“เฉือหดเอามะ พี่เฉือห่าแบ่งให้” เด็กน้อยตั้งตนเป็นพี่ โน้มตัวมากระซิบที่ใบหูของคนตัวโตอีก กลิ่นไข่บนหน้าของเด็กน้อยลอยมาพร้อมกับเสียงเล็กๆ น่ารักพยัคฆ์ตอบไม่ถูก การจะเป็นพวกเดียวกันก็ควรจะทำอะไรเหมือนๆ กัน แต่ให้กินนมวัวที่ถูกรีดออกมาเห็นๆ แล้วยังใส่ขวดนมอีก แบบนี้มันไม่ใช่ เขาไม่สามารถกินได้หรอก แค่ฟังก็รู้สึกผะอืดผะอมแล้ว แต่ก็ต้องตอบแบบถนอมน้ำใจที่สุด“เอ่อ...เฉือห่ามเก็บไว้กินเถอะนะคะ” ปฏิเสธแบบมีน้ำใจ“มีฉองขวด ตาช่อนไว้ในตู้เย็นเย็ก” แพรสวยยังแสดงความมีน้ำใจต่อ“ก็พอดีกับเสือโหดกับเสือห่ามเลยนี่นา สองคนสองขวด”“เฉือโหดอ๊อกๆ ไม่กินนมจากเต้าวัว แย้วก็ไม่กินขวด”“เอ่อ งั้นก็ได้ค่ะ” พยัคฆ์ตอบไปส่งๆ ก่อน ถึงเวลาค่อยหาวิธีเอาตัวรอดเฉพาะหน้า“ฉุดแย้ว ย้างก้น เฉือหดย้างก้น” แพรสวยขยับๆ มาข้างหน้าพยัคฆ์ลุกขึ้นยืนด้านข้างแพสวย หยิบสายฉีดเตรียมจ่อด้านหลัง“ม่ายๆ เฉือหดยืนตงนี้” แพรสวยดึงขากางเกงพยัคฆ์มายืนข้างหน้า แล้วแกก็โน้มตัวไปกอดขาแข็งแรง พยัคฆ์จึงโน้มตัวไปด้านหลัง ถลกเสื้อของเด็กน้อยขึ้น แล้วเอาน้ำฉีดๆๆ อยู่สักพัก“เสร็จแล้ว”“เฉือหดต้องเอามือย้างด้วย ไม่ฉะอาด” แพรสวยพูดเสียงอู้อี้
Read more
LOGIN
