Semua Bab ด้วยรักมหาศาลจากท่านประธาน: Bab 11 - Bab 20

“แต่คุณก็รู้ว่าเรื่องระหว่างเรามันจะต้องจบลงพรุ่งนี้แล้ว”“เรื่องนั้นผมรู้ดี แต่เราอย่าพูดอะไรที่จะทำให้ช่วงเวลาที่เหลือนี้มันมัวหมองดีกว่า” เขารู้ดีว่าไม่ควรแสดงตัวเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ แต่ก็ไม่อยากฟังอะไรที่มันเป็นพิษต่อจิตใจในช่วงเวลาที่เหลือน้อยนิดนี้“ก็ได้ งั้นฉันขอแก้ไขคำพูดใหม่ ตั้งใจฟังให้ดีนะ” เธอดึงมือเขาออกจากคางมากุมไว้“ครับ”“แล้วคุณคิดว่าฉันจะนอนกับผู้ชายคนอื่นอีกอย่างนั้นหรือ ถ้าหาได้ไม่ดีเท่าคุณ ฉันปล่อยให้หยากไย่เกาะดีกว่า พอใจหรือยังคะคุณทะเล” “ดีมาก แล้วคุณก็ไม่มีวันหาเจอ เพราะผมคือที่สุดของคุณแล้ว” เขายิ้มพอใจและเอ่ยอย่างโอ้อวด พลางชักมือออกจากเธอ เอื้อมไปหยิบกล่องคอนดอมที่กองสุมอยู่มากล่องหนึ่ง แล้วล้วงซองฟอยล์ออกมา “ผมจะปรนเปรอคุณจนกว่าคอนดอมจะหมดเลยทูนหัว”เพชรพลอยหันขวับไปมอง นับอย่างรวดเร็วแล้วมีไม่ต่ำกว่าสามกล่อง แล้วกล่องนึงก็ไม่ได้มีแค่ชิ้นเดียว โอ้แม่เจ้า“กว่าจะผ่านไปแต่ละอันคุณก็อึดเป็นบ้า ถ้าจะใช้ทั้งหมดนี่ฉันคงร้องจนคอแตก แล้วก็คงถึงเวลาอาบน้ำแต่งตัวไปส่งคุณที่ท่าเรือแน่ๆ”“ก็ตามนั้น ช่วงเวลาที่ผมได้อยู่กับคุณมันมีค่าทุกวินาที ผมไม่คิดจะนอนอยู่แล้ว”

“ขออาบน้ำแป๊บนะแม่ เดี๋ยวตามไป”เพชรพลอยเดินเข้ามาในห้องน้ำ เธอส่องกระจกแล้วก็พลันตกใจ เกิดมาไม่เคยเห็นตัวเองไม่สวยขนาดนี้ แม่ของเธอเป็นถึงนางงามสงกรานต์ประจำจังหวัดทางภาคเหนือ ใครๆ ก็ว่าเธอสวยเหมือนแม่ แต่เธอคิดว่า ความจริงเธอสวยกว่าแม่นิดนึง เพราะพ่อของเธอหล่อมาก เป็นถึงพระเอกทั้งจอเงินและจอแก้ว ส่วนผสมอย่างเธอถ้าไม่ใช้คำว่า ‘เลิศ’ แล้วจะให้เรียกว่าอะไรแต่เพราะเมื่อวานเธอร้องไห้ยับเยิน สภาพหน้าจึงย่อยยับอย่างที่เห็น“The show must go on. เป็ดน้อยต้อง Move on ให้ได้ ฟู่ววววว” เธอให้กำลังใจตัวเอง สูดหายใจเข้าลึกแล้วปล่อยออกมายาวเหยียด “ก็แค่หล่อ เร้าใจ แล้วฉันก็ได้คุณแล้ว คุณมีตำหนิแล้วละ ส่วนฉันน่ะเหรอ ได้กำไรเห็นๆ ฟู่วววววว”หลังจากสดชื่นด้วยการอาบน้ำเย็นๆ และทาแป้งเด็กยี่ห้อโปรด เพชรพลอยก็เดินหน้าขาวว่อกปกปิดร่องรอยหน้าตาบวมช้ำมายังโต๊ะกินข้าวที่แม่และน้องชายนั่งรออยู่“ลิงหนีออกมาจากป่า หรือว่าลิงกลับชาติมาเกิดฮะเจ้” หยก น้องชายวัยยี่สิบสองทักพี่สาวเพชรพลอยตวัดตาโตๆ ใส่น้อง “แล้วน่ารักปะล่ะ”“แหม คนชมจากปากซอยไปถึงก้นซอย พี่ผมจะไม่น่ารักยังไงไหว ขนาดเห็นแต่ลูกตา ออร่าความสวยน่าร

