All Chapters of ลิขิตรักหมอหญิงข้ามภพ: ขอเลือกสามีที่รักข้าเพียงผู้เดียว: Chapter 11 - Chapter 20

172 Chapters

11. ตาขวากระตุก

หญิงชรามองดูบุรุษตรงหน้าอย่างไม่ลดสายตา นางมองสำรวจเขาตั้งแต่หัวจรดเท้าอยู่นาน แล้วจึงเอ่ยออกไป "เจ้าหนุ่ม เจ้ามีนามว่ากระไร......? "ข้าชื่อโม่เฉิน ข...ขอรับ..." นี้เป็นครั้งแรกที่โม่เฉินพูดจาอย่างนอบน้อมกับหญิงชราตรงหน้า รองจากมารดาของเขา "อายุเท่าไหร่...? "17 ขอรับ" "อายุก็ไม่น้อย แล้วแต่งงานหรือยัง....? "ย....ยังขอรับ" "ที่บ้านมีญาติพี่น้องหรือไม่ เจ้าเป็นคนที่ไหน แล้วทำงานอะไร...? หญิงชราเอ่ยถามราวกับสำรวจสำมะโนครัว "..." หรงหรงหมดซึ่งคำจะพูด "ท่านแม่..." หรงหรงหันไปปรามมารดา โม่เฉินเงียบไปครู่หนึ่ง เขากำลังจะอ้าปากพูด แต่ถูกหญิงชราเอ่ยแทรกขึ้นมาก่อน "ช่างเถอะ...ข้าไม่อยากรู้แล้ว ขอเพียงไม่คิดร้ายต่อพวกข้าสองแม่ลูกก็พอ..." "เรื่องนั้นไม่มีทางเกิดขึ้นแน่นอน หรงเอ๋อร์เป็นคนช่วยชีวิตข้า ชีวิตนี้ทั้งชีวิตข้าจะต้องแกป้องนางแน่นอน ข้าขอให้สัญญา" "ให้มันจริงเถอะ อย่าได้คิดว่าเจ้าแค่หน้าตาดี แล้วจะมาล่อลวงหรงเอ๋อร์ของข้า ถึงแม้เจ้า เอ่อ....จะเห็นความบริสุทธิ์ของนาง แต่หากนางไม่ยินยอม นั้นก็เป็นสิทธิ์ของนาง..." "ขอรับ" *.....* หรงหรงรีบหันไปมองหญิงชรา คำพู
Read more

12. ลูกสะใภ้

"พวกท่านทุกคนพากันบุกมายังเรือนของข้ามากมายเยี่ยงนี้ มาด้วยเหตุอันใดมิทราบ....? หรงหรงเอ่ยออกไป "หรงเอ๋อร์....เจ้าจะพูดเช่นนี้ก็มิได้..." แม่เฒ่าอิ๋นรีบเอ่ยแทรกขึ้นมาอย่างเร็วพลัน "หุบปาก ข้ามิได้ถามท่าน.." ทุกคนที่อยู่บริเวณนั้น ล้วนแต่ตกตะลึงอ้าปากค้างไปตามๆกัน เหตุใดหญิงสาวที่เคยอ่อนโยนไร้เดียงสา ถึงได้มีท่าทีที่แข็งกร้าวขึ้นมาเยี่ยงนี้ ราวกับว่านางมิใช่หรงหรงคนเดิมที่ทุกคนรู้จัก "นี้เจ้า...เจ้ากล้าขึ้นเสียงกับข้าเชียวรึ ข้าเป็นย่าของเจ้านะ...? "เหอะ....ชั่วชีวิตนี้ ข้าไม่เคยมีญาติพี่น้องที่ไหน ข้ามีเพียงท่านแม่เพียงคนเดียว คนอื่นข้าล้วนไม่นับญาติ.." *.....* "ชิช่ะ....พวกเจ้าสองคนเลิกโต้เถียงกันไปมาได้แล้ว...ข้ามาในนามลูกชายของข้า สินสอดก็เอาไปแล้ว ยังจะแสร้งทำเป็นไม่รู้อิโหน่อิเหน่อยู่อีก มีที่ใดกัน....ภรรยาทุบตีสามี ...? นายท่านเซิ๋นยังพูดขึ้นต่อ.... " พวกเจ้ายังจะมัวยืนอึ้งกันอยู่ทำไม ยังไม่รีบเข้าไปจับตัวลูกสะใภ้ตัวดีให้ข้าอีก...? นายท่านเซิ๋นรีบหันไปออกคำสั่งกับลูกสมุนเสียงแข็ง "หยุดเดี๋ยวนี้นะ หากใครกล้าแตะต้องบุตรสาวข้า ข้าจะสับมันผู้นั้นให้แหลกละเอียดด
Read more

