All Chapters of วิศวะรักเพื่อน (My Heart): Chapter 21 - Chapter 30

หึ หึ หึ (^^) นั้นสิคะ ช่วยเปลี่ยนใจทีเถอะค่ะ พลีสสส “คือ......ไม่รู้ว่าคุณอาจะเชื่อไหมนะ มีช่วงหนึ่งที่ฟอนต์ต้องอยู่ร้านดึกๆ ทุกคืนจะได้ยินเสียงร้องไห้คลอเบาๆ ฮือๆ ฮืออออออ บางทีก็เป็นเสียงหัวเราะคึกคัก และเสียงกระทืบเท้า หยดเลือดก็มีนะคะ พูดแล้วฟอนต์ยังขนลุกเลย” สุดท้ายแล้วนะ สักทีเถอะ “ที่หนูฟอนต์พูด หรือว่าอาจจะเป็น....” ฉันพยักหน้าหงึกหงักตอบสิ่งที่อาทันกำลังจะหมายถึง “ผีค่ะ” อาทันยกมือป้องปาก ตาโตเบิกกว้างตกใจ “แบบนี้ก็เหมาะกับผีเสื้อราตรีเลยสิ” “คะ? ห๊ะ!” ผีเสื้อราตรี อีหยังว่ะ “ใช่หนูฟอนต์ ท่านประธานอยากเปิดผับ แบบนี้สิเหมาะเลย ขอบใจมากนะหนูฟอนต์” เชื่ยยยย กลยุทธ์การขายได้ A เฉย ม่ายยยยยยนะ ฟอนต์ไม่ได้ต้องการแบบนี้ “ขอบคุณมากนะหนูฟอนต์ อาสายแล้วไปก่อนนะ” ไหงผลออกมาแบบนี้ล่ะฟอนต์ “เดี๋ยวค่ะ เดี๋ยวๆๆๆ คุณอา” ฉันรีบคว้าแขนคุณอาไว้ก่อนที่คุณอาจะหนีขึ้นรถไป “เปิดผับใกล้สถานศึกษาไม่ได้นะคะ” “เปิดได้ครับ ท่านประธานเราตรวจสอบทุกอย่างมาแล้วครับ” ไอ้ท่านประธานบ้านั้นมันเป็นใครวะ “แน่ใจเหรอคะ ฟอนต์ว่าไม่นะ” “แน่ใจครับ เจ้านั้นไม่ลงทุนอะไรที่คิดว่าไม่ได้ผลประโยชน์หรอกครับ อาสา

“ปล่อยได้แล้วธีร์” ฟอนต์ถูกลากไปยังห้องๆ นึง เป็นห้องพักขนาดใหญ่ ไม่สิแทบจะเป็นบ้านหลังๆ หนึ่งได้เลย “ทำไม! ทีไอ้หมอนั้นยังยอมให้เขาจับได้” “เขาชื่อลาเต้ ช่วยเรียกให้ดีๆหน่อยสิ” ยิ่งเธอปกป้องมัน เขายิ่งหงุดหงิดเข้าไปใหญ่ “ธีร์ไม่ชอบ ไม่ชอบที่มันจับมือฟอนต์ แล้ววันนี้อีกแต่งตัวอะไรของฟอนต์ กระโปรงก็.....” “เข้าเรื่องพักพิงเลยได้ไหม!” “เพราะเรื่องอื่นมันเรื่องส่วนตัวของฉัน!” ดวงตานิลตวัดมองคนตัวโตกว่าอย่างน่าโมโหเพราะเธอรู้ดีอยู่แก่ใจว่าเธอมันไม่เหมาะสมกับที่นี่ แล้วยิ่งธีร์พูดแบบนี้ เธอยิ่งโกรธเข้าไปใหญ่ กลับกัน ประโยคคำพูดเรื่องส่วนตัวของฟอนต์....มันทำให้ธีร์คิดไปถึงเรื่องของเธอกับหมอนั้น เชี่ย! มันทำใจเขาร้อนใจ “เป็นอะไรกับไอ้หมอนั้น” นายฟังที่ฉันพูดบ้างไหมธีร์ “ฟอนต์อยากได้พักพิงคืน ช่วยตอบคำถามฟอนต์ด้วย” “มัน-เป็น-ใคร-ฟอนต์” “ธีร์!” น้ำเสียงหวานตะคอกเรียกชื่อคนตรงหน้าอย่างเหลืออด มันมากเกินไปแล้วธีร์ “.......” "ฟอนต์อยากได้พักพิงคืน ต้องจ่ายเท่าไร” เธอมองเขาเดือดดาลสายตาจริงจัง เพราะเธอต้องการคำตอบจากปากเขามากตอนนี้ ทว่า พรึ่บ! 0_0 “ว้ายยยย ไอบ้าธีร์” เธอร้องต

