All Chapters of Ang Haplos Ng Bilyonaryo: Chapter 141 - Chapter 150

ELENA POV Tatlong araw na ang nakalipas simula nang mailabas si Hope sa ICU, pero parang hanggang ngayon ay hindi ko pa rin magawang bitawan ang paningin sa kanya. Nakalipat na kami sa isang private suite dito sa ospital—mas malaki, mas safe, at puno ng mga bulaklak na galing sa mga business partners ni Dante. Pero kahit gaano pa kaganda ang kwarto, ang pinakamahalagang tanawin para sa akin ay ang unti-unting pagbabalik ng sigla sa mga mata ng anak ko. "Ate, tignan mo oh, ang sigla na niya ulit," bulong ni Maya habang pinapanood si Hope na naglalikot ng mga kamay sa loob ng crib. "Parang wala siyang pinagdaanang toxin-toxin na 'yan. Ang lakas talaga ng dugong Valderama." Napangiti ako habang nagtitimpla ng gatas. "Sinabi mo pa. Akala ko talaga noong una, mawawalan na ako ng malay sa takot. Pero tignan mo nga naman, mas matapang pa sa atin ang batang 'to." Bumukas ang pinto at pumasok si Dante. Wala na siyang suot na suit. Nakasuot lang siya ng simpleng itim na t-shirt at maong, pe

ELENA POV Nagising ako sa tilaok ng manok sa malayo at sa malamig na hanging pumapasok mula sa bahagyang nakabukas na glass door ng veranda. Iba talaga ang gising sa Tagaytay. Hindi gaya sa Manila na busina ng sasakyan at ingay ng construction ang bubungad sa iyo, dito, huni ng mga ibon at ang amoy ng basang lupa ang gigising sa diwa mo. Lumingon ako sa tabi ko. Wala na si Dante, pero ramdam ko pa ang init sa bahagi ng kama kung saan siya nahiga. Sa kabilang side naman, sa loob ng kanyang crib, mahimbing pa ring natutulog si Hope. Nakadapa ang anak ko, ang maliit niyang puwit ay naka-angat nang bahagya, at ang mahina niyang hilik ay parang musika sa pandinig ko. Bumangon ako at nagsuot ng makapal na cardigan. Lumabas ako ng kwarto at dahan-dahang bumaba sa hagdan. Naabutan ko si Dante sa kitchen. Nakatalikod siya sa akin, nakasuot lang ng gray na hoodie at sweatpants. Busy siya sa pag-operate ng coffee machine. "Ang aga mo naman yata," bulong ko habang lumalapit sa kanya. Napa-mu

ELENA POV Malamig ang hangin na humahampas sa veranda ng rest house sa Tagaytay. Nakatingin ako sa malawak na garden kung saan abala ang ilang tauhan sa pag-aayos ng mga puting silya at isang simpleng altar na gawa sa kahoy. Isang linggo na ang nakalipas simula nang engkwentro kay Marcus Thorne, at kahit may mga security pa rin sa paligid, iba ang pakiramdam ngayon. Mas presko. Mas payapa. "Ate, okay na ba 'tong ribbon sa mga basket?" tanong ni Maya habang papalapit sa akin. May hawak siyang glue gun at nakasabit ang ilang puting telang satin sa balikat niya. "Feeling ko kasi masyadong makapal 'yung pagkakatali ko kanina." Tinignan ko ang basket na puno ng puting petals. "Ayos na 'yan, Maya. Huwag mo nang masyadong i-stress ang sarili mo. Sabi ko naman sa'yo, simple lang dapat, 'di ba?" "Simple para sa'yo, pero para sa akin, wedding ito ng kapatid ko sa isang Valderama. Dapat may class pa rin kahit paano," tawa ni Maya bago naupo sa tabi ko. "Ate, hindi ko akalain na aabot tayo ri

ELENA POV Nagising ako sa mahinang sikat ng araw na tumatagos sa manipis na kurtina ng master bedroom sa mansyon. Hindi na ito ang malamig na hamog ng Tagaytay; ito ang pamilyar na init ng Maynila. Isang linggo na ang nakalipas simula nung kasal namin, at heto kami, bumalik na sa realidad. Pero hindi na tulad ng dati na puro takot; ngayon, may kasama nang katiyakan. Dahan-dahan akong bumangon para hindi magising si Dante na mahimbing pang natutulog sa tabi ko. Kinuha ko ang robe ko at dumeretso sa nursery. Naabutan ko si Hope na gising na, naglalaro ng kanyang mga daliri sa loob ng crib. Nang makita niya ako, agad siyang nag-ingay at nag-abot ng kamay. "Good morning, my little princess," bulong ko habang binubuhat siya. "Gutom na ba ang baby ko?" Dinala ko siya sa baba. Pagdating ko sa kitchen, laking gulat ko nang makita si Leo na nakaupo sa counter, may tahi-tahing wires sa harap niya at seryosong nakatitig sa kanyang laptop. May malaking baso ng iced coffee sa tabi niya. "Leo?

ELENA POV Halos madapa ako sa laylayan ng gown ko habang hinihila ako ni Sofia papasok sa backseat ng limousine. Ang kaninang elegante at tahimik na parking lot ng hotel ay biglang nagmukhang battlefield. Narinig ko ang malakas na pagsara ng pinto, at agad na ni-lock ni Sofia ang lahat ng controls mula sa unahan. "Maya, dapa! Baba ang ulo!" sigaw ko kay Maya na nanginginig na sa tabi ko. Sumunod naman si Maya, yakap-yakap ang kanyang clutch bag na parang doon nakasalalay ang buhay niya. Lumingon ako sa labas ng bintana. Nakita ko si Dante na nakatayo pa rin sa tabi ni Leo, seryosong nakikipag-usap sa radyo habang pinaliligiran sila ng apat na security personnel na may hawak na submachine guns. "Sofia, bakit hindi pa sumasakay si Dante? Let's go!" sigaw ko, hinahampas ang sandalan ng driver's seat. "Elena, listen to me. Protocol 'to. Hiwalay ang sasakyan ni Boss para ma-distract kung sino man ang nagmamanman," paliwanag ni Sofia habang mabilis na pinaandar ang makina. "We have to