13. เจ็ดตำลึง

สตรีในยุคสมัยนี้ ล้วนแล้วแต่ถือชื่อเสียงเป็นสิ่งสำคัญ นางเมิงจึงต้องรีบออกหน้าปกป้องบุตรสาวเพียงคนเดียว มีหรือจะยอมให้ใครมาแตะต้องแก้วตาดวงใจของนาง มิมีวันเสียหรอก "ในเมื่อเป็นเรื่องเข้าใจผิด เช่นนั้นก็แยกย้ายกันไปได้แล้ว..." ท่านผู้นำหมู่บ้านรีบหันบอกทุกคน "ประเดี๋ยวก่อน...เรื่องค่าสินสอดข้านั้นกระจ่างแล้ว แต่เรื่องที่นังหนูหรงหรงทำร้ายร่างกายบุตรชายข้าเล่า จะรับผิดชอบเช่นไร.....? นายท่านเซิ๋นมองไปที่หรงหรงและนางเมิง คิดว่าตนเองถือไพ่เหนือกว่า "อ่อ....พอดีเลย ข้าก็พึ่งจะนึกขึ้นมาได้อยู่เรื่องหนึ่ง พวกท่านทุกคนลองสังเกตุดูร่องรอยฟกช้ำตามร่างกายของข้าสิเจ้าคะ..." "ตายแล้ว...นั้นมันร่องรอยการถูกทำร้ายมิใช่หรือ...? ชาวบ้านคนหนึ่งตะโกนออกมา เมื่อมองเห็นรอยฟกช้ำที่ปรากฏชัดเจน การที่ทำร้ายหญิงสาวในหมู่บ้านถือเป็นกฏเหล็กร้ายแรง ทุกคนในหมู่บ้านล้วนรู้ดี "ใช่แล้ว นี้เป็นร่องรอยจากการถูกทำร้ายแน่นอนเจ้าค่ะ ข้าขอสาบานด้วยชีวิต..." หรงหรงแสร้งเอามือปาดน้ำตาทำตัวน่าสงสาร "โถ้ๆๆ นังหนู...เจ้ารีบบอกลุงมาเถอะ ตกลงไอ้สารเลวคนไหน มันเป็นคนทำร้ายเจ้า....? ท่านผู้นำหมู่บ้านรู้สึกมีโทสะขึ้
Read more