“...” เชี่ย ฟอนต์น่ารักสัส กูว่าไม่ดีแล้ว หมายถึงใจธีร์เนี่ยเริ่มไม่ดีแล้วใจเต้นแรงฉิบหาย จะระเบิดออกมาแล้วแม่ง ไอธีร์ไอเชี่ยเก็บอาการหน่อย “ธีร์จะไม่ทำอะไร ที่ฟฟอนต์ไม่อยากทำ” ผมก้มกระซิบข้างหูฟอนต์ “/////” ฟอนต์หน้ายังแดงอยู่เลยแฮะ “โอเคมั้ยครับ” ที่ว่าการอำเภอ “มาจ.....จด” “จดทะเบียนสมรสครับ” ^^ “////” เธอก้มหน้างุด เมื่อร่างสูงข้างๆ พูดขึ้นต่อหน้านายอำเภอ หลังจากที่เราตกลงเงื่อนไขการแต่งงานเสร็จ ถัดมาอีกหนึ่งอาทิตย์ ธีร์ก็มารับเธอไปจดทะเบียนสมรสทันที อันที่จริงธีร์อยากจะจัดงานแต่งเลยซะด้วยซ้ำ แต่ถูกเธอห้ามไว้ก่อน คือจะว่าไงดีล่ะ เราแต่งงานกันเพื่อหลอกคุณปู่ของธีร์ แค่จดทะเบียนกันก็พอแล้วมั่ง แต่กว่าคนข้างๆ ฉันจะยอม ฉันต้องยกเหตุผลชักแม่น้ำ ปิง วัง ยม น่านมาทั้งสายธีร์ก็ยังไม่ยอม สุดท้ายฉันขอยกเลิกเรื่องแต่งงานธีร์ถึงจะยอม ไม่วายยังทำหน้าบึ้งตึงงอนไม่คุยกับฉันจนมาถึงอำเภอเนี่ย “^^” แล้วไหงตอนนี้นายถึงกับยิ้มไม่หุบเลยล่ะ คนอารมณ์ไม่ดีเมื่อกี้หายไปไหน “เตรียมเอกสารมาครบไหมครับ” “ครบครับ” ธีร์หยิบเอกสารส่วนตัวของเราทั้งคู่ให้พี่เจ้าหน้าที่ “รอสักครู่นะครับ” เราทั้งค

