All Chapters of เมื่อดาราสาวเกิดใหม่มาเป็นภรรยาของนายทหาร ในยุค 80 พร้อมระบบ: Chapter 31 - Chapter 40

124 Chapters

บทที่ 30 สามีเฮงซวย

 ซูหย่าฉินปรือตาตื่นขึ้นมาก็พบว่าตนเองนอนอยู่ในโรงพยาบาล พลันภาพเหตุการณ์ก่อนหน้าก็สะท้อนเข้ามาในความคิด ร่างเล็กรีบดีดตัวขึ้นกวาดตามองไปรอบตัว เมื่อพบเพียงความว่างเปล่าไร้เงาคนอย่างที่เธอวิตก ก็ตบอกตนเองพลางถอนหายใจยาวอย่างโล่งอกเมื่อครู่เธอคงสลบแล้วฝันไปแน่ๆ เซียวอี้หยางคนนั้นรังเกียจเจ้าของร่างเดิมมาก เพราะเจ้าของร่างเดิมทั้งวางยาปีนขึ้นเตียง  ทั้งโวยวายข่มขู่ให้เขารับผิดชอบ  ดังนั้นห้าปีมานี้นอกจากนาฬิกาหนึ่งเรือน ทะเบียนสมรสหนึ่งฉบับ และเงินค่าใช้จ่ายรายเดือนอีกไม่กี่สิบหยวน เซียวอี้หยางก็ไม่เคยสนใจอะไรเจ้าของร่างเดิมอีกเลย แล้ววันนี้เขาจะมาปรากฏตัวที่หน้าร้านฟู่หงเพื่อจับกุมคนได้อย่างไร"ตื่นแล้วหรือ""เฮ้ย! ผีหลอก!!"ซูหย่าฉินที่กำลังคิดวิเคราะห์เรื่องราวเพลินๆ ได้ยินเสียงทุ้มต่ำของชายหนุ่มเข้ามาแบบกะทันหันก็ตกใจจนเกือบตกเตียง โชคดีที่เซียวอี้หยางมีความคล่องตัวและว่องไวตามแบบทหารที่ถูกฝึกฝนมาอย่างดี จึงพุ่งตัวเข้ามารับคนเอาไว้ได้ทัน ไม่เช่นนั้นศีรษะเล็กๆ ของเธอคงทิ่มตกเตียงกระแทกพื้นจนแตกอีกรอบแน่ๆ ทว่าเมื่อเงยหน้าเพื่อ
Read more

บทที่ 31 ข้อตกลงหย่า

 "เมื่อก่อนฉันอายุยังน้อยทำเรื่องที่ไร้ความคิด ในเมื่อตอนนี้คุณกลับมาแล้ว ก็หย่ากันเถอะ!!"ใบหน้าของเซียวอี้หยางพลันเปลี่ยนสี มองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความตื่นตะลึง นี่เธอกำลังพูดเรื่องหย่ากับเขาอย่างนั้นหรือทว่ายังไม่ทันตอบรับหรือปฏิเสธซูหย่าฉินก็พูดประโยคที่ทำให้เขาตื่นตกใจเป็นสองเท่า"ฉันไม่เรียกร้องค่าเลี้ยงดู ไม่เอาค่าชดเชย ขอแค่ให้ลูกสองคนอยู่กับฉันก็พอ""ลูก!""ใช่ค่ะ! ยังไงซะคุณกับเหยาเหยา แล้วก็หยาหยาก็ไม่เคยพบหน้า ไม่มีความผูกพัน ดังนั้นให้ลูกกับฉันคุณก็ไม่เสียหายอะไรไม่ใช่หรือ วันหน้าหากคุณแต่งงานมีภรรยาใหม่ก็จะไม่ต้องกังวลว่าพวกเขาจะเข้ากันได้หรือเปล่า""เธอหมายความว่าอย่างไร ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่พวกเรามีลูกด้วยกัน"ตั้งแต่เมื่อไหร่ คำถามนี้เขาก็กล้าเอ่ยถามหรือ ตัวเขากับเจ้าของร่างเดิมมีความสัมพันธ์กันเพียงแค่ครั้งเดียวไม่ใช่หรือไร พลันความทรงจำหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในความคิด เมื่อตอนที่เธออ่านบทนิยาย นายทหารที่รัก ช่วงฉากสุดท้ายของชีวิตเซียวอี้เหยา คล้ายผู้เขียนจะบรรยายเอาไว้ว่าชีวิตนี้ของเขาราวกับ
Read more

