน ภรรยาที่รักชอบคิดค้นสิ่งใหม่ๆที่แตกต่างไม่เหมือนคนอื่น ช่างเก่งกาจเกินไปแล้ว สมแล้วที่เป็นภรรยารักของข้า..." โม่เฉินหันไปยิ้มให้ภรรยารัก "ชิ...ไม่ต้องทำมาเป็นตบหัวแล้วลูบหลัง ท่านมันร้ายยิ่งกว่าเสือซ่อนเล็บ อย่าคิดว่าข้าจะหลงคารมท่าน ดูผลงานที่ท่านทิ้งรอยเอาไว้สิ ข้าต้องใช้เครื่องสำอางโป๊ะไว้ไม่รู้ตั้งกี่รอบ ยังจะมีหน้ามายิ้มอีก..." พอพูดถึงเ
Read more

98. สาสน์ลับ

"หรงเอ๋อร์...ทำให้ข้าบ้างสิ ข้าก็อยากได้อันหนึ่ง..." อี้ฟูพอเห็นโม่เฉินสวมถุงหอมเอาไว้ที่สายรัดเอว รู้สึกว่าดูดีมาก เขาจึงอยากได้บ้าง "การให้ถุงหอมกับบุรุษ ต้องให้กับคนที่ชอบเท่านั้น ถ้าพี่อี้ฟูอยากได้ คงต้องให้ภรรยาที่บ้านท่านเย็บให้แล้วละ...คริ...คริ.." คนงานหญิงคนหนึ่งรีบหันไปหยอกล้ออี้ฟู "เหอะ...ภรรยาที่บ้านข้ามีแต่กินกับนอน วันๆนางทำอะไรเป็นบ้าง พูดถึงนางแล้วข้าอารมณ์เสียขึ้นมาเลย..." อี้ฟูได้แต่นั่งโวยวายเพราะอยากได้ถุงหอม แต่คนงานหญิงคนนั้นกลับไปพูดจี้จุดถึงภรรยาที่บ้าน ยิ่งทำให้อี้ฟูหงุดหงิดขึ้นมาเอาเสียดื้อๆ "นี้ของน้องชายทั้งสาม ถุงหอมลายดอกเหมยสีขาวเหมือนกันเลย ด้านหลังยังปักตามชื่อน้องชายแต่ละคน ลองดมกลิ่นดูสิ...ว่าชอบหรือไม่....? "แน่นอนว่าต้องชอบ ของคุณพี่หญิง.." น้องชายทั้งสามต่างแย่งกับรับถุงหอม พร้อมกับแขวนใส่ตรงสายรัดเอวทันที แต่ละคนเดินอวดถุงหอมที่พี่สาวเป็นคนเย็บให้กับมือ อย่างภาคภูมิใจ "หรงเอ๋อร์...เจ้าจะลำเอียงเกินไปแล้ว พวกเขาทุกคนล้วนได้ถุงหอมจากเจ้า แต่ทำไมข้าถึงไม่ได้บ้าง ข้าก็เป็นคนในครอบครัวเจ้าเหมือนกันนะ....? อี้ฟูแสดงสีหน้าบึ้งตึง พยายามเรียกร้
Read more