14. ขอเวลาเรียนรู้

หญิงสาวเมื่อได้ยินเช่นนั้น นางถึงกับหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง ร่างกายรู้สึกจุกเจ็บไปที่อกและรู้สึกผิด ในใจพลันคิด หญิงชราคนนี้ช่างรักเจ้าของร่างนี้อย่างลึกซึ้ง ยิ่งทำให้นางนึกถึงมารดาที่จากไป น้ำตาเริ่มคลอเบ้าขึ้นมา "ลูกขอโทษท่านแม่ด้วยเจ้าคะ ลูกคิดน้อยไปจริงๆ ไม่รู้ว่าท่านแม่จะเจ็บปวดใจเพราะเป็นห่วงลูกมากถึงเพียงนี้.." หรงหรงรีบเข้าไปสวมกอดหญิงชราอย่างปลอบโยน "วันนี้ข้าต้องขอบคุณท่านน้ามาก ที่ช่วยเหลือข้าในวันนี้" โม่เฉินกล่าวขอบคุณด้วยความเต็มใจ "ถึงอย่างไรเราก็ลงเรือลำเดียวกันแล้ว จุดหมายปลายทางจะเป็นเช่นไรต่อ เจ้าล้วนต้องเป็นคนเลือกเอาเอง.." กล่าวจบนางเมิงก็เดินหายเข้าไปในครัวทันที โม่เฉินรู้ว่าหญิงชราหมายความว่าเช่นไร เขาไม่ได้เอ่ยสิ่งใดออกไปได้แต่เก็บคำตอบเอาไว้ในใจ "อาเฉิน...วันนี้ท่านทำได้ดีมาก" หรงหรงกล่าวชื่นชมเขา "อืม.." โม่เฉินเพียงพยักหน้า ปกติเขาไม่ใช่คนพูดมากอยู่แล้ว "ท่านรออยู่ตรงนี้ก่อนนะ ข้าจะไปช่วยท่านแม่ทำกับข้าว เสร็จแล้วข้าจะรีบไปล้างแผลให้ท่าน.." "ได้.." สองแม่ลูกเข้าครัวช่วยกันทำกับข้าว วันนี้จึงได้เสร็จเร็วกว่าทุกวัน อาหารหลายอย่างถูกจัดวางบนจานเรี
Read more

15. โสมภูเขา

บรรยากาศยามรุ่งสาง..... หรงหรงตื่นขึ้นมาเป็นคนแรก นางรีบอาบน้ำแต่งตัวออกเดินทางขึ้นเขาไปตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง ในระหว่างการเดินทาง เมื่อนึกถึงคำพูดของโม่เฉินตลอดทั้งคืน ยิ่งทำให้นางนอนไม่หลับ นางนอนพลิกตัวไปมาตลอดทั้งคืน จนเผยให้เห็นรอยคล้ำที่ใต้ตาอย่างเด่ดชัด "ผู้ชายก็เป็นเหมือนกันหมด ยามแรกรักน้ำต้มผักยังว่าหวาน เขาช่างดื้อดึงเสียจริงๆ" จู่จู่หรงหรงก็นึกถึงเรื่องราวในอดีตที่แสนเจ็บปวดขึ้นมาในโสตปราสาท นางเคยมีเพื่อนสนิทที่รักมากอยู่คนหนึ่ง เพราะความไว้เนื้อเชื่อใจ จึงทำให้ถููกเพื่อนสนิทคนนั้นแอบแทงข้างหลัง และได้ถูกสวมเขามาเป็นเวลานาน หากว่าเรื่องไม่แดงขึ้นมาเสียก่อน หรงหรงคงกลายเป็นคงโง่งมอยู่เช่นนั้น ก่อนจะข้ามภพมา หรงหรงตั้งใจว่าจะไปเซอร์ไพรเพื่อนสนิท โดยไม่บอกล่วงหน้า นางจึงได้แอบไปหาเพื่อนสนิทที่ห้องพักอย่างลับๆ และบังเอิญได้ยินเพื่อนสนิทกำลังคุยโทรศัพท์ว่ากำลังตั้งครรภ์ขึ้นมา และพ่อของเด็ก ก็คือแฟนหนุ่มของหรงหรง หรงหรงเหมือนโดนมีดกรีดลงกลางใจ ซึ่งเรื่องนี้ได้สร้างบาดแผลทางใจให้กับหรงหรงอย่างไม่มีวันลืมเลือน.... เมื่อได้สติขึ้นมา หรงหรงรีบสลัดความคิดฟุ้งซ่านทั้งหมดทิ้งไ
Read more

