หญิงชรามองดูบุรุษตรงหน้าอย่างไม่ลดสายตา นางมองสำรวจเขาตั้งแต่หัวจรดเท้าอยู่นาน แล้วจึงเอ่ยออกไป "เจ้าหนุ่ม เจ้ามีนามว่ากระไร......? "ข้าชื่อโม่เฉิน ข...ขอรับ..." นี้เป็นครั้งแรกที่โม่เฉินพูดจาอย่างนอบน้อมกับหญิงชราตรงหน้า รองจากมารดาของเขา "อายุเท่าไหร่...? "17 ขอรับ" "อายุก็ไม่น้อย แล้วแต่งงานหรือยัง....? "ย....ยังขอรับ" "ที่บ้านมีญาติพี่น้องหรือไม่ เจ้าเป็นคนที่ไหน แล้วทำงานอะไร...? หญิงชราเอ่ยถามราวกับสำรวจสำมะโนครัว "..." หรงหรงหมดซึ่งคำจะพูด "ท่านแม่..." หรงหรงหันไปปรามมารดา โม่เฉินเงียบไปครู่หนึ่ง เขากำลังจะอ้าปากพูด แต่ถูกหญิงชราเอ่ยแทรกขึ้นมาก่อน "ช่างเถอะ...ข้าไม่อยากรู้แล้ว ขอเพียงไม่คิดร้ายต่อพวกข้าสองแม่ลูกก็พอ..." "เรื่องนั้นไม่มีทางเกิดขึ้นแน่นอน หรงเอ๋อร์เป็นคนช่วยชีวิตข้า ชีวิตนี้ทั้งชีวิตข้าจะต้องแกป้องนางแน่นอน ข้าขอให้สัญญา" "ให้มันจริงเถอะ อย่าได้คิดว่าเจ้าแค่หน้าตาดี แล้วจะมาล่อลวงหรงเอ๋อร์ของข้า ถึงแม้เจ้า เอ่อ....จะเห็นความบริสุทธิ์ของนาง แต่หากนางไม่ยินยอม นั้นก็เป็นสิทธิ์ของนาง..." "ขอรับ" *.....* หรงหรงรีบหันไปมองหญิงชรา คำพู
Read more