หนึ่งเดือนถัดมาเพชรพลอยไปเช็กเงินค่าไกด์ทรานเฟอร์ตามรอบบัญชี ปรากฏว่ามีเงินนอกเหนือจากนั้นถูกโอนเข้ามาอีกหนึ่งล้าน เธอรู้ทันทีว่าใครเป็นเจ้าของเงิน จึงต่อสายหาณวัฒน์ทันที“เอเดรียนมันบอกว่าจะจ่ายเงินเดือนให้เพชรทุกเดือน ทิปที่ให้น่ะมันน้อยไป แต่มันกลัวเลขไม่สวย จะเพิ่มให้อีกก็กลัวจะไม่เรียกว่าทิป มันไม่ให้พี่จ่ายงานรับ-ส่งนักท่องเที่ยวให้เพชร แล้วก็โทร.ไประงับทุกบริษัทไม่ให้จ่ายงานด้วย มันเป็นห่วงเพชร”เพชรพลอยฉุนกึ้ก ถึงช่วงนี้เธอจะงดรับงานนี้ แต่ก็ไม่ชอบที่เขาทำตัวเป็นเจ้าชีวิต “ไม่มีใครอันตรายเหมือนเพื่อนพี่วัฒน์แล้วละ”“ไม่เอาสิเพชร มันก็ไม่ปลอดภัยจริงๆ งานไกด์ทรานเฟอร์มันไม่เหมาะกับผู้หญิง เมื่อก่อนพี่เห็นว่าเพชรอยากได้เงิน พี่ก็พยายามคัดงานให้ แต่รู้หน้าไม่รู้ใจนะ คนขับรถของบริษัทก็ร้อยพ่อพันแม่ พาเข้าป่าเข้าดงไปจะทำยังไง บางวันเพชรต้องค้างที่สนามบิน บางวันออกจากบ้านดึกๆ ดื่นๆ มันอันตรายจริงๆ”“เพชรขอบคุณพี่วัฒน์นะคะที่ช่วยเหลือเพชร แต่ฝากบอกเพื่อนพี่ด้วยว่าเพชรไม่ได้เป็นง่อย ไม่ได้เป็นเมียน้อยเมียเก็บเขา ไม่ต้องมาเลี้ยงดูแบบนี้ แล้วก็ให้เขาเตรียมตัวเป็นสามีที่ซื่อสัตย์ได้แล้ว”