16. เรื่องราวในอดีต

ยามโหย่ว(17.00-19.00)....... หรงหรงแบกของพะรุงพะรังกลับมาถึงก็เป็นเวลาพลบค่ำ ร่างบางไม่รอช้า รีบนำสมุนไพรที่เก็บได้ออกมาวางอย่างเป็นระเบียบ พร้อมทั้งจัดการแยกโสมภูเขาล้ำค่า และจัดแจงสมุนไพรอื่นอีกมากมาย แยกออกเป็นสัดเป็นส่วน กระต่ายน้อยอ้วนพี ถูกจัดการชำแหละเนื้อออกอย่างรวดเร็ว "กลับมาแล้วรึ รีบไปอาบน้ำเถอะ.." นางเมิงมองเห็นบุตรสาวที่เนื้อตัวม่อมแมม ใบหน้าชุ้มไปด้วยเหงื่อ จึงรีบเอ่ยบอกด้วยความเป็นห่วง "ลูกจวญจะเสร็จแล้วเจ้าค่ะ ..." หรงหรงมองไปที่หญิงชรา แล้วจึงส่งยิ้มให้ "วางมือลงเถอะ ให้แม่ทำเอง เนื้อตัวสกปรกเยี่ยงนั้น ต้องรีบไปอาบน้ำจะได้สบายตัวขึ้น.....? "ไหนๆมือลูกก็เปื้อนไปแล้ว ให้ลูกทำให้เสร็จเถอะเจ้าคะ ท่านแม่แค่รอนำเนื้อกระต่ายลงไปผัด และต้มน้ำแกงก็พอ..." หรงหรงจัดแจงบอกมารดาอย่างละเอียด "ได้ๆๆ....ส่วนที่เหลือแม่จักทำเอง .." "เรียบร้อย....ประเดี๋ยวลูกจะรีบกลับมาช่วยท่านแม่อีกแรงนะเจ้าคะ..." "ไม่ต้องแล้ว ลูกแค่เตรียมท้องรอก็พอ..." หลังจากหรงหรงอาบน้ำเสร็จ นางรีบแวะไปหาโม่เฉินก่อน เพื่อตรวจเช็คดูความคืบหน้าของผลงาน "กลับมาแล้วหรือ...? เสียงทุ่มเอ่ยถาม
Read more

17. ความจริงในอดีต

"เรื่องนี้รู้ไปถึงหูของท่านตา ทำให้ท่านตาขุ่นเคืองเป็นอย่างมาก ส่วนท่านยาย พอได้ทราบถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้น นางถึงกับเป็นลมหมดสติไปหลายวัน ด้วยเกรงว่าตระกูลถังจะเสื่อมเสียชื่อเสียง ท่านตาจึงรีบปิดข่าว เพื่อไม่ให้คนภายนอกได้ล่วงรู้ และให้พ่อกับแม่แต่งงานกันโดยไม่ต้องจัดพิธีรีตอง แต่ท่านตายังถือว่ามีเมตตา ได้แบ่งทรัพย์สินเพื่อเป็นสินเดิมให้แม่ เอาไว้ใช้ในยามจำป็น แต่คนในตระกูลถังไม่ยินยอมให้แม่ใช้ชื่อแซ่เดิม น้ำเสียงส่วนใหญ่เห็นต่างไปจากท่านตา ท่านตาเองก็ทำอะไรมากไม่ได้ จึงได้ตัดสินใจ คัดชื่อแม่ออกจากรายชื่อวงศ์ตระกลู นับแต่นั้นเป็นต้นมา" "ปัดโธ้....คนในตระกลูช่างไม่ยุติธรรมกับท่านแม่เลยนะเจ้าค่ะ...? หรงหรงเมื่อได้ฟังดังนั้น นางก็เริ่มโมโหขึ้นมา "หรงเอ๋อร์ พ่อเจ้าดีกับแม่เป็นอย่างมาก เขาได้เปลี่ยนชื่อแซ่ให้แม่ในภายหลัง แต่หลังจากแม่ย้ายออกมาอยู่กับพ่อเจ้าได้ไม่นาน แม่เฒ่าอิ๋นก็เริ่มใช้สินเดิมของแม่ไปจนหมดสิ้นอย่างไม่เกรงใจ พ่อเจ้าจึงทนดูไม่ได้ เลยขอแยกเรือนออกมาใช้ชีวิตตามลำพังสองผัวเมีย ท่านปู่เจ้า..เห็นว่าแม่เฒ่าอิ๋นใช้สินเดิมแม่ไปจนหมดสิ้น จึงได้แอบยกเงินส่วนตัวจำนวนก้อนหนึ่ง เ
Read more