บทที่ 32 สถานการณ์ที่ผิดพลาด

 "ฉันหมายถึง... ฉันตกลงจะไม่หย่าแล้ว เธอก็อย่าทำตัวเป็นเด็ก ร้องไห้ไม่หยุดอีกเลย"น้ำตาที่กำลังไหลอาบแก้มของซูหย่าฉินพลันหยุดลงกะทันหัน ร่างกายแข็งค้างอยู่ในอ้อมแขนเขานิ่ง หลงลืมแม้แต่การแสดงแสร้งสะอื้น ไม่หย่าแล้ว นี่เขาหมายความว่าอย่างไร เซียวอี้หยางเห็นว่าคนในอ้อมแขนสงบลงแล้วก็อดที่จะยิ้มกว้างไม่ได้ แค่คำปลอบโยนของเขาประโยคเดียว ก็ทำให้คนในอ้อมแขนหยุดร้องไห้ได้แล้ว ดูเหมือนว่าในใจของเธอจะหลงใหล คลั่งไคล้เขามากจริงๆ แต่ถึงจะเป็นแบบนี้เขาก็ไม่อาจผ่อนปรนกับเธอได้ง่ายๆ ยังต้องควบคุมสักหน่อยเพื่อไม่ให้หญิงสาวทำตัวเหลวไหลเหมือนในอดีตอีก ร่างสูงสูดลมหายใจเข้าปรับสีหน้าให้เป็นนิ่งขรึมแล้วดันไหล่เล็กออกมาสบตา พูดด้วยน้ำเสียงจริงจังสงบนิ่ง"ตอนนี้เธอกลับไปก่อน รอฉันจัดการเรื่องลางานเสร็จแล้วจะกลับไปหาที่บ้าน ระหว่างนี้ก็อย่าได้สร้างเรื่องอะไรอีกเข้าใจไหม"กลับไปหาที่บ้าน นี่เขายังจะกลับมาที่บ้านเดิมอีกด
Read more

บทที่ 33 ความรู้สึกที่เปลี่ยนไป

  "ฉันถามว่ามีเรื่องอะไร"เมื่อถูกคาดคั้นถามเอาความจากผู้เป็นเจ้านาย นายทหารหนุ่มก็รีบรายงานข่าวทหารที่ได้รับมาในทันที"เบื้องบนมอบหมายภารกิจลับให้ผู้กองครับ"ซองสีน้ำตาลถูกส่งมาตรงหน้า เซียวอี้เหยารับมาแล้วรีบแกะดูแต่ในจังหวะที่กำลังจะดึงเอกสารออกมาตรวจสอบ ก็เกิดความลังเลขึ้นเมื่อเห็นว่าซูหย่าฉินยังอยู่ในห้องด้วย"เอ่อ... พวกคุณคุยกันไปก่อนนะคะ ฉันขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อน"เมื่อเห็นว่าซูหย่าฉินรู้ความ โดยที่ตนเองไม่ต้องเอ่ยปากบอก ในใจของเซียวอี้หยางก็เกิดความชื่นชมในตัวเธอ โดยที่ไม่ทันสังเกตเห็นว่าเมื่อประตูห้องปิดลงแล้ว ซูหย่าฉินกลับหยุดเท้า แนบหูแอบฟังอยู่ที่ประตูห้องราวกับจิ้งจกตัวหนึ่งกำลังเกาะผนังรู้เขารู้เรารบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง คิดดูแล้วตามบทในนิยายช่วงเวลานี้เซียวอี้หยางพระเอกของ
Read more