99. ข่มขู่

หนึ่งก้านธูปต่อมา(=30นาที) แม่ทัพหนุ่มพาถังหรงหรงเข้ามาทางเส้นทางลับ แต่ละเส้นทางมองไกลจนสุดลูกหูลูกตา ล้วนใช้เวลาในการเดินนานกว่าปกติ ไม่นานก็เดินมาถึงหน้าพระตำหนักใหญ่ทันที ถังหรงหรงเดินจนปวดขา ไม่เคยเดินเร็วขนาดนี้มาก่อน หากจำเป็นนางอยากจะใช้วิชาตัวเบาให้รู้แล้วรู้รอด ขนาดเดินขึ้นเขายังไม่เหนื่อยเท่ากับตอนนี้ ร่างเล็กๆหายใจหอบแรงจนคนข้างๆต้องหันกลับมาเหลือบมอง แต่ไม่ได้เอ่ยอะไรออกมา เมื่อเดินไปถึงจุดหมาย แม่ทัพหนุ่มจึงเอ่ยขึ้น "ถึงแล้ว...ที่นี้แหละ....? "ก็คงน่าจะถึงตั้งนานแล้วละ....หากยังไม่ถึง เกรงว่าข้าคงจะหมดแรงเป็นลมล้มพับ ก่อนที่จะได้รักษาคนสำคัญของท่าน..." ถังหรงหรงบ่นพึมพำเล็กน้อย "ขอโทษ...ข้าลืมไปว่าคุณหนูขาสั้น....? คำพูดแม่ทัพหนุ่ม ทำเอาคนฟังถึงกับพูดไม่ออก นี้เขากำลังด่านางว่าเตี้ยอย่างนั้นหรือ.....? "ท่านว่าใครขาสั้น....ท่านเดินราวกับจะวิ่งเอา ข้าจะตามท่านทันได้อย่างไร...ขาท่านต่างหากที่ยาวยิ่งกว่าเสาเข็ม.." ถังหรงหรงรีบสวนกลับ "ข้าไม่ได้หมายความเช่นนั้น ข้าอยู่ในกองทัพมานาน นิสัยหยาบกระด้าง เลยไม่ค่อยคุ้นชินกับการใช้คำพูดกับสตรี หวังว่าคุณหนูจะไม่ถื
Read more

100. กักขังหน่วงเหนี่ยว

หลังจากทุกคนออกไปจนหมด เหลือเพียงถังหรงหรงกับฮ่องเต้ ถังหรงหรงไม่รอช้ารีบหยิบกล่องยาออกมาจากแขนเสื้อ ก่อนจะถือวิสาสะไปนั่งลงข้างฝ่าบาททันที ฮ่องเต้ทรงเห็นทุกการกระทำของหมอหญิงตรงหน้า หญิงสาวคนนี้เป็นหลานสาวของท่านกั๋วกงไม่ผิดแน่ คาดไม่ถึงว่านางจะมีวิชาแพทย์ติดตัว และยังมีชื่อเสียงเป็นถึงหมอเทวดาลึกลับ เมื่อครู่นางบอกฮองเฮาว่ามีใบหน้าน่าเกลียด แต่ฮ่องเต้กลับไม่คิดเช่นนั้น เพราะท่านกั๋วกงเคยบอกว่าหลานสาวรักอิสระ ชอบชีวิตสันโดษ นี้คงจะเป็นเหตุผลให้นางเลือกที่จะปฎิเสธเกี่ยวดองกับราชวงศ์ หากวันนี้นางรักษาอาการประชวรให้ฮ่องเต้สำเร็จ ฮ่องเต้ผู้นี้ก็จะไม่ติดใจเอาความ ปล่อยให้นางได้เป็นอิสระดั่งใจหวัง.... ถังหรงหรงเริ่มลงมือตรวจชีพจรที่ข้อมือฮ่องเต้ จดจ่ออยู่กับการฟังเสียงชีพจร จากนั้นจึงหยิบหูฟังออกมา เพื่อฟังเสียงจังหวะการเต้นของหัวใจ "หม่อมฉันขออนุญาติฟังเสียงหัวใจของพระองค์ได้ไหมเพคะ หากพระองค์ทรงยินยอม ได้โปรดกระพริบตาให้หม่อมฉันหนึ่งครั้ง หากทรงไม่ยินยอมกระพริบตาสองครั้งเพคะ....? หลังจากถังหรงหรงกล่าวจบ ฮ่องเต้กระพริบตาหนึ่งครั้งให้นาง เพื่ออนุญาติ เมื่อได้รับการยินยอมจากผู้ป่ว
Read more
PREV
1
...
89101112
...
18
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status