18. ฝังเข็ม

"ข้าจะยอมบอกท่านก็ได้ ในอดีต...ข้าเคยมีคนรักและเพื่อนสนิทที่รักมากอยู่คนหนึ่ง แต่ถูกพวกเขาสองคนสวมเขาให้ข้า ข้าจึงยังไม่อยากเปิดใจคบกับใครอีกแล้ว....ท่านเลิกคิดเรื่องนี้ไปได้เลย..." หรงหรงพูดมาถึงตรงนี้ นางพลันมีสีหน้าที่เศร้าหมอง "หากข้าเป็นบุรุษผู้นั้น ข้าจักต้องดีต่อเจ้าอย่างแน่นอน ทุกคำที่ข้าพูดล้วนเป็นความจริง หรงเอ๋อร์...เจ้าจะให้โอกาสกับข้าได้หรือไม่...? สายตาที่โม่เฉินส่งออกไป ดูจริงจังกว่าทุกครั้ง "ไม่เอาหรอก มีท่านเป็นสามี ข้าคงได้อกแตกตายกันพอดี ข้ามิอยากจะไปสู้รบกับสตรีคนอื่นๆ เพียงเพราะใบหน้าที่งดงามของท่านหรอกนะ" "หน้าตาข้า...ดูคล้ายกับบุรุษมักมายพวกนั้นหรือกระไร....? "ไหน....ขอข้ามองดูแววตาท่านให้ชัดๆหน่อยสิ ว่าท่านกำลังพูดความจริง หรือว่าท่านกำลังโกหกข้าอยู่..." หัวคิ้วของหรงหรงขมวดเข้าหากัน นางขยับตัวลงไปนั่งใกล้ๆโม่เฉิน พลันคิดถึงเรื่องการรักษาเกี่ยวกับขาของโม่เฉินขึ้นมาอย่างกระทันหัน จึงทำให้นางหยุดนิ่งอยู่สักพัก "หรงเอ๋อร์ ว่าอย่างไร ดูพอหรือยัง......? โม่เฉินเรียกนางอยู่นาน แต่ก็ไม่ได้ยินเสียงตอบกลับใดๆ ราวกับว่าเขากำลังคุยอยู่คนเดียว "หือ.....? หรงห
Read more

