All Chapters of ลิขิตรักหมอหญิงข้ามภพ: ขอเลือกสามีที่รักข้าเพียงผู้เดียว: Chapter 11 - Chapter 20

หญิงชรามองดูบุรุษตรงหน้าอย่างไม่ลดสายตา นางมองสำรวจเขาตั้งแต่หัวจรดเท้าอยู่นาน แล้วจึงเอ่ยออกไป "เจ้าหนุ่ม เจ้ามีนามว่ากระไร......? "ข้าชื่อโม่เฉิน ข...ขอรับ..." นี้เป็นครั้งแรกที่โม่เฉินพูดจาอย่างนอบน้อมกับหญิงชราตรงหน้า รองจากมารดาของเขา "อายุเท่าไหร่...? "20 ขอรับ" "อายุก็ไม่น้อย แล้วแต่งงานหรือยัง....? "ย....ยังขอรับ" "ที่บ้านมีญาติพี่น้องหรือไม่ เจ้าเป็นคนที่ไหน แล้วทำงานอะไร...? หญิงชราเอ่ยถามราวกับสำรวจสำมะโนครัว "..." หรงหรงหมดซึ่งคำจะพูด"ท่านแม่..." หรงหรงหันไปปรามมารดา โม่เฉินเงียบไปครู่หนึ่ง เขากำลังจะอ้าปากพูด แต่ถูกหญิงชราเอ่ยแทรกขึ้นมาก่อน "ช่างเถอะ...ข้าไม่อยากรู้แล้ว ขอเพียงไม่คิดร้ายต่อพวกข้าสองแม่ลูกก็พอ...""เรื่องนั้นไม่มีทางเกิดขึ้นแน่นอน หรงเอ๋อร์เป็นคนช่วยชีวิตข้า ชีวิตนี้ทั้งชีวิตข้าจะต้องแกป้องนางแน่นอน ข้าขอให้สัญญา""ให้มันจริงเถอะ อย่าได้คิดว่าเจ้าแค่หน้าตาดี แล้วจะมาล่อลวงหรงเอ๋อร์ของข้า ถึงแม้เจ้า เอ่อ....จะเห็นความบริสุทธิ์ของนาง แต่หากนางไม่ยินยอม นั้นก็เป็นสิทธิ์ของนาง..." "ขอรับ" *.....* หรงหรงรีบหันไปมองหญิงชรา คำพูดเ

สตรีในยุคสมัยนี้ ล้วนแล้วแต่ถือชื่อเสียงเป็นสิ่งสำคัญ นางเมิงจึงต้องรีบออกหน้าปกป้องบุตรสาวเพียงคนเดียว มีหรือจะยอมให้ใครมาแตะต้องแก้วตาดวงใจของนาง มิมีวันเสียหรอก "ในเมื่อเป็นเรื่องเข้าใจผิด เช่นนั้นก็แยกย้ายกันไปได้แล้ว..." ท่านผู้นำหมู่บ้านรีบหันบอกทุกคน "ประเดี๋ยวก่อน...เรื่องค่าสินสอดข้านั้นกระจ่างแล้ว แต่เรื่องที่นังหนูหรงหรงทำร้ายร่างกายบุตรชายข้าเล่า จะรับผิดชอบเช่นไร.....? นายท่านเซิ๋นมองไปที่หรงหรงและนางเมิง คิดว่าตนเองถือไพ่เหนือกว่า "อ่อ....พอดีเลย ข้าก็พึ่งจะนึกขึ้นมาได้อยู่เรื่องหนึ่ง พวกท่านทุกคนลองสังเกตุดูร่องรอยฟกช้ำตามร่างกายของข้าสิเจ้าคะ..." "ตายแล้ว...นั้นมันร่องรอยการถูกทำร้ายมิใช่หรือ...? ชาวบ้านคนหนึ่งตะโกนออกมา เมื่อมองเห็นรอยฟกช้ำที่ปรากฏชัดเจน การที่ทำร้ายหญิงสาวในหมู่บ้านถือเป็นกฏเหล็กร้ายแรง ทุกคนในหมู่บ้านล้วนรู้ดี "ใช่แล้ว นี้เป็นร่องรอยจากการถูกทำร้ายแน่นอนเจ้าค่ะ ข้าขอสาบานด้วยชีวิต..." หรงหรงแสร้งเอามือปาดน้ำตาทำตัวน่าสงสาร "โถ้ๆๆ นังหนู...เจ้ารีบบอกลุงมาเถอะ ตกลงไอ้สารเลวคนไหน มันเป็นคนทำร้ายเจ้า....? ท่านผู้นำหมู่บ้านรู้สึกมีโทสะขึ้