บทที่ 34 เจอศัตรูในทางแคบ

 "พวกคุณไม่มีเอกสารความผิดของฉัน ก็คิดจะทำร้ายบังคับจับฉัน โลกนี้ยังมีความยุติธรรมอยู่หรือไม่ หรือเพราะเธอเป็นลูกหลานของนายทหารใหญ่ ไม่เพียงสามารถดูถูกประชาชนชาวบ้านอย่างพวกเรา ตอนนี้ยังให้คนมาทำร้ายร่างกายฉันกลางที่สาธารณะอย่างไม่กลัวกฎหมายอีกด้วย"สิ้นประโยคนี้ของซูหย่าฉินผู้คนโดยรอบก็ส่งสายตามองมาที่เธอและฟ่านจิงจิงอย่างสนใจ บางกลุ่มยังส่งเสียงวิพากษ์วิจารณ์การกระทำอันไร้กฎเกณฑ์นี้ ทำให้ทหารทั้งสี่คนหันมาสบตากันด้วยความลังเล ด้วยเมื่อครู่คุณหนูฟ่านไปที่บ้านพัก โดยไม่มีคำสั่งใดๆ จากผู้พันหลี่ เธอก็เรียกตัวพวกเขาให้ตามออกมาจับคนอย่างไร้เหตุผล เมื่อเห็นนายทหารทั้งสี่คนไม่ยอมลงมือ ฟ่านจิงจิงก็โมโหจนควบคุมตนเองไม่ได้ ชี้หน้าตะโกนด่าคนในทันที"พวกไร้ประโยชน์ ฉันบอกให้ไปจับตัวมันไม่ได้ยินหรือไง"มุมปากของซูหย่าฉินพลันยกขึ้นเล็กน้อย ไม่คิดว่าในโลกนี้จะมีคนโง่เขลาไม่รู้จักดูสถานการณ์เช่นนี้ด้วย ร่างเล็กขยับตัวลุกขึ้นยืน
Read more

บทที่ 35 ทำข้อตกลง

  "ผู้พันหลี่กัง" // "คุณลุง"ซูหย่าฉินเอ่ยชื่อผู้มาใหม่ด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาพร้อมกับฟ่านจิงจิง ก่อนที่ดวงตาจะสั่นสะท้านชัดเจนถึงความกังวล ในตอนนี้กำลังเสริมของคุณหนูฟ่านเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่ง แถมยังเป็นคนที่มีอำนาจมากกว่าซูอี้หยาง เป็นแบบนี้เธอคงไม่สามารถต่อกรไหว และคงต้องถูกจับตัวไปขังคุกจริงๆ แล้ว"ได้พบกันอีกแล้วนะคุณซู"ผู้พันหลี่กังเอ่ยทักทายซูหย่าฉินด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ฟ่านจิงจิงเห็นเช่นนั้นก็รีบหมุนตัวมาคล้องแขนผู้เป็นลุงแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงแง่งอน"คุณลุง คุณต้องจัดการให้ฉันนะคะ ผู้หญิงคนนี้รังแกฉัน คุณลุง... คุณลุงดูสิคะใบหน้าของฉันทั้งสองข้างบวมไปหมดแล้ว"หลี่กังมองดูหลานสาวของตนแล้วถอนหายใจยาว ก่อนจะมาที่นี่เขาได้รับรายงานเรื่องที่หลานสาวไปก่อเรื่องมาแล้ว เดิมทียังคิดจะมาเจรจากับซูหย่าฉินให้ยุติเรื่องราวทะเลาะวิวาทนี้อย่างสงบ ไม่คิดว่าหลานสาวตัวดีกลับยังสร้างเรื่องไม่หยุด วิ่งมาหาเรื่องเพิ่มถึงโรงพยาบาลเช่นนี้"ที่แท้ก็มีลุงเป็นผู้พันนี่เอง ไม่น่าล่ะถึงได้ทำตัวยิ่งใหญ่คับฟ้า"เสียงของผู้คนโดยรอบพากันวิพ
Read more