19. จ้างวาน

ท่านลุงฉู่....ถือเป็นช่างไม้ฝีมือดีอันดับหนึ่งอีกหนึ่งคนของหมู่บ้าน เขาสามารถสร้างผลงานการออกแบบ รวมถึงการต่อเติมเรือนที่แข็งแรงและยังทนทาน ขนาดช่างฝีมือในระแวกใกล้เคียง ยังต้องมาขอเรียนรู้งานจากเขา หากเอ่ยถึงช่างไม้ฝีมือดี คงไม่มีใครที่จะไม่รู้จัก.... คำเล่าลือถึงความสามารถของช่างไม้ฉู่ ไม่ใช่เฉพาะแต่การสร้างบ้านหรือต่อเติมบ้านเป็นเท่านี้ เขายังสามารถสร้างโต้ะกินข้าว เก้าอี้ โต้ะเครื่องแป้ง และอุปกรณ์ที่ทำจากไม้อีกหลายอย่าง ขึ้นอยู่กับผู้จ้างวาน ขอเพียงมีแบบร่าง ช่างไม้ฉู่ก็สามารถทำออกมาได้ทั้งนั้น "อ้าว...ลมอะไรหอบมา วันนี้ถึงได้มาหาลุงตั้งแต่เช้าเช่นนี้.....? ช่างไม้ฉู่กำลังนั่งลงประกอบโต้ะไม้ เขาพลันเหลือบไปเห็นหรงหรงเดินมาแต่ไกล เพราะตั้งแต่มารดานางป่วย เขาก็ไม่ค่อยเห็นหน้าเด็กสาวคนนี้เลยสักครั้ง "สวัสดีตอนเช้าเจ้าคะ.... พอดีว่าข้าจะมาขอจ้างวานท่านลุง พอจะมีเวลาว่างให้ข้าสักประเดี๋ยว ได้หรือไม่เจ้าคะ.....? หรงเอ๋อร์รีบเข้าประเด็นทันที "ได้สิ ว่าแต่แม่เจ้าเถอะ อาการป่วยเป็นเช่นไรบ้าง แล้วนั้นเจ้าถือสิ่งใดมา ดูพะรุงพะรังจริงเชียว รีบเข้ามานั่งลงก่อนเถอะ.....? "ท่านแม่ส
Read more

20. จ้างวานสำเร็จ

" ขอเพียงท่านลุงตกลงปลูกเรือนให้ข้า หากท่านลุงต้องการสิ่งใดเพิ่มเติม ท่านลุงบอกข้ามาได้เลยเจ้าคะ ข้ายินดีพร้อมใจสุดกำลัง..." "ได้...ช่วงนี้ลุงว่างพอดีเลย ตอนนี้ยังไม่ได้รับงานที่ไหน ถ้าเช่นนั้น...อีกสักสองสามวัน หลังจากที่ลุงทำเก้าอี้ให้เจ้าเสร็จเรียบร้อย ลุงจะพาผู้ช่วยไปตรวจวัดพื้นที่ที่เรือนให้ก่อนก็แล้วกัน..." ช่างไม้ฉู่รีบตกปากรับคำทันที "ได้เจ้าคะ เรื่องอาหารการกิน ข้าจะรับผิดชอบวันละสามเวลาเจ้าคะ ส่วนค่าแรง ข้าจะจ่ายให้ท่านลุงทุกวันหลังจบงาน คนละสิบอิแปะ ท่านลุงคิดเห็นเช่นไรบ้างเจ้าคะ...? หรงหรงมองไปที่ช่างไม้ฉู่อย่างชั่งใจ สิบอิแปะต่อวัน ถือว่าเป็นค่าแรงที่หาจากที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว เพราะปกติค่าแรงรายวัน ได้เพียงเเค่ห้าอิแปะต่อวันเท่านั้น มีหรือช่างไม้ฉู่จะไม่รีบตอบตกลง เทียบกับชาวบ้านธรรมดาในหมู่บ้าน ยังได้ค่าแรงวันล่ะ 5 -6 อิแปะต่อวัน สตรีคนนี้ช่างใจปล้ำยิ่งนัก ช่างไม้ฉู่พลันนึกคิดภายในใจ มีลาภลอยมาให้ถึงที่ เหตุใดเขาจะต้องปล่อยให้หลุดมือไปด้วยเล่า "ได้ตกลงตามนี้" "ตกลงตามนี้เจ้าคะท่านลุง" เมื่อตกลงจ้างวานสำเร็จ หรงหรงจึงให้ช่างไม้ฉู่ติดต่อสั่งซื้อกระเบื้อง อิ
Read more
PREV
123456
...
18
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status