บรรยากาศยามรุ่งสาง..... หรงหรงตื่นขึ้นมาเป็นคนแรก นางรีบอาบน้ำแต่งตัวออกเดินทางขึ้นเขาไปตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง ในระหว่างการเดินทาง เมื่อนึกถึงคำพูดของโม่เฉินตลอดทั้งคืน ยิ่งทำให้นางนอนไม่หลับ นางนอนพลิกตัวไปมาตลอดทั้งคืน จนเผยให้เห็นรอยคล้ำที่ใต้ตาอย่างเด่ดชัด "ผู้ชายก็เป็นเหมือนกันหมด ยามแรกรักน้ำต้มผักยังว่าหวาน เขาช่างดื้อดึงเสียจริงๆ" จู่จู่หรงหรงก็นึกถึงเรื่องราวในอดีตที่แสนเจ็บปวดขึ้นมาในโสตปราสาท นางเคยมีเพื่อนสนิทที่รักมากอยู่คนหนึ่ง เพราะความไว้เนื้อเชื่อใจ จึงทำให้ถููกเพื่อนสนิทคนนั้นแอบแทงข้างหลัง และได้ถูกสวมเขามาเป็นเวลานาน หากว่าเรื่องไม่แดงขึ้นมาเสียก่อน หรงหรงคงกลายเป็นคงโง่งมอยู่เช่นนั้น ก่อนจะข้ามภพมา หรงหรงตั้งใจว่าจะไปเซอร์ไพรเพื่อนสนิท โดยไม่บอกล่วงหน้า นางจึงได้แอบไปหาเพื่อนสนิทที่ห้องพักอย่างลับๆ และบังเอิญได้ยินเพื่อนสนิทกำลังคุยโทรศัพท์ว่ากำลังตั้งครรภ์ขึ้นมา และพ่อของเด็ก ก็คือแฟนหนุ่มของหรงหรง หรงหรงเหมือนโดนมีดกรีดลงกลางใจ ซึ่งเรื่องนี้ได้สร้างบาดแผลทางใจให้กับหรงหรงอย่างไม่มีวันลืมเลือน.... เมื่อได้สติขึ้นมา หรงหรงรีบสลัดความคิดฟุ้งซ่านทั้งหมดทิ้งไ

"เรื่องนี้รู้ไปถึงหูของท่านตา ทำให้ท่านตาขุ่นเคืองเป็นอย่างมาก ส่วนท่านยาย พอได้ทราบถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้น นางถึงกับเป็นลมหมดสติไปหลายวัน ด้วยเกรงว่าตระกูลถังจะเสื่อมเสียชื่อเสียง ท่านตาจึงรีบปิดข่าว เพื่อไม่ให้คนภายนอกได้ล่วงรู้ และให้พ่อกับแม่แต่งงานกันโดยไม่ต้องจัดพิธีรีตอง แต่ท่านตายังถือว่ามีเมตตา ได้แบ่งทรัพย์สินเพื่อเป็นสินเดิมให้แม่ เอาไว้ใช้ในยามจำป็น แต่คนในตระกูลถังไม่ยินยอมให้แม่ใช้ชื่อแซ่เดิม น้ำเสียงส่วนใหญ่เห็นต่างไปจากท่านตา ท่านตาเองก็ทำอะไรมากไม่ได้ จึงได้ตัดสินใจ คัดชื่อแม่ออกจากรายชื่อวงศ์ตระกลู นับแต่นั้นเป็นต้นมา" "ปัดโธ้....คนในตระกลูช่างไม่ยุติธรรมกับท่านแม่เลยนะเจ้าค่ะ...? หรงหรงเมื่อได้ฟังดังนั้น นางก็เริ่มโมโหขึ้นมา "หรงเอ๋อร์ พ่อเจ้าดีกับแม่เป็นอย่างมาก เขาได้เปลี่ยนชื่อแซ่ให้แม่ในภายหลัง แต่หลังจากแม่ย้ายออกมาอยู่กับพ่อเจ้าได้ไม่นาน แม่เฒ่าอิ๋นก็เริ่มใช้สินเดิมของแม่ไปจนหมดสิ้นอย่างไม่เกรงใจ พ่อเจ้าจึงทนดูไม่ได้ เลยขอแยกเรือนออกมาใช้ชีวิตตามลำพังสองผัวเมีย ท่านปู่เจ้า..เห็นว่าแม่เฒ่าอิ๋นใช้สินเดิมแม่ไปจนหมดสิ้น จึงได้แอบยกเงินส่วนตัวจำนวนก้อนหนึ่ง เ

ท่านลุงฉู่....ถือเป็นช่างไม้ฝีมือดีอันดับหนึ่งอีกหนึ่งคนของหมู่บ้าน เขาสามารถสร้างผลงานการออกแบบ รวมถึงการต่อเติมเรือนที่แข็งแรงและยังทนทาน ขนาดช่างฝีมือในระแวกใกล้เคียง ยังต้องมาขอเรียนรู้งานจากเขา หากเอ่ยถึงช่างไม้ฝีมือดี คงไม่มีใครที่จะไม่รู้จัก.... คำเล่าลือถึงความสามารถของช่างไม้ฉู่ ไม่ใช่เฉพาะแต่การสร้างบ้านหรือต่อเติมบ้านเป็นเท่านี้ เขายังสามารถสร้างโต้ะกินข้าว เก้าอี้ โต้ะเครื่องแป้ง และอุปกรณ์ที่ทำจากไม้อีกหลายอย่าง ขึ้นอยู่กับผู้จ้างวาน ขอเพียงมีแบบร่าง ช่างไม้ฉู่ก็สามารถทำออกมาได้ทั้งนั้น "อ้าว...ลมอะไรหอบมา วันนี้ถึงได้มาหาลุงตั้งแต่เช้าเช่นนี้.....? ช่างไม้ฉู่กำลังนั่งลงประกอบโต้ะไม้ เขาพลันเหลือบไปเห็นหรงหรงเดินมาแต่ไกล เพราะตั้งแต่มารดานางป่วย เขาก็ไม่ค่อยเห็นหน้าเด็กสาวคนนี้เลยสักครั้ง "สวัสดีตอนเช้าเจ้าคะ.... พอดีว่าข้าจะมาขอจ้างวานท่านลุง พอจะมีเวลาว่างให้ข้าสักประเดี๋ยว ได้หรือไม่เจ้าคะ.....? หรงเอ๋อร์รีบเข้าประเด็นทันที "ได้สิ ว่าแต่แม่เจ้าเถอะ อาการป่วยเป็นเช่นไรบ้าง แล้วนั้นเจ้าถือสิ่งใดมา ดูพะรุงพะรังจริงเชียว รีบเข้ามานั่งลงก่อนเถอะ.....? "ท่านแม่ส