บทที่ 36 อยากมีกำไรก็ต้องลงทุน

  "คุณไปทำภารกิจเถอะค่ะ ในอีกสองอาทิตย์ฉันจะย้ายเข้าเมืองไปอยู่บ้านพักของทหาร""ได้อย่างนั้นผมก็ตกลง"ซูหย่าฉินถอนหายใจยาว เรื่องราวช่างยุ่งยากวุ่นวายเสียจริงๆ เพียงแต่ยืดเวลาออกไปได้สามเดือน ถึงตอนนั้นหากยังรั้งเด็กทั้งสองคนไว้ไม่ได้ ก็ถือว่าเธอกับพวกเขาไร้วาสนาจะเป็นแม่ลูกกันเมื่อเห็นว่าซูหย่าฉินตอบตกลงแล้ว เซียวอี้หยางก็ยื่นซองเอกสารสีน้ำตาลให้กับผู้พันหลี่กัง "ผมลงนามตอบรับภารกิจเรียบร้อยแล้วครับ"ลงนามตอบรับภารกิจเรียบร้อยแล้ว หมายความว่า เรื่องที่เขาจะไม่ยอมไปทำภารกิจเมื่อครู่เป็นเพียงคำข่มขู่อย่างนั้นหรือ ช่างเป็นพระเอกที่เจ้าแผนการสมกับบทบาทจริงๆ หากแต่แม้จะรู้ว่ากำลังถูกเขาปั่นหัว ซูหย่าฉินก็ทำได้เพียงเก็บซ่อนอาการแล้วแสร้งยิ้มออกมา พร้อมกับกร่นด่าคนในใจสามีเฮงซวย ไปแล้วก็ไม่ต้องกลับมาเลยนะ
Read more

บทที่ 37 ทุกคำพูดมีราคาต้องจ่าย

 เพราะครั้งนี้ซูหย่าฉินเสียเวลากับเรื่องของเซียวอี้หยางและฟ่านจิงจิงไปถึงครึ่งวันทำให้เธอกลับถึงบ้านช้ากว่าทุกครั้ง โชคดีที่เธอฝากเด็กทั้งสองไว้กับจางเสวี่ยนอิง ทำให้ไม่ต้องกังวลเรื่องความปลอดภัยและอาหารการกินของเด็กทั้งสอง เพียงแต่ทันทีที่เข้าเขตประตูรั้วบ้านของตระกูลหม่าเสียงเยาะเย้ยถากถามดูแคลนของคนผู้หนึ่งก็ดังออกมาจากด้านใน"เห็นไหมล่ะฉันบอกแล้วว่าคนอย่างซูหย่าฉินจะมีน้ำใจต่อเด็กๆและญาติที่ไร้ประโยชน์อย่างพวกเธอได้อย่างไร"แม้จะไม่เห็นหน้าตาของคนเอ่ยประโยคนี้แต่จากความทรงจำเดิมของเจ้าของร่าง ซูหย่าฉินก็รู้ได้ในทันทีว่า คนที่กำลังพูดจาเย้ยหยันดูแคลนเธอต่อหน้าคนบ้านหม่า ก็คือหมิงเหมยลี่พี่สะใภ้ใหญ่ของหม่ากั๋วอี้สามีของจางเสวี่ยนอิงนั่นเอง"พี่สะใภ้ใหญ่เรื่องนี้ไม่ใช่อย่างที่เธอพูดเสียหน่อยตอนนี้หย่าฉินของพวกเราเปลี่ยนไปแล้วจริงๆ""เปลี่ยนไปแล้วอย่างนั้นหรือ หากซูหย่าฉินเปลี่ยนไปแล้วจ
Read more