“ไม่ใช่? แล้วทำไมถึงไม่ไปกินข้าว” “ก็เพราะว่าธีร์ดูหงุดหงิดฟอนต์” “...” “นั้นน่ะ....มื้อแรกของเราเลยนะ ตั้งแต่เราได้เจอกันเราทะเลาะกันบ่อยไปแล้ว ฟอนต์ไม่อยากกินข้าวแบบอึดอัดจนติดคอตายหรอกนะธีร์” เธอว่าพร้อมหน้ามุ่ยใส่เขา “ถ้าจะลำบากใจขนาดนั้นก็ไม่ต้องฝืนกินข้าวกับฟอนต์ก็ได้ ฟอนต์เข้าใจ ธีร์อาจจะอยากกินข้าวกับคนอื่นที่สบายใจกว่ามากกว่าฟอนต์” “น้อยใจเค้า?” “เปล่าน้อยใจ แล้วยิ้มอะไร ฟอนต์ไม่ได้น้อยใจสักหน่อย” ฉันไม่เข้าใจคนตรงหน้าเลยจริงๆ ธีร์เผยรอยยิ้มหัวเราะเบาๆ ไบโพล่า “อ่า /// ธีร์ว่าธีร์แทบจะบ้าแล้ววะ โอเค ขอโทษที่หงุดหงิดครับ ไม่ได้หงุดหงิดฟอนต์เลยสักนิด ธีร์แค่หงุดหงิดตัวเอง เพราะฉะนั้นฟอนต์ไปกินข้าวกับธีร์นะครับ ธีร์อยากกินข้าวกับฟอนต์” “...” “นะครับเธอ เค้าหิวแล้ว” เค้า.... เธอ อีกแล้ว ใจฉันสั่น “ร้านอาหารญี่ปุ่นนะครับ” ร้านอาหารญี่ปุ่นเหรอ บังเอิญหรือนายตั้งใจกันนะธีร์ ฟอนต์ชอบอาหารญี่ปุ่น “ก็ได้ ขอบคุณนะ” จะอะไรก็ช่างเถอะ แต่อาหารญี่ปุ่นในรอบหลายเดือนมันฟินนนนน อิ่มจังตังค์อยู่ครบ แถมตบท้ายด้วย ชานมไข่มุก ชื่นจายยยย “ยังชอบอาหารญี่ปุ่นเหมื

“เจ้าจอมเป็นอะไร” เราทั้งคู่หันมองตามเสียงเรียกพบว่าเป็นแทนคุณ ร่างสูงโปร่งในชุดนักศึกษาเป็นระเบียบเรียบร้อยเร่งฝีเท้าเดินมาทางเรา คิ้วเข้มขมวดขึ้นท่าทางดูเป็นห่วงเมื่อเห็นเจ้าจอมร้องไห้ หน้านายเหมือนพร้อมจะไปตีคนอะ ขอเตือนไว้เลยว่าใครก็ห้ามทำไอ้โม่ร้องไห้ถ้าไม่อยากตายเร็ว “ฮึก...แทนคุณ ฮืออออฟอนต์ ช่วยฟอนต์ด้วย” -_-! เจ้าจอมมันพลักฉัน หันไปร้องไห้โผล่กอดแฟนแน่น ไอต้าวความรักฉันมันอ้อนแฟนค่ะ ขอแอบถ่ายเก็บไว้ซะหน่อย เอาไว้ล้อมัน ปกติคู่นี้ชอบแอบสวีทกันหลับหลังชาวบ้าน ส่วนหน้าบ้านตีกันให้คนเห็นประจำ ^^ “เจ้าจอมครับเลิกร้องก่อน แทนใจไม่ดีเลยนะ จอมบอกแทนหน่อยให้แทนช่วยอะไร” มือใหม่ลูบหัวเจ้าจอมกอดปลอบไม่ห่าง ฟอนต์ยกยิ้มให้แทนคุณเมื่อเจ้าตัวเลิกคิ้วเชิงถามเธอแทน “อย่าไปฟังเจ้าจอมมันเยอะนะแทนคุณ” ฟอนต์ขอกล่าวดักไว้ก่อน เพราะเจ้าจอมมันชอบเล่นใหญ่ “ฮึก..ขอยืมเงินแทนได้ไหม” “ได้สิ เงินแทนก็เหมือนเงินจอมไม่ต้องยืมหรอก เคยบอกแล้วนี่” “แทนพูดจริงนะ” “อืม” *-* สายตาแกดูเป็นประกายนะโมโม่ “งั้นขอ 20 ล้าน” 20 ล้านนะ ไม่ใช่ 20 บาท คุณคิดว่าแทนคุณจะให้ไหม “ได้สิ เงินแค่นี้เองเ