“เฮ้ย ติดต่อเพชรไม่ได้แล้วนะ ปิดการสื่อสารทุกช่องทาง เงินเดือนเดือนที่สองก็โอนไม่ได้” ณวัฒน์โทร.มาด้วยน้ำเสียงร้อนรน“ที่บ้านล่ะ มึงไปหรือยัง” เอเดรียนถามกลับทันที“จะเหลือเหรอ น้องชายบอกไม่รู้ว่าพี่สาวไปไหน เขาออกไปธุระกับแม่ กลับมาเพชรก็หายไปแล้ว ขนข้าวขนของไปด้วย ถามคนแถวนั้นก็ไม่มีใครรู้”เอเดรียนเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟัน หนังตากระตุก “เขาต้องการตัดกูออกไปชีวิต ขณะที่กูยอมแลกด้วยชีวิตเพื่อกลับไปหาเขา” “แล้วมึงจะเอาไงต่อ” “หนีได้หนีไป กูไม่ยอมแพ้หรอก กูจะรีบเคลียร์ทางนี้ให้หมดจดโดยเร็วที่สุด คราวนี้ชีวิตทั้งชีวิตก็เป็นของกูแล้ว แม่ตัวดีนั่นก็ของกูเหมือนกัน กูจะพลิกแผ่นดินหาให้ทั่วทุกตารางนิ้วเลย”“งั้นกูตามหาเขาไปพลางๆ ก่อนก็แล้วกัน ถ้าได้เบาะแสแล้วจะรีบบอกมึงทันที” ณวัฒน์บอกมาตามสาย เพชรพลอยเองก็เหมือนน้องสาวของเขาอีกคนหนึ่ง หากมีอะไรช่วยทั้งสองคนนี้ได้ เขาก็พร้อมจะยื่นมือเข้าไป“ขอบใจเพื่อน ขอบใจจริงๆ” เอเดรียนวางโทรศัพท์จากเพื่อนสนิทด้วยความหนักใจ เกรี้ยวกราด ขุ่นมัว “แล้วคุณเอเดรียนจะทำอย่างไรครับ” แมตต์ถามด้วยคำถามเดียวกับณวัฒน์แต่คราวนี้เอเดรียนไม่ได้ตอบเลขาฯ คนสนิท“เก่งแค่ไห

“พี่วัฒน์ก็เป็นเสียอย่างนี้” ตอบมาแบบนี้แล้วณวัฒน์จะปล่อยโอกาสนั้นไปได้อย่างไรไม่ว่าจะพ่อที่แปลว่าพ่อหรือพ่อพระ พ่อมหาจำเริญบ้าบออะไรเขาไม่เอาแล้วโว้ย ตอนนี้ตบะเขาแตกยับเยินแล้ว“ไปต่อกับแด๊ดดี้แล้วกันนะครับคุณหนูไลลา”“ไม่พาไลลาไปโยนทิ้งที่บ้านแบบที่เคยทำแล้วเหรอ”“มันน่าเบื่อไม่ใช่เหรอครับคุณหนู” เขาถอนมือออกมา แล้วส่งเข้าปากของตัวเองต่อหน้าหญิงสาว********* “เฮอะ ทำคะแนนน่าดู คงจะเอาใจญาติของฝ่ายหญิง”เสียงค่อนขอดดังมาจากโดมินิค ทายาทคิงกาสิโน ชายหนุ่มพ่นควันบุหรี่จนสุดลมหายใจแล้วตวัดขาขึ้นมาพาดบนโต๊ะรับแขก คู่สนทนาของเขาก็กำลังพ่นควันโขมงอยู่บนเก้าอี้อีกตัวเช่นกัน โดมินิคเรียกเจฟฟ์ ผู้ช่วยที่คร่ำหวอดในวงการกาสิโนเป็นอย่างดีเข้ามาหารือ ในอดีตเจฟฟ์คือมือขวาของพ่อเขา ซึ่งได้กลายเป็นผู้ช่วยคนสำคัญของเขา หลังจากบิดาส่งต่อกาสิโนให้เขาดูแลเนื่องจากต้องพักรักษาตัวด้วยโรคหัวใจ แล้วโดมินิคก็ทำมันได้ดี ไต่อันดับขึ้นมาจนเป็นที่หนึ่งในลาสเวกัส“สงสัยใกล้จะลั่นระฆังวิวาห์เต็มแก่ ไม่งั้นอยู่ดีๆ มันจะหันมาจับธุรกิจนี้เหรอ”เจฟฟ์ตั้งข้อสังเกตอย่างคนที่รู้นอกรู้ในเรื่องของคนในวงการนี้ดี และเรื่