บทที่ 38 แบ่งปันเรื่องราว

 "ยี่สิบหยวน"ยี่สิบหยวน!! นี่มันเท่ากับเงินเดือนครึ่งเดือนของลูกชายคนโตเธอเลยนะ หากแต่เมื่อเห็นสายตาจริงจังที่จดจ้องมองมายังตน หมิงเหมยลี่ก็ทำได้แค่กัดฟันควักเงินออกมาให้ซูหย่าฉิน"เธอรับเงินไปแล้ว เรื่องในวันนี้ก็ห้ามรื้อฟื้นขึ้นมาอีกนะ""แน่นอนว่าเงินมาปัญหาจบ ครั้งหน้าหากป้าสะใภ้ใหญ่บ้านหม่าว่างๆ จะแวะมาก่อกวนพวกเราอีกสักรอบสองรอบก็ได้ แค่เตรียมเงินไว้ให้มากกว่านี้อีกหน่อยก็พอ"หมิงเหมยลี่มีหรือจะกล้าหาเรื่องใส่ตัวเช่นนี้อีก หลังจากจ่ายเงินแล้วก็รีบจากไปในทันที ซูหย่าฉินหันมาทางเซียวอี้หยาเอ่ยปลอบโยนพลางเช็ดน้ำตาให้อีกฝ่ายอย่างใส่ใจ"วันนี้เป็นแม่ที่มาช้า หยาหยากับพี่ชายจึงถูกคนพาลรังแก ครั้งหน้าแม่จะไม่ยอมให้เกิดเรื่องแบบนี้อีก""ไม่ใช่ความผิดของแม่ เป็นเพราะคุณย่าหมิงใจร้าย ชอบรังแกคนอื่น พี่ชายพี่สาวหม่าก็ถูกพวกเขารังแกด้วย"
Read more

บทที่ 39 พูดคุยให้ชัดเจน

 วันต่อมาหลังจากที่ซูหย่าฉินไปขายสมุนไพรและส่งผักป่าเรียบร้อยแล้วก็กลับบ้านมาพร้อมเนื้อหมู และของใช้สำหรับเซียวอี้เหยาและเซียวอี้หยาง อีกทั้งยังซื้อสมุดกับปากกามาให้หม่ากั๋วหมิงและ เข็มกับด้ายมาให้หม่าเสวี่ยนจิ้ง เซียวอี้เหยามองดูการกระทำของมารดาแล้วขมวดคิ้วเล็กแน่น สายตาชัดเจนถึงความไม่พอใจ ดังนั้นเมื่อหม่ากั๋วหมิงและหม่าเสวี่ยนจิ้งขอตัวกลับบ้านไปแล้ว ซูหย่าฉินจึงได้เดินมานั่งตรงหน้าเด็กชายแล้วเอ่ยถาม"เหยาเหยา อาหมิงและอาจิ้งทำเรื่องอะไรให้ลูกไม่สบายใจหรือเปล่า"เด็กชายเม้มริมฝีปากเล็กอย่างช่างใจ แต่เมื่อสบดวงตาเรียวของมารดาก็สูดลมหายใจเข้ารวบรวมความกล้าแล้วเอ่ยถามออกมา"ทำไมแม่ต้องช่วยเหลือบ้านรองหม่าครับ""เพราะในตอนที่แม่ทำตัวไม่ดีต่อลูกๆ มีเพียงพวกเขาที่ใส่ใจลูกๆ"ซูหย่าฉินเอ่ยตอบเสียงอ่อนโยน จากความทรงจำเดิม ในช่วงที่เจ้าของร่างทำตัวร้ายกาจต่อเด็กๆ บ้า
Read more
PREV
123456